vrijdag, 27 oktober 2017
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Salamitactiek

Het gaat lekker in de EU. De opperbaas van de Europese Commissie, Jean-Claude Juncker, stuurt aan op verdere vergroting van de macht van de EU ten koste van de lidstaten.

Juncker wil het unanimiteitsvereiste, dat nu nog geldt bij besluiten over fiscale zaken, afschaffen en vervangen door stemmen bij gekwalificeerde meerderheid.

Het behoeft geen betoog dat dit leidt tot versterking van de macht van de grotere lidstaten in de EU. In de Europese Grondwet en de latere versie, bekend als het Verdrag van Lissabon, werd het unanimiteitsbeginsel vastgelegd als garantie voor vooral de kleinere lidstaten dat deze niet hoefden te vrezen om overstemd te worden door een coalitie van grote lidstaten plus een paar kleine.

Dat Juncker dit nu ter discussie stelt is een zoveelste voorbeeld van salamitactiek. Iedere keer als er zich een gelegenheid voordoet, zoals nu de ophef over de offshorepraktijken van internationale bedrijven, grijpen EU-politici zoals Juncker die aan om de macht van de EU uit te breiden ten koste van die van de lidstaten.

De uitkomst van dit proces is niet eens een federale unie, maar een Europese staat die zich een federale unie noemt.

Gelukkig is er ondertussen een tegenreactie op gang gekomen. De Britten gaan vertrekken, de Visegrádlanden willen niet luisteren naar Brussel als het om immigratiebeleid gaat en in Catalonië wil men onafhankelijkheid van Spanje. Nu alleen nog een land dat uit de Eurozone stapt en de dynamiek is niet meer te stoppen.

Juncker wordt vast nog een keer keizer van het herstelde Europese Rijk, maar de vraag is wat dat Rijk tegen die tijd nog inhoudt. In ieder geval zal het niet lijken op wat mensen als Juncker – en Frans Timmermans – voor ogen hebben. En dat is maar goed ook.

Paul Verhaegh

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: EU, Politiek
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Raimond V. schreef op : 1

    U zegt het met reden : Dat Juncker dit nu ter discussie stelt is een zoveelste voorbeeld van salamitactiek. Iedere keer als er zich een gelegenheid voordoet, zoals nu de ophef over de offshorepraktijken van internationale bedrijven !!!!!!

    Het was deze en gene nog niet opgevallen , dat de wonderbaarlijke berichtgeving der reguliere ( gelijkgeschakelde ) media , een opvallende , ondersteunende rol heeft , wanneer het gaat om dit soort dingen ?

    Ik hoef het nieuws niet meer te horen , omdat ik weet wie er tegen mij (s)preekt .

    Juncker : Om de vijand te demoraliseren werd de duikvlucht begeleid met een sirene waarvan het geluid door het aanzwellen en oplopen van de toonhoogte (sinuslengte geluidsgolf) als zeer beangstigend (psychologie)werd ervaren.

    www.youtube.com

    Het verschil is slechts een kleine c , en dat is een kleintje hoor !

    [WORDPRESS HASHCASH] The poster sent us ‘1311885293 which is not a hashcash value.

  2. Bertuz schreef op : 2

    Ik heb wel behoefte aan dat betoog. Zo vanzelfsprekend is dat niet.

  3. Overnight schreef op : 3

    Van de 27 EU landen, hebben alleen Denemarken en Nederland hun pensioenvoorzieningen enigszins op orde. Wat denk je dat er gebeurt wanneer er een EU pensioenregeling in stemming wordt gebracht?

  4. Nico schreef op : 4

    De salamitactiek is in kleine stapjes een eindresultaat bewerkstelligen dat als totaalbeeld niet aanvaard zou worden, zou het openlijk gecommuniceerd worden. Sommige plannen vergen geheimhouding om ze uit te kunnen voeren. De vraag is natuurlijk wel wat het uiteindelijke beoogde totaalbeeld behelst.

    Een hersteld Romeins rijk is weinig meer dan een machtsblok naast andere machtsblokken. Wil de mensheid van allerlei onnodig gedonder af, dan moet dat leiden tot een verenigde mensheid. Wereldwijd. Als de wereld een dorp is, met dorpshoofd. Niet om te heersen maar om te borgen dat individuele levens kunnen groeien en bloeien. Een dergelijk dorpshoofd is een soort kwaliteitszegel, een aanhangseltje 😉

    Voor een gezond eindplaatje moet een gezonde kern in het bestuurlijke DNA geïnjecteerd worden, want als die niet gericht is op leven en liefde dan zal men zich erop richten om opgeblazen economische, politieke en religieuze verschijnselen te realiseren. Een herhaling van de geschiedenis, want wat de één op zo’n terrein wil gaat per definitie ten koste van de ander.

  5. jhon schreef op : 5

    Rutte vervangt Juncker en brengt de 116 miljard in !
    politiek.tpo.nl

  6. Peter de Jong schreef op : 6

    Catalonië heeft vandaag voor onafhankelijkheid gestemd. Madrid is tegen want die wil deze melkkoe niet kwijt. De EU steunt Madrid want de EU wil juist verdere integratie en minder democratie in Europa. Een nieuwe Spaanse burgeroorlog staat voor de deur. Moeten wij de Catelanen helpen, net zoals destijds veel Nederlanders tegen de fascisten hebben gevochten?

