zaterdag, 12 november 2016
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Make the world great again!

cambodiakillingfieldJe hoort het vaak, té vaak: er is een overheid nodig, want anders wordt het toch maar een rommeltje. Mensen die de overheid uit hun leven (en dat van anderen) willen verbannen zijn maar rare utopisten. Een land zonder overheid? Onmogelijk.

Nou zijn er in de loop der eeuwen honderden verschillende overheden geweest. Van Farao’s tot keizers, van democratieën tot aan fascistische regimes en alles er tussenin. De grote gemene deler van al die talloze overheden die we hebben gehad? Er was er niet één die haar macht niet misbruikt heeft.

Dat machtsmisbruik komt in verschillende gradaties. Pol Pot was onvergelijkbaar met Koning Willem de overbodige of Mark Rutte, maar het is een soort van natuurwet dat macht corrumpeert. Hoe goed je die macht op papier ook inperkt, de macht groeit altijd, en zal altijd misbruikt worden. Je hoeft maar naar de VS te kijken om te zien hoe een land met minimale overheid is verworden tot een land dat politiemacht in de hele wereld speelt. Een land dat van alles en nog wat heeft verboden, mensen vanwege slachtofferloze misdrijven soms levenslang opsluit of letterlijk de dood in jaagt. Een land waar een kapot achterlichtje je zomaar in de gevangenis kan laten belanden, en waar de overheid zonder dat er een rechter aan te pas komt je van je kapitaal kan beroven. en.wikipedia.org

En dat ondanks een prachtige grondwet die al dat soort gekte keihard verbood. En dat is dan de USA, in andere landen is het even erg, of in veel gevallen zelfs nog erger. De DDR had een prima grondwet en ook een land als Cuba heeft een grondwet, nota bene door 97,7% van de kiezers gesteund in 1976. Dat moet toch alle vrijheid van de wereld opleveren, zou je denken. De realiteit is echter hard: woorden op papier zijn minder machtig dan mannen met geweren die een beroep doen op autoriteit. En dat is wat elke overheid in de basis natuurlijk is: een clubje gewapende mannen (m/v) die zich ‘autoriteit’ noemen.

De echte utopisten zijn dan ook niet de mensen die een staatloze samenleving voorstaan, want dat is zowel theoretisch als praktisch prima mogelijk. De utopisten zijn de mensen die denken dat er een staat kan bestaan die ingeperkt is en blijft. Goed, staatloze samenlevingen zijn er misschien niet zo veel geweest, overheden zijn er talloze geweest en niet één wist zichzelf klein te houden.

Als voorstander van het staatloze ideaal krijg je dan natuurlijk de vraag hoe het dan met de armen moet. Of met de wegen. Gelukkig is er voldoende bewijs voor het feit dat vrijwillige samenwerking werkt. Vrijwillige hulp, verzekeringen en mutualiteit doen hun werk. Dat is bewezen. Half Engeland is opgebouwd door de mutual societies, tot honderden ziekenhuizen aan toe. Die nu allemaal genationaliseerd zijn, maar gesticht zijn met privaat geld.

Wie over een langere tijd kijkt ziet dat de cyclus altijd hetzelfde is. De markt organiseert iets waar blijkbaar behoefte aan is, zoals gezondheidszorg, en dat gaat eigenlijk altijd goed. Als het niet goed gaat komt er immers een concurrent die het beter gaat doen. Tot op het moment dat er ergens een uitzonderlijk geval is. Dan gaat een klein belangengroepje roepen om regulering, want het kan toch niet zo zijn dat….

En dan begint de ellende. De staat begint met haar bemoeizucht. Eerst met regeltjes. Die eigenlijk altijd contra-productief werken zodat er meer regeltjes ‘nodig’ zijn. Waarna de boel nog meer verstoord wordt, want al die regeltjes vereisen van mensen dat ze in plaats van hun werk te doen de regels moeten volgen. En dat moet dan weer gecontroleerd worden, en geadministreerd. Dat kost allemaal tijd en geld, en haalt de lol weg van het eigenlijke werk. Denk aan de gemiddelde verpleegster die de helft van haar tijd formulieren invult in plaats van haar patiënten helpt.

