woensdag, 17 april 2013
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Ingezonden: Het banksysteem in het kort

Dit is een ingezonden bijdrage bedoeld ter discussie. Vrijspreker.nl
staat niet per se achter de meningen die erin verkondigd worden.

Banker_cartHet huidige banksysteem werkt volgens een heel eenvoudig principe. Wie geld wil lenen belooft de bankier dat hij terug zal betalen en met die belofte creëert de bankier een banktegoed voor de lener. Deze laatste is daarover rente verschuldigd.

Omdat slechts weinigen weten hoe het werkt, ziet bijna niemand hoe op een bijna mechanische manier het bankieren met gebakken lucht als een kankergezwel op de samenleving parasiteert en de mensen maakt tot radertjes om zijn financiële honger te stillen.

 

Van de Europese Centrale Bank (ECB) moeten de banken 2 cent reserve hebben voor elke euro die ze aan hun klanten schuldig zijn. Onze banktegoeden zijn nu voor enkele procenten gedekt door echt geld, de rest van het geld bestaat niet. Wij hebben dus geen geld op de bank, maar een tegoed van de bank, een belofte van de bankier, dat we daar echt geld voor kunnen krijgen, als we daarom vragen.

Banken lenen het echte geld van de ECB tegen onderpand. Dat is het geld in onze portemonnaie. Het echte geld wordt ook in girale vorm gebruikt, in het betalingsverkeer tussen de banken.

Klanten hebben een banktegoed, maar dat is geen geld waarmee ze kunnen betalen. Zij voeren de betalingen dan ook niet uit. (Ofschoon iedereen denkt van wel.) Zij geven hun bank betalingsopdrachten. De banken wijzigen dan de tegoeden van hun klanten en betalen de bedragen aan elkaar. In het dagelijkse betalingsverkeer tussen banken worden alle betalingen over en weer tegen elkaar weggestreept en wordt ’s avonds alleen het saldo overgeboekt. Zo kunnen de banken met een piepklein beetje geld, elkaar over en weer miljoenen betalen.

De lener ontvangt een tegoed van zijn bank en geeft dat uit. Zo belandt het tegoed op een andere bankrekening. De ontvanger zal het weer aan iets anders besteden en zo gaat het tegoed rond in de maatschappij. En op het moment dat de lener zijn lening terugbetaalt, wordt dat door de bank van zijn tegoed afgeboekt. Zo verdwijnt het gecreëerde tegoed weer. Er moeten dus telkens nieuwe leningen verstrekt worden om voldoende pseudo-geld in omloop te houden. Zou de hoeveelheid afnemen, dan kunnen leners hun leningen niet meer aflossen en gaan de banken massaal failliet. De massa pseudo-geld moet blijven groeien.

Maar niet alle tegoeden blijven rondgaan. Er zijn ook mensen die een deel van hun tegoed op een spaarrekening parkeren. De geparkeerde tegoeden doen niet meer mee in de “geld”-omloop en daarvoor in de plaats moeten extra leningen in omloop gebracht worden. Maar ook van die extra leningen zal weer een deel als spaargeld geparkeerd worden. In het “geld” in omloop stapelen de leningen zich op. De rente voor de spaarders wordt opgebracht door de leners. Dat zijn vaak bedrijven, zoals winkels, groothandels, transporteurs, producenten, toeleveranciers en dienstverleners. Zij berekenen de kosten door in de prijzen van hun producten. Die worden uiteindelijk door de consumenten betaald. 35% van alle prijzen bestaat uit rente en dat percentage wordt steeds hoger. [1]

De rente die de spaarders ontvangen wordt in eerste instantie als een extra tegoed uit de hoed van de bankier getoverd en op de spaarrekening bijgeschreven. Ook deze rente draagt rente. Bij 3% rente verdubbelt het spaargeld in 24 jaar, bij 4% in 18 jaar. De rijken worden dus steeds sneller nog rijker en inmiddels hebben de 10% rijkste Europeanen 90% van alle rijkdom.

