donderdag, 22 september 2016
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

mathematische contradictie

Door kennis te delen vermenigvuldig je haar waarde

vrijspreker.nlLibje
Tips voor Libje? Mail ze naar info@vrijspreker.nl
 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. dZvZtKm schreef op : 1

    verschil?
    burger => overheid versus overheid=>burger

  2. Nico schreef op : 2

    Een voorbeeldje van heilige algabra. Bovendien een indicatie dat intellectuelen die zo graag logisch nadenken soms heel voor de hand liggende dingen over het hoofd zien.

    In het boekje ‘Vrijheid’ waar Ratio een tijdje terug naar verwees beschrijft het voor zich houden van kennis vs. het delen van kennis als volgt:

    Niets is waardevoller dan wat we produceren en bedenken. Elk nieuw idee is een optelsom van vele eerdere uitvindingen. We kunnen alleen maar verder zien en meer uitvinden vanwege de mensen die ons vooruithielpen, niet door ideeën stil te houden maar door ze te delen. Voor echte ideeënscheppers is het extreem arrogant te beweren meer te hebben bedacht dan het kleine stukje dat we hebben toegevoegd aan de uitvindingen van al onze voorgangers. Maar de regeringen over de hele wereld hebben een beroep gedaan op de ego’s van de
    intellectuelen en kunstenaars om het meest arrogante racket van alles maken: intellectueel eigendom. Voorkomen dat mensen ideeën kopiëren weerhoudt ze van het verbeteren ervan en is een ernstige belemmering voor de menselijke vooruitgang.

    Bertuz [5] reageerde op deze reactie.

  3. Nico schreef op : 3

    Inzake kennis voor je houden vs. kennis delen nog het volgende:

    Een schampere opmerking van iemand die niet wenst te leren is: “Denk je dat je de waarheid in pacht hebt of zo”
    Daar zit meer waarheid in dan de betrokkene beseft 😉

    Kennis wordt gezien als handelswaar. Je kunt het verpachten. Hoe meer opbrengsten kennis kan genereren, hoe duurder het wordt om te verkrijgen.

    Kennis is ook een effectief instrument om sociale breuklijnen (zoals sociale klassen) te creëren en in stand te houden. De ene groep houdt dan de andere groep dom; een uiting van vijandschap.

    Soms gaat een vijandige houding ook gepaard met treitergedrag, zoals in ‘je moet dat en dat weten, maar ik wil niet degene zijn die je dat leert’ (een opmerking die vooral in de Engelse taal rondgaat). Of geestelijken en politici die om wat te treiteren misleidende verhaaltjes rondstrooien, waarmee de kudde dan mag gaan puzzelen. Want iemand moet het toch ‘waard’ zijn om in zich in ‘verheven’ kringen te mogen bewegen?

    Kennis delen biedt kansen.
    Kennis voor zichzelf houden is verschansen. De ‘superieuren’ afdoende gescheiden van de ‘inferieuren’ die op die manier geëxploiteerd kunnen worden.

    Het verhaal in het spreekwoordelijke zonnestelsel annex koninkrijk der Nederlanden is dat er sprake zou zijn van een meritocratie. De praktijk weerspreekt dat. Dat is geen unieke situatie, want karakterbederf is echt niet voorbehouden aan specifieke sociale klassen of standen.

  4. Nico schreef op : 4

    Tot slot één opmerking:
    Niet kennis is macht, maar de aanwending van kennis.

    Immers, macht is een ander woord voor mogelijkheden en aanwending duidt op mogelijkheden.

    Tot morgen 😉

    jhon [6] reageerde op deze reactie.

  5. Nico schreef op : 7

    @Bertuz [5]: Als je goed hebt gekeken, dan heb je gezien dat de tekst waar intellectueel eigendom wordt aangehaald cursief is. En een citaat van iets dat een ander heeft geschreven. Ik ben me zeer bewust van intellectueel eigendom, wat het is en welke gevolgen het heeft.

    Om dat te begrijpen moet je eerst weten wat het intellect is.

    Is intellect wat anders dan de menselijke geest?
    En hoe zit het met de producten van de menselijke geest, die bestudeerd worden in de geesteswetenschappen (ook wel Studia Humanitatis genoemd)?
    En als we het dan toch over de menselijke geest en haar producten hebben, hoe zit het dan met het verschil tussen bijvoorbeeld licentierechten en royalties?

    Om dit door te trekken naar het immer populaire onderwerp ‘belastingen’, is het dan niet interessant dat zowel de beloning voor fysieke als intellectuele als geestelijke inspanningen alle belastbaar zijn, oftewel dat ‘moedertje staat’ zich eigenaar acht van zowel een menselijk lichaam als haar intellect alsook de menselijke geest?

    @jhon [6]: Tsja, als je kennis kunt aanwenden dan betekent dat macht. Als je kennis samen met anderen kunt bundelen en gezamenlijk gaat aanwenden, dan krijg je zoiets als ‘eendracht maakt macht’. Kijk maar naar een gemiddelde organisatie; een bundeling van kennis die met een specifiek doel wordt aangewend. Dat kan goed uitwerken, maar ook heel akelig. Het is maar net wat men wenst te bereiken. Want ‘eendracht maakt macht’ kan bijv. ook aangewend worden om een ‘verdeel en heers’ strategie uit te voeren.