    Als Groningen zich na de vondst van het aardgas onafhankelijk had verklaard waren ze nu rijker geweest dan Dubai en hadden ze hun eigen aardbevingsschade kunnen betalen. Nu heeft Nederland hun gas verjubeld en laat de Groningers in hun sop gaar koken. Ze hadden er uiteraard wel voor moeten vechten, want het leger zou direct zijn binnengevallen. Vrijheid komt nooit gratis.

    Rutte is tegen het niet-bindende referendum, want dat vind hij halfbakken. Maar een bindend referendum wil hij ook niet, want een directe democratie zou de vertegenwoordigende democratie overbodig maken (zijn baan dus 😉 Toch bieden het internet en de sociale media burgers voor het eerst in de geschiedenis de mogelijkheid om minstens zo goed geïnformeerd te zijn als een volksvertegenwoordiger, in een onderlinge discussie zelf hun standpunt te bepalen en ook zelf over het onderwerp te stemmen. Zij kunnen dan zelf beslissen wat er met hun leven gebeurt en politici zijn overbodig geworden.

    Anyone for Panarchy? Ramsey Dukes (2017)
    www.youtube.com

    frits [6] reageerde op deze reactie.
    Nico [7] reageerde op deze reactie.
    Nico [8] reageerde op deze reactie.
    Mavado [19] reageerde op deze reactie.

  7. frits schreef op : 7

    @Peter de Jong [5]: Wij Nederlanders moeten een nieuwe partij op richten: Grijp de macht.
    We zullen ze krijgen.

  8. Nico schreef op : 8

    @Peter de Jong [5]: Directe democratie is een omkering van vertegenwoordigende democratie. Op het kantelpunt (een lachspiegel die vanaf één kant doorzichtig is, zoals in een verhoorruimte) staan politici. Nu ‘vertegenwoordigers’, dan in de rol van kennisbronnen, ieder gespecialiseerd op een thema?

    Want… als mensen zelf keuzes maken, dan moeten ze natuurlijk wel geïnformeerd zijn en hebben geleerd hoe je zo goed mogelijke beslissingen neemt (procesmatig). Zo niet, dan gaat de boel ontsporen. Nu hebben regeringen dat probleem (gevolgen niet afdoende kunnen inschatten), dan schuift dat probleem door naar de nieuwe decision makers. De zonnige kant daarvan is dat als mensen zelf fouten maken, ze dan zelf voor de gevolgen moeten bloeden. Nu neemt de één beslissingen, bloeden anderen ervoor.

    Peter de Jong [12] reageerde op deze reactie.

  9. Nico schreef op : 9

    @Peter de Jong [5]: Trivia over anarchisten en panarchie:

    Als je het bandje van mythologie en religie terugspoelt naar het begin, dan zie je dat de eerste goden resp. mensen ‘zonder heerser’ waren. Anarchisten dus.

    Later werd die rol ingevuld door vorsten, die (in religieuze termen) vorst werden door eerst gekruisigd worden voor de zonden van anderen. Het kruis is niet zonder reden één van de zijden van een munt. Vorsten kunnen de neiging hebben om tot monarchen (alleenheersers) te verworden.

    Het originele concept van panarchie behelst niet alleen een vorst als anarchist, maar ook alle sterren. Er is een P voor het woord gevoegd. Opmerkelijkerwijs krijg je dan een andere kruisvorm die ook in de Bijbel voorkomt, het staurogram (samengesteld uit de letters T en P). Volgens de Bijbel regeren verhevenen samen met een koning, als koningen, hoewel toch loyaal aan die vorst, zoals in mythologie de lagere goden samen met de hogere goden regeren hoewel toch loyaal aan de oppergod.

    Best interessant dat panarchie in de originele vorm in feite een oud mythologisch en religieus concept is. Niets nieuws onder de zon dus.
    Voor de tegenwoordige tijd is het concept panarchie kennelijk zodanig gereviseerd dat niet alleen sterren, maar ook het klootjesvolk zou mogen meedoen middels directe democratie. Alleen… is dat zoals ik zojuist opmerkte een volgende stap in de evolutie die niet zonder voorbereiding genomen kan worden.

    Best interessant om door tijd en ruimte te reizen om de evolutie van concepten te bekijken…

    Marcel [9] reageerde op deze reactie.
    Peter de Jong [13] reageerde op deze reactie.

  10. Marcel schreef op : 10

    @Nico [8]: En ik maar denken dat die een ‘munt’ en een ‘kop’ zijde hebben. Kop of munt ?

    Als in : “Geld moet rollen. Koppen ook”.

    Nico [10] reageerde op deze reactie.

