maandag, 31 maart 2014
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Hoeveel risico loop je op weg naar de libertarische maatschappij?

Person_Stossel_PatrichHenry.

Elke verandering brengt risico’s met zich mee, en daarom is het ook goed om te trachten die te voorzien en te bepalen of en welke maatregelen je er tegen wilt nemen.

Bij het verbreiden van het libertarische vrijheidsideaal  merk je vaak dat mensen toch bang zijn voor het onbekende. Wat gebeurt er als bepaalde regelingen die de overheid nu (gratis?) verzorgt er niet meer zijn?

Dit is natuurlijk een goede vraag, en daarom is het goed dat libertariers die overtuigend (geruststellend) beantwoorden.
Zelfs op de Vrijspreker kan daar meer aandacht aan geschonken worden, en de oplossingen kunnen in het project “De Weg Naar Vrijheid” bereikbaar worden verzameld.

Inzendingen die libertarische oplossingen  leveren zien we dan ook gaarne tegemoet. Liefst met een stapje verder na: “de markt zal dat oplossen”. (Wat natuurlijk wel waar is!! )

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Scrutinizer schreef op : 1

    Wie zal er in een gouden koets rijden op de 3e dinsdag in september?
    Wie zal er op onze postzegels prijken?
    Wie zal er de roddelbladen vullen?
    Wie zal er onze pensioenpotten roven?
    Wie zal ons geld aan de armlastige Grieken uitlenen en dit met winst terugbetalen *proest*
    Wie zal er ons verhinderen rijk te worden door geld zomaar vrij te beleggen bij/via buitenlandse deskundigen als Marc Faber of Peter Schiff?
    Wie zal er ons flitsen als we te hard rijden om ons zo bewuster te maken van de onverantwoorde risico’s de we nemen?
    Wie zal onze kinderen politiek correcte geschiedenis leren?
    Wie zal Nationaal Socialisme als een rechts gevaar blijven afschilderen?
    Wie zal waken over de veiligheid van onze banken?
    Wie zal de huizenmarkt behoeden voor betaalbare prijzen?
    Wie zal er zorgen voor een lage rente?
    Wie zal er JSFs kopen?
    Wie zal een betuwelijn aanleggen?
    Wie zal visvergunningen afgeven?
    Wie zal boeven vangen?
    Wie zal onze medische gegevens veilig bewaren?
    Wie zal een centraal overzicht op onze financien behouden (over de banken en brokers heen)?
    Wie zal er na onze dood voor zorgen dat onze nabestaanden geen te grote nietsnutten worden door ontvangst van een te grote erfenis?
    Wie zal gekkekoeienziekte voorkomen?
    Wie zal organonbaby’s voorkomen?
    Wie zal ervoor zorgen dat bedrijven wel voldoende geitenneukers, kontneukers en dergelijke in dienst neemt?
    Wie zal ervoor zorgen dat niemand geesten en spoken beledigd?
    Wie zal ervoor zorgen dat het aantal slachtoffers van de holocaust niet ontkend, gebagatelliseerd of in vraag gesteld wordt?
    Wie zal ervoor zorgen dat doorsnee burgers allemaal ongewapend blijven?
    Wie zal ervoor zorgen dat de media niet pro Wilders worden en dat links haar grote gelijk kan blijven verkondigen in de MSM?

    Zomaar een aantal prangende vragen waar mensen mee zitten…

  2. Harrie Custers schreef op : 2

    Wie zal voor de aanleg en het onderhoud van de wegen zorgen?
    De mensen, net zoals nu. De organisatie zal efficiënter gaan (als we een overheid, monopolist hebben kunnen bedenken, dan kunnen we ook nog iets veel beters bedenken). Bovendien, er zullen geen investeringen worden gedaan wanneer mensen daar het rendement of nut niet van zien. Zij zullen dan nl. niet (financieel) bijdragen.
    De historie laat ook voorbeelden zien van aanleg en onderhoud van wegen door anderen dan de overheid. B.v. in Noord Engeland. (Heb de link nu niet bij de hand)

    Overigens, mogelijk ontstaat weer meer aandacht en energie voor de lokale en regionale economie. Globale transacties zijn alleen interessant voor hoog rendementsjagers. M.a.w. transcontinentale transportroutes zullen er wellicht minder zijn of minder “gelikt”. Alhoewel handelsroutes natuurlijk van alle tijden zijn, juist door het aansluiten van lokaal op lokaal.
    Betekent dus wel dat ook het geldmonopolie dient te vervallen. Dit is in mijn ogen een essentiële randvoorwaarde.