Uiteindelijk wordt een markt zo compleet ziek. Echte entrepeneurs trekken zich terug uit wat er over is van de ‘markt’, en zoeken hun heil ergens anders. Vervolgens gaat de staat zich actief bemoeien. Zoals we nu in Nederland de roep zien om de zorg weer volledig in handen van de staat te brengen. Want de ‘marktwerking’ werkt niet. Dat dat niet de schuld is van de markt (markten werken namelijk altijd en overal) maar van de Haagsche regeldrift wordt helaas nog zelden erkend.

Of het nu de gezondheidszorg is, het internet (waarom moet de overheid zich met ‘netneutraliteit’ bezig houden?), de wegen of justitie, als er ergens echt problemen optreden hoef je maar naar één plek te kijken: de overheid.

Even ter verduidelijking: de ‘markt’ bestaat niet alleen uit bedrijven. Iedereen is onderdeel van de markt, bedrijven, stichtingen, verenigingen, individuen enzovoort.

Helaas denken nog steeds veel mensen dat het slechts een kwestie is van andere politici kiezen. Die zullen vervolgens de problemen wel oplossen. Maar gek genoeg lijkt dat nooit te werken. Ondanks alle mooie beloftes. Zoals we nu de gekte rondom Trump zien in Amerika, waar de helft van de stemmers dolgelukkig is, terwijl de andere helft tot tranen toe geroerd is. Maar wie écht denkt dat er met Trump heel veel zal veranderen heeft weinig meegekregen van de geschiedenis. Het is nu eenmaal zo dat nieuwe wetten maken veel makkelijker is dan oude wetten afschaffen. En dus zullen er nog veel meer wetten bijkomen onder Trump.

Zo zagen we in Nederland een kort experiment met het vrijgeven van de tarieven van de tandarts. Dat na een aantal maanden al weer werd gestopt, omdat de tarieven niet meteen daalden. Experiment gefaald? Nee hoor, maar het duurt nu eenmaal even voordat een markt de jarenlange overheidsbemoeienis te boven is gekomen. Neem die tandartsen. Stel, een ondernemer wil een voordelige tandartskliniek openen. Dat wil hij doen door gekwalificeerde tandartsen uit het oostblok te laten komen, en een voordelig pand op een industrieterrein te huren. Alleen al het krijgen van een vergunning om een kliniek te openen op een industrieterrein (bestemmingsplannen, procedures, u kent het wel) zou jaren gekost hebben. Laat staan de arbeidsvergunningen voor het personeel. Voordat zo’n plan überhaupt uitgevoerd zou kunnen worden was de wet op de vrije tarieven alweer ingetrokken.

Wie de media las leerde dat de marktwerking was mislukt. De echte les die geleerd had moeten worden: de overheid mag jaar op jaar falen om haar ‘leiders’ na gebleken falen voor lange tijd op wachtgeld te zetten, de vrije markt krijgt een paar maandjes, als ze al dat geluk heeft.

Er is maar één conclusie mogelijk: het experiment met een centrale overheid is mislukt, het wordt tijd om dat te erkennen. Van onhoudbare staatsschulden tot bergen regeltjes en van corrupte politici en hun vriendjes tot aan vuile oorlogen, het is altijd weer de staat die faalt.
Het alternatief is om geen staat te hebben. Geen centrale macht, maar lokaal, decentraal en zonder bemoeienis van bovenaf. Eng? Ja. Maar ook noodzakelijk willen we de mensheid weer een stap verder kunnen brengen. En mijns inziens willen we dat eigenlijk allemaal wel. Wie wil er nu niet een wereld vol vrede, welvaart en overvloed? En dat is maar op één manier daadwerkelijk te verwezenlijken: door de staat in al haar gedaantes te zien voor wat het is: een parasiterende bende. Of het nu democratische of dictatoriale parasieten zijn doet verder niet zo heel veel ter zake.

Make the world great again, stop the state!

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Nico schreef op : 1

    Dit artikel is langer dan nodig is vanwege de rant over van alles dat is ontspoord. Maar daar heb ik mij ook schuldig aan gemaakt… Desalniettemin is het voorbeeld van Engeland kraakhelder. En is de vaststelling dat macht corrumpeert een gegeven. Evenals de constatering dat er een slooprijpe context is gecreëerd. Maar hoe komt dat eigenlijk?