  11. Nico schreef op : 11

    @Marcel [9]: Onthoofden (koppen die rollen) is inderdaad een gezonde traditie. Heeft iemand het te bont gemaakt, dan moet ‘ie niet meer de kans krijgen om een bestuurlijke functie te vervullen. Overigens kan onthoofden ook figuurlijk plaatsvinden, er is niet per sé een guillotine voor nodig.

    In het Nederlands zeg je “kop of munt”, in het Brits Engels cross and pile. De vorst is het kruis, als een hoofd met edelen als sleutelbeen en schouders, de rest kennelijk een stapel. Zo werd volgens een bepaalde zienswijze het ‘lichaam’ van de nationale staat gevormd.

  12. peter schreef op : 12

    fuik democratie, je zwemt er in en dan opeens ontdek je dat je er niet meer uit kan. Maar…is dat zo?

    Als je iets anders wil moet je niet verder bouwen op de fuik methode….toch…

    Peter de Jong [14] reageerde op deze reactie.

  13. corbison schreef op : 13

    Het gezegde het vogeltje fluit zoals die gebekt is dat gaat volgens mij uitstekend op voor Herr Juncker, zijn vader was een fanatiek Nazie en zijn schoonvader een fanatiek lid van de Waffen SS

    [WORDPRESS HASHCASH] The poster sent us ‘2043480603 which is not a hashcash value.

  14. Peter de Jong schreef op : 14

    @Nico [7]:“De zonnige kant daarvan is dat als mensen zelf fouten maken, ze dan zelf voor de gevolgen moeten bloeden. Nu neemt de één beslissingen, bloeden anderen ervoor”

    Dat is idd een zeer ernstig manco van het huidige systeem. Bestuurders gebruiken het geld van anderen om het leven van heel veel burgers te kunnen beïnvloeden. Als zij daarin fouten maken worden zeer veel mensen gedupeerd. De bestuurders dragen zelf echter nauwelijks de gevolgen. Men kan daardoor met de wildste ideeën komen en de samenleving met de grootste ellende opzadelen, zonder dat dit voor de initiatiefnemers enige consequentie heeft.

    Het zou al anders worden als mensen die een maatschappelijke verandering willen dit met eigen geld, dan wel onder hun naam geleend geld, zouden financieren. Is het een goed idee dan rendeert hun geld en mislukt het dan zijn ze hun geld kwijt. Ze kunnen dan met een schuld achterblijven. Dat zou bestuurders (bij de overheid en in het bedrijfsleven) veel voorzichtiger maken.

    “Most of the major ills of the world have been caused by well-meaning people who ignored the principle of individual freedom, except as applied to themselves, and who were obsessed with fanatical zeal to improve the lot of mankind-in-the-mass through some pet formula of their own. The harm done by ordinary criminals, murderers, gangsters, and thieves is negligible in comparison with the agony inflicted upon human beings by the professional do-gooders who attempt to set themselves up as gods on earth and who would ruthlessly force their views on all others with the abiding assurance that the end justifies the means.”

    ― Henry Grady Weaver, The Mainspring of Human Progress

    Nico [15] reageerde op deze reactie.

  15. Peter de Jong schreef op : 15

    @Nico [8]:

    Ramsey Dukes schetst een samenleving waarin global communities voor hun leden zorgen, net zoals de grote religies dat altijd hebben gedaan, i.e. katholieke scholen, katholieke werkgevers, katholieken ziekenhuizen, etc die over de hele wereld voor katholieken beschikbaar zouden zijn. Dit zou de natiestaat overstijgen. Dukes meent, dat we de staat nog wel nodig hebben voor het beheer van de infrastructuur en de politie.

    Anarchokapitalisten hebben echter goede argumenten waarom ook infrastructuur en politie en justitie geprivatiseerd kunnen worden (denk aan tolwegen, beveiligingsbureau’s en geschillencommissies). De natiestaat met haar overheidsdwang is dan feitelijk overbodig geworden.

    “The Stateless Society”, Stefan Molyneux
    www.lewrockwell.com

    “POLICE, COURTS, AND LAWS—ON THE MARKET”, David Friedman in the Machinery of Freedom
    www.daviddfriedman.com

    Nico [15] reageerde op deze reactie.

  16. Peter de Jong schreef op : 16

    @peter [11]: “Als je iets anders wil moet je niet verder bouwen op de fuik methode….toch…”

    Dit gebeurt nu al. De politiek in Den Haag, maar ook in Washington en elders, wordt steeds verder gemarginaliseerd. Dat komt omdat burgers teleurgesteld zijn in de slechte werking en zich van de overheid afkeren.

    De kosten van de overheidsdienstverlening lopen alsmaar op, terwijl de kwaliteit achteruit holt. Noodgedwongen zetten burgers alternatieven op. Het probleem daarbij is dat de overheid de opbouw van alternatieve systemen soms verwelkomt en soms tegenwerkt, zowel met de regelgeving als met de belastingheffing. Als je slechte zorg krijgt en daar ook veel belasting voor moet betalen dan heb je onvoldoende extra geld om particulier betere zorg in te kopen.

