dinsdag, 19 juli 2016
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

De weg van wijheid naar vrijheid (24) Een schoon milieu

De weg van wijheid naar vrijheid is enkele decennia geleden geschreven door Henry Sturman. Het is nog steeds actueel. Vandaar deze herpublicatie. Vandaag het vierentwintigste artikel, over het milieu. Een lekker kort artikel.

Milieu vervuiling is het verplaatsen van schadelijke stoffen door de ene persoon naar het eigendom of de longen van een ander persoon zonder zijn toestemming.

Milieu vervuiling is net als diefstal of vandalisme niet een fenomeen van de vrije markt, de vrije markt werd eerder immers gedefinieerd als een systeem waarin relaties tussen mensen gebaseerd zijn op vrijwilligheid. De verplaatsing van mijn autoradio naar het huis van een dief zonder mijn toestemming is een onvrijwillige relatie. Op dezelfde manier is de verplaatsing van de giftige stof van een ander naar mijn tuin een onvrijwillige relatie.

Milieu vervuiling is een typisch collectivistisch probleem, dat ontstaat doordat het milieu als een collectief iets wordt beschouwd, waar iedereen van alles in kan dumpen. Er zal altijd een groep mensen zijn die wel het milieu wil vervuilen en een andere groep die dit niet wil.

In de staatspolitiek wordt een compromis gevormd tussen die twee uitgangspunten, waarbij het resultaat is dat de overheid in meer of mindere mate vervuiling toestaat, ook als anderen daar last van hebben. “We” kiezen met ons allen dan hoeveel we “ons” milieu zullen vervuilen. Libertariërs zeggen dat iedereen alleen maar mag beslissen hoeveel hij zijn eigen eigendom vervuilt. Het zonder toestemming aantasten van de eigendommen van een ander is verboden. En het verspreiden van giftige gassen, zodat de gezondheid van een ander duidelijk aangetast wordt, kan ook als een vorm van agressie gezien worden.

Iemand die ergens een fabriek wil neerzetten die onaangename gassen gaat uitstoten, zou van te voren alle omwonenden toestemming kunnen vragen, bijvoorbeeld in ruil voor een maandelijkse schade vergoeding. Vervuilt hij zonder toestemming dan moet hij natuurlijk strafbaar zijn.

De statisten beweren dat de overheid allerlei dingen moet stimuleren, zoals dat er onderzoek wordt gedaan naar schonere auto’s of het subsidiëren van mensen met schonere auto’s of subsidie voor openbaar vervoer. Maar mensen kunnen alleen maar giftige uitlaatgassen veroorzaken, omdat de overheid het aan mensen verbiedt om een onafhankelijke rechtsorganisatie op te richten die agressie veroordeelt.

Mensen vervuilen omdat de overheid het toestaat.

Als het rijden met vervuilende auto’s verboden werd, of vervuilers werden verplicht een schadevergoeding te betaling aan de mensen die er last van hebben, dan ontstond er vanzelf een marktbehoefte aan schonere auto’s. Onderzoek naar en productie van schonere auto’s komt dan vanzelf tot stand.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Otje schreef op : 1

    Het is toch ook een kwestie van het goede fruit onderscheiden van het slechte fruit. De mensen die bezwijken onder milieu vervuiling zijn gewoon de zwakkeren onderons, die verdwijnen dan vanzelf.
    Zo blijft het goede fruit over. Slecht fruit zitten ook altijd te mekkeren over van alles, omdat ze weten dat ze zwak zijn.

  2. Bartje schreef op : 2

    Milieu vervuiling is plaatselijk een probleem.
    Voor wie het niet weet 30% van de Globe is land en van dat land is 30% bewoond en word bewerkt.
    Als elk mens genoegen neemt met 6 m2 past de gehele wereldbevolking 7 miljard op 42000 km2 Nederland dus.
    Over bevissing bestaat wel maar zal nooit een soort vis uitroeien om dat op zeker moment het niet meer lonend is om het op te vissen.
    Resultaat na enige tijd zijn ze weer in overvloed in de zeeën aanwezig.
    De mens denkt het vermogen in zich te hebben om de Aarde te kunnen beïnvloeden zoals temperatuur en druk.
    Gelukkig is dat niet zo want dat zou inhouden dat de Aarde zijn massa zou wijzigen met het gevolg wijziging van baan in het heelal en dichter of verder weg van zon en maan.
    Dat is einde alle leven op Aarde.