    Netwerkjes van vriendjes kunnen behoorlijk invloed uitoefenen. Anderzijds kunnen netwerkjes ook aangewend worden om kennis te bundelen in toegankelijke boekjes of databases, om haar vervolgens te decentraliseren. Zodat velen meer mogelijkheden hebben, zodat sommigen geen kans krijgen om grip te behouden. Het is dus maar net hoe je dingen bekijkt…

  6. Nico schreef op : 8

    @Bertus: Misschien is het goed als ik probeer uit te leggen wat ik bedoel met het onderscheid tussen het intellect en de geest:

    Je kent computertermen; de processor die voor de rekenkracht zorgt en geheugen waar info geplaatst kan worden (RAM, HD). Het intellect heeft een bepaalde rekenkracht (IQ). Je stopt er argumenten in en vervolgens komt er na wat rekenwerk een uitkomst uit. In die zin had Isaak Ashimov wel een punt toen hij werknemers vergeleek met androids.

    Een interessant ‘probleem’ waar allerlei mensen zich over hebben gebogen:
    Een vooralsnog onopgeloste wiskundige vraag is het P versus NP probleem. De eenvoudige formulering daarvan luidt: “Kan ieder probleem waarvan de oplossing snel geverifiëerd kan worden door een computer ook snel opgelost worden door een computer?

    Deze vraag is niet alleen relevant voor bijvoorbeeld de orde en veiligheid van encryptie in computerland, maar ook voor de openbare orde en veiligheid in een territorium. De aloude vraagstelling voor filosofen luidt: “Wetgeving dient om snel te kunnen verifiëren of voldaan is aan bepaalde eisen, maar kan zij ook gebruikt worden om een probleem op te lossen?

    Mensen met een hoog IQ kunnen hierop proberen te puzzelen. Maar toen ik deze vraagstelling zag, was mijn reactie ogenblikkelijk: “Nee, natuurlijk niet”. Dat is niet omdat ik zo intelligent ben (integendeel), maar wel omdat ik in tegenstelling tot een computer bewustzijn heb. Als gevolg daarvan weet ik dingen waarvan een krachtige computer zich niet bewust is. Dat heeft niet alleen te maken met opslagcapaciteit (RAM, HD, feitjes), maar ook met een bepaald inzicht. Zoals het inzicht dat wetgeving een lapmiddel is, een tijdelijke oplossing, voor mensen die niet hun eigen beslissingen nemen. Je kunt een oerwoud aan wetgeving bouwen en proberen dat ingenieus in elkaar te zetten, maar dat zal het echte probleem nooit kunnen verhelpen. Want mensen zijn meer dan androids die programma’s afdraaien en instructies opvolgen.

    Met bewustzijn kom je op het terrein van de menselijke geest, dat ooit erkend werd en vanaf de Verlichting ontkend werd. Waar men nu op aan het terugkomen is. Want wat is die geest nu eigenlijk en wat kan ‘ie?

    De inleiding van het boek Het Veld (Nulpuntveld) maakt melding van een kern van toegewijde wetenschappers die veronderstellen dat we aan de vooravond van een revolutie staan. Een andere manier van denken die onze huidige denkbeelden doet verbleken. Misschien inclusief het gezicht van mensen die de huidige denkbeelden tegen beter weten in blijven propageren. Of misschien stijgt het schaamrood hen wel naar de kaken. Want misschien… men had beter kunnen weten. Of misschien… is de tijd nu rijp voor bepaalde ontwikkelingen. Wat is er aan de hand? Deze wetenschappers proberen via kwantummechanica het terrein van de menselijke geest opnieuw te betreden. Waardoor oude kennis weer terug naar het bewustzijn van mensen wordt gehaald. Momenteel zit die kennis teveel in het onderbewustzijn, waar zij verdrongen wordt.

  7. Nico schreef op : 9

    Op het kruisvlak (tripelpunt?) van de bovenstaande mathematische contradictie, intellect en geest hier iets dat ik vanmorgen invoegde in een bestaand artikel over de filosofie van geneeskunde. Ter leering ende vermaeck…

    Kruidengeneeskunde kan deels beschouwd worden als een stap onderweg naar diepere inzichten die middels andere denkmodellen (filosofieën voor geneeskunde) worden gecommuniceerd. Een voorbeeld:

    Een arts stelde dat cayenne-peper, of beter, capsicum, preventief of genezend uitwerkt voor allerlei aandoeningen. Het effect op een menselijk lichaam is kennelijk dramatisch. Op eenzelfde manier kunnen gepeperde reacties een dramatisch en genezend effect hebben. Jezus drukte dat anders uit en gebruikte een mosterdzaadje (met een scherpe vlammende smaak die weer snel wegebt) als voorbeeld; wie een geloofspraktijk heeft als een mosterdzaadje, ontwikkelt zich als een robuust mens waarbij vrije vogels zich op hun gemak voelen (naar Lucas 13:19). Het Nederlandse spreekwoord zegt daarover: Kwaad worden is menselijk, maar kwaad blijven is duivels. Een nuance is op zijn plaats. Volgens koning David: “Toen ik zweeg, teerden mijn beenderen weg, onder mijn jammerklachten, de hele dag” (Psalm 32:3). Wie zwijgt wanneer hij krachtig zou moeten spreken, ziet zijn botten annex morele normen wegteren. Mopperen en klagen is wat anders dan daadkrachtig optreden!

    Kruiden hebben niet alleen een fysieke uitwerking, maar zijn ook een afspiegeling van een dieper inzicht over een mentale werkelijkheid.