    Mensen zijn daardoor anders tegen het betalen van belasting aan gaan kijken. Steeds meer mensen proberen zo weinig mogelijk belasting te betalen, zodat ze voldoende geld overhouden om zelf diensten te kunnen regelen (in zuidelijke landen zoals Italië en Griekenland was dit al gangbaarder dan hier omdat daar de corrupte overheid het belastinggeld overduidelijk niet goed besteedde). Ze worden daarin geholpen doordat de belastingdienst ook steeds slechter functioneert.

    Als de trend van een gemarginaliseerde overheid doorzet kunnen we verwachten, dat mensen weinig of geen belang meer aan de politici in Den Haag, Brussel en elders zullen hechten. Verkiezingen zullen niet meer relevant zijn en er zullen steeds meer burgerinitiatieven opkomen die belangrijke overheidstaken overnemen. Uiteindelijk ontstaat zo vanzelf een vrijere samenleving.

    “If you hear the dogs, keep going. If you see the torches in the woods, keep going. If there’s shouting after you, keep going. Don’t ever stop. Keep going. If you want a taste of freedom, keep going.”

    ― Harriet Tubman

    Nico [16] reageerde op deze reactie.

  17. Nico schreef op : 17

    @Peter de Jong [12]: Dit is ook de tactiek van Soros.
    Merk op dat een burgerij gewoonlijk op een idee wordt gebracht, eisen gaan stellen aan politici, waarna wetgeving wordt gecreëerd die eisen stelt aan burgers, ambtenaren, bestuurders. De één bedenkt een idee, de ander dient het uit te voeren.
    Een keten van oorzaken en gevolgen die ik vergeleek met een goederentrein met duwlocomotief. Je kunt ervoor gaan staan en vanaf een symptoom naar de primaire oorzaak gaan. De primaire oorzaak is niet de eerste die iets eist, maar degene(n) die ideeën inzaaien waarvan de uitvoering afgedwongen wordt. Als het dwingende element uit ingezaaide ideeën gehaald wordt, zou dat een behoorlijke vooruitgang zijn. Eigen initiatief is ook véél leuker dan orders uitvoeren…

    @Peter de Jong [13]: Dat weet ik.
    Panarchisme kan op verschillende manieren geïmplementeerd worden. Er is een eeuwenoude versie en kennelijk ook een aantal hedendaagse versies. Aan het einde van de rit zou opheffing van nationale staten een logisch sluitstuk zijn. Vroegere vorstendommen en hedendaagse nationale staten bestaan immers alleen omdat bevolkingen bepaalde dingen niet zelf regelen, zonder elkaar in de haren te vliegen.

    Goede ouders regelen de opvoeding van hun kinderen zodanig dat ze zichzelf zo snel als mogelijk overbodig maken. Als opvoeder. Dat principe hebben regeringen nog niet door, want de boel zodanig regelen dat je jezelf geforceerd onmisbaar maakt (denk aan schoolplicht die opvoeding doorkruist, zelfs leven of wonen is zonder instemming of gedogen niet mogelijk) levert voor iedereen overlast op. Allerlei partijen worden met onnodige lasten opgezadeld. Het lijkt wel alsof van alles en nog wat zo lastig als mogelijk gemaakt wordt onder het mom van ‘goed geregeld’. Dat kan natuurlijk anders… en vooral gezonder.

    Vooralsnog… zit iedereen opgescheept met een sociale orde en maatschappelijk systeem dat bij een ieder per definitie frustraties kweekt. In werkelijk alle delen van bevolkingen.

    Peter de Jong [18] reageerde op deze reactie.

  18. Nico schreef op : 18

    @Peter de Jong [14]: Je bent goed geïnformeerd merk ik. Misschien goed om in de gaten te houden dat er fundamenteel twee benaderingen zijn:

    – In de natuur wordt er na zaaien gevoed, waardoor groei en bloei plaatsvindt, vervolgens verval en afsterven.

    – In het maatschappelijke systeem en sociale orde wordt dit door elkaar gehusseld, en ontstaat iets dat tegennatuurlijk is en om die laatste reden frustraties oplevert. Uiteindelijk krijgt niemand wat ‘ie zou willen.

    Wat willen mensen? In feite gezonde sociale verhoudingen, die vanwege gezondheid bevredigend zijn, alleen kiest men de verkeerde manier om dat te bereiken. Streven naar veel bezit, een bepaalde positie en status om aanvaardt te worden is de route van bliksemafleiders kiezen. Het kan bijv. leuk zijn om te spelen met de constructie van infrastructuur, maar zonder gezonde sociale verhoudingen zal dat nooit werkelijk bevredigend worden. Sterker, die infrastructuur functioneert veelal (bij verschillende partijen) als lapmiddel, een pleister op de wonde.

    De gebruikelijke gang van zaken leidt mij tot de conclusie dat men een wel informatie verkrijgt, maar niet van de juiste soort. Mensen die door gezonde sociale verhoudingen bevrediging vinden hoeven niet zo nodig allerlei poespas, want waarom zou een tevreden mens hard werken om wéér een grotere woning of hogere positie te kunnen verkrijgen? Hoewel tevreden mensen niet lastiggevallen willen worden en tegelijkertijd uitreiken naar de omgeving om behulpzaam te zijn.