    Als macht corrumpeert, dan heeft dat maar met één ding te maken: Karakterbederf. En waar komt karakterbederf vandaan? Waarschijnlijk doordat een individu vergeet dat zijn interactie met zijn directe omgeving gezond en goed moet verlopen. En sommige individuen een bastion voor zichzelf bouwen, zich een naam willen maken, en zich afscheiden van anderen (het creëren van sociale breuklijnen).
    Dan krijg je groeperingen en organisaties. En bijvoorbeeld bestuurders die het contact verliezen met ‘hun’ mensen en daar managers als muur neerzetten zonder nog goed te weten wat er op de ‘werkvloer’ gebeurt. Bestuurders en werknemers die elk hun eigen weg gaan. Of politici die vanuit een ivoren toren regeren en bureaucraten aanstellen om zich af te scheiden van burgers, een kloof die zorgvuldig aangelegd en in stand wordt gehouden.

    De weg terug is kinderlijk eenvoudig maar toch complex. Er moet rommel opgeruimd worden. Sloopwerk. Er moeten muren tussen allerlei groeperingen gesloopt worden. En dat niet alleen, daarna moet een andere weg bewandeld worden.

    Een tijdje terug schreef ik een stukkie over bekroning.
    – Een blije en gezonde hond die natuurlijk gedrag en loyaliteit betoont is de bekroning van de opvoedkunsten van een baasje.
    – De waardering die uitgevlogen kinderen betonen voor de opvoeding die zij hebben meegekregen, gelden als de bekroning van de opvoedkunsten van ouders.
    – Een krachtige, opgebloeide en waardige vrouw die waardering betuigt over haar man de bekroning van de wijze waarop haar man jegens haar functioneert.
    – Een blije en gezonde bevolking die natuurlijk en vredig gedrag en loyaliteit aan de Kroon betoont is de werkelijke bekroning van de opvoedkunsten van een koning(in).

    De titel van dit artikel is ‘Make the world great again”.
    Wat is de bekroning van een mensheid jegens het dierenrijk, flora en de aarde zelf? Moet ik dat voorkauwen? Nee toch?

    romee [7] reageerde op deze reactie.

  2. Nico schreef op : 2

    Koning Salomo stond bekend om wijsheid. Hier een interessant stukkie dat hij schreef:

    Een onverstandige gelooft elk woord, maar een schrandere let op zijn schreden.
    Een wijze vreest en keert zich af van het kwade, maar een dwaas gaat zich te buiten en waant zich veilig.
    Wie snel toornig wordt, begaat dwaasheid, en een man vol listige plannen zal gehaat worden.
    De onverstandigen erven dwaasheid, maar de schranderen omringen zich met kennis.

    Nu wil ik niet azijnpissen, maar het laatste woord ‘kennis’ moet denk ik zijn ‘inzicht’. Want mensen met kennis ken ik genoeg, maar inzicht is toch een heel ander ding. Iemand met kennis kan de plank flink misslaan, terwijl iemand met inzicht toch van een ander kaliber is. Wat praktisch gezien geen bal met scholing en diploma’s te maken heeft.

    Ptr [6] reageerde op deze reactie.

  3. Johannes schreef op : 3

    Geachte heer Winkelaar,

    Bedankt voor e heldere uiteenzetting, ben het met alles helemaal eens, een feest van erkenning. Hoop dat u vaker zulke artikelen schrijft, de zondag is goed begonnen! Bedankt hiervoor.
    Langzaam maar zeker zal deze boodschap bij steeds meer mensen doordringen. Mochten er mensen zijn/blijven die leiding van boven in de vorm van een overheid of koning of wat dan ook nodig hebben, is dit wat mij betreft ook goed, maar laten ze andere mensen hier niet (onder dwang) mee lastig vallen!

  4. Vilseledd schreef op : 4

    “Een krachtige, opgebloeide en waardige vrouw die waardering betuigt over haar man de bekroning van de wijze waarop haar man jegens haar functioneert.”

    Wat is dat voor sexistische prietpraat?

    Nico [5] reageerde op deze reactie.

  5. Nico schreef op : 5

    @Vilseledd [4]: Dit is de beschamende werkelijkheid voor veel mannen. Vraag aan een vrouw of ze een goeie vent heeft en er opent en ontvouwt zich een hele werkelijkheid waar maar weinig mannen zich van bewust zijn. Tot die tijd noemen ze het… prietpraat. Maar daar zijn veel vrouwen het beslist niet mee eens. Vraag maar na. En luister goed naar het antwoord.