    Wie zal ons land verdedigen wanneer een externe macht ons bedreigd?
    De mensen zelf. Alleen zullen zij dit nu op basis van vrijwilligheid en dus zeer gemotiveerd doen. I.p.v. in oorlogen gelokt worden vanwege loze kreten zoals onze vijand, de vijand van …, de economie en de dooddoener aller dooddoeners: omwille van vrede en democratie.
    De mensen zullen zich zelf bewapenen en zich zelf organiseren. Het land is niet langer meer over te nemen door de handtekening van een of andere hotemetoot. Er zal met ieder vrij individu een overeenkomst moeten worden gesloten.

    Bovendien, ik sluit niet uit dat de mensen zelf zouden kiezen voor niet vechten. Want wat maakt het nou eigenlijk uit of je door de ene bezetter of door de andere bezetter wordt geknot en geknecht?

    Wie zal voor het onderwijs van onze kinderen zorgen?
    De mensen zelf. Er zullen veel meer verschillende opleidingen worden aangeboden. Veel meer aansluitend bij interesses en bij (praktische) behoeften. Dus ook qua wijze van opleiden. Waarschijnlijk weer meer leren door doen en veel minder klassikaal.
    Opleidingen zoals rechten, fiscaliteit e.a. zullen worden afgebouwd of zelfs verdwijnen. Net zoals tig opleidingen die gericht zijn op (ambtelijke) dienstverlening. Want overbodig. Deze ontlenen hun bestaansrecht vrijwel uitsluitend aan de macht.
    Er zullen nieuwe betalings- en financieringswijzen ontstaan.

    Kortom het juk verdwijnt. Ik voel nu al de opluchting.

  3. Ron schreef op : 3

    In onze straat, in onze stad.

    In onze straat draagt iedereen naar draagkracht bij aan het noodzakelijke onderhoud van de straat: bestrating en riolering. Riolering moet eens in de zestig jaar vervangen worden daarvoor zou iedere bewoner fl100/jaar moeten bijdragen. Sommige willen niet betalen het gros betaalt gewoon of doet zelfs een extra storting. Degene die niet betaalt, wordt gewoon aangesloten op de riolering.
    Het groen in de straat wordt door de bewoners onderhouden, vooral degene met groene vingers zie je geregeld aan de slag.
    De doorgaande wegen in de stad waar onze straat aan ligt wordt beheerd door een particuliere investeerder, per keer dat je er gebruik van maakt betaal je.

    Voor de ouderen in de straat worden boodschappen gedaan of wat verder nodig is door vrijwilligers, overigens bijna iedereen helpt een handje mee.

    Onze stad kent geen ambtenaren of politie en kent geen belastingen.
    Bijna alle bewoners hebben een wapen in huis, geregeld worden er gezamenlijke schietoefeningen gehouden.

    Iedereen is particulier verzekerd naar eigen goeddunken. Overigens draagt bijna iedereen naar draagkracht bij aan een pot voor liefdadigheid wanneer een straat- of stadsgenoot door een calamiteit wordt getroffen.

    Onze stad kent geen democratie, politiek of monetair beleid.

    ‘Besparingen zijn investeringen voor de toekomst.’
    Onze bank keert 7% rente uit op spaargeld. Onze bank leent niet meer uit dan er ingelegd is. Lenen kan tegen 11% rente.

    Het adagium van onzes stad is: leven en laten leven.

    In onze straat wonen hondenbezitters, zij laten hun hondjes uit in de straat, zij pakken de eventuele uitwerpselen netjes op en nemen het mee naar huis.
    In onze straat is een Mohammedaans gezin komen wonen, daarna nog een en nog een.
    De hondenbezitters hebben nooit opmerkingen van het mohammedaanse gezin gekregen over het uitlaten van hun hondjes, nu echter, nu zij met meer zijn, beginnen zij bezwaar te maken hiertegen. De andere bewoners hebben de mohammedanen echter duidelijk gemaakt dat de hondenbezitters in hun ogen niemand kwaad berokkenen en dat zij dus niet op de support van de straat kunnen rekenen.
    De mohammedanen doen het overigens economisch goed en kopen nu huis na huis in de straat. Het zal er op neer komen dat zij hun eigen straat gaan beheren, een secessie in praktijk.