    Om een gezonde cultuur te bewerkstelligen is vooral educatie nodig. En soms ook oorlog helaas, want wie niet met rust gelaten wordt, wordt gedwongen ervoor te zorgen dat overlast ophoudt.

  19. Nico schreef op : 19

    Na wat broeden op juiste bewoordingen kwam de volgende formulering van deze twee benaderingen tevoorschijn:

    Er zijn twee soorten ondernemersplannen:

    1) De natuurlijke route van opvoeders: Mensen leren om zichzelf te ontdekken en hun capaciteiten op een gezonde manier aan te wenden; met het oog op gezonde sociale verhoudingen, daarnaast zo gezond als mogelijke verhoudingen met dieren en de rest van de natuur.

    2) De route van beschavingen: “Ik heb een idee en als alle andere mensen nu tot op zekere hoogte gaan worden zoals ik en mijn plannetjes uitvoeren, dan gaat alles beter worden”. Dan kom je op het terrein van vorsten en statisme. Boeddhisme is een voorbeeld als voorbeeld. Hierover schreef ik:

    Boeddhisme is een zijtak van mythologie. De Boeddha is een beeld van een vorst, een bron van wijsheid. Zo is de Tripitaka (‘Drie Manden’) het oudste standaard werk van het Boeddhisme. Deze canon van tradities bestaat uit 6.000 hoofdstukken, onderverdeeld in 130.000 alinea’s die elk 2 pagina’s in beslag namen. Daarin werd van alles geregeld, t/m de kleuren van kleding en hoe woningen gebouwd dienden te worden. Boeddhisme was bedoeld als kennisbron van onder andere filosofie. Later zijn er kenmerken van een religie aan toegevoegd.

  20. Peter de Jong schreef op : 20

    @Nico [15]:

    Het panarchisme van Paul Emile de Puydt ging uit van de logische insteek dat mensen met overtuiging en commitment lid werden van een bepaalde wereldwijde, politieke vereniging en dan onderling hun zaken regelden, zonder daarbij anderen die niet tot hun club behoorden, lastig te vallen.

    Zo zouden socialisten prima zware bestuursdwang op elkaar kunnen uitoefenen, net als bij de fascisten, en hoge belastingen kunnen vragen, terwijl liberalen juist veel minder dwang vanuit hun vereniging zouden accepteren. De essentie is echter, dat iedereen binnen de eigen vereniging zijn filosofie ten volle kan uitwerken zonder dat andersdenkenden worden gedwongen daarin mee te gaan. En bevalt een bepaalde vereniging toch niet zo dan kan je makkelijk switchen (zonder te moeten verhuizen of emigreren!).

    Je hoeft zelfs geen lid te worden van welke vereniging dan ook. Je zal dan of geheel zelfvoorzienend moeten worden of je diensten tijdelijk aan anderen ter beschikking kunnen stellen, waarbij je je wss gedeeltelijk aan hun regels zal moeten onderwerpen (kwestie van onderhandeling). Dat is optimale keuzevrijheid.

    Omdat verenigingen waarin mensen idiote ideeën hebben het minder goed zullen doen dan verstandige verenigingen, zal door de onderlinge concurrentie vanzelf een samenlevingsvorm ontstaan die de meeste welvaart en vrijheid voor de meeste mensen brengt. Dat hoeven we dan zelf niet meer te verzinnen! 😉

    “True worldwide liberty is that which is not forced upon anyone, being to each just what he wants of it; it neither suppresses nor deceives, and is always subject to a right of appeal. To bring about such a liberty, there would be no need to give up either national traditions or family ties, no need to learn to think in a new language, no need at all to cross rivers or seas, carrying the bones of one’s ancestors.”

    ~ Paul Émile de Puydt (1810-1891)

    Nico [20] reageerde op deze reactie.

  21. Nico schreef op : 22

    @Peter de Jong [18]: De gedachte is mij niet onbekend. Wel voel ik een nattigheid. Het gevoel bekruipt me dat dit systeem is bedoeld voor de ‘happy few’.

    Stel je voor dat je tot die happy few behoort. Dan kun je aansluiting zoeken bij gelijkgestemden, wat mooi voor je is, maar blijft de frustratie bestaan dat allerlei mensen (die je kent, of nog niet kent maar waarvan je weet dat ze er zijn) in hun sop dienen gaar te koken. Dan is het nogal egoïstisch en huichelachtig om jezelf veilig te stellen terwijl anderen dienen te lijden. Op dat punt wringt voor mij de schoen.

    Over die schoen: Soms wordt er weleens gezegd ‘ik zou niet in jouw schoenen willen staan’, wat duidt op moeilijke beslissingen die genomen moeten worden. Een burger wordt geconfronteerd met allerlei mensen die van overheidswege in die schoenen willen stappen. En dat nog doen ook, onder al dan niet expliciete (be)dreiging. Je kunt dan denken aan het plaatje van Asterix en Obelix die mompelden ‘rare jongens die Romeinen’ en die Romeinen uit hun schoenen sloegen nog voor ze in hún schoenen konden stappen, maar… is dat nu echt hoe mensen met elkaar om zouden moeten gaan?