Met de onophoudelijke groei van de pseudo-geldmassa werd rond 1970 het stadium bereikt dat de tegoeden het Bruto Binnenlands Produkt overtroffen. Er was veel meer pseudo-geld in omloop dan voor de normale economie nodig was. Dat gaf aanleiding voor het ontstaan van een financiële sector, waarin geld met geld verdiend werd, dus met rente en bellenblazen op de beurzen. De bankiers wisten, dat het op den duur steeds moeilijker zou worden om de geldgroei gaande te houden en voldoende bonafide partijen te vinden om leningen aan te verstrekken.

Ze wisten regeringen te overtuigen, dat het beter was wanneer overheden niet meer van hun centrale bank zouden lenen (wat in de praktijk neerkwam op lenen zonder rente), maar van commerciële banken zouden lenen, dus met rente. In alle landen die daarmee akkoord zijn gegaan steeg de staatsschuld exponentieel. Niet vanwege het feit dat die regeringen meer schulden maakten, maar door rente op rente op de bestaande schuld. [2]

Ruijter_Canadas_National_Debt_1940_1987_large

www.courtfool.info

De overheden moesten bezuinigen om de groeiende rentelast het hoofd te bieden. Maar tegen de werking van een exponentiële rentegroei valt niet te bezuinigen. Overheden moesten openbare voorzieningen verkopen om de schulden af te lossen. Een lange golf privatiseringen volgde, stuk voor stuk grote projecten, waarvoor de banken leningen aan private partijen konden verstrekken.

Al in 1970 presenteerde de Luxemburgse bankier Pierre Werner de eerste blauwdruk voor de euro, die de banken de mogelijkheid zou geven in een veel groter gebied leningen te verstrekken. Vooraanstaande economen waarschuwden, dat een gezamenlijke munt in een economisch heterogene zone zou leiden tot grote problemen. De economen voorspelden, dat landen met minder gunstige produktie-mogelijkheden zouden worden overspoeld met goedkopere producten uit de produktiefste landen, zoals Duitsland. De bedrijven in de zwakke landen zouden hierdoor ten gronde gaan, terwijl het geld het land zou verlaten als betaling van de importprodukten. [3] Precies zoals uitgekomen is.

De zwakke landen raken in de schulden en kunnen daar met geen mogelijkheid uitkomen. De banken profiteren van deze groeiende schuldenbergen en wentelen de risico’s af op de belastingbetalers. In 2012 hebben de regeringen van de eurozone samen het Europees Stabiliteits Mechanisme (ESM) opgericht, een bank die ongelimiteerd belastinggeld als kapitaal heeft [4] en garant staat voor alle verliezen die geldschieters in de zwakke landen zullen lijden.

De oplossing van al deze problemen is net zo simpel als de oorzaak. We moeten een bank oprichten die van ons allemaal is, een staatsbank die als enige geld mag scheppen. Er moet een verbod komen op het uit de duim zuigen en uitlenen van banktegoeden. Een staatsbank heeft geen kapitaal nodig en geen winst. De rente kan daarom heel laag blijven of fiscaal gecompenseerd worden. Die rente vloeit terug naar de gemeenschap. Een geldsysteem met zo’n staatsbank heeft geen noodzaak voor geldgroei, rentabiliteitsgroei, inflatie, productiviteitsgroei, competitie, uitbuiting en werkloosheid. Wanneer dat democratisch besloten wordt, kan de overheid de collectieve voorzieningen weer overnemen en uitvoeren in het belang van de burgers. Ook kunnen investeringen daarheen geleid worden waar dat wenselijk is voor de maatschappij en niet waar het snelste en veiligste financiële winst behaald wordt. De overheid zal niet meer afhankelijk zijn van de banken. Staatsschuld zal tot het verleden behoren. We kunnen collectief inzetten op duurzaamheid en welzijn in plaats van verslinding, verkwisting en het uitpersen van werknemers om geldschieters te behagen.

We zullen tijd en geld overhouden om een wassen-beelden museum in te richten, waar we de geldwolven en hun politieke handlangers kunnen conserveren als een waarschuwing voor toekomstige generaties: hoedt u voor banksters!

 Ingezonden door Rudo de Ruijter
17 april 2013

Bronnen:
[1] Helmut Creutz & www.vlado-do.de/money/index.php.de

[2] Ellen Brown:  Een verhaal van twee geldsystemen

[3] Uit de euro, en dan?   www.courtfool.info

[4]  Zie ESM-verdrag artikel 10.1 en 10.2
www.courtfool.info

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, Economie, EU, Ingezonden, Overheid, Politiek
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Andre schreef op : 1
    Andre

    “We moeten een bank oprichten die van ons allemaal is, een staatsbank die als enige geld mag scheppen.”

    Wie zijn “we” ? Ik hoor er niet bij. En hou toch eens een keer op met die verering van de staat als enig zaligmakend instituut. De gevolgen van staatverering als een god sinds de vrede van Mùnster (1648) is zo langzamerhand wel duidelijk, althans voor mij. Het overlaten van het drukken van geld aan de staat is totaal mesjokke wat mij betreft. Ik hoor dus niet bij `wij` en ik moet niks.

    Weer zo’n verhaal a la Ellen Brown – greenbackism revisited.

    Leesvoer voor Rudo de Ruijter en alle andere staatsgelovigen: www.garynorth.com

    Andre [2] reageerde op deze reactie.

  2. Andre schreef op : 3
    Andre

    @Andre [2]:

    Goed dat deze disclaimer er boven staat:

    “Dit is een ingezonden bijdrage bedoeld ter discussie. Vrijspreker.nl
    staat niet per se achter de meningen die erin verkondigd worden. ”

    Communistische verhaaltjes als die van Rudo de Ruijter hebben niets maar dan ook helemaal NIETS met libertarisme en de Vrijspreker te maken.

  3. Andre schreef op : 4
    Andre

    @Andre [2]:

    Interessant. Teller staat weer op 0..

  4. Andre schreef op : 6
    Andre

    @Corien Bos-van Putten [5]:

    Vraag me af hoe ze dit hard kunnen maken: “De URA is zelfs waardevaster dan goud.” Papier is geduldig.

    En dan dit: “Rente is de gevaarlijke angel in het geldsysteem”
    in www.deblijebank.nl

    URA op die site verwijst naar complementaire-economie.startpagina.nl
    en weer kom ik daar nutcase Ellen Brown en communist Silvio Gesell tegen. Dat is waar Keynes z’n crackpot ideeën op heeft gebaseerd.

    Niet mijn bank op ’t eerste gezicht.

  5. Hugo Z. schreef op : 7

    Wat een communistische borrelpraat.

    Er is geen probleem met fiatgeld. Ook rente over uit het niets verzonnen fiatgeld is geen probleem.

    Wel is er een probleem met fiatgeld (dollar) als wereldreservevaluta. De zionistische bankiersfamilies die achter de FED zitten kopen de hele wereld en manipuleren alle prijzen met de dollar.

    Als goud en zilver in een echt vrije markt, btw vrij kunnen worden verhandeld is fiatvaluta niets meer dan een transactiemiddel.

    Goud en zilver zijn dan de middelen om waarde in op te slaan.

    Gewoon een verbod op naked shortselling van goud en zilver en de kredietcrisis is voorbij.

    Andre [8] reageerde op deze reactie.

  6. Andre schreef op : 8
    Andre

    @Hugo Z. [7]:

    Naked shortselling is niet het probleem. Ongelimiteerde margin tbv shortselling van de GS van deze wereld is het probleem. Dus dan kom je weer uit op de root of all evil: overheid en het monopolie op geldcreatie door (centrale) banken.

