donderdag, 26 oktober 2017
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Archivering van uw website door de Koninklijke Bibliotheek…..

In het kader van het initiatief van de Koninklijke Bibliotheek (KB) om een selectie van Nederlandse websites te bewaren voor toekomstig onderzoek, willen wij ook uw website archiveren en voor de lange termijn bewaren. Uw website zal daartoe gearchiveerd en duurzaam opgeslagen worden. Het archiveren zal voor het eerst gebeuren vanaf 24 november 2017.

Aldus een mail die naar info@vrijspreker.nl is gestuurd. De mail gaat verder met: Daarna zullen regelmatig opeenvolgende versies opgenomen worden. De archiefversies zijn te raadplegen binnen ons eigen gebouw. Ze zullen ook beschikbaar worden gesteld aan een algemeen publiek via de website van de KB zodra dit juridisch mogelijk is. Aan gebruikers van het archief zal in een disclaimer duidelijk kenbaar worden gemaakt, dat de auteursrechten berusten bij de oorspronkelijke rechthebbenden en dat zij voor commercieel gebruik van de gearchiveerde websites toestemming van de rechthebbenden nodig hebben.

De overheid wenst dus met copyright beschermde content te gaan hosten! U leest het goed, niet linken, maar hosten. Zodra de overheid voor zichzelf het wettelijke kader geschapen heeft……

Vergelijk dit met jurisprudentie waarmee onder meer The Pirate Bay door internet providers moest worden geblokkeerd. The Pirate Bay host geen met copyright beschermde informatie. Maar is een platform voor uitwisseling van links naar (mogelijk) met copyright beschermde informatie. En is verboden verklaard. En wel door een verregaande ingreep in de vrijheid van het internet door de providers te verplichten deze site te blokkeren. Dit is nogmaals bevestigd tijdens een vonnis op 22 september van dit jaar.

De ambitie van de Koninklijke Bibliotheek is om na een wetje dan wel een maatregel van bestuur met copyright beschermde informatie te hosten en gaat hiermee  een stap verder dan The Pirate Bay. Ik ben benieuwd hoe de stichting Brein hiermee omgaat. Gaat de stichting Brein indien de Koninklijke Bibliotheek haar ambitie waar gaat maken, actie ondernemen? Er is volgens mij toch best wel een groot verschil tussen het indexeren van torrentlinks die mogelijk verwijzen naar met auteursrechten beschermd materiaal (TPB) en het daadwerkelijk hosten van met copyright beschermd materiaal (wat de KB wenst te gaan doen). Het is deze inconsistentie die ik naar voren wens te brengen.

NB: zelf zit ik in dubio mbt auteursrechten, hier is de libertarische beweging nog niet uit. Mijn standpunt in deze is dat eigendomsrechten niet voor een beperkte tijd kunnen gelden. Eigendomsrechten zijn eeuwigdurend. Of ze bestaan niet. Het standpunt van tijdelijke auteursrechten of intellectuele eigendomsrechten zoals thans van toepassing is, en waar rechtbanken zich op beroepen, dient dus verworpen te worden. Een patent is ofwel eeuwigdurend ofwel het bestaat niet, iedere wettelijke tijdslimiet is een arbitraire ingreep in het mogelijke eigendomsrecht. Ik neig naar het laatste standpunt, dat intellectueel eigendom niet bestaat. Moeten we schatplichtig zijn aan degene die het alfabet uit heeft gevonden? Of de muzieknoten? Zo nee, waarom moeten we dan wel schatplichtig zijn aan aftreksels daarvan in de vorm van literatuur of liedjes?

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Nomen Nescio schreef op : 1

    Ga je kopieren (door Willie’s Bibliotheek) nu verbieden en daar op toezien? Bovengenoemde eis/ambitie is nogal ongepast als jullie daar geen zin in hebben. Het lijkt mij dat zij daar op z’n minst flink voor kunnen betalen indien jullie daarvoor medewerking zouden verlenen.

    Stichting Brein is de loopjongen van de Buma/Stemra, publieke omroep en Hollywood mafia. Ik ben benieuwd of die voor anderen in actie komen.

    Wat auteursrechten betreft lijkt mij dat deze onbeperkt geldig zijn totdat de ‘eigenaar’ van het materiaal besluit om hier van af te zien.

    Quina Golide [2] reageerde op deze reactie.
    ratio [5] reageerde op deze reactie.

