zondag, 10 september 2017
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Verzwegen waarheden

slaveHeeft het derde rijk standbeelden van Joden verwijderd? Een in deze tijd waarin men standbeelden probeert te verwijderen relevante vraag waar ik het antwoord niet op heb. Wat ik wel weet is dat we tal van waarheden verzwijgen. Hoe dat komt? Ik weet het niet. Wellicht zelfcensuur. Wellicht dreiging met vervolging. Ik noem er een paar:

Het Belgische koningshuis en massamoord

Tijdens de koloniale conferentie van Berlijn werd in 1885 besloten over het lot van Afrika. De Belgische koning Leopold II nam de Congo in bezit. Een enorm gebied werd het privé domein van een monarch. Zijn beleid was hardvochtig, en heeft mogelijk aan tien miljoen Afrikanen het leven gekost. (schattingen van het aantal slachtoffers variëren tussen 3 en 20 mln). Een als wetenschappelijk artikel vermomde aanklacht tegen zijn beleid kunt u hier lezen. Dit maakt de Belgische koninklijke familie tot een familie die – mogelijk – door een massamoord steenrijk is geworden. Een familie die nog steeds de koning der Belgen levert. (NB: hier moet ik oppassen om niet veroordeeld te worden voor majesteitsschennis, een Belg is in 2006 veroordeeld tot 8 maanden cel en 3300 euro boete vanwege majesteitsschennis, vandaar de – nuance – )

Het fascisme is geen lege ideologie gebaseerd op haat

In het interbellum had de bevolking de keuze tussen het socialisme / communisme en het fascisme. Een onmogelijke keuze. Het communisme heeft ons Mao en Stalin gebracht. Het fascisme Hitler en Mussolini. Het fascisme was geen holle ideologie, het bood mensen hoop. Het verenigde de bevolking. Het beloofde werk en veiligheid. Goebbels schreef ooit: het nationaal socialisme moet de nieuwe staatsreligie van de Duitsers worden. Fascisme was geen hedonisme, geen egoïsme. Het gaf iedereen een hoger doel. Zelfopoffering, ondergeschiktheid van het individu en volstrekte gehoorzaamheid. Een algemeen belang dat boven alles uitsteeg en grote offers vroeg. Opoffering en dienstbaarheid als middel tot de verlossing. Generaties verbonden middels mystiek en rituelen, gesmeed tot eenheid. Het is een ideologie die verlossing belooft. Het fascisme is dus veel complexer en breder dan de meeste mensen op school geleerd is. En lijkt tegelijkertijd soms angstvallig op de huidige tijd. (NB: hier moet ik oppassen niet aangeklaagd te worden omdat ik het fascisme zou verheerlijken. Het propageren van fascisme is wel het laatste dat ik wil doen, ik wil alleen wel bereiken dat men beter beseft wat fascisme is, zodat men het herkent, pas als je het kan herkennen heeft een waarschuwing zin)

Er moet gelijkheid zijn

Men gaat ervan uit dat gelijkheid een groot goed is. Gelijkheid is onnatuurlijk. Gelijkheid nastreven is het wezen van de mens ontkennen. Gelijkheid nastreven betekent de ontwikkeling van de individuele mens beknotten. We zijn niet allemaal even slim, gezond, sterk of knap. Gelijkheid afdwingen, door vrouwen of allochtonen quota, is een ontkenning van het wezen van de mens. Gelijkheid van inkomen of vermogen nastreven vestigt een dictatuur van de meerderheid over de economische succesvolle minderheid. En doet geweld aan het wezen van de mens, namelijk diversiteit en het streven naar succes.

Het westen is verantwoordelijk voor de slavernij en kolonialisme en moet nu dokken

Waren de belgen eind negentiende eeuw verantwoordelijk voor de misdaden in de Congo? Kan ik worden aangesproken voor foute beslissingen van de huidige Nederlandse regering? Kunnen mijn kleinkinderen worden aangesproken op foute beslissingen van de huidige Nederlandse regering? Neen. Als dat wel gebeurt dan is het de ene misdaad goed maken met de volgende misdaad. Waardoor de keten van onrecht in naam van rechtvaardigheid blijft gehandhaafd. Waarom zou een achterkleinkind van een Congolees slachtoffer van Leopold II nu recht hebben op geld? En wel geld van iemand die generaties later is geboren, en zelf niets met de toenmalige misstand heeft te maken gehad? Iemand die geen slachtoffer is eist geld van iemand die geen dader is? Slechts gebaseerd op het motto van een soort van westerse erfzonde.

