donderdag, 27 februari 2014
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

De vogelvrije natuur

natuurDe staat blijkt geen goede hoeder. Politici besluiten dat bepaalde zaken tot het publieke domein behoren en vervolgens blijkt het prestatie niveau te dalen. Scholing, medische zorg, het geldwezen. Keer op keer wordt de private sector buitengesloten dan wel ingekapseld in een plan economie. Ter versterking van het algemene belang. Vandaag wil ik het kort hebben over de effecten daarvan op de natuur.

Natuurbescherming wordt gezien als publieke taak. Nationale parken zijn een oplossing om natuur in stand te houden. Is dit wel zo? We zien dat de grote Afrikaanse wildparken de olifanten niet kunnen beschermen. Er is een recordhoeveelheid ivoor gestroopt. De neushoorn is bijna overal op zijn retour. Nationale parken zijn een tragedy of the commons, niemand voelt zich verantwoordelijk en men probeert er te pakken wat er te pakken valt.

Het feit dat er thans op prive domeinen gejaagd kan worden op leeuwen en ander groot wild in onder meer Zuid Afrika betekent dat deze diersoort zal overleven. De commercie verzekert het bestaan beter dan de overheid kan. Veel mensen verzetten zich echter tegen deze vorm van jacht. En brengen daarmee het voortbestaan van diersoorten in gevaar.

Er is een niet aflatende vraag naar ivoor en de hoorn van de neushoorn. Deze kan prima commercieel geexploiteerd worden. Hef de handelsbeperkingen in ivoor en hoorn op en laat bedrijven geld verdienen aan deze diersoorten. De eigenaar van een rhino kwekerij zal ervoor zorgen dat deze dieren blijven bestaan.

Het is een zeer domme zet de overleving van diersoorten van ambtenaren afhankelijk te maken. De Amerikaanse bizon is bijvoorbeeld gered door prive personen die wel wat zagen in de exploitatie van bisons. Daardoor zijn er nog bisons. De bisons die van niemand / iedereen waren werden genadeloos afgeknald. Dat de walvissen tot uitsterven toe werden bejaagd heeft ook te maken met het feit dat ze van niemand en dus van iedereen zijn. Zolang walvissen van iedereen zijn is het voortbestaan niet gegarandeerd.

Gelukkig breekt hier en daar het besef door dat een verbod in handel niet werkt en dat men dan maar de hoorn van de neushoorns moet oogsten en op de markt brengen. Het dier hoeft niet te sterven bij het periodiek afschaven van een deel van zijn hoorn. Op het moment dat de neushoorn te oud is om voor nageslacht te zorgen kan hij daarna nog eens worden afgeschoten. Men is bereid daar tot 350 duizend dollar voor te betalen. Op deze manier wordt commerciele exploitatie van neushoorns een levensvatbaar alternatief en is de huidige “tragedy of the commons” val doorbroken. Toekomstige generaties zullen van de neushoorn kunnen genieten.

Natuurlijk zijn er sporadische succesverhalen van overheidsingrijpen die diersoorten gered hebben. De vraag is overigens of het overheidsingrijpen de betreffende diersoort niet eerst tot uitsterven heeft doen brengen. En hoe duurzaam het succes is.

Niet alleen incompetentie der ambtenaren om nationale parken te beschermen is dodelijk. De ambtenaren zelf kunnen er ook wat van. Zo is de oudste boom op aarde, Prometheus, door een onderzoeker met een door de staat afgegeven vergunning na 4900 jaar stormen en bliksem getrotseerd te hebben geveld voor onderzoeksdoeleinden. En niet door de foute houtindustrie. Het antwoord van de staat op dit ingrijpen in de natuur was de natuur en andere oude bomen onder bescherming van de staat te brengen……

Hoe goed de staats bescherming van bomen uitpakt blijkt verder uit onder meer een boom genaamd “The Senator”. Een van de oudste bomen op aarde. Een drugsgebruiker kwam geregeld bij deze 3500 jaar oude boom en kon vuurtjes maken. Niemand die deze persoon tegen hield en het onvermijdelijke gebeurde. De boom vatte vlam en brandde uit. Was deze boom prive bezit geweest dan zou deze waarschijnlijk wel effectief beschermd zijn geweest. Als je ziet met hoeveel zorg restauranthouders hun terrasmeubilair omgeven en dit iedere avond binnen zetten of met kettingen vastleggen begrijpt men dat indien een lokale horeca ondernemer eigenaar was van deze boom dat hij naar alle waarschijnlijkheid nog steeds daar was.

