maandag, 30 oktober 2017
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Mentale gevangenis

Vrijspreker: Voor de onderdaan is zijn land een plantage, een gevangenis, waar hij af en toe uit mag mits hij de juiste papieren heeft van zijn eigenaars. Is het voornamelijk een fysieke gevangenis met hekken aan de grens?

Opperdienaar: Nee, het is voornamelijk mentaal. Maar school, gevangenis en het productieve leven beginnen steeds meer op elkaar te lijken.

 

Je zou denken dat in een totalitaire staat, die alle aspecten van het leven controleert, steeds meer op een gevangenis gaat lijken. Het is echter ook zo dat de gevangenis meer opschuift richting het gewone leven. Alles begint op elkaar te lijken. De eerste stap daarin is gezet door gevangenen de sleutel van hun eigen cel te geven. Op die manier lijkt in de gevangenis zitten steeds meer school en op reizen. Ook gevangenen mogen af en toe met proefverlof met de juiste papieren. Kunst lijkt ook steeds meer op het echte leven. Denk aan de serie House of Cards, waarbij politici zich als echte maffiosi gedragen. Dit is ook niet nieuw. Een monnik die het einde van het Romeinse rijk beschreef, vermeldde dat het geschreeuw van de acteurs in het theater niet te onderscheiden was van het geschreeuw van de soldaten die bij de muur vochten. Een tijd waarin homoseksualiteit een vlucht nam en veel mannen monnik werden en geen kinderen namen, waardoor de kinderaantallen en belastingen sterk terug liepen.

 

Dus voor het grootste gedeelte zijn de grenzen die de eigenaars aan hun onderdanen stellen mentaal.

Vrijspreker: Voor welk gedeelte zijn ze wel fysiek?

Opperdienaar: Wie de mentale halsband negeert, krijgt natuurlijk wel gewoon met fysiek geweld te maken.

 

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Bertuz schreef op : 1

    Al die gevangenissen zijn wel aan het brein ontsproten.

  2. Nico schreef op : 2

    Interessante verschijnselen. Je zou de mensheid kunnen vergelijken met een glasplaat waar door spanningen eerst één scheur (sociale breuklijn) in kwam, waarna er steeds meer scheuren ontstonden. Uiteindelijk valt die glasplaat in kleine brokjes uit elkaar.

    Het begon met een tweedeling tussen goden en stervelingen, tussen meesters en slaven. Overigens is slavernij niet per definitie slecht, want een slaaf kan zich qua kennis laven en optrekken aan de (leer)meester. Het wordt pas schadelijk wanneer er ook mishandeling om de hoek komt kijken. Dan verwordt groei tot scheefgroei en worden monsters gecreëerd die bepaalde eigenschappen doorgeven aan volgende generaties. Maar dit terzijde.

    Op zich is het voorspelbaar dat meer sociale breuklijnen zullen ontstaan, compartimentsdenken, met uiteindelijk een hokjesgeest. Iemand moet en zal in een bepaald hokje passen om daar bescherming te vinden. Dat dit verschijnsel door zou trekken naar vrijen (die beter zou moeten weten dan in deze valkuil trappen) valt waarschijnlijk onder de noemer onbedoelde gevolgen. Graaf een kuil voor een ander en…

    Alleen al het creëren van een mentale gevangenis voor anderen impliceert dat de ontwerpers, bouwers en onderhouders in een andere mentale gevangenis komen; met zwijgplicht. Valt het doek van de voorstelling, dan volgen de recenties etc. Hoe pakt dat uit?

  3. Nico schreef op : 3

    Je kunt als ‘brain training’ het concept ‘gevangenis’ – in de gangbare betekenis van het woord – omslaan naar een geheugenpaleis. Een methode om je creatieve en intellectuele vermogens te oefenen en versterken.

    Op mijn (meertalige) pakje zware shag staat de Franse aanduiding ‘fort’. Fort is het Franse woord voor sterk. Stel jezelf je schedelpan voor als een fort, een versterkte vesting met je mentale immuunsysteem als bewaker.

    In de loop van je leven vang je concepten en ideeën op, van anderen, die je als het ware gevangen neemt en een plaatsje geeft in je fort. Sommige ervan in de extra beveiligde afdeling. Door er af en toe in de thuisbioscoop van je geest naar te kijken hou je ze in leven. Door ze met details te voeren kun je er zware jongens van maken. Door ze naar de martelkamer te vervoeren kun je ze op de pijnbank leggen.

    Opmerkelijkerwijs kunnen er ook concepten en ideeën in die gevangenis geboren worden. Sommige aborteer je als zijnde niet levensvatbaar, andere voer je met nadere informatie om ze verder te laten groeien en vorm te geven.

    Sommige concepten en ideeën kun je levenslang geven. Ze zijn niet geschikt om op de buitenwereld los te laten. Andere classificeer je als zijnde nuttig, waarna je een reclasseringstraject opzet om ze in de buitenwereld te integreren en daar rond te laten reizen.

    Zo bezien… kunnen gevangenis, (zelf)onderwijs en reizen steeds meer samenvallen, steeds meer op elkaar gaan lijken.

    Dit concept van een geheugenpaleis als gevangenis, een fort, kun je ook opschalen naar een huishouden. Met jezelf als rechter en bewaker. Sommige concepten en ideeën, waar je samen over hebt gesproken en mee hebt geëxperimenteerd, kun je je huishouden laten verlaten. Andere niet.

    Wil je een raszuivere zware jongen worden en heb je zin in een zakelijk avontuur, dan kun je met je gevangen concepten en ideeën, je gevangenen, een menshandeltje gaan drijven 😀