    Wil je gezonde sociale verhoudingen binnen een plaats, regio, nationaal territorium en liefst ook de gehele aardbol, dan is er meer nodig dan alleen sub-culturen aanleggen om die als fopspeen (Engels: pacifier) in de bakkes te duwen van mensen die meer nadenken dan anderen 😉

    Eerlijk is eerlijk, hoe aantrekkelijk panarchie ook klinkt, vooralsnog wordt het kennelijk als lapmiddel voorgehouden, als pleister op de wonde. Wat wij onszelf gunnen, een gezonde kern (gezonde man/vrouw en ouder/kind relaties plus de mogelijkheid tot andere sociale verhoudingen zoals gezonde vriendschappen) gunnen wij ook anderen. Ik zou liever zien dat regeringen etc. de weg daar naartoe niet – zoals eeuwenlang gebruikelijk – frustreren om allerlei sociale experimenten te kunnen uitvoeren. De achterliggende gedachte daarvan kan ik wel begrijpen, maar blijft toch wringen.

    Zolang de salamiworst van de salamitactiek niet geheel is afgewerkt, blijft er een situatie bestaan waarin in feite iedereen onontkoombaar gefrustreerd wordt en blijft. Ook nadat er een mooiere fopspeen is voorgehouden en mogelijkerwijs aanvaard.

    Voor zover je een ondertoon bespeurt en niet kunt plaatsen; wij zijn zoals te doen gebruikelijk stevig te grazen genomen op onze kernwaarden, de kern die ik zojuist noemde. Aangezien niemand ons op dat vlak iets kan bieden, hoogstens kan ontnemen, zien wij niets in fopspenen. De werkelijkheid is zoals ‘ie is. En we hebben teveel mensen die een gezond bestaan zouden willen machteloos en gefrustreerd zien spartelen in zeer ongezonde omstandigheden. Wetende dat dat heel anders zou kunnen.

    Peter de Jong [22] reageerde op deze reactie.

  22. Nico schreef op : 23

    Misschien kernachtiger uitgedrukt; vanuit een veilige positie moeten toezien hoe anderen lijden betekent ook lijden. Ik spreek uit ervaring helaas. Je moet dan echt oppassen dat je niet vanaf sympathie doorslaat naar empathie, in een onbeheersbare stroom van emoties komt zodat je hart breekt.

    Op dit punt lijken libertariërs teveel aan zichzelf te denken. In reacties bespeur ik te vaak de houding ‘ik wil het voor mijzelf hebben zoals ik dat wil, een ander zoekt het maar uit’. Zo bezien mist het libertarisme een hart… Als je iets voor jezelf wenst, dan moet je ook wensen dat diezelfde weg voor anderen open komt te liggen. Anders ben je gewoon een egoïst met mooie praatjes. Eerlijk is eerlijk.

    Peter de Jong [23] reageerde op deze reactie.

  23. Peter de Jong schreef op : 24

    @Nico [20]: “Dan is het nogal egoïstisch en huichelachtig om jezelf veilig te stellen terwijl anderen dienen te lijden”

    Dat lijkt mij een misverstand, Nico. De vereniging zorgt voor degene die het minder hebben. Bij de katholieken, maar ook bij de moslims en veel andere levensbeschouwingen, is liefdadigheid een belangrijk onderdeel van hun filosofie.

  24. Peter de Jong schreef op : 25

    @Nico [21]: ”Op dit punt lijken libertariërs teveel aan zichzelf te denken”

    Ook dat lijkt mij een misvatting. Bij libertariërs is de stelregel, dat mensen geen positieve rechten kunnen claimen. Niemand heeft recht op ondersteuning.

    In een vrije samenleving waar mensen zelf verantwoordelijk zijn voor hun leven is zo’n recht ook helemaal niet nodig. Tenzij ze volledig zelfvoorzienend zijn, zal iedereen altijd met anderen moeten samenwerken. Dit zal men graag en zonder enige dwang doen omdat iedereen daar voordeel bij heeft. Dat is immers de essentie van een vrije markt. Daar vind geen uitwisseling van bezit of diensten plaats als niet beide partijen het voor zichzelf voordelig achten (zuiver egoïsme dus).

    Ieder individu kan wel iets beter en goedkoper dan een ander het kan. Men huurt elkaar dus in. Door deze arbeidsdeling realiseer je je wensen tegen de beste kwaliteit en voor de laagst mogelijke prijs.

    Dit is de werkelijke basis van onze vooruitgang als mensheid over de afgelopen 3 miljoen jaar. Met slavernij en dwang haal je de noodzakelijke efficiency helemaal niet (advies voor slavendrijver Rutte ;).

    En als we in de toekomst nog enorm veel grotere en duurdere projecten willen realiseren (denk aan de kolonisatie van Mars, ons zonnestelsel en de Melkweg) dan zullen we alle hens aan dek nodig hebben.