Het doden van oude levende wezens lijkt ingebakken in de aard van door de staat gesponsorde natuurvorsers. Zo is na 5 eeuwen bestaan een ruw einde gekomen aan wat ooit het oudste levende dier is. Een schelp die meer dan een half millennium had overleefd sneefde in de onderzoekswoede van natuurvorsers. Ook hier geen fout bedrijf maar de verwoestende gevolgen van onderzoek.

Jongere dieren die in dierentuinen geboren worden uit fokprogramma’s zijn hun leven overigens ook verre van zeker zoals onlangs een jonge gezonde giraffe mocht ervaren.

Zelf heb ik weinig tegen het doden van dieren maar het doden van unieke gevallen als de oudste boom of het oudste levende wezen is een vorm van verspilling die me tegen de borst stuit. Verspilling is echter de aard van de overheid.

In de nationale parken in Nederland zijn beheersplannen opgesteld. Onder meer wordt er grootschalig gekapt. Trots meldt men dat op de Hoge Veluwe  “een aantal zware bomen geveld [zijn] voor de Nederlandse Rondhoutveiling. Dit hout heeft een bovengemiddelde kwaliteit en wordt gebruikt voor bijzondere toepassingen“. Over de totale hoeveelheid gekapt hout in dit nationale park: “Het afgelopen jaar is naar schatting 10.000 m³ aan hout geoogst”.

Op zich ben ik niet tegen bosbouw, veel Nederlandse nationale parken en natuurgebieden bestaan uit sparrenplantages. Erken dat en noem het geen natuur. Maar ga niet moeilijk doen met allemaal beschermingsmaatregelen. En vervolgens dan toch de bomen kappen. Dat is niet echt consequent en wat er dan als “natuur” vervolgens na het kappen ontstaat zie ik eerder als een nieuwe vorm van lanschapsarchitectuur dan als natuur.

Wie zo vraag ik u, beschermt de natuur tegen de natuurvorsers en de staats natuur beschermers?

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Tobus schreef op : 1

    Waar, allemaal waar.
    Alleen wordt alle natuur, flora en fauna, dan gezien als een ondergeschikte aan de mens, en de mens dus als eigenaar van die natuur?

    Dat lijkt mij niet helemaal te stroken met het vrijheidsbeginsel, wat in mijn beleving niet stopt bij mensen.

  2. Romee schreef op : 2

    Ik ken een diersoort dat zich het beste aanpast/evalueert aan elke omgeving/plaats en op elk tijdstip, waardoor het nooit zal uitsterven.
    ———-

    Tip : Voor en na de verkiezing is zijn gedrag, mening en houding totaal anders dan erna.

  3. igor schreef op : 3

    Ja het klopt wat je zegt maar net als Tobus ben ik van mening dat het alles is eigendom principe tegenstrijdig is met fundamentele waardes voor een vrije wereld.

    Daarnaast is het jagen op bijzondere dieren uitsluitend voorbehouden aan een elitair groepje mensen die hiermee hun narcistische en sadistische ego in stand houden,het is geen toeval dat koningshuizen graag zeldzame beestjes doodmaken de moderne onderdanen boerderij bied voor hen weinig emotionele prikkels ter bevrediging van hun sadistische aard.

    Er zijn wat mij betreft 2 goede redenen voor het doodmaken van dieren: 1) ik ga het opeten. 2) het gaat mij opeten.

    Het moet toch mogelijk zijn om zonder overheid de natuur hier en daar wat ruimte ?

    Nee alles is privaat eigendom zie ik niet als een oplossing, commercieel is het behoud van de natuur een soort van extreem lange termijn investering waarbij de winst vaak ten goede komt aan heel veel mensen, echte natuur (zoals hier in NL niet of nauwelijks bestaat) is zeer waardevol maar moeilijk om op korte termijn te verzilveren.