  6. Ptr schreef op : 6

    @Nico [2]:
    zeker.
    en als met inzicht wijsheid volgt zijn op al aardig op weg naar juiste visie.
    althans dat is mijn ervaring.
    het vastgrijpen van concepten leidt tot rigide stellingnames en uiteindelijk naar stompzinnigheid, hysterie en vernietiging.

    beter is terughoudendheid tot er klaarheid is.

    het is niet zo ingewikkeld, de regelgeving en handhaving rooft de energie van bespiegeling studie en het verwerven van inzicht.

    dus wijsheid, door combinatie van reflectie, kennis en observatie en innerlijke rust?

    Nico [8] reageerde op deze reactie.

  7. romee schreef op : 7

    @Nico [1]: 0987*@Nico [1]: Langer als nodig? Ik waardeer je reacties, maar kort is anders.

    Ik ben het in grote lijnen met het artikel eens, maar vraag me af
    of je conflicten oplost zonder een rechter. Zie prog. rijdende rechter.

    Nico [8] reageerde op deze reactie.

  8. Nico schreef op : 8

    @Ptr [6]: In theorie is het juist wat je stelt. Na emigratie (2005) bleken wij echter in een territorium met een repressief regime terechtgekomen zijn. Aan de buitenkant lijkt het wel beschaafd, maar de bureaucratische tirannie kostte ons daadwerkelijk zeeën met tijd. Bureaucraten hadden kennelijk het idee dat we niets beters te doen hadden dan ‘op verzoek’ op en neer rijden naar overheidsdiensten. Het is dat verdomd moeilijk om dan ook nog kennis te verbreden en inzicht te vergroten. Dat we dat ondanks omgevingsfactoren toch gedaan hebben was uitsluitend te danken aan een ijzeren wil. Waarmee gezegd is dat theorie een heel ander ding is dan praktijk. De theorie blijkt makkelijk, maar de praktijk heeft daar schijt aan.

    @romee [7]: Zoals ik al schreef: “Maar daar heb ik mij ook schuldig aan gemaakt”. Reacties of artikelen (of beter; schrijven) zijn voor mij dan ook niet het juiste podium.

    Conflicten kunnen goed opgelost worden zonder rechter en zonder ontsporingen. Als je bijv. basale morele normen en natuurrecht als uitgangspunt neemt, eventueel aangevuld met redelijke regels voor ‘algemeen gebruik’, dan zou een ieder van jongs af aan zowel de vrijheid moeten hebben als verantwoordelijk moeten zijn om zijn eigen geschillen op juiste wijze af te handelen. Liefst met een oudere en ervarener adviseur erbij (heb je daar en daar al rekening mee gehouden?). Zo train je iemand in het bewerkstelligen van rechtvaardigheid, op de juiste wijze.

    Neem je die vrijheid en verantwoordelijkheid uit handen, dan kweekt dat frustraties. Want hoe vaker dat gebeurt is en mis is gegaan, hoe hoger de opgekropte frustratie. Vandaar de moordpartijen als er eens burgeroorlog uitbreekt. Dan komt alle bitterheid en gal eruit en gaan mensen ongehinderd afreageren. Dan dan doet men iets ‘omdat het kan’.

    Geef je iemand die vrijheid terug, nadrukkelijk met de verantwoordelijkheid om het rechtvaardig aan te pakken erbij, en is er ook een oudere adviseur om mee te denken, kan die situatie terug gecorrigeerd worden zonder dat er automatisch brokken komen. Rechtvaardigheidsdrang wordt dan namelijk gekanaliseerd en er wordt daadwerkelijk vooruitgang geboekt. Vanaf dan is het een kwestie van leren doseren en manoeuvreren.

    Dit is weliswaar een theorie, maar intuïtief vermoed ik dat ‘ie niet ver van de praktijk verwijderd is. Vanwege de psychologie die erachter zit. Wanneer mensen met dwang bejegend worden ontwikkelen ze dwangmatig gedrag. Valt de dwangmatige bejegening weg, dan valt ook het dwangmatige gedrag weg. Zo simpel is het eigenlijk vermoed ik.

    Romee [9] reageerde op deze reactie.

  9. Nico schreef op : 12

    @Romee [11]: Als het Europa is, dan kun je bureaucratie verwachten. Als het een land is waar Europeanen invloed uitoefenden ook. Er zijn kennelijk maar weinig uitzonderingen op die regel.