    “It is not from the benevolence of the butcher, the brewer, or the baker that we expect our dinner, but from their regard to their own self-interest. We address ourselves not to their humanity but to their self-love, and never talk to them of our own necessities, but of their advantages”

    ― Adam Smith, An Inquiry into the Nature & Causes of the Wealth of Nations, Vol 1

    Nico [24] reageerde op deze reactie.

  25. Nico schreef op : 26

    @Peter de Jong [23]: Dank voor deze reacties. Het moge duidelijk zijn dat panarchie voor mij geen nieuwe gedachte is, maar het niet heb zien functioneren en niet over inside informatie beschikt. Op grond van beperkte informatie ontstaan inderdaad misverstanden. Het lijkt me een onderwerp om op de klassieke manier te bespreken, tijdens een ontmoeting.

    Een politieke (belangen)vereniging sluit inderdaad liefdadigheid niet uit; uitreiken met kennis, middelen, hulp. Samen projecten aanpakken klinkt logisch. Al met al heb ik met beperkte informatie onvoldoende overzicht. Waar komt een gedachte vandaan en waar gaat ‘ie naartoe?

    In beginsel zou ieder individu volstrekt onafhankelijk moeten zijn. Zelfvoorzienendheid is een hele klus, dus is samenwerking zoeken een logische stap. Als een ieder doet wat ‘ie leuk vindt lopen allerlei dingen een stuk vlotter en kan op afzonderlijke onderdelen een hogere kwaliteit bereikt worden. Uiteindelijk… is het een kwestie van vraag en aanbod. Die samenbrengen is altijd het lastigste.

    Peter de Jong [25] reageerde op deze reactie.

  26. Peter de Jong schreef op : 27

    @Nico [24]: “dat panarchie voor mij geen nieuwe gedachte is, maar het niet heb zien functioneren”

    Je kent ongetwijfeld de situatie bij de grote religies. Ramsey Dukes verwijst daar ook naar als voorbeeld. Het zijn wereldwijde communities die de natiestaat overstijgen. Socialisten en communisten vormen vergelijkbare grensoverschrijdende communities.

    De essentie van panarchie is dat het slechts een structuur biedt waarbinnen mensen in vrijheid hun idealen kunnen nastreven. Wat die idealen zijn doet er niet toe.

    Zo zullen de orthodoxe christenen geheel volgens bijbelse waarden en normen kunnen leven, neo-nazi’s zullen hun vereniging geheel raszuiver kunnen houden, communisten zullen privé-bezit kunnen afschaffen, liberalen zullen privé-bezit kunnen bevorderen en een zeer lage contributie kunnen vragen, etc.

    Iedereen kan dat doen, omdat de toetreding tot zo’n gemeenschap geheel vrijwillig is. De leden weten dus waar ze aan beginnen.

    Andersdenkenden kunnen ze niet meer lastig vallen. Die zijn immers geen lid van de club en de wetten en regels gelden alleen voor leden. Wat wil je nog meer? 🙂

    “While the state exists there can be no freedom; when there is freedom there will be no state”
    – Vladimir Lenin

    Nico [26] reageerde op deze reactie.
    Nico [28] reageerde op deze reactie.

  27. Nico schreef op : 28

    @Peter de Jong [25]: Het concept is duidelijk. Kennelijk hebben een aantal mensen ermee gespeeld. In religie wordt mensen een ‘erfenis in de hemelen’ (regionen van macht) in het vooruitzicht gesteld, die ze kunnen gebruiken om met hun liefhebberijen aan de slag te gaan. Daaruit ontstonden grensoverschrijdende orden met specifieke interesses.

    Het lijkt erop dat je wilt je zeggen dat, zoals technologie vanuit Formule-1 en ruimtevaart vroeger of later voor ‘de massa’ beschikbaar komt, dat ook voor panarchie geldt. Zodat kinderen eerst bij de ouders opgroeien, in de context van het lidmaatschap van de ouders, en wanneer ze zelfstandig gaan wonen net als bij een telecom-provider een lidmaatschap kunnen kiezen. Als dit inderdaad het geval is, zou dat beslist een vooruitgang zijn. Beter dat dan dwingende eenheidsworst waarin mensen gevangen zitten totdat er eindelijk eens iemand op het idee komt om iemand ‘in vrijheid’ te stellen zodat de ene gevangenis vervangen wordt door de andere (van een uniforme cel naar een VIP-cel, jippie).

  28. Nico schreef op : 29

    @Peter de Jong [15]: Op het moment broed ik op een artikeltje over slavernij. Die kan allerlei gedaanten aannemen. Slaven kunnen zich bijv. laven aan de kennis van hun meester. Niets mis mee. Komt mishandeling om de hoek kijken, dan verwordt het tot een schadelijk verschijnsel.

    Onderstaand wat ruwe notities over slavernij en vrijheid:

    Zeehonden:
    Recent kwam op deze website een artikel Kunnen we zeehonden niet gewoon met rust laten? voorbij. Mensen die zich over zeehonden ontfermen. Een keuze. Gevolgd door ‘teruggeven aan de natuur’ of door de zeehonden gebruiken om een commercieel circus op te zetten en in stand te houden.

