Reacties
  1. Nico schreef op : 1

    Het woord ‘ziel’ is tegenwoordig voor velen kennelijk wat moeilijk te plaatsen. Het is de hybride van geest en hart.

    In de geest zitten o.a. karaktereigenschappen, normen en waarden, mogelijke toekomstbeelden.
    Het hart wordt vaak gezien als verblijfplaats van emoties en passie.
    Wie zichzelf beheerst, kan naar believen zijn hart verkillen of juist de hartverwarming voor anderen aanzetten. De geest regelt dat dan. Op die manier ademt de geest als het ware vrieskou of juist een lekker warme lucht. Of iets daar tussenin.

    Je kunt van alles meten, maar bij gevoelige snaren ligt dat anders. Natuurlijk kan gedrag geobserveerd worden, maar als iemand de eigen geest beheerst ontsnappen er, als de betrokkene dat niet wenst, geen reacties die gemeten kunnen worden. Of, als er wel reacties ontstaan, kunnen geen afwijkende meetwaarden geconstateerd worden.

    Wil iemand zonder je toestemming iets te weten komen, dan kun je de metingen o.a. verstoren door stoïcijns met onderwerpen te jongleren. Jonge heren (soms ook grijsbaarden) moeten immers leren dat bepaalde grenzen niet overschreden mogen te worden.
    Daarbij pak je om het lastiger te maken hier een onderwerp waarin je nog niet eens geïnteresseerd bent, hou je daar een interessant onderwerp buiten de jongleer-act. Datavervuiling is een leuke nachtmerrie die je op wetenschappers kunt afsturen. Het is maar dat je het weet.
    Hier en daar een rookgordijntje en de les is duidelijk: Meten is weten? Niet altijd.

    Wie meent zonder toestemming te mogen meten kan zich de neten schrikken. Het lukt niet! De data zijn niet consistent, help! 😀

  2. Nico schreef op : 2

    Voor technocraten is het belangrijk om te beseffen dat technologie een dimensie mist, niet kan waarnemen, niet tot in die dimensie door kan dringen.
    Wie dat over het hoofd ziet en toch beslissingen neemt, kan merken dat beslissingen onverwachte gevolgen genereren.