donderdag, 11 januari 2018
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Concentratie kamperen

Stel je voor dat jij en vijf of zes vrienden besluiten om in het bos te gaan kamperen. Wat zou jouw reactie zijn als een van die vrienden het volgende zei ?: “Het klinkt leuk, maar wie gaan we aanwijzen om de leiding te hebben? Ik bedoel, iemand die de rest van ons vertelt hoe we ons moeten gedragen, die alle belangrijke keuzes maakt en ons vertelt wat we wel en niet kunnen doen, en straft ons als we ongehoorzaam zijn? Want als dat niet gebeurt – als ieder voor zich beslist wat hij gaat doen – zal deze kampeertrip natuurlijk uitmonden in een gewelddadige chaos! “

Zou u een dergelijke suggestie redelijk, nuttig en noodzakelijk vinden? Of zou je het bizar, irrationeel en soort van griezelig vinden?

Anders gezegd, in deze setting, zou je een concentratie van macht willen en onderwerping aan een autoriteit, of zou je “anarchie” willen (niemand die anderen regeert)? Overigens, als iedereen vrijwillig besluit om het advies van één persoon in de groep te volgen, omdat hij misschien meer weet over kamperen, of misschien kent hij het gebied heel goed, dat is helemaal niet hetzelfde als hem als heerser aanstellen en hem vertellen dat hij zijn beslissingen op mag leggen aan alle anderen.

Laten we nu aannemen dat, ondanks de rare suggestie van je geïndoctrineerde vriend, jullie allemaal aan deze kampeer expeditie beginnen, anarchistische stijl, als een stel gelijken die onderweg dingen regelen door consensus en overeenstemming, in plaats van door dwang en overheersing.

Na een tijdje te hebben gewandeld, kom je een andere groep mensen tegen, ongeveer een dozijn, die backpacken. Je ziet de andere groep tenten opzetten, en opnieuw zegt je angstige vriend: “Nu moeten we zeker een leider kiezen, een heerser die namens ons spreekt en ons vertegenwoordigt in onze omgang met deze groep vreemdelingen, anders kunnen ze ons doden en opeten, of ons tot slaaf maken! “

Zou je het met hem eens zijn? Of zou je je nog steeds gedragen als een anarchist, niet proberen iemand te regeren of door iemand te worden geregeerd, van welke groep dan ook?

Stel dat je met die andere groep kampeerders praat en ze vertellen dat er een groot kampeerevenement in de omgeving is en dat er honderden kampeerders rondlopen. Nu smeekt je paranoïde vriend je dringend om naar hem te luisteren: “Met al deze mensen in de buurt, vreemden wiens geschiedenis en motieven we niet kennen, hoe kunnen we het ons nog veroorloven om geen heerser te benoemen !? Er kan van alles gebeuren als niemand de leiding heeft en de macht niet geconcentreerd is!”

Je zou hem dan kunnen vragen of hij echt denkt dat, zelfs als je kleine groep een leider uit zou kiezen, honderden vreemdelingen je plotseling zouden gehoorzamen. En hij zou kunnen antwoorden: “Neen, het kan niet alleen van onze groep zijn; alle mensen samen moeten een heerser kiezen!”

Het kan dan bij u opkomen om te vragen, als hij die enorme groep vreemdelingen niet vertrouwt om zichzelf te gedragen, waarom zou hij dan erop vertrouwen dat zij een goede heerser kunnen uitkiezen? Of, meer in het bijzonder, als hij bang is voor een gemiddelde vreemdeling die vervelende dingen doet, waarom zou hij dan in hemelsnaam een gemiddelde vreemdeling vertrouwen die van iedereen toestemming heeft gekregen om hem (en alle anderen) te domineren en controleren? Op dit punt is je paranoïde vriend bijna aan het schuimbekken. “Individueel handelende mensen zijn onvoorspelbaar, onvoorzichtig, soms kwaadaardig en sadistisch! We hebben WETTEN nodig om ons te beschermen !!! En we hebben WETGEVERS nodig om ze te schrijven !!”

Zijn “wetgevers” ook niet gewoon mensen? Zijn ze soms ook niet onvoorspelbaar, onvoorzichtig, kwaadwillig en sadistisch? Staan politici in het algemeen niet als minder eerlijk en machtswellustiger te boek?

“OK, IK VERTROUW MENSEN NIET EN IK WIL EEN WONDERMIDDEL DAT IEDEREEN GOED MAAKT !!!”

Dan moet je misschien je vriend vertellen:

  • Ook al zijn er onvoorspelbare of gemene mensen, er is geen wondermiddel om iedereen aardig te maken, of om altijd de goede mensen tegen de slechte mensen te beschermen.
  • Iemand de macht over je geven, maakt ze niet minder een bedreiging voor je, en zal ze niet eerlijker of nobeler maken. (“macht corrumpeert, absolute power etc.”)
  • Het zijn maar een paar mensen die kamperen. Relax.

Maar dan rijst de vraag, bij welke schaalgrootte van menselijke interactie en vreedzame co-existentie, moet je sommige mensen toestemming geven om anderen onder dwang te regeren? Hoe groot moet de menigte zijn waarbij je zeker weet dat een dwingende heerser dingen gaat verbeteren? Let wel, organisatie en samenwerking – die op vrijwillige basis altijd en overal plaatsvinden – zijn niet hetzelfde als autoritaire macht. Echte samenwerking en gewelddadige overheersing staan haaks op elkaar.

Dus als je klaar bent met gniffelen over je mentaal instabiele, overheid aanbiddende vriend, check dan even of je niet aan hetzelfde syndroom lijdt. Op welk punt, op welke schaal, begin JIJ het absurde idee te herhalen dat vreedzame coëