vrijdag, 30 augustus 2013
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Vechten voor vrede

403px-Bundesarchiv_Bild_146-2005-0057,_Otto_von_BismarckGing de ondergang van de wereld al twee keer niet door (in 2000 en 2012), voor beroepspessimisten onder ons is er eindelijk goed nieuws: de Derde Wereldoorlog staat op de agenda.

Het staat praktisch vast dat het Westen gaat interveniëren in de Syrische burgeroorlog. Volgens de doorgaans goed ingelichte site Debkafile gaan de VS in de nacht van vrijdag of zaterdag, dan wel op af na maandag 2 september (Labour Day) het vuur openen op Syrië.

Het is de vraag of dat een goed idee is. Het conflict in Syrië is een burgeroorlog. Burgeroorlogen zijn per definitie buitengewoon bloedig – strijdende partijen in een burgeroorlog maken bijvoorbeeld zelden krijgsgevangenen, maar schieten overwonnen tegenstanders gewoon dood. Wat kun je daar als buitenlandse mogendheid aan doen, zolang partijen vastbesloten zijn door te blijven strijden? Het argument dat de mensenrechten ingrijpen noodzakelijk maken – vanwege het gebruik van gifgas – lijkt plausibel, maar is het niet echt. Ook zonder het gebruik van strijdgassen vallen er burgerslachtoffers, om van de wreedheden die partijen over en weer begaan maar te zwijgen.

Daar komt nog bij dat het Westen in Syrië de tegenstanders van het – inderdaad tirannieke – bewind van president Assad gaat helpen, terwijl dat veelal radicale moslims zijn die vrouwen onderdrukken, christenen en andere religieuze minderheden vervolgen, krijgsgevangenen standrechtelijk doodschieten en gevangengenomen priesters levend kelen. Syrische christenen bijvoorbeeld, zijn onder de dictatuur van de alawiet Assad beter af dan onder de heerschappij van de rebellen, als deze winnen. En waarom islamisten in Syrië steunen als je op andere plaatsen in de wereld juist die groep als anti-Westerse terroristen aanduidt en dus bestrijdt?

Je vraagt je soms af of president Obama gewoon een onbenul is als het op buitenlands beleid aankomt, of dat er een kille en doortrapte berekening achter zit die als doel heeft de Derde Wereldoorlog bewust uit te lokken en passant de staat Israel te (laten) vernietigen. Het lijkt vergezocht, maar zo onnozel als de buitenlandse politiek van de VS onder deze president is, dat is bijna niet te geloven. Feit is dat ruim vijf jaar na het aantreden van deze president de positie van de VS in de Arabische wereld eerder is verzwakt dan versterkt.

Een andere theorie is overigens dat de interventie in Syrië onderdeel is van een plan om het hele Midden-Oosten (lees: alle olierijke gebieden) onder Amerikaanse invloed te brengen. Als die theorie klopt is Syrië alleen maar een voorfase van de oorlog tegen Iran, de uiteindelijke vijand.

Enfin, wat er ook van waar is, vanuit een libertarisch perspectief is de interventie in de Syrische burgeroorlog zonder meer af te keuren. ‘War is the health of the state’ is niet voor niets een gevleugelde uitdrukking in kringen van mensen die vrij, kritisch en dus zelfstandig denken (lees: libertariërs). De toestand van permanente oorlog waarin een land als de VS sinds ‘911’ verkeert betekent het einde van ‘the land of the free’ en het begin van ‘New Prussia’. De valse WMD-claim waarmee president George W. Bush de oorlog tegen Irak begon is een moderne versie van het vervalste telegram waarmee de Pruissische kanselier Otto von Bismarck in 1870 de oorlog tegen Frankrijk uitlokte. Sindsdien de inval in Irak is het complete Midden-Oosten gedestabiliseerd en de VS op weg een politiestaat en – mede – een militaire dictatuur te worden.

Toen Barack Obama nog geen president was, voerde hij campagne onder het motto ‘change’. Eenmaal aan het bewind nam hij de Nobelprijs voor de Vrede in ontvangst om zich vervolgens tot een oorlogspresident te ontwikkelen. Ook die tournure is een echo uit het verleden. In 1932 voerde een zekere Franklin D. Roosevelt campagne tegen de zittende president Herbert Hoover met de slogan ‘He will bring socialism to America’. Hoover was namelijk geen laissez-faire president zoals de officiele geschiedschrijving ons wil doen geloven, maar een man die dacht de economische crisis op te losssen met expansie van de publieke sector. Eenmaal verkozen zette president Roosevelt de door zijn voorganger ingezette koers van overheidsinterventie versterkt voort. De naam van dat beleid kennen we allemaal nog van de geschiedenisles op school: de New Deal.

Politici kun je dus nooit op hun woord te geloven: eenmaal aan de macht doen ze wat het beste uitkomt. En omdat iedere nieuw verkozen leider begint met een status quo die hij of zijn van zijn voorganger erft, wordt het beleid van de ‘nieuwe’ leider in eerste instantie bepaald door de last van het verleden. Pas na verloop van tijd wordt duidelijk of er wijzigingen zijn en kan de balans van het nieuwe bewind worden opgemaakt. In het geval van president Obama kan de conclusie nu al – na bijna een jaar in zijn tweede termijn – worden getrokken: zijn buitenlandse politiek is de slechtste sinds die van president Johnson.

Ingrijpen in een burgeroorlog in een ander land uit naam van ‘democratie’ of ‘mensenrechten’ is een keuze voor abstracte idealen en daarom per definitie niet gebaseerd op een inschatting van wat er feitelijk speelt. Gezien de betrokkenheid van andere landen bij het Syrische verhaal – Iran, Rusland, Turkije – en het risico dat Israël tegen zijn wil betrokken gaat raken bij deze oorlog, is interventie in Syrië iets dat eenvoudig te beginnen is, maar waarvan de gevolgen niet te overzien zijn. We zijn daarmee in een vergelijkbare situatie als die van de zomer van 1914: het Midden-Oosten c.q. de Arabische wereld is nu net zo labiel als Europa toen. Alleen hebben de betrokken partijen nu niet alleen gifgas, maar ook atoomwapens tot hun beschikking. Hoe het gaat lopen weet niemand, maar wie ‘home before Christmas’ zegt, krijgt zeker ongelijk.

Misschien dat president Obama nog eens naar Europa moet komen. Niet naar Oslo om nog een prijs op te halen, maar naar Neurenberg, om verantwoording af te leggen voor het voeren van aanvalsoorlogen. Hij mag dan naast George W. Bush in het beklaagdenbankje zitten, zodat de wereld kan zien dat de politiek van the new boss geen haar verschilt van die van the old boss.

Paul Verhaegh

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Politiek
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. jt_ schreef op : 1

    De VS probeert koste wat kost de petrodollar in stand te houden, elke Arabische staat die van de dollar af wil moet omver worden geworpen en een puppetregime wordt geïnstalleerd. De gewone burger ziet dit niet, die horen enkel over een illegaal wapen wat enkele honderden slachtoffers heeft gemaakt. Als we het trouwens hebben over de ondergang van de wereld, met een gebeurtenis als een kernoorlog kunnen we beter naar Fukushima kijken, daar stromen al honderdduizenden liters radioactief water de zee in met grote gevolgen voor de hele wereld. Als straks splijtstaven droog komen te staan en de boel in de hens vliegt, dan heb je ook een wereldwijde fallout. Dat scenario is reëel, en wordt nu naar de achtergrond gedrukt voor dit midden-oosten akkefietje.

    Alfred E. Neuman [4] reageerde op deze reactie.

  2. Emile schreef op : 2

    Het is toch simpel, het is toch net als met de Euro en Griekenland. Wij zijn de burgeroorlog in Syrië met onze eerste “interventie” begonnen en zetten de ingeslagen weg gewoon voort. Uiteindelijk gaan we steeds verder. Dat is de politiek, we draaien niet om. Hadden we Wouter Bos nog maar… 🙂

  3. Dim the Dude schreef op : 3

    Waarom überhaubt interveniëren, kost oorlog voeren niet héél véél geld?
    Geld dat we eigenlijk niet hebben (zie bezuinigingsplannen 2014)
    Laat Nederland alstublieft verstandig zijn en zich vér van dit onheil houden….

  4. Alfred E. Neuman schreef op : 4

    @jt_ [1]:
    Juist. Waarom wordt Iran bestempelt als “vijand van het westen”? Echt niet vanwege de Islam of WMD’s, maar juist vanwege het feit dat Iran (als grote speler op de energiemarkt) de petroldollar niet hanteert en zich de wet niet laat voorschrijven door de VS. Hetzelfde gold voor Irak 12 jaar geleden, we hebben inmiddels gezien hoe dat is afgelopen…een puppetregime, petroldollar en een “westerse” centrale bank.

  5. rob schreef op : 5

    De stelligheid waarmee Obama en Hollande beweren dat Asad gifgas heeft gebruikt, geeft te denken gezien onderstaande link:

    www.info

    Dat maakt Obama en Hollande tot oorlogsmisdadigers als ze Syrië zonder mandaat van de VN aanvallen.

    Leonardo PISANO [6] reageerde op deze reactie.

  6. Fluminis schreef op : 8

    @rob [7]:
    In dezelfde redenatie zouden we het Regime van Assad moeten helpen want het is al wel omonstotelijk vastgesteld door de VN dat de ‘rebellen’ chemische wapens hebben gebruikt.

    Maarja leugen en bedrog regeert de politiek.

    rob [9] reageerde op deze reactie.

  7. rob schreef op : 9

    @Fluminis [8]: In mijn visie zijn beide partijen misdadigers, niet alleen Assad. De USA heeft een verborgen agenda om Assad te willen aanpakken; het zou me niet verbazen als Israël daarin leidend is.

    Wij moeten geen van beiden helpen maar vooral een wapenembargo instellen rondom Syrië. Ten tijde van de Cuba crisis werkte een wapenembargo tenslotte ook. Landen bedenken zich wel twee maal voor ze wapens leveren als ze zelf daardoor het risico lopen te worden aangevallen.

    appie b. broek [11] reageerde op deze reactie.

  8. rob schreef op : 10

    O ja, Kerry noemde Assad een moordenaar. Dat moge zo zijn, maar ik noem Kerry en Barack Obama oorlogsmidadigers als ze Syrië zonder VN mandaat aanvallen!

  9. appie b. broek schreef op : 11

    @rob [9]: Nou, of een wapenembargo echt zal ‘helpen’ valt nog te bezien. Cuba met Syrië vergelijken lijkt me geen verstandig idee, gezien het verschil in geografische positie. Ook dat ‘twee keer bedenken’ lijkt me geen argument om rekening mee te houden. Trouwens wat hebben al die wapenembargo’s nu uiteindelijk uitgehaald? Niets, hoewel steeds meer landen hun eigen wapenindustrie hebben opgezet, juist vanwege die boycot’s en embargo’s! Maar ja, dat schreef ik 30 jaar geleden al, en ook dat helpt blijkbaar helemaal niets!