    In een echt vrije markt is er ook geen overheid om naked shortselling te verbieden. Caveat emptor is het motto.

  7. arvr schreef op : 9

    Beste Rudo,

    Dit verhaal doet mij teveel moeite om de waarheid net zo lang om te buigen tot de conclusie is dat het wel de schuld van de banken moet zijn.

    Helaas, de werkelijkheid steekt anders in elkaar dan het verhaal stelt, en gaat zeker de mist in door de overheid als een maagdelijk onschuldig slachtoffer voor te stellen. Zoiets als “Ze stonden erbij en ze keken ernaar”.

    Niets is meer bezijden de de waarheid dan dat!

    Ik er even een dingetje eruit:

    De bewering dat het rente gemoffel de schulden van vak zuid heeft veroorzaakt.

    Dat is pertinent onjuist, de schulden aldaar zijn veroorzaakt door de onbalans in economische prestatie. Vroeger was de uitlaatklep de wisselkoers van de nationale munt, een devaluatie (waardevermindering van de nationale munt tegenover de andere landen) kon een slecht land een beter exportpositie geven dus het verschil compenseren.

    Nu kan dat niet meer dus krijg je een onbalans in de financiële stromen, en dat veroorzaakt schulden die weer een negatief effect hebben op de economie en de welvaart in dat land. En dit is ook waartegen in de begintijd van de euro voor gewaarschuwd is door economen zoals Paul Krugman en Milton Friedman, en nog veel meer. Inclusief een aantal vooraanstaande bankiers!

    De euro is er door de politiek doorheengeramd waarbij de euro als breekijzer is gebruikt voor de Europese droom. Geen doel maar een middel. De enige mensen die erbij stonden en er naar keken waren die stomme mensenmassa’s die het nog geloofden ook. En achteraf nog steeds niet doorhebben wat er gebeurd is, maar nog steeds vrolijk meezongen met de andere vogeltjes in het bos die ook allemaal denken dat het allemaal de schuld van die enge boze banken is.

    Een eigen eilandje oprichten met een eigen idealistisch bankje gaat niets uitmaken. Zo’n bank is evengoed onderhavig aan de ziektes die het huidige bankensysteem kenmerkt en de overheid weet de bank ook wel te vinden als er wat te halen valt.

    Desnoods met het excuus dat er crimineel geld op jullie bank staat. Verwacht geen bijval van de andere vogeltjes in jouw bos, want jouw bank is nu voor hen exact geworden waar jij tegen ageert. Een enge, griezelige bank.

  8. Overnight schreef op : 11

    Ik wil graag discussieren, maar dit stuk rammelt van zoveel geloof met halve voetnoten aan elkaar, dat ik mijn tijd maar eens aan het stukje voor zondag ga besteden.

  9. jAAP schreef op : 12

    Dit is meer een stukje voor socialisme.nu

  10. Andre NI schreef op : 13
    Nominator

    @plato [10]:

    In tegendeel. Uitstekende mogelijkheid om dit soort nonsense tot op de grond af te fakkelen. Men hoeft daarvoor alleen het leesvoer uit post 1 te lezen. Ik verwacht dat Ellen Brown-adepten dat niet zullen doen; ze zouden wel eens van hun geloof af kunnen raken.

    Het grappige is uiteraard dat er in een libertarische maatschappij ruimte is voor dit soort nonsens – als er mensen zijn die rentevrij zaken willen doen dan moeten ze dat vooral doen, zolang men de anderen maar vrij laat te doen wat hún goeddunkt. Aangezien er vaak beroep wordt gedaan op de overheid, krijg ik de indruk dat het daaraan ontbreekt helaas. Staatsgeloof is volksvijand numero uno, en er zijn er maar bar weinig die dat in het snotje hebben; zo ook Rudo de Ruijter naar het zich laat aanzien.

    Andre NI [14] reageerde op deze reactie.