    Ontfermen:
    Een gilde in pure vorm kan zich bijvoorbeeld ontfermen over een aspirant lid, zodat de betrokkene zich kan laven aan kennis. Een leerling groeit tot aan het niveau van een meester en groeit die misschien zelfs voorbij.
    Er is een deal gemaakt; je mag van mij/ons leren, daarna probeer je onze investering in jou terug te betalen door ons te helpen. Dit is een milde variant van slavernij. Er is geen sprake van bezit (woord verwijst naar zetel en een lijdend voorwerp regeren), noch van eigendom (iets dat dom is, is mijn), wel van toebehoren. De betrokkenen behoren elkaar toe. Omdat ze ervoor gekozen hebben.

    De gang van zaken in een puur gilde kun je vergelijken met:
    a) Een kennisbron die water (kennis) op een vloer uitgiet. Probeer het met een gieter uit en je ziet dat de cirkel (bewustzijn) zich snel in de breedte uitbreidt. Kennis Wordt de betrokkene zelf ook een kennisbron, dan is ook de dimensie diepte (inzicht) ontstaan.
    b) Zwemles. Eerst voelen dat water nat is (‘ik voel nattigheid, kennelijk heb ik iets te leren’), daarna pootjebaden, vervolgens leren zwemmen en uiteindelijk diepzeeduiken in kennis om inzicht te verdiepen. Als zwemmen iets doet, dan is het wel spieren kweken. Naarmate iemand geoefend is in het verkennen van kennis wordt het optreden krachtiger.

    Ont-fermen:
    Ontfermen kan ook een andere kant opwerken, ont-fermen. Door onderwerping de fermheid wegknippen zodat een instrument ontstaat dat naar believen ingezet kan worden. In feite zoiets als useful idiots creëren. Dat gebeurt niet alleen door verovering, onderwerping middels dreiging met wapens. Chantage met primaire behoeften zoals leven (misbruik overlevingsdrang) is eeuwenoud. Eenmaal onderworpen bevolkingen worden reeds eeuwenlang ont-fermd door chemische castratie/sterilisatie. Chemische middelen als in ‘jij bent als sterveling nietig in vergelijking met God / goden, pas maar op’, ‘jouw vorst / regering kan jou vernietigen als je het waagt geboden of verboden te overtreden’. Ook Ritalin (rituelen) zijn een eeuwenoud narcotium; tegenwoordig rituelen zoals bureaucratische procedures afdraaien, misleidende boeken lezen, dito films kijken. Na daaraan meegedaan te hebben moet een mens zichzelf figuurlijke Speed toedienen, oftewel mentaal in een hogere versnelling schakelen om verloren levensjaren in te halen en weer fermer te worden.

    Maatschappelijk is de boel zo geregeld dat eerst de angst voor de fysieke dood overwonnen moet worden, vervolgens de angst om het verdere leven mentaal gefolterd te worden. Haalt iemand alleen de eerste stap, dan impliceert ‘vrijheid’ alleen maar een volgende mentale gevangenis, deze keer in de VIP uitvoering.

    Eigendom:
    Via religie werd ooit de denkwijze ingezaaid dat de aarde onderworpen dient te worden en dat er geheerst dient te worden (Genesis 1). Daardoor ontstond een pervers gedachtengoed; eigendom. Kan iemand eigelijk wel eigenaar zijn? Een mens kan een dier of zelfs medemens als eigendom behandelen, alleen is dat mishandeling. Mishandeling omdat daarmee de wet- en regelgeving van ‘moedertje natuur’ geschonden wordt, wat zich wreekt via mentale en fysieke aandoeningen en gebreken. In een gezonder situatie kun je bijvoorbeeld een koopsom betalen voor een huisdier, waarna je die als metgezel behandelt. Daarmee is het element mishandeling weggeknipt en ontstaat een verhouding van wederzijdse bescherming en zorg, voor zover een dier daartoe in staat is tenminste. Een stapje verder kun je je kinderen beschouwen als eigendom, of kun je de ouder/kind relatie invullen als mensen die elkaar toebehoren, elkaar beschermen en voor elkaar zorgen, voor zover een kind daartoe in staat is tenminste. Voor een kind geldt hetzelfde als een leerling in een gilde die de leermeester evenaart en misschien voorbij streeft.

    Nationale staten doen stelselmatig aan ontferming en behandelen burgers als dingen, als staatseigendom. Niet alleen mishandeling, een perversiteit van wat gezond zou kunnen zijn, maar in feite ook een achterhaalde gedachte.

    Nico [28] reageerde op deze reactie.

  29. Nico schreef op : 30

    @Nico [27]: Typefout. De laatste alinea moet zijn:

    “Nationale staten doen stelselmatig aan ont-ferming en behandelen burgers als dingen, als staatseigendom. Niet alleen mishandeling, een perversiteit van wat gezond zou kunnen zijn, maar in feite ook een achterhaalde gedachte.”

    Tsja… ont-fermen totdat iemand zelf de dijken doorprikt en zelf gaat zwemmen in kennis…. (de oude heksentest, die iemand over zichzelf kan afroepen; verzuipen of…)