  2. Quina Golide schreef op : 3

    Wat het hosten betreft; een bibliotheek in de ouderwetse vorm “host” boeken. Sommige ook kranten. Deze worden uitgeleend of liggen ter inzage. De functie van de KB is anders dan van een Openbare Bibliotheek. De KB gaat over het “hosten”van de NL cultuur. Dat ze daar ook websites in mee gaan nemen is nogal een uitbreiding waarvan ik mij zsoms het nut afvraag. Dat een website als vrijspreker hierin meegenomen wordt is een teken dat vrijspreker invloed heeft op de vormgeving en toekomstige geschiedenis van NL. JJe kunt daar flink tegenin gaan maar ach… Laat ook wat over voor het nageslacht. Op een keer promoveert iemand misschien na onderzoek over vrijspreker en dan is het fijn om materiaal te hebben.

  3. Nico schreef op : 4

    Technisch:
    archive.org doet dit al jaren. Die stuurt robots op pad om websites te kopiëren en archiveren, zodat ze later via een publieke interface geraadpleegd kunnen worden. Vervolgens kan iedereen via een ‘wayback’ (publieke interface) terugkijken naar oude versies van de website. Zoals hier voor Vrijspreker.

    Wie niet wil dat zijn website gearchiveerd wordt, kan robots de toegang blokkeren middels een bestandje genaamd robots.txt. Niet iedere robot houdt zich daaraan, weet ik uit eigen ervaring. Dan moet je zo’n kreng middels een IP block buiten de deur houden.

    Wil je content veilig houden, dan publiceer je het niet op het internet. Zo simpel is dat.

    Er zit een dubbele bodem onder dit verhaal. Inlichtingendiensten, zoals ooit de Stasi, sturen ook robots langs in de gedaante van medewerkers. Zoals voor een argeloze webmaster een robot een gewone bezoeker lijkt, zo is voor een argeloos mens een medewerker van een inlichtingendienst een gewone voorbijganger, bekende etc. In tegenstelling tot websites kan er geen bestandje neergezet worden ‘robots niet welkom’. Zoals je een website afschermt met IP blocks, zo kun je ook geïdentificeerde medewerkers van inlichtingendiensten tegen een muur laten aankijken. Hoewel je van die muur ook een soort TV scherm kunt maken waarop allerlei films worden afgespeeld die anders zijn dan wat er achter die muur plaatsvindt. Neem wat dat betreft een voorbeeld aan bureaucratische muren.

    Wat je op het internet publiceert is publieke informatie. Je kunt afstruinen en archiveren beschouwen als jatwerk of als het delen van kennis. Het is maar net hoe rigide je ermee om gaat.

    Wat je uitspreekt kan overal terecht komen. Je kunt jezelf er boos over maken dat het verder verteld wordt, of het beschouwen als het delen van kennis. Heb je kroonjuwelen, dan hou je die voor jezelf en toon je die alleen aan zorgvuldig geselecteerde mensen. Dat doen wij ook, hoewel het maar de vraag is wie door onze strenge selectie heen zal komen 😀

    ratio [7] reageerde op deze reactie.

  4. ratio schreef op : 5

    @Nomen Nescio [1]: We hebben het er nog niet binnen vrijspreker over gehad. Zelf sta ik hier onverschillig tegenover.

    Je stelt voor geld te vragen. Hoe libertarisch is het om geld te eisen van de overheid? Aan de andere kant. De KB heeft via de Delpher site kranten gedigitaliseerd en zo te zien hebben ze met uitgevers overeenstemming bereikt over auteursrechten. www.delpher.nl. Kennelijk meet de KB hier met 2 maten, en nemen ze niet de moeite om deze overeenkomsten met websites te sluiten en gaan ze uit van een “piep-systeem”. Zij die bezwaar hebben moeten dat maken. Zo werkt het natuurlijk niet met auteursrecht. Vandaar dat ze het wettelijk kader nog moeten veranderen voordat ze het online kunnen zetten.

    Ik denk niet dat vrijspreker bezwaar gaat aantekenen. We zijn apart doordat we tegen collectivisme zijn, geen haat zaaien, en niet oproepen tot geweld. We zijn eigenlijk best wel saai….. Dus passen wat dat betreft wel in de “Willie’s Bieb”.

    Nomen Nescio [41] reageerde op deze reactie.

