maandag, 27 februari 2017
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Ricardo bij debatteren

Vrijspreker: U merkte op dat onderdanen de theorie van David Ricardo over relatief voordeel vaak onbewust toepassen in discussies

Opperdienaar: David Ricardo is de econoom die bedacht dat de productie gemaximaliseerd wordt als mensen zich specialiseren in waar ze relatief goed in zijn.

Dat dit zelfs geldt als bijvoorbeeld een chirurg ook sneller kan typen dan zijn secretaresse. Nog steeds kunnen meer patiënten geholpen worden als de chirurg het typen overlaat aan de tragere secretaresse en zich specialiseert in opereren.

Vrijspreker: Vaak zijn onderdanen die wat minder begaafd zijn heel bang dat ze het onderspit delven tegen hun superieure medemens. Daarom pleiten ze voor een nog meer superieure medemens om over hen beiden te heersen.

Opperdienaar: Logica is niet de sterkste kant van de onderdaan. Maar het begint er mee dat je de onderdaan zijn zelfvertrouwen al vroeg breekt.

Vrijspreker: Hoe speelt dit een rol in discussies?

Opperdienaar: Ik zie vaak discussies waarbij de zwakkere partij de ander gelijk voor mongool uitmaakt. Hij heeft gerealiseerd dat zijn relatieve voordeel niet ligt in argumenten aandragen. Het is vanuit zijn oogpunt beter om gelijk naar schelden af te dalen, waar hij nog een kans maakt. Hij acht winnen duidelijk belangrijker dan de waarheid vinden.

Mark_twain_debating

 

Voor Mark Twain had Socrates dit ook al gerealiseerd

Socrates_slander

 

Wat vaak verbazingwekkend is hoe snel de inferieure debatteerder door heeft dat hij argumenten maar beter kan vermijden.

Vrijspreker: Bij Ricardo maximaliseert specialisatie de opbrengst voor iedere deelnemer. Hoe werkt dit bij overgaan tot schelden?

Opperdienaar: De schelder maximaliseert zijn winst of minimaliseert zijn verlies eigenlijk, dat is duidelijk. Voor de deelnemer met de argumenten lijkt er alleen verlies. Ik schat in dat zijn winst er in ligt dat hij weet dat hij de beste argumenten had. Toch lijkt het me voor hem beter om er niet in mee te gaan, hoewel dat psychisch heel moeilijk is. Bij Ricardo houdt specialisatie in dat beiden blijven doen waar ze relatief goed in zijn, niet dat ze een gezamenlijke middenweg vinden of dat de een zich aan de ander aanpast. De debatteerder moet dus blijven debatteren en de schelder moet blijven schelden. Ieder zijn ding.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Nico schreef op : 1

    Een artikel met twee onderwerpen:

    Specialisatie:
    Kan efficiënt zijn. Tegelijk leert de ervaring dat het nodig is om over de muren van een specialisme heen te kunnen kijken. Want iedere beslissing heeft gevolgen voor andere disciplines. In een productiefaciliteit (fabriek of ideeënfabriek) zijn er dus zowel specialisten nodig als mensen die het geheel kunnen overzien en elementen op elkaar kunnen afstemmen. Die laatste categorie hoeft niet per sé in de rol van leider te stappen, alleen moet het team dan wel alle inbreng serieus nemen.
    Zoiets als mensenlichaam die signalen vanuit allerlei lichaamsonderdelen serieus neemt en waarbij de hersenen niet ‘de baas zijn’ of een hogere plaats in een denkbeeldige hiërarchie innemen.

    Schelden:
    Gewoonlijk een teken van zwakheid. Preventief schelden vanwege angst voor sterke argumentatie, of om iemand de mond te snoeren.
    In de verhouding tussen de overheidsmachine en burgerij speelt meer. Stel jezelf de overheidsmachine voor als een dominante vent die orders uitdeelt, Oost-Indisch doof is en ook nog eens mishandelt. En de burgerij als een vrouw die haar dominante vent echt zat is, zich niet begrepen en mishandelt voelt (of weet). Wat doet een vrouw om zo’n vent de deur uit te krijgen? Stelselmatig herhalen “ik moet je niet, ik walg van je, rot op”. Dat is geen schelden, maar een boodschap overbrengen.

