zondag, 16 april 2017
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Trump staat op een kruispunt in zijn presidentschap

gale boettischerVanuit het Amerikaanse establishment wordt Trump gepusht om Syrië binnen te vallen, terwijl veel van zijn supporters daar sterk tegen zijn. Met welk kamp Trump meegaat, zal voor een groot deel de rest van zijn presidentschap bepalen.

Het neoconservatieve establishment lijkt steeds meer invloed te krijgen op de Amerikaanse president. De aanval op een luchtmachtbasis in Syrië, na een vermeende gifgasaaval door Assad, is daar een teken van. Terwijl Trump eerst zei Assad niet weg te willen hebben, viel hij nu met raketten het leger van de Syrische dictator aan. En dat terwijl het bewijs voor Assad’s schuld flinterdun is.

De aanval stelde weinig voor, aangezien de basis door een waarschuwing tijdig ontruimd kon worden, maar het kan de opmaat worden naar meer. Trump’s veiligheidsadviseur en sommige andere insiders pleiten actief voor een militaire invasie van Syrië. Als Trump daarvoor kiest, dan zal hij op de korte termijn aan populariteit winnen, maar op de lange termijn zal het desastreus voor hem uitpakken.

Er is namelijk geen redelijk alternatief voor het regime van Assad. De oppositie bestaat bijna volledig uit jihadisten die de sharia willen invoeren en religieuze minderheden het land uit willen jagen. Als het Amerikaanse leger Syrië binnenvalt, dan zal de VS er dus nog jarenlang moeten blijven om stabiliteit te brengen en te voorkomen dat jihadisten aan de macht komen. Dat kost miljarden dollars en de levens van honderden, misschien wel duizenden soldaten.

Veel Amerikanen stemden juist op Trump omdat hij zei geen grote oorlogen in het Midden-Oosten meer te willen. De Verenigde Staten zouden op de eerste plaats komen, niet het buitenland. Het was ook voor mij een belangrijke reden om hem te prefereren boven de havik Clinton. Als Trump nu toch voor een invasie van Syrië kiest, dan zal hij zijn beloftes verbreken en een groot deel van zijn supporters van hem vervreemden.

Het establishment, inclusief de mainstream media, probeert hem nu te pushen om precies dat te doen. Niet alleen om de zakken van het militair-industrieel complex te vullen, maar ook om een bom te leggen onder Trump’s presidentschap. Hij zal dan net als zijn voorganger George W. Bush in het moeras van het Midden-Oosten verzuipen, en net zo impopulair in de geschiedenisboeken eindigen.

Kan Trump de druk weerstaan? Dat is één van de belangrijkste politieke vragen van dit jaar…

Gale Boetticher

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, Politiek
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. John schreef op : 1

    Bijna iedereen gelooft nog dat ISIS door Amerika aangevallen wordt.
    ISIS zijn gewoon de huurlingen van de US.
    Assad zal en moet weg.

  2. Nico schreef op : 2

    Als Trump de gebruikelijke strategie wordt, dan is het riedeltje destabiliseren, onderwerpen, zwak houden, zoveel mogelijk uitbuiten. Iets dergelijks gebeurde ook met bijv. Irak en wordt verbloemd met valse beschuldigingen. Dat heet dan een wereldorde te zijn. Klopt wel, het is een orde. Maar dan meer een wanorde.

    Nico [3] reageerde op deze reactie.

  3. Nico schreef op : 3

    @Nico [2]: Deze gebruikelijke strategie wordt zowel op individueel als op (inter)nationaal niveau uitgevoerd. India kreeg er ook mee te maken, Ghandi wees een uitweg.

  4. K schreef op : 4

    Ik ben niet christelijk of iets dergelijks maar bidden is nog de enige optie lijkt het.
    De mens is niet slecht. Hij (of zij) is slechts slecht gemaakt..
    Niet vergeten. Vooral niet vergeten.
    Maar wel vergeven.
    Ze hebben slechts een verkeerd inzicht.

    Nico [6] reageerde op deze reactie.

