zondag, 9 maart 2014
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Modellen.

TelraamIk ben gek op modellen, vooral als ze driedimensionaal zijn! Maar ze zijn levensgevaarlijk.

Vooral de economische- en klimaatmodellen zijn zeer slecht voor uw (financiële) gezondheid.

In een wereld die aan elkaar hangt van overheidsinstanties die bij gebrek aan kennis en begrip, blindvaren op modellen en protocollen, komen we vaak in waanzinnige situaties terecht.

U kent natuurlijk het verhaal van de econoom die verzoop in de rivier nadat hij had gevraagd hoe diep die was: gemiddeld 1 m, dus de econoom ging rustig zwemmen, maar verzoop in een stuk van 2 m.

Opvallend is de enorme waarde die vooral bij verkiezingen, aan inkomensplaatjes wordt gegeven. Gemiddeld gaat er niemand op achteruit wordt er dan gezegd, maar om de een of andere reden geldt dat niet voor mijn gezin.

Gaan ze vaak van verkeerde modellen en ook nog eens van verkeerde vooronderstellingen uit: de wereld verandert, er komen zwarte zwanen, maar ook resultaten uit het verleden….

Nog erger wordt het als dan ook nog eens de input van die modellen onbetrouwbaar is. Nota bene het ministerie van handel in de VS, verklaarde onlangs dat de VS economie op jaarbasis in het vierde kwartaal, niet met 3,6% maar 2,4% gegroeid was. Check dit: 33% lagere groei/verschil en dat in cijfers waar nog geen vier maanden tussen zit. Wat hebben deze cijfers voor zin als er minstens een marge van 33% procent in zit?

Maar ondertussen baseert de FED wel haar rente- en gelddruk beleid, op die cijfers.

Kunt u zich voorstellen waarom libertariers en oostenrijkse economen, liever minder modellen en minder overheidsinvloed willen, opdat er minder fout gaat?

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, Economie, Educatie, Overheid, Politiek gesjoemel
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. hugo van reijen schreef op : 1
    Hugo J. van Reijen

    Het opstellen van dergelijke prognoses en statistieken kost handenvol geld.
    De waarde is uiterst beperkt of zelfs negatief en in de meeste landen worden van overheidswege de cijfers vervalst.
    Hugo van Reijen

  2. Matthijs schreef op : 2

    Modellen zijn gebaseerd op aannames, aannames zijn dodelijk.

  3. Harrie Custers schreef op : 3

    Bovendien gaat het in een samenleving toch niet om BNP of om economie of om economische groei? Hoe krijgen we het voor elkaar om een samenleving uit te drukken in één getal en in een rekeneenheid (Euro’s of Dollars) die volledig fictief zijn (platgezegd: waardeloos zijn)?

    Hoe krijgen we het voor elkaar om juist daarop te sturen?

  4. jhon schreef op : 4

    De enige reeële waarde van een valuta is arbeid 1 uur arbeid = €. X ?

    Parasitaire schuld
    – Overheid
    – Banken
    – Beurzen ( aex, dow etc ).

    U werkt nog elke dag voor 100% aan uw schuld ?????

  5. appie b. broek schreef op : 5

    Nu had ik al via andere bronnen dat men bij de Hoge School der economen de ‘modellen’ inmiddels bij het ‘grof vuil’ heeft gezet, geen ‘voorspellingen’ meer doen, die komen toch niet uit, maar zich nu aan ‘politieke slogans’ vast klampen. Zoals het idee dat (te) grote inkomensverschillen een ‘gevaar’ voor de economie zouden zijn. Volkomen onzin!

    Maar ja, de ‘linkse’ politiek is er blij mee; hebben ze weer iets om het ‘volk’ ‘dom’ te houden!

  6. Pteranodon schreef op : 6

    Grote inkomensverschillen zijn een gevaar voor de economie maar dat idee komt uit een tijd waarin gewone arbeiders vrijwel geen poot hadden om op te staan en geen cent te makken hadden. Mensen konden dus dankzij overheden worden uitgebuit tot en met. En daardoor mede ontstonden hoge inkomensverschillen. Mensen die bulkten van het geld hadden erg veel over, en mensen die niets hadden konden allerlei producten niet afnemen. Denk aan de wat duurdere verbruiksartikelen, als simpel voorbeeld een wasmachine of iets dergelijks, of een auto. Een rijke die 200 keer zoveel inkomen heeft, heeft ook maar 1 auto nodig, maar de 200 mensen met een te laag inkomen zullen 0 auto’s afnemen. De productie met 201 mensen is dan maar 1 auto. Als je als overheid gewoon zorgt dat de burgerbevolking allerlei arbeidszaken zelf oplost, dus niet meer die driehoek overheid-vakbonden-werkgevers, maar bilateraal, dan komt er geen dwang meer bij kijken en scheelt het ook aan complexiteit.