zondag, 11 november 2012
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Marijnissen is liever zelf de baas

Jan Marijnissen – u weet wel, die voormalige maoïst – heeft forse kritiek op het nieuwe regeerakkoord. Dit nadat de VVD al overstelpt werd met kritiek vanuit met name hun eigen achterban. Dat is nou eenmaal een nadeel van de ‘one size fits all’ benadering die je vanzelf krijgt als je burgers op meerdere partijen laat stemmen. Als je zelf voor jezelf beslissingen mag nemen is het vlees of vis, als een club van 150 man het voor 16 miljoen mensen moet doen is het natuurlijk geen van beide. Er is één punt uit de column van Marijnissen dat ik er specifiek uit wil lichten: hij beklaagt zich dat zorgverzekeraars meer macht krijgen.

Hij is me een rare, die Marijnissen. Zelf heeft hij jarenlang getracht om baas te worden van een organisatie die oppermachtig is, ons kan dwingen onze winkels op zondag gesloten te houden, ruim de helft van onze poen afneemt en mensen opsluit die geen mens iets misdaan hebben. Nog een geluk dat het ‘m niet is gelukt, de gevolgen zouden desastreus zijn!

Er is in elk geval één wezenlijk verschil tussen zorgverzekeraars enerzijds en de overheid anderzijds: je zorgverzekeraar mag je helemaal zelf uitkiezen. Er zijn in Nederland zo’n 20 zorgverzekeraars, al heeft een handjevol daarvan het overgrote deel van de markt in handen. Blijkbaar zijn hun klanten tevreden, want ze kunnen zo naar een ander. Die macht heeft een zorgverzekeraar namelijk niet: burgers dwingen om klant te worden. Dat zou gedwongen winkelnering zijn, en dat zal het laatste staatsmonopolie zijn dat Vadertje Staat uit handen wil geven. Het zou een mooie boel zijn als we bijvoorbeeld zelf mochten bepalen of we naar de staats-TV kijken en of we dat willen betalen of niet. Zomaar een voorbeeldje…

Het gaat Marijnissen er helemaal niet om dat er macht over weerloze burgers wordt uitgeoefend, maar dat het iemand anders is dan zijn eigen club die dat doet. Laat ons maar gewoon vrij, wij hebben geen staat nodig.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Belastingen, Overheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Naam * schreef op : 1

    Ach, wat had je anders verwacht van fascisten als de SP? Anderen dwingen en zelf boven de eigen regels staan. Adolf H. uit O. (hallo Godwin) gaf hier al het goede voorbeeld met het ziekenfonds en subsidies voor kunstenaars (en anderen). Daar zijn wij nog steeds niet van bevrijd.

  2. Alex schreef op : 2

    “Blijkbaar zijn hun klanten tevreden, want ze kunnen zo naar een ander. Die macht heeft een zorgverzekeraar namelijk niet: burgers dwingen om klant te worden. ”

    Niet helemaal waar, de zorgverzekeringen(lobby) hebben een hand gehad in het tewerkstellen van de nieuwe zorg wet. Het is zeer in hun voordeel gemaakt en concurrentie bemoeilijkend. En we zijn daadwerkelijk gedwongen om een te nemen. Het is tegen de wet niet verzekerd zijn, op straffe van boete en de staat die uiteindelijk verplicht een voor je afneemt. Dus zij zijn gegarandeerd van een pool van afnemers.

    THX-1138 [3] reageerde op deze reactie.

  3. THX-1138 schreef op : 3

    @Alex [2]:

    Klopt! Het is een typische corporatistische wet.

    Er zijn nauwelijks prijsverschillen tussen al die verzekeraars. Je kan je ook niet verzekeren bij een grote buitenlandse verzekeraar (met tientallen miljoenen klanten en veel lagere premies).

    VGZ komt nu als eerste met een no-claim regeling (scheelt het 2e jaar enkele tientjes). Maar die is alleen voor de aanvullende verzekering, niet voor de basis!

    Het wachten is nu op inkomensnivellering via de verplichte WA-autoverzekering …

  4. Leonardo Pisano schreef op : 4

    Dit is een non-discussie. De zorgverzekeringsmarkt is geen vrije markt maar in feite een verkapte belastingheffing. De “keuze” om GEEN zorgverzekering te nemen is er niet. Ik zou dus liever spreken van een zorgverzekeringsheffing. Dan is het tenminste duidelijk wat het is.

  5. Burg in Thailand schreef op : 5

    ach onze jantje
    www.vadertjestaat.nl

    Heel zelden ben ik triest als iemand overlijdt (familie of goede vrienden), meestal ben ik ongeroerd, maar als jantje dood gaat, ben ik blij.