zaterdag, 17 december 2016
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Adam Kokesh over vaderlandsliefde

vrijheid kokeshMensen hebben altijd een gevoel van identiteit ontleend aan aansluiting bij groepen. We vergelijken onszelf met lagere groepen om ons gevoel van eigenwaarde te vergroten. Dit inherente kenmerk van de menselijke psyche is op grote schaal benut om de samenleving te manipuleren in het tolereren van onderdrukking. Zelfs als we het creëren van sterke groepsidentiteiten als nuttige dienst aanvaarden, hebben overheden hun monopolieprivileges misbruikt om veel meer voor hun diensten in rekening brengen dan ze waard zijn. Bij moderne regeringen, is de prijs van sterke nationale identiteit wijdverbreide oorlog, diefstal en manipulatie.

De originele groep waar we allemaal aansluiting bij zoeken is familie. Er is een natuurlijk, gezond instinct om degenen die ons het leven gaven te zien als superieur aan iedereen die dat niet deed. Helaas is dit gemakkelijk te perverteren tot een angst voor buitenstaanders, of mensen die anders zijn dan degene die we identificeren als familie. Wanneer een gezin of een stam wordt 13 bedreigd, kan dit instinct zeer behulpzaam zijn, zelfs essentieel om te overleven. Maar als er geen bedreiging is, kan angst voor buitenstaanders ook samenwerking blokkeren.

Veel regeringen buiten deze neiging uit, door te proberen mensen hun land te laten zien als een familie en de politieke leiders als ouders. Dit geeft ze niet alleen in het algemeen meer invloed, maar vooral als het gaat om internationale relaties. Patriottisme verandert natuurlijke groepsidentiteiten in nationale identiteiten. Deze term wordt vaak omschreven als vaderlandsliefde, maar wanneer dat land wordt gedefinieerd door lijnen op een kaart getekend door politici, oorlogen, en omstandigheden in de geschiedenis, is dat liefde voor een vals gevoel van groepsidentiteit, expliciet gemaakt en in stand gehouden om de psychologische greep van de overheid op hun slachtoffers te versterken.

Vaderlandsliefde is een kunstmatige, begrensde “liefde” ontworpen om een duidelijk gebrek aan liefde te creëren voor degenen aan de andere kant van de grens. Er is niets mis met van jezelf houden, of van mensen die op je lijken – degenen die je waarden of intrinsieke kenmerken delen die je in jezelf waardeert – maar om de liefde toe te wijzen op basis van grenzen van een gewelddadig bedrog is een inherent gevaarlijk idee. De meest onzekere en kwetsbare mensen zijn waarschijnlijk de meest enthousiaste patriotten, en daardoor hebben regeringen er altijd belang bij ons bang te houden voor buitenstaanders, vervreemd van de rest van de wereld, en onvolgroeid in emotionele volwassenheid.

Onzekerheid en de neiging identiteit te vinden in een groep kan mensen verleiden om gevaarlijke en irrationele dingen te doen. In de geschiedenis is vaderlandsliefde gebruikt om de meest gruwelijke misdaden te rechtvaardigen, omdat mensen zich sterker identificeerden als leden van een groep dan als moreel sterke individuen. Patriottisme betekent inherent het verlagen van onszelf tot leden van een groep als primitieve kuddedieren. Dit leidt tot afschuiven van verantwoordelijkheid, wat van essentieel belang is voor de overheid, en tot de blinde gehoorzaamheid die mensen misleidt om te geloven dat als je zegt “Ik deed gewoon wat me opgedragen was” dat een excuus is voor immoreel gedrag.

Regeringen rekenen op een gevoel van vaderlandsliefde in hun slachtoffers zodat die meegaan met beleid wat niet in hun eigen belang is. Ze moeten ons doen geloven dat we een offer brengen voor het algemeen belang terwijl we in werkelijkheid onze beulen helpen. Ze hebben ons nodig om mee te gaan als deel van de kudde. Ze hebben ons nodig om de verkondigde onbaatzuchtigheid van politici te accepteren die alleen uit “liefde” voor het kunstmatige collectief handelen. Zij moeten zeker stellen dat niet te veel van ons slachtoffers, emotioneel gezonde denkers zijn, die zelfbestuur eisen en 14 ons veilig voelen in onze identiteit als vrije, mooie, onafhankelijke mensen. Patriottisme is het bewijs dat een patriot niet vrij is

bron: Adam Kokesh, Nederlandse vertaling van Freedom. U kunt dit boek hier downloaden (gratis)

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. hugovanreijen schreef op : 1
    Hugo J. van Reijen

    Uiteraard is vaderlandsliefde nonsensicaal.
    En al zou men overwegen deze te gaan voelen, dan
    zul je toch eerst moeten overwegen of je vaderland wel
    een leuk en lief land is.
    “To love your country, first of all you need a lovely country.”
    En weinigen zullen volhouden dat Nederland inderdaad een leuk land is.

  2. Jaas schreef op : 2

    Mee eens met dit stukje. Nationalisme is een verachtelijk fantoom

    Nationalisme is trots zijn op dingen die je niet gedaan hebt en mensen haten die je niet kent.