Je mag je kinderen niet slaan

Deze heb ik niet echt begrepen. Kan een kind dat niet handelingsbekwaam is, altijd met rede overtuigd worden? Een incidentele corrigerende tik is iets heel anders dan kindermishandeling. Een kind dat de gevolgen van bepaalde handelingen nog niet kan overzien, in een discussie overtuigen? Is het slechts toegestaan om je kind met psychologische trucjes te manipuleren? Wat voor wereldbeeld geef je dan wel niet mee. Een wereld waarin het kind leert dat manipuleren de sleutel tot de macht is? Breng je daarmee je kind niet veel meer schade toe dan bij een incidentele corrigerende tik? (NB: hier moet ik oppassen niet voor opruiing te worden opgeroepen op een politie bureau)

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Nico schreef op : 1

    Het valt me op dat oeroude waarheden zorgvuldig gecamoufleerd worden met rookgordijnen. Terwijl juist die allerlei sociale problemen kunnen ondervangen. Heersen vereist rookgordijnen. Gezondheid (ook sociaal) juist het omgekeerde.

  2. Nico schreef op : 2

    ‘Oeroud’ in ‘oeroude waarheden’ is nog niet eens interessant, hoewel een indicatie.
    Waar het om gaat is dat naakte waarheid puur is en genezend uitwerkt. Geen verziekte informatie meer, geen verziekte denkwijzen, geen verziekt gedrag.

    Voor datgene wat verziekt is, is de waarheid wel hard. Dat is de andere kant van het verhaal. Maar wie zich eraan overgeeft, merkt dat het de moeite waard is.

    Er bestaat niet zoiets als ‘mijn waarheid’ (post-modernisme), hoewel er wel verschillende perspectieven bestaan. Maar van welke kant je ook kijkt, feiten zijn feiten. Waarheid is feitelijk, objectief. Perspectieven zijn subjectief.

  3. Perspectief schreef op : 3

    Kun je een kind dat niet handelingsbekwaam is uberhaupt overtuigen? Waar wil je het van overtuigen: dat het bekwaam moet handelen? Terwijl het dat niet kan omdat hij of zij handelingsonbekwaam is. Dat is straffen voor iets waar hij of zij geen weet van heeft en ook na de tijd geen weet van heeft.

    En als slaan een manier van overtuigen is dan mag een volwasene die een andere volwassene ook slaan als deze niet handelingsbekwaam handeld, naar zijn mening.

    Trouwens de meeste zogenaamde corigerende tikken worden uitgedeeld terwijl de ouders zelf niet handelingsbekwaam en zijn. Mag je deze ouders dan als bewust handelings bekwaam mens ook een corigerende tik geven?

    De meesten die deze zogenaamde corigerende tikken uitdelen zijn geen volwassenen maar zijn kinderen. Die nooit hebben leren redeneren omdat hun ouders niet de moeite namen om met hen te redeneren maar sloegen. En als je niet hebt leren redeneren zul je het ook nooit doen je zult herhalen wat jou is geleerd.

    Rede en redeneren heeft niets met manipulatie te maken.

    Perspectief [4] reageerde op deze reactie.
    Ratio [6] reageerde op deze reactie.

  4. Perspectief schreef op : 4

    @Perspectief [3]:
    Foutje

    En als slaan een manier van overtuigen is dan mag een volwasene, een andere volwassene ook slaan als deze niet handelingsbekwaam handeld, naar zijn mening.

  5. IJzervreter schreef op : 5

    Niet dat ikzelf zo collectivistisch ben ingesteld maar het is wel leuk erop te wijzen dat Koning Leopold 1 een Duitser was en zijn zoon dus minstens een halve.
    Dus de Belgische Hitler … was een Duitser (overigens eigenlijk i.t.t. Adolf, die Oostenrijker was). Enfin, whatever landsgrenzen ueberhaupt waard zijn…

    Misschien is het uit propaganda-oogpunt leuk om de kleine garnaal te vernoemen naar zijn grotere voorbeeld (die ook eerder leefde). Voortaan Hitler dus bestempelen als de Oostenrijkse Leopold II.
    Dát zou pas opzien baren.
    Vooral omdat veel meer over Adolf gesproken wordt dan over de welhaast onbekende Leo.
    Dus die sporadische keer dat Leo het onderwerp is, hem de Belgische Hitler noemen, zet maar weinig zoden aan de dijk, maar Hitler voortaan systematisch de Oostenrijkse Leopold II noemen, dat zal heel wat mensen intrigeren en die Leo eens gaan googlen.

    Ratio [7] reageerde op deze reactie.