  5. ratio schreef op : 6

    @Quina Golide [2]: Dat zaken in de wet vastgelegd zijn wil niet zeggen dat ze rechtvaardig of juist zijn. Op vrijspreker proberen we onder meer te laten zien dat wetgeving maar al te vaak agressie inhoudt, nodeloze beperkingen en inbreuken op zelfbeschikking.

    Met betrekking de eindigheid van auteursrechten, je hebt helemaal gelijk dat dit in de wet is vastgelegd. Waar ik mee zit is dat een eigendomsrecht ofwel oneindig is, en overdraagbaar is aan nageslacht of kopers, of het bestaat niet. Als ik eigenaar ben dan ben ik volwaardig eigenaar. Je ziet verschillende termijnen mbt intellectueel eigendom in verschillende landen. Dit geeft al aan hoe arbitrair het is.

    Philosoof G&R Eigenwijs [36] reageerde op deze reactie.

  6. ratio schreef op : 7

    @Nico [4]: klopt, ik heb de waybackmachine niet vermeld in het verhaal. Had dat voor de compleetheid wellicht moeten doen. Maar ik heb ook niet benoemd dat de KB met Delpher (archivering NL kranten) wel overeenkomsten hebben afgesloten maar niet met internet sites die het met een mailtje moeten doen. Het gaat me hier om de inconsistenties die er zijn. En nee, ik heb inderdaad geen enkele reden om aan te nemen dat de stichting brein opeens actie gaat ondernemen tegenover de KB. Ik ben het ook eens met internet, het is opgezet om te delen. Als je iets niet met eenieder wenst te delen maak je er een besloten gebruikersgroep van of moet je van internet afblijven.

    Nico [12] reageerde op deze reactie.

  7. Easymoney schreef op : 8

    Ik ben benieuwd of zij ook zeer discutabele websites gaan opslaan. Wat dacht je van een digitale versie van Mein Kampf. Zullen de goodwin mensen eisen van de KB dat deze site wordt verwijderd? Of krijg je een soort leap of fate door de Staat?

  8. Rien schreef op : 9

    Eigendom kan alleen fysiek zijn.

    Auteursrechten en IP zijn immaterieel en daarmee geen eigendom meer wanneer uitgedragen.

    De woorden die ik uitspreek zijn geen eigendom meer.
    De gebaren die ik met mijn handen maak zijn geen eigendom meer.

    Mag iemand anders mijn gesproken woorden herhalen? Jazeker.
    Mag iemand anders mijn geschreven woorden herhalen? Jazeker.

    ratio [26] reageerde op deze reactie.

  9. Nico schreef op : 10

    Niet iedere bezoeker van deze website heeft nagedacht over de psychologie van dit soort activiteiten. Daarover iets meer, voor vrijheidslievende mensen zinvol om rustig op te kauwen:

    De website Vrijspreker is door initiatiefnemers opgezet met een bepaald doel. Dat is een onderonsje tussen deze mensen en een beoogd publiek. Als daar buitenstaanders op af komen om iets te doen wat de initiatiefnemers niet beoogd hadden (actie), dan kan ik me voorstellen dat dat een bepaalde reactie veroorzaakt. Als beheerder van websites ken ik dat verschijnsel.

    Dat onbedoelde effect kan versterkt worden als je tegengas geeft. Ooit schreef ik naar archive.org met het verzoek om een bepaald snapshot te verwijderen. Geen reactie, geen actie. Grom. Eerst ongevraagd en zonder toestemming data oogsten, vervolgens optreden als een piraat die geen afstand wil doen van de buit. Voor mij aanleiding om robots actief buiten de deur te houden. Ik nam de rol van jager op me om ongewenste bezoekers aan de poort op de korrel te nemen, zodat hun ontdekkingsdrang zou overlijden 😉 Een website wordt daardoor een Eeuwig Jachtveld, hoewel eeuwig leven niet bestaat, dus ook niet voor websites.

    Bureaucratische organisaties en inlichtingendiensten hebben te maken met ditzelfde probleem. Want dossiers inzien en laten aanpassen is er niet bij. Een doelwit dient in het duister gehouden te worden over wat men over de betrokkene weet, hoe die informatie is geïnterpreteerd en aangewend zal worden. Die gang van zaken veroorzaakt een reactie. Het gefrustreerde “Ze willen alles van je weten” en het gelaten “Ze weten toch alles van je” getuigen daarvan.