    Bij een burgerij ten opzichte van een overheidsmachine ligt dat lastiger. Een gezin kan zich verheffen boven dit soort pseudo-man/vrouw onzin, maar blijft last houden van de overheidsmachine totdat soevereiniteit een feit is. Pas dan is er een bureaucratisch mechanisme wat ervoor zorgt dat overheidsdienaren van hun meerderen niet langer de kwelgeest mogen uithangen. Tot die tijd is het een kwestie van stelselmatig duidelijk maken dat gedrag van overheidsdienaren toch echt niet door de beugel kan. En de draak steken met bestuurlijke draken, totdat ze (metaforisch) verjaagd of onthoofd zijn.

  2. Nico schreef op : 2

    Pcrs: Nog even wat voor je opgezocht. Misschien ken je de 4 temperamenten. Wordt ook wel weergegeven met een kleurcode.

    Op school leren mensen gewoonlijk om groen (melancholisch) te worden. De slimmeriken misschien ook blauw (flegmatisch). De andere 4 elementen ontwikkelen zich meestal later. Bij volwassenheid heeft iemand alle 4 elementen ‘overwonnen’.

    Sommigen hebben ook het rode element (cholerisch) in hun karakter. Je herkent deze mensen doordat ze niet conflict-ontwijkend zijn, maar frontaal en confronterend de confrontatie aangaan. Ze kunnen stevig uit de hoek komen en een mede-debatant moet (om respect te verdienen) bereid zijn om een storm te doorstaan, maar ze zijn wel zo sportief dat ze goede argumenten aanvaarden. Mits sportief en met voldoende respect gepresenteerd.

    Het gele element (sanguinisch) zie je vooral bij mensen die creatief en intuïtief sterk zijn.

    Karakter. Best interessante materie.

    Philosoof G&R Eigenwijs [3] reageerde op deze reactie.

  3. Philosoof G&R Eigenwijs schreef op : 3

    @Nico [2]:
    Karakter:
    Is een spontane reactie.
    Die het brijn oproept,bij gebeurtenissen.
    Waaraan uiting word ge geven, via het te besturen lichaam,
    op een geheel persoon’s eigen wijzen.

    Nico [5] reageerde op deze reactie.

  4. Rien schreef op : 4

    Efficiency wordt door de overheid ondermijnd: Door belasting te heffen wordt het verschil tussen zelf doen en laten doen kunstmatig verhoogd. Immers over de eigen arbeid betaald men geen belasting!

    Ofwel: belasting maakt de economie minder efficient. Het verlaagt het levensniveau overall.

    En dit heeft niets te maken met de demotiverende effecten van belasting!

    (PS: Men kan gemakkelijk denken dat belasting neutraal is voor de economie als geheel. Immers ook de belasting wordt ergens uitgegeven. De conclusie is dan dat belasting de economie alleen schaadt vanwege de demotiverende effecten. En dat is onjuist. Ook de efficiëntie van de economie neemt af door belasting.)

  5. Nico schreef op : 5

    @Philosoof G&R Eigenwijs [3]: Inderdaad, mensen zijn uniek. Gedrag vloeit, als een mens zichzelf kan zijn, voort uit die uniciteit.
    Als je daar een laag bureaucratie overheen legt, dan krijg je uniformiteit (vanwege formulieren en procedures). Daarmee zijn mensen in beginsel nauwelijks nog van elkaar te onderscheiden.

    Heb je overigens goed naar de afbeelding in het bovenstaande artikel gekeken? De naam Fred betekent ‘vredige, machtige heerser’, de naam Harry ‘heerser van een huis / thuisland’. Fred is volgens de afbeelding over het algemeen productiever dan Harry. Ook de gekozen kokosnoot en papaver zijn leuk gekozen (groeitijd, voedingswaarde, etc). De impliciete moraal: In vredestijd groeien er meer gezondere vruchten van arbeid (dan in conflictsituaties). Slimme jongen die docent!