    Er kan ook niet goed tegen gestreden worden, juist omdat het irrationeel is. Ja, maar, Nederland, dat is toch je land. Tegen een ongefundeerde drogredenering valt niet op te discussiëren

    Net als met religie, ja maar dat staat in een boek. Ineens gaan legitieme argumentaties niet meer op. Ik erger mij daar altijd aan. Van die nietszeggende verbale diaree waarmee mensen alles lijmen

  3. Scrutinizer schreef op : 3

    Eigenlijk is het grappig dat mensen houden van een land waar ze zonder hun eigen toedoen toevallig geboren werden. Veel logischer zou zijn dat iemand zulke gevoelens koestert voor het land waar ie bewust voor koos er zich te vestigen, omdat ie zelf tot de conclusie was gekomen dat dat een beter land is dan hetgeen waar ie toevallig ooit het levenslicht zag.
    In die zin is het merkwaardig dat immigranten zo slecht integreren en zo lang gevoelens van trouw en trots blijven koesteren jegens een land wat ze nochthans kozen te verlaten.
    Je zou verwachten dat een Turk die ervoor koos naar Nederland te komen meer positieve gevoelens heeft voor Nederland dan een Nederlander die er toevallig was geboren en vooralsnog niet verhuisd is naar een van de ruim 170 andere landen op deze aardkloot, niet zozeer omdat ie NL zo geweldig vindt, maar omdat ie nog niet weet welk land nou de optimale bestemming is. Die Turk echter, verkoos vestiging in Nl echter bewust boven blijven in Turkije.

    Nu is de echte wereld uiteraard geen theoretisch ideaal en dus zijn er soms restricties (ook in de persoonlijke omstandigheden evenals in de wetten) waardoor je soms een pragmatische keuze maakt voor een redelijk land (wat je minstens als verbetering beschouwt, immers waarom anders erheen emigreren?), maar wat niet je absolute topfavoriet is.
    Zo zou iemand bv. vanuit Belgistan naar Singapore willen emigreren maar door allerlei omstandigheden (zoals ouders meenemen maar die kunnen niet tegen het te hete en te vochtige klimaat in Sg) dan maar genoegen nemen met pakweg Uruguay (wat ook in de persoonlijke top-5 stond).
    OK, de Belgistani beseft dus terdege dat Uruguay niet het paradijs op aarde is (en overigens is zélfs Singapore dat evenmin) en zal er af en toe wel wat kritiek op hebben, maar … hij emigreerde omdat ie, alles tegen mekaar afgewogen, tot de slotconclusie kwam dat vestiging Uy een verbetering impliceert t.o.v. de status quo.
    Dat wil niet zeggen dat er niet bepaalde dingen beter kunnen en dat zélfs in Belgistan sommige zaken niet beter zouden kunnen zijn, maar … overall “won” Uruguay wel. M.a.w. de Belgistani is weliswaar niet blind voor de tekortkomingen van Uruguay doch koestert niettemin sterkere positieve gevoelens voor zijn NIEUWE thuisland dan voor het land waar toevallig zijn wiegje ooit stond en wat ie bewust besloot vaarwel te zeggen (en er af en toe wel eens op familie- en vriendenbezoek te gaan).

  4. Jaas schreef op : 4

    Scrutinizer

    Mensen zijn vaak economische immigranten en komen hier slechts voor werk. Loyalitiet aan wat voor land dan ook is arbitrair. Een land is niets, getrokken lijntjes en een romantisch verhaal eromheen, om het klootjesvolk te lijmen

    Jij doet alsof economische vluchtelingen een bewuste keuze maken en dus loyaal moeten zijn aan een abstractie, waar ze toevallig onder vallen.

    Mensen die trots zijn op hun land, hebben niets anders om trots op te zijn. Ergens geboren zijn, is geen prestatie.

    Daarnaast Turkije eist heel veel loyaliteit. Mensen vragen niet altijd om die poep, het word ze opgedrongen. Dienstplicht etc

    Scrutinizer [5] reageerde op deze reactie.

  5. Scrutinizer schreef op : 5

    @Jaas [4]: Ja, economische vluchtelingen maken inderdaad een bewuste keuze. Die vinden een innovatieve werkomgeving (of een hangmatuitkering) kennelkijk ZOOO aantrekkelijk, dat ze het slechte weer, de vreemde taal, de Nederlandse keuken, etc. er allemaal voor lief bijnemen.
    Zij vinden dat, ondanks de (vele doch kennelijk al bij al mineure) nadelen, de voordelen het wonnen in de afweging. Ondanks gevit op details, vonden zij het tóch de moeite om bv. Turkije op te geven en in NL in de kou te gaan zitten etc. Want … de (enkele, doch kennelijk erg grote) voordelen waren wel ZOOOO aantrekkelijk dat ze de doorslag gaven.

    Immers, als ze er anders over dachten, waren ze totaal irrationeel. Dan dachten ze “In NL, ga ik er per saldo op achteruit. Ja, laat ik dat doen want als masochist wil ik graag meer lijden dus als ik ervoor moet emigreren om er fors op achteruit te gaan, dan ga ik dat vooral doen”. Denkt u dat economische vluchtelingen om die reden komen? Wow, dan heeft u wel een érg lage dunk van hun intelligentie (of verknipte persoonljkheid).

  6. jhon schreef op : 6

    Géén Nederlandse identiteit ergo géén nationalisme!
    www.youtube.com

  7. Jaas schreef op : 7

    Economische keuzes zijn geen bewuste keuzes in een eendimensionaal economisch systeem

    De lijn van arbeid naar bestaan kan maar op een manier bewerkstelligt worden

    Als je bestaansminimum in een land van herkomst niet verkregen kan worden, dan is er weinig keuze