  6. Ratio (auteur van dit artikel) schreef op : 6
    Ratio

    @Perspectief [3]: ik begeef me hier op glad ijs, veel, maar niet alle, libertariers zien dit anders en zien het slaan van je kind als agressie. Zou eigenlijk in een apart artikel uitgewerkt kunnen worden.

    Ik begin meer begrip te krijgen voor een incidentele spontane tik. Zeker in deze maatschappij waar geweld via vergunningen, regelgeving en wetten de norm is. Het is geen direct fysiek geweld maar is alom tegenwoordig.

    Rien [11] reageerde op deze reactie.
    Perspectief [12] reageerde op deze reactie.

  7. Ratio (auteur van dit artikel) schreef op : 7
    Ratio

    @IJzervreter [5]: Het aantal slachtoffers van Leopold II in Congo is overigens groter dan het aantal joodse slachtoffers van de holocaust. Een vergeten en verzwegen massamoord.

  8. Nico schreef op : 8

    Het probleem is waarschijnlijk dat als een redenering ergens in het begin ontspoort, alles wat daarna komt van de verkeerde uitgangspunten uitgaat.

    Het creëren, uitbouwen en beschermen van nationale staten gaat uit van uitgangspunten. Maar waren die uitgangspunten zuiver of reeds ontspoord?

    Los daarvan:
    Als je een nationale staat vergelijkt met de staat waarin een mens verkeert… is het dan verkoopbaar om:
    – Om een nationale staat te creëren staat waarin individuele mensen verkeren te schenden en onderwerpen?
    – Om een nationale staat uit te bouwen, de brandstof daarvan bij andere nationale staten te roven en plunderen? (kolonisme) En/of daartoe de levens van individuele mensen als brandstof te misbruiken?
    – Om een nationale staat tijdens dit gehele traject te beschermen de levens van individuele mensen als offer en wapen toe te eigenen?

    Van nature is een mens geroepen (door ‘moedertje natuur’) om de eigen man of vrouw met hart en ziel lief te hebben. Deze krachtbron levert overvloedig de levensenergie die noodzakelijk is om:
    – De opvoeding van de eigen kinderen met liefde uit te voeren – eerst als ouder, daarna als grootouder die opvoeden nader aanleert).
    – Onderweg ook de overvloed die is ontstaan – vanuit liefde – aan vrienden, bekenden en voorbijgangers uit te delen, waar dat nodig is.

    Nationale staten eerbiedigen die roeping niet, maar trachten te sublimeren. In bepaalde gevallen beschouwen zij mensen kennelijk als bruikbaar voor ‘de staat’ en brengen zij hen op het figuurlijke tripelpunt om vervolgens tot liefst volledige sublimatie over te gaan. “Je zult eeuwig leven” (in geschiedenisboeken, op straatnaambordjes) is dan kennelijk het verhaal. Om ‘tot je bestemming te komen’.

    Maar hoe zat het eigenlijk met de natuurlijke bestemming van een mens, zoals gedefinieerd door ‘moedertje natuur’? Die waarheid wordt zorgvuldig verzwegen om de menselijke natuur te kunnen verkrachten en levensenergie om te kunnen leiden.

    Wie het kleine niet eert is het grote niet weerd.
    Wie de man/vrouw en ouder/kind relatie niet eerbiedigt, is het grote (georganiseerde verbanden waarbij meerdere huishoudens betrokken zijn) beslist niet weerd.

    Nationale staten bestaan kennelijk bij de gratie van het niet eerbiedigen maar gebruiken en misbruiken van het kleine, het waardevolle.

  9. Nico schreef op : 9

    Eén van de zorgvuldig verzwegen waarheden is de grondhouding van de man t.o.v. de vrouw, en de gevolgen daarvan.

    Als een vrouw haar man niet reinigt van een overdosis dominantie, liefst door die naar haarzelf over te hevelen zodat evenwicht ontstaat, krijg je een vent die in feite geen grenzen kent en telkens opnieuw onbalans veroorzaakt.
    – Het “rijk” (empire) van de één betekent armoede voor de ander
    – De overvloed (materiële rijkdom) van de één betekent gebrek voor de ander
    – Enz.

    Als het vanaf het begin goed gaat (vanaf de man/vrouw en ouder/kind verhouding) dan kan dat – maar moet het niet – uitgroeien tot de volgende eeuwenoude functie-eisen voor een bestuurder of vorst:

    Een bestuurder of vorst moet onbesproken zijn, de man van één vrouw, nuchter, bezadigd, beschaafd, gastvrij, bekwaam om te onderwijzen, niet aan de wijn verslaafd, niet opvliegend, maar vriendelijk, niet strijdlustig of geldzuchtig, een goed bestuurder van zijn eigen huis, die met alle waardigheid zijn kinderen onder tucht houdt; indien echter iemand zijn eigen huis niet weet te besturen, hoe zal hij voor de gemeenschap zorgen?

