maandag, 12 mei 2014
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

De onderdaan en de heerser

roofdier-met-prooiVrijspreker: U wilde een instructie video laten zien van hoe je als roofdier je prooi onder controle brengt.

Opperdienaar: Wat wil je nog meer als uitbuiter dan dat de uitgebuitene je overal volgen en doen wat je wilt? Is dat niet veel beter dan dat je achter de uitgebuitenen aan moet rennen of ze op moet sluiten en moet bewaken? De natte droom van iedere uitbuiter: Dat ze gewoon naar je toekomen om uitgebuit te worden.

Als eenden uit het ei komen, zijn ze geprogrammeerd om het eerste dat ze zien als hun moeder te beschouwen. Die moeder houdt van ze en zorgt voor ze. Die zal ze niet opeten of uitbuiten. Die biologische voorprogrammering is geweldig handig voor de heerser. Het geldt niet alleen voor eendjes, maar ook voor mensen, dat is vooral heel handig.

Vrijspreker: Je moet de kinderen in handen zien te krijgen.

Opperdienaar: Precies, zoals Lenin als zei:”geef me 4 jaar om de kinderen te onderwijzen en ik kan een zaadje zaaien dat nooit meer ontworteld kan worden”. Als je kinderen jong genoeg in je macht hebt, kun je ze trouw, loyaliteit en onderwerping aanleren, zelfs als dat in hun eigen nadeel is. Ze zullen de werkelijkheid interpreteren als: ‘Onderwerping is goed voor mij’ Ik onderwerp me aan de vlag en de onderwerper geeft me opdrachten namens de vlag. De vlag geeft om mij en ik geef om de vlag.

Vrijspreker: In het onderstaande filmpje zien we inderdaad de eendjes die het roofdier als verzorger zien, maar het roofdier schijnt ook een verandering te zijn ondergaan.

Opperdienaar: Inderdaad, er is een hormoon genaamd Oxytocine oftewel het knuffelhormoon dat in wikipedia omschreven wordt met:

Een hoog oxytocinegehalte wordt geassocieerd met een gevoel van vertrouwen en verbondenheid. Het achterliggende werkingsmechanisme is waarschijnlijk dat oxytocine stress vermindert[3] door beïnvloeding van de prolactine en ACTH-niveaus.

Het is bekend dat een ooi normaal heel vijandig is richting lammetjes en ze zelfs een kopstoot uitdeelt als een wild vreemd lammetje in de buurt komt, maar als het geboortekanaal bij de ooi geopend wordt als ze zelf een lammetje werpt, is er een half uur beschikbaar waarin het oxytocine gehalte omhoog gaat en er een warme band ontstaat tussen moeder en kind, die blijvend is. Wetenschappers kunnen dit ook kunstmatig opwekken en zo de ooi een band geven met een willekeurig lammetje, of verhinderen dat het oxytocine gehalte omhoog gaat bij het werpen van het eigen lammetje en dan kijken hoe het lammetje een kopstoot van moeder krijgt. Dit is mijn bijdrage aan Moederdag. Wetenschap is leuk wat dat betreft, zo kun je ook een stofje op een heteroseksuele fruitvlieg spuiten en dan is ie in 1 keer homoseksueel, uit vrije wil.

Het roofdier in het filmpje had toevallig net zelf geworpen en het oxytocine gehalte was hoog toen de eendjes net uit het ei kwamen. Een unieke samenloop van omstandigheden, waardoor zowel de eendjes het roofdier als verzorger zagen en het roofdier de eendjes als kroost.

Vrijspreker: Wat leert een heerser hier van?

Opperdienaar: Allereerst dat je ze jong moet pakken. Als heerser moet je niet in die empathieval trappen voor de onderdaan. Alles wat je aan ‘verzorging’ doet, is puur functioneel om meer macht te krijgen en meer mensen afhankelijk van je te maken. Het gevaar is dat als je al die hongerige mondjes van de steuntrekkers, lobbyisten en bankiers ziet, je echte empathie voor ze zou kunnen ontwikkelen. Politiek en oorlog zijn daarom alleen geschikt voor bikkelharde psychopaten.

Vrijspreker: Ik maak even een aantekening om oxytocine in het ventilatiekanaal van het catshuis te spuiten en ik ga ook even naar Brussel.

Opperdienaar: Dacht het niet, het werkt alleen als directe neusspray en is ook niet zonder recept vrij te kopen.

 

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, Onderwijs, Psychologie, Vrijheid, Wetenschap
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Alice schreef op : 1

    Klopt, lees het boek van Konrad Lorenz over dieren gedrag.