    Op een dieper niveau heeft dit te maken met een aantal natuurwetten die geschonden worden.
    Van nature willen mensen zelf beslissen wat iemand over hen weet. Vertrouwen is belangrijk, beschaamd vertrouwen dodelijk voor een verstandhouding. Veelal triviale geheimpjes over voorkeuren en plannen zijn de grens tussen vertrouwen en beschaamd vertrouwen. Want iets is vertrouwelijk tenzij de betrokkene het wenst te openbaren. Een belevingswereld moet veilig zijn voor ongenode gasten, indringers.

    Een inlichtingendienst benadert iemand onder valse voorwendselen om informatie los te peuteren, te ontlokken. Daardoor groeit geen wederzijds vertrouwen, maar wordt vertrouwen geschonden. Terwijl van nature informatie uitgewisseld wordt en er sprake is van een informatie-balans, wordt die op onnatuurlijke, tegennatuurlijke manier scheefgetrokken. Ook dat veroorzaakt schade, permanent van aard. Want ook al wordt de informatie-balans later rechter getrokken door informatie vrij te geven, degene die geforceerd op achterstand is gezet zal zich altijd blijven afvragen wat er nog achter de hand gehouden wordt en of ontstaan vertrouwen niet nogmaals geschonden zal worden.

    Dit mechanisme en de gevolgen ervan hebben we waargenomen en geanalyseerd vanaf het moment dat we woonachtig waren in een voormalig communistisch land. Als gevolg van activiteiten van inlichtingendiensten waren mensen behoorlijk afstandelijk, behoedzaam, vertrouwden ze elkaar niet. Dat levert een kille atmosfeer op en verloopt van alles en nog wat moeizamer dan noodzakelijk. Hoewel niet iedereen zich erdoor laat inpakken, want uitzonderingen zijn er gelukkig altijd. Contra-strategieën kunnen zo eenvoudig zijn als eenvoudigweg geen informatie loslaten, of actief de ultieme nachtmerrie op figuren met dubbele agenda afsturen; datavervuiling (voeren met misleidende verhaaltjes naar het voorbeeld van politici).

    Op slinkse wijze de informatie-balans scheef trekken is het begin van een machtsverhouding die gefundeerd is op onderwerping, met een onderwerper en een onderworpene. Naast elkaar komen te staan is nadien in feite niet meer mogelijk, ook al kan een bepaalde schijn gewekt worden. De frustraties blijven. De een misschien omdat het uit vermeende zelfbescherming noodzakelijk was, de ander omdat er een smerige streek is uitgehaald. Beide staan in het geheugen gegrifd, onuitwisbaar. Je kunt proberen om iets te vergeten, maar er blijven altijd restantjes hangen.

    Onverkwikkelijke erfenissen uit het verleden zijn ontstaan door toedoen van anderen. Hoe kom je ervan af? Het vergt strategie om een gezonder klimaat te vestigen.

  10. Nico schreef op : 12

    @ratio [7]: Meestal gaat de aandacht naar technologie, juridische begrippen en wetgeving. Om die reden plaatste ik zojuist een reactie om de psychologie wat in de belangstelling te plaatsen. Want psychologie heeft gevolgen voor een sociale context.

    Boven technologie, juridische begrippen en wetgeving staat de vraag: Hoe ga je met elkaar om? Als de drijfveren en moraal gebrekkig zijn, dan blijft al het andere dweilen met de kraan open.

    Bertuz [13] reageerde op deze reactie.

  11. Bertuz schreef op : 13

    @Nico [12]: Klopt. Maar moraal biedt geen enkele houvast. En iemands drijfveren maken een bouwwerk van moraliteit nog wankeliger. Als dat al mogelijk is.

  12. Nico schreef op : 14

    Wanneer iets gebeurt dat niet zou mogen, volgens natuurwetten, dan ontstaat zoiets als in het boek Elf minuten waarin de auteur zich impliciet afvraagt in welke mate een situatie herstelbaar is.

    Het boek gaat over seks en liefde. Om over de heilige kant van seks te kunnen schrijven, moest de auteur eerst begrijpen waarom seks zo ontheiligd was. Het boek gaat over een jonge vrouw – die verlangt naar het grote avontuur en de grote liefde – die onder valse voorwendselen naar Genève wordt gelokt en in de prostitutie belandt. Kan in zo’n scenario ooit nog pure liefde worden bereikt, met een besmet verleden?

