- Vrijspreker.nl - https://www.vrijspreker.nl/wp -

BMW, Quandt, hoe schoon zijn de handen van de rijkste familie in Duitsland?

Libertarisme wordt soms gezien als een instrument van de elite. Als tegenwicht voor socialisme. Als gekochte strijder tegen het marxisme. Vandaar dit artikel. Hoe ziet een libertariër een van de rijkste, zo niet de rijkste familie van Duitsland? De familie Quandt? Die rijk is geworden met AFA (VARTA) en met BMW? Ziet een libertariër de familie Quandt als rolmodel? Of zitten er smetjes op het blazoen?

Günther Quandt, de stamvader, wist tijdens de eerste wereldoorlog een fortuin te verdienen door het maken van uniformen. Vanuit libertarisch oogpunt is leveren aan de staat niet verboden. Het vermogen dat Günther Quandt wist te vergaren, was daardoor in principe niet besmet.

In het interbellum diversificeerde de familie en nam onder meer de AFA over. Dit was een accu fabrikant. Het latere VARTA. En hier begint een dubieuze fase. De familie Quandt raakte innig verstrengeld met de nieuwe machthebbers, de NSDAP. De ex vrouw van Günther trouwde met Joseph Goebbels die Quandt’s zoon Harald in de Goebbels familie opnam. Günther gaf grote donaties aan de NSDAP.

De tweede wereldoorlog

De tweede wereldoorlog bood kansen, die de familie Quandt met beide handen aangreep. Net zoals tal van Amerikaanse en Engelse bedrijven. De geschiedenis wordt door de overwinnaars geschreven. De familie Quandt zat tijdens de Neurenberger processen in de verdachtenbank maar werd niet veroordeeld.

Anders dan tijdens de grote oorlog werd er in de tweede wereldoorlog veel gebruik gemaakt van dwangarbeiders. Er was een groot tekort aan arbeidskrachten. Als je je eigen landgenoten massaal aan het oostfront laat sterven, waarom zou je je dan druk maken om de levensverwachting van buitenlandse dwangarbeiders? De accu fabrikant AFA nam dwangarbeiders af, en om hogere productie normen te halen, werd er weinig aandacht besteed aan de arbeidsomstandigheden. Is het huidige Quandt familie kapitaal gebaseerd op dwangarbeid ten behoeve van U-boot accu packs en batterijen noodzakelijk voor de V2’s?

Onderstaande documentaire van een uur is van Arte.

Deze documentaire probeert het fortuin van de familie Quandt te linken aan hun steun voor het derde rijk. Dat ze de Duitse oorlogsmachine gesteund hebben zie ik niet als een reden om ze te verketteren. Ik kijk genuanceerder naar de tweede wereldoorlog dan veel anderen. Waarbij ik niet de Duitsers steun, maar vooral het gevaar zie van het statisme, het nationalisme, het collectivisme. Het is cynisch dat het Britse rijk, dat twee eeuwen lang de wereld domineerde, door velen nog als positief wordt beschouwd. Dat we het Franse imperialisme vergeten evenals de misdaden van de Belgen in de Congo. De profiteurs van dwang en slavenarbeid in de koloniën hebben zich in het post kolonialistische tijdperk niet hoeven te verantwoorden. De Duitse industriëlen moesten dit na de oorlog wel doen. Dit is meten met twee maten. Dit meten met twee maten gaat door documentaires als bovenstaande tot de dag van vandaag door.

Sterftecijfers AFA fabriek

Dit gezegd hebbende, wil niet betekenen dat de familie Quandt haar handen in onschuld kan wassen. Volgens bronnen als de Arte documentaire film, hebben ze in ieder geval bij de AFA fabriek gretig gebruik gemaakt van dwangarbeid. Waarbij men een “monatliche Fluktuation von 80 arbeitskräfte” incalculeerde (zie 37:48 van youtube film). Dit betekende volgens Arte dat de arbeidsomstandigheden zo slecht waren dat er 80 arbeiders per maand door de giftige dampen zouden omkomen.

De Arte film presenteert overigens sterfte cijfers over de AFA fabriek die niet lijken te kloppen. Aan de ene kant stellen ze dat arbeiders binnen 6 maanden stierven. Aan de andere kant stellen ze dat er 1500 man werkten. En dat daarvan per maand 80 stierven. Als u kunt rekenen ziet u dat er iets niet klopt. De levensverwachting van een AFA dwangarbeider is dan anderhalf jaar ipv een half jaar.

Niet dat dit een verzachtende factor is, verre van dat. Maar inconsistenties als deze die iedereen die kan rekenen doorziet, zijn koren op de molen van holocaust ontkenners. Als er dan vervolgens een kwieke 80 plusser als slachtoffer / overlevende van deze dodelijke fabriek wordt aangevoerd, die daar maanden lang had gewerkt, hoe betrouwbaar kom je over? (8:22-10:04).

Conclusie

En ondanks inconsistenties in rapportages als die van Arte, is het zeer aannemelijk dat de fabrieken van de familie Quandt gebruik maakten van dwangarbeid en dat de arbeidsomstandigheden afschuwelijk moeten zijn geweest. Vanuit libertarisch oogpunt is dit niet goed te praten.

Dat de familie Quandt betrokken is geraakt bij BMW, en daardoor techneuten in staat stelde een aantal iconische voertuigen te produceren, en freude am fahren voor velen bereikbaar te maken, is verder niet relevant. Dat ze thans tot de rijkste families van Duitsland behoren is wel relevant. Ze zijn de dans tijdens de Neurenberger processen ontsprongen. Hun familie kapitaal lijkt echter wel degelijk verbonden te zijn met de ondergang van vele andere families waarvan familie leden in hun fabrieken als dwangarbeider werkten, en stierven. Een feit dat ze tot op heden niet lijken te willen erkennen. Vanuit libertarisch perspectief is hun blazoen bezoedeld.

Nawoord

NB: ga me svp niet betitelen van pro Duitse of anti Joodse gedachtes. Het gaat me in dit tijdperk van leugens om de waarheid. Ik heb het zowel voor Israel opgenomen als voor een genuanceerdere berichtgeving over de tweede wereldoorlog. Zie evt dit of dit artikel.

NB2; ook in het voorbeeld dat de overlever geeft op 8:42 kloppen de cijfers niet, in drie maanden tijd zouden 6 van de 40 man met wie hij werkte omgekomen zijn. Als men gemiddeld binnen een half jaar stierf, dan zou je verwachten dat er na 3 maanden 20 man uit deze groep waren omgekomen. Ook dit voorbeeld lijkt erop te wijzen dat de levensverwachting anderhalf jaar was. Niet dat dit verzachtende factoren zijn, maar zorg als documentaire maker dat de cijfers kloppen. Of geef een nadere toelichting Want dit soort zaken doet me twijfelen over de rest van de documentaire.