    Hedendaagse maatschappelijke systemen zetten alles op alles om deze gang van zaken te voorkomen of saboteren. Waarom anders zijn bestuurskamers gevuld met haaien en ruimte voor politieke besprekingen gevuld met slangen?

  10. Nico schreef op : 10

    Verzwegen waarheden worden, anders uitgedrukt, geheim gehouden. Citaat uit een eigen schrijfsel:

    Bij verziekte sociale verhoudingen is het geheim van macht dat ‘het’ geheim gehouden wordt. Feitelijke kennis kan slim gebruikt worden om te helpen, onbruikbaar gemaakt worden of sluw misbruikt worden. Kennis impliceert macht annex mogelijkheden jegens onwetenden. Deze macht kan als een hefboom of breekijzer functioneren om privileges te verwerven of anderszins de eigen zin door te drijven.

    Wordt kennis als handeltje misbruikt, dan wordt een giftig element toegevoegd; het gif van misgunnen als niet aan eisen voldaan wordt. Wordt kennis als wapen ingezet, dan is dat als spelen met vuur. Het kan reinigen, verwarmen, of verwoesten middels onverwachte schadelijke gevolgen.

    Geheimen:
    – Het geheim van kwalitatieve inlichtingen is dat niemand weet wanneer, waar, hoe, waarom en waarvoor ze verzameld worden.
    – Het ‘geheim van de kok’ verzekert een restauranthouder van bezoekers, zoals het ‘geheim van de smid’ een smid van klanten verzekert.
    – Het ‘geheim van een goed huwelijk’ verzekert een echtpaar van bewonderaars en bewonderaars van ‘magie’ (sprookjeshuwelijk).

    Als de veiligheid voor de een gerealiseerd wordt door voor anderen een onveilige situatie te creëren, dan impliceert soms dat geheimen bewaard worden (kennis over bijv. geneeskunst of het simpele gegeven ‘ik vertrouw jou niet’), soms dat het machtsevenwicht bewust uit balans wordt getrokken (‘ik heb wapens, jij lekker niet, dus kan ik met jouw leven doen wat ik wil, inclusief verkrachten en vernietigen’).
    Aangezien veiligheid een primaire behoefte is voor ieder mens, is het veroorzaken van onveiligheid door een scheve machtsbalans een smerige kutstreek die alleen een grote lul kan bedenken.

  11. Rien schreef op : 11

    @Ratio [6]: Een artikel hierover zou zeer welkom zijn.

    Mijn ontdekking van het NAP en mijn ouderschap liepen gelijk op. Ik heb dan ook bij mijn weten 1 keer mijn oudste ‘voor zijn broek’ gegeven toen het mij te veel werd.

    Ik kan niet beschrijven hoezeer ik die handeling betreur. Het is wellicht mijn grootste “had ik het geweten had ik het nooit gedaan” event uit mijn leven.

    Waarmee ik zeggen wil er zitten twee aspecten aan de corrigerende tik: voor het kind en voor jezelf. Je kind kan er levenslang voor boeten, maar jijzelf ook. Gegeven die situatie kan ik enkel van harte aanbevelen om het echt nooit, nooit, nooit te doen.

  12. Perspectief schreef op : 12

    @Ratio [6]: Ik begrijp dat mensen het doen. En dat ze gewoon doorgeven wat ze zelf hebben gezien meegemaakt.

    Het probleem dat ik ermee heb is dat vele van deze mensen de incidentele tik niet incidenteel toepassen.
    En er is een gigantisch verschil tussen het je kind een klap geven als je bij je emotioneel gebalanceerd bent en de andere toestand. Die andere toestand komt veel vaker voor. Dan Is het eerder de ouder die een corigerende tik nodig heeft dan het kind, met het kind kun je nog normaal praten, in tegenstelling tot de ouders.

    Ik zie vaak ouders om me heen die net doen alsof hun kind domme robots zijn en niet kunnen redeneren of denken of voelen. Ik begrijp hier echt niets van. Wat ik ook zie is dat ouders hun kind niet opvoeden tot een (emotioneel/ financieel en wat al niet meer) volwassene maar dat ze het afhankelijk houden, en “beschermen” tegen de gevolgen van natuurlijke consequeties van hun handelen. Maar goed het is me nogal een onderwerp.