    Het maatschappelijke systeem is op een mentale verkrachtingscultuur gebouwd. De cyclus van mishandelden die mishandelaars worden zal vroeger of later doorbroken moeten worden. Houvast is daarbij dan een kernwoord. Een keizer van het Mongoolse rijk, Genghis Khan, loste dat op door een eenvoudige gedragscode te introduceren die voor iedereen, zonder onderscheid des persoons en daardoor ook voor vorsten, gold. Wie de gedragscode overtrad, had met zijn leven gespeeld en verloren.
    De gedragscode werd aanvaard omdat iedereen inzag dat de gepresenteerde versie, gezien sociale context, de best haalbare versie was. Toen christelijke monniken in dat gebied rondreisden, stelden ze verbaasd vast dat de mate van zelfdiscipline opmerkelijk hoog was. In christelijke landen waren zowel onderdanen als leiders veel minder geneigd zich aan een gedragscode te houden, ook al conformeerden ze zich er met hun mond wel mee. Maar ja… praatjes vullen geen gaatjes. In de moraal wel te verstaan.

  13. Bertuz schreef op : 16

    @Rien [15]: Is onjuist. 1) Het IPR regelt het individuele belang, dat van de uitvinder/bedenker. Hij heeft tijd en geld besteed en kan dat terug verdienen. Of hij dat terug verdient is niet zeker. Maatschappelijk belang is uitvinders de vrichten van zijn arbeid te gunnen, zodat hij blijft uitvinden. En 2) het IPR regelt het maatschappelijk belang. Iedereen kan kennis nemen van de uitvinding en daar op voort bouwen. De uitvinding kan net het puzzelstukje opleveren dat een andere uitvinder zoekt. Op die manier wordt de vooruitgang gediend. Plus dat de uitvinding na verloop van tijd door een ieder commercieel uitgenut mag worden. Een concurrent wordt hooguit een bepaalde tijd commercieel geblokkeerd. Meer niet. Hij wordt technologisch niet en voor non commercieel eigengebruik ook niet geblokkeerd.

    Rien [17] reageerde op deze reactie.

  14. Bertuz schreef op : 18

    @Rien [17]: Dus dat van de vooruitgang erken je? Dat die inderdaad wordt gediend. En dat het slechts om een bepaalde tijd gaat en dat ook nog eens hooguit en wellicht dus niet? En dat de concurrent zijn concurrent hetzelfde recht heeft ook? En dat je generalisatie aldus onjuist is. Dat is mooi.

    Rien [24] reageerde op deze reactie.

  15. Nico schreef op : 19

    Inmiddels duikt na auteursrecht ook Intellectual Property Rights (IPR) op. Een hoogst discutabele discussie, vanwege de moraal die er achter zit.

    Vergelijk het met vorsten, die zich eerst tot doel stelden om onder bevolkingen deugdelijke karakters te (doen) vormen, met een gezonde ethiek. Vervolgens ontstond de gedachte dat eindproducten gekloond kunnen worden (IPR op kloontechnologie). Weer later dat mensen als een middels wet- en regelgeving programmeerbare robot gezien en behandeld kunnen worden. Nog wat verbale of visuele instructies erbij en hoppa. Kassa.

    Het concept van een vorst wordt o.a. in het Boeddhisme neergezet. Hierover schreef ik:
    Boeddhisme is een zijtak van mythologie. De Boeddha is een beeld van een vorst, een bron van wijsheid. Zo is de Tripitaka (‘Drie Manden’) het oudste standaard werk van het Boeddhisme. Deze canon van tradities bestaat uit 6.000 hoofdstukken, onderverdeeld in 130.000 alinea’s die elk 2 pagina’s in beslag namen. Daarin werd van alles geregeld, t/m de kleuren van kleding en hoe woningen gebouwd dienden te worden. Boeddhisme was bedoeld als kennisbron van onder andere filosofie. Later zijn er kenmerken van een religie aan toegevoegd.

    Het moge duidelijk zijn dat een vorst nogal wat werk heeft verzet om een concept te bedenken om het karakter en sociale gedrag van een bevolking te vormen. De opbrengst van deze IPR komt via belastingen binnen en financieert pleziertjes en speeltjes zoals een paleis en later ook patser-mobielen. Bij latere kloontechnologie en de productie van robots moeten er ook opbrengsten gemolken kunnen worden, via IPR. Een patent op een specifieke gentechnologie (genen als karaktereigenschappen) is dan wel handig.