  5. Nico schreef op : 6

    @K [4]: Bidden is inderdaad de beste optie. Maar dan moet je wel weten wat bidden eigenlijk is:
    – Een situatie beschrijven
    – Aangeven wat ermee gedaan gaat worden
    – Bekrachtigen met “Amen” oftewel “zo zal het gebeuren”.
    Ieder besluit dat van overheidswege wordt genomen en voldoet aan criteria in de Algemene Wet Bestuursrecht, de Algemene beginselen van behoorlijk bestuur, , zit op deze manier in elkaar. Bestuurders bidden zich rot, ook al zijn ze misschien zo atheïstisch als de pest 😀
    In natuurlijker gedaante is dit ook de vorm van een ouderwetse, deugdelijke ‘ouderlijke toespraak’.

    Vergeven? Is bij gemaakte fouten een goede zaak. Bij opzettelijk wangedrag een grote fout.

    @Harrie van Vaore Tjeu [5]: Zo is het. Er is een andere weg!
    Als je jezelf op een kruispunt aantreft, moet je donders goed weten of welke keuze je maakt. Is dat de route die een ander je wijst of de route waarvan je zelf weet dat ‘ie leidt naar je doel, maar door anderen verzwegen wordt?

    K [12] reageerde op deze reactie.

  6. Nico schreef op : 8

    @Naam * [7]: Dat zou een goede eerste stap zijn. De volgende stap is een vredesmissie.

    Peter van Uhm, voormalig generaal en Commandant Der Strijdkrachten (CDS), verhaalde bijvoorbeeld in zijn boek Ik koos voor het wapen over het dempen van vijandelijkheden tijdens een VN-missie. Op de vingers kijken zodat overmatig agressieve ventjes het niet in hun harses halen om agressieve daden te initiëren.

  7. Ad schreef op : 9

    Helemaal mee eens zelf wapens maken kunnen ze niet eens, dat k- volk is alleen maat goed in haat verspreiden.

    En v.w.b. Bidden, als we daar nu eens been keer juist mee ophouden, en de ratio laten regeren, de meeste van deze ellende komt juist door godsdienst, want onze “God” is beter dan die van jullie. Terwijl het allemaal onzin is.
    Er is nog nooit ook maar enig bewijs geleverd voor het bestaan van een almachtige alwetende en al goede “God”, Overigens alle 3 deze eigenschappen kan niet eens als je er over nadenkt, maarja, gelovigen en nadenken, geen goede combinatie.

  8. Nico schreef op : 14

    @jhon [11]: Het subsidiariteitsbeginsel wordt door overheidsmachines alleen serieus genomen als dat goed uitkomt. Eerst zelf middels dwang en geweld rotzooi maken, daarna de gevolgen naar anderen afschuiven.

    @K [12]: Ja, dat klopt. Emigreren was daarvoor genoeg. Dat was ongeveer 12 jaar geleden. Vervolgens is een Titanenstrijd ontstaan. Wat? Je wilt een zelfgekozen richting in? Dat kunnen wij, die onszelf over jou wensen te verheffen niet toestaan. Want de wet is de wet. En als jij het daarmee niet eens bent, dan lappen we die vrolijk aan onze laars om onze zin door te drijven. Ongeveer dat liedje. Dus ja, dan de meditatiehouding aannemen en geen stap in een door derden gewenste richting zetten. De gang van zaken is wel een uitstekende reclame van datgene waar overheidsmachines daadwerkelijk voor staan. Daar kan geen PR praatje tegenop! Een bijzonder effectieve manier om jezelf als club onsterfelijk belachelijk te maken!

  9. Harrie van Vaore Tjeu schreef op : 15

    @jhon [11]: helaas zegt stemrecht helemaal niets over zeggenschap. De staat, de overheid, de politiek zal altijd zeggenschap willen hebben. Dat is haar bestaansvoorwaarde. Dus is subsidiariteit een loos beginsel.

    Sinds Lubbers dit begrip ooit bezigde is de bureaucratie en de bemoeizucht – zie de EU – alleen maar gegroeid.

Reageer ook, maar check eerst de huisregels

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


Reacties met meer dan vijf links worden gemodereerd voor ze worden weergegeven om SPAM tegen te gaan. Je kunt <a> <b> <i> tags gebruiken in je commentaar.
Ga naar Gravatar om je Avatar aan te passen.