    Als je dit soort concepten vergelijkt met Microsoft Windows, dan is evident dat je via licentie-opbrengsten kunt melken en verdere verfijningen op een concept kunt financieren. Ondertussen biedt je een bevolking bepaalde vensters (windows) op de werkelijkheid. Wel met tralies ervoor natuurlijk. Dit is de commerciële aanpak.

    Linux is een community initiatief wat Windows kan vervangen. Linus Torvalds ontwikkelde een kern (kernel) die iedereen vrij mocht gebruiken en distribueren. Zoals een vorst dienaren heeft, zo heeft Linux vrijwilligers om zich heen die code voor die kernel mogen bijdragen, zij het dat Linus die keurt of laat keuren alvorens ze toegevoegd worden. Linus doet het niet voor de poen. Om hem in staat te stellen zijn werk te doen leeft hij kennelijk van donaties, vooral vanuit het bedrijfsleven. Ondertussen maken ze enorm veel mensen blij. Om de door Linus en medewerkers aangelegde kern zijn allerlei Linux versies ontwikkeld, die gewoonlijk zonder prijskaartje eraan gedownload en gebruikt kunnen worden. Een voorbeeld daarvan is Ubuntu, een Linux variant die is ontwikkeld in een community die is gebaseerd op een oude Afrikaanse visie; bijdragen leveren. Zonder ervoor betaald te worden, maar gewoon omdat je het wilt en het belang ervan ziet.

    Vertaal de aanpak van Windows en Linux naar de vorming van mensen. Zolang er aasgieren zijn die IPR misbruiken, blijft het aanmodderen. Kennis zou naar het voorbeeld van Linux omgezet moeten worden naar een community initiatief. Dan maar geen paleisje en patser-mobiel, maar dan hoef je je ook niet druk te maken om opsmuk en de veiligheid daarvan. Dan kun je jezelf richten op nut en kwaliteit. Dat heeft ontegenzeggelijk voordelen. Want als de druk van de ketel is, spanningsvelden wegvallen, dan zou het zomaar kunnen zijn dat mensen steeds meer gaan bijdragen zodat er daadwerkelijk vooruitgang geboekt wordt. Vooralsnog blijft het qua maatschappelijke en sociale modellen aanmodderen, aanploeteren.

  16. anp rebel schreef op : 20

    @Bertuz [11]:

    Recht op eigendom van ideeën

    Het vraagstuk van octrooi- en publicatierechten en patenten, eigendom van ideeën, kan in zijn algemeenheid nooit opgelost worden. Je geeft goed aan dat het probleem ligt bij de afweging van het recht op commercieel of anderszins belang van de bedenker tegenover het maatschappelijk nut van vrije toepassing door anderen. Daar zijn geen bevredigende algemene regels voor op te stellen.
    Wel kunnen we proberen het probleem voor onszelf als samenleving niet groter te maken dan nodig. Dat kunnen we doen door afwegingen in een bredere maatschappelijke context te plaatsen, zoals hierbij:

    1. Concurrerende ideeën een zoveel als mogelijk gelijke kans te geven op commerciële exploitatie. Voorbeeld waar het fout gaat is de amusementswereld. Bijna alle commerciële liedjes zitten muzikaal op een bedroevend laag niveau. Enkelen daarvan worden populair gemaakt door grijs draaien in de beperkte muziek- en tv kanalen. De wanstaltige beloning die tot beroemdheden gemaakte doorsnee muzikanten of zangeressen vervolgens incasseren volgt niet uit de kwaliteit van hun muzikale ideeën of stem, maar door de afgeslotenheid van de amusementswereld. Ten onrechte wordt dit graaigedrag uit deze beroepswereld in bescherming genomen met als grond bescherming van ideeën. Als de amusementswereld weer wordt opengebroken wordt het gratis meeliften op een willekeurig in het gehoor liggend deuntje weer terecht als normaal gezien. Wat Buma/Stemra mag doen is legale criminaliteit. Een voorbeeld van falen van de Nederlandse rechtspraak die de afgeslotenheid van de amusementswereld nog verder faciliteert door haar oren te laten hangen naar een concurrentie afknijpende lobbygroep met deels ongerechtvaardigde belangen.

    2. Het patent op een medicijn speelt een belangrijke rol in de gezondheidszorg. Farmaceutische bedrijven claimen dat zij het patentrecht over de eerste periode na het door hen op de markt brengen van een nieuw medicijn nodig hebben om uit de kosten te komen voor het ontwikkelen er van en om een redelijke winst te kunnen behalen als motivatie om nieuw onderzoek te doen. Terecht. Maar wat is een redelijke winst? En hoe zit het met de patiënten die voortijdig doodgaan omdat ze het peperdure medicijn niet kunnen betalen en zich ook niet daarvoor (alsnog) kunnen verzekeren? Hier lijkt maatwerk geboden, maar er worden hierbij enorme fouten gemaakt. Ook hier geldt: de verhoudingen zijn zoek als de farmaceuten wanstaltige inkomsten binnen harken terwijl de patiënten of de samenleving geplunderd worden of van reddend medicijn verstoken blijven.

    3. Het auteursrecht van het boek. We kennen het begrip plagiaat. Het letterlijk overschrijven van stukken tekst uit een ander zijn boek. Bij de universiteit komt ook zelfplagiaat veel voor. Je schrijft teksten uit je eigen oude publicaties over in een nieuw conceptartikel zonder vermelding van de bron. Zo heb je een grotere kans op publicatie, kun je meer publicaties halen, dus meer citaties en weer meer punten op je wetenschappelijke scorelijst. Toegestaan? De norm lijkt te zijn bij (zelf)plagiaat vermelding van de bron. Maar je mag ook weer niet een door een ander slechts uitgegeven boek en nota bene door jezelf geschreven, met vermelding van bron, kopiëren; zelfs niet als je er niets aan verdient door het gratis beschikbaar te stellen. En dan zien we het knelpunt al weer opdagen. Sommige goede boeken zijn niet meer verkrijgbaar, omdat de uitgever, die het publicatierecht heeft, van mening is dat hij er te weinig aan zal verdienen. Ook hier, in dit soort doofpotzaken, kan de samenleving zich nog aanzienlijk in zijn afwegingen verbeteren.

    Bertuz [23] reageerde op deze reactie.
    ratio [29] reageerde op deze reactie.
    Nico [38] reageerde op deze reactie.

  17. Nico schreef op : 21

    Voor de IT-kenners: IPR veroorzaakt veelal een Vendor lock-in. Je kent het wel, gepatenteerde bestandformaten en zo met als tegenhanger community versies als het Open Document Format.

  18. Bertuz schreef op : 23

    @anp rebel [20]: Ik neem het niet op voor de huidige regelingen. Maar ik heb wat moeite met de sweeping statements die je op deze site vaak tegenkomt. Wetgeving is zeker voor verbetering vatbaar. Wetgeving leidt soms tot bizarre resultaten. Deugt de mens? Deugt het systeem? Ik weet dat niet. Faalt de mens, faalt het systeem wel eens? Zeker. Maar het kind met het badwater weggooien, ben ik niet zo’n voorstander van. Aan die situaties die je beschrijft, komt veelal middels verjaring of verloop van IPR een einde. Een schrale troost wellicht. Maar het is er een.

  19. Rien schreef op : 24

    @Bertuz [22]: @Bertuz [18]:

    Ja het gaat alleen om de commerciële blokkade, en theoretisch inderdaad alleen voor bepaalde tijd.

    a) Die tijd is veel te lang
    b) Die tijd kan verlengd worden
    c) Door kleine variaties aan te brengen kan die tijd opnieuw ingaan
    d) Gedurende de blokkade worden nieuwe technieken ontwikkeld zodat de oude van voor de blokkade tijd niet langer commercieel relevant zijn
    e) Er worden IP sharing verdragen aangegaan tussen partijen met het expliciete doel om hoge barrières op te werpen voor nieuwkomers.

    Nuances kun je moeilijk kwijt in een kort commentaar. Maar als ik zie hoe IPR gebruikt wordt, dan moet ik wel concluderen dat blokkering veel belangrijker is dan terugverdientijd.

    Even van de heup geschoten: het R&D budget van een firma is bekend, dus waarom niet de IP blokkade afhankelijk maken van dit budget? I.e. als een product het budget in 3 jaar heeft terugverdient dan vervalt het IPR?
    En sterker nog, een firma heeft doelstellingen voor het terugverdienen, waarom de blokkade niet limiteren tot die tijd?

    Het hele IPR gebeuren is een archaïsche instelling en moet dringend op de schop. Bij voorkeur weg er mee, maar ten minste aanpassen aan de moderne verhoudingen zou al een hele verbetering zijn. (In een tijd waar producten een leefcyclus hebben van 6 maanden tot max 2 jaar is een IPR van 20 jaar niet realistisch)

  20. Nico schreef op : 25

    Om misverstanden te voorkomen: Ik zie een keizer als iemand in een rol zoals Linus Torvalds. Een gezonde kern ontwikkelen en propageren (gratis verspreiding) waarmee zonder enige uitzondering iedereen een leven kan bouwen op een degelijke basis, in alle denkbare varianten. “The sky” is echt niet “the limit”. Waar het om gaat is dat een dergelijke kern gezond is, gezond blijft en onverwoestbaar is. In IT-termen: Hufter-proof 😉

    In het verleden waren keizers mensen met een paleis etc. Een ‘gereviseerd model’ van die functie kan gewoon tussen mensen van allerlei pluimage rondlopen. Ha ha… stel je voor… een volgende stap in de evolutie van de mensheid, in feite ‘back to the basics’.

  21. ratio schreef op : 26

    @Rien [9]: het is ook een niet te rechtvaardigen inperking van de rechten van alle andere mensen. Die mogen hun hulpbronnen, hun eigendom, niet langer vrij aanwenden. Dus als 3 chemische stofjes samen een geneesmiddel maken, betekent een patent een inbreuk op het eigendomsrecht van iedereen die die 3 chemische stofjes bezitten. Want die mogen daar niet vrij over beschikken. Immaterieel eigendom schendt dus zelfs materieel eigendom.

    Nico [28] reageerde op deze reactie.
    Rien [33] reageerde op deze reactie.

  22. ratio schreef op : 27

    @Bertuz [11]: dit is een benadering vanuit het utilisme. Je probeert door regelgeving goed gedrag te bevorderen. Hiermee maak je echter inbreuk op eigendomsrechten. Je schept een nieuwe klasse eigendomsrechten, noemt die immaterieel eigendom, en stelt deze deels zelfs boven materieel eigendom. Omdat je gelooft dat dit het beste is voor de samenleving.

    Argumentaties op deze grondslag kunnen gevaarlijk zijn, want het zijn uiteindelijk de heersers die bepalen wat het goede is. Hiermee kunnen individuele rechten geschonden worden, voor het algemene nut. Utilisme wordt mede gebruikt door socialisten om een ethische onderbouwing van hun leer te krijgen.

    Bertuz [30] reageerde op deze reactie.

  23. Nico schreef op : 28

    @ratio [26]: Spijker op de kop!
    Wel kunnen, willen maar niet mogen.
    Waanzin.

    Zo worden natuurlijke geneesmiddelen bestreden om IPR gerelateerde belangen te beschermen, om posities te handhaven. Het is taboe (en soms zelfs bij wet verboden) om de specifieke geneeskracht van natuurlijke middelen te propageren. Ik hoor zelfs verhalen over natuurlijke middelen die vernietigd worden.
    Hoe verziekt moet denken zijn om dit soort mechanismen in werking te stellen, überhaupt te bedenken en te construeren?

    Bertuz [31] reageerde op deze reactie.

  24. ratio schreef op : 29

    @anp rebel [20]: heiligt het doel wel de middelen? Je geeft dit dilemma ook al aan bij geneesmiddelen. Het is echter een valse voorstelling van zaken want er zijn veel studies die aangeven dat vooruitgang en patenten niet hoeven samen te gaan. Deze studie geeft aan dat 91 procent van de meest innovatieve producten niet zijn gepatenteerd:www.techdirt.com ik zocht eigenlijk nog naar een studie over medische doorbraken, daar is hetzelfde verhaal. Het kan zelfs zijn dat patenten negatief uitpakken. Denk aan het philips electrische scheerapparaat, bleven decennia lang dezelfde zwart plastic gedrochten. Geen innovatie door patenten in dit geval.

  25. Bertuz schreef op : 30

    @ratio [27]: Helemaal niet. Ik weet niet eens wat goed gedrag is. Als ik de tien geboden volg is dat goed gedrag? Of als ik dat juist niet doe, is dat goed gedrag. Als iemand de juridische invalshoek hanteert, ga ik daarin mee zoals ik ook in de ring zou stappen als bokser. Meer is het niet. En het ipr wordt veelvuldig gebrekkig aangehaald en geïnterpreteerd wat min of meer automatisch tot gebrekkige conclusies leidt die ik om die reden alleen al bestrijd. Aan de moraliteit kom ik meestal niet eens toe. Sterker nog dat wil ik ook helemaal niet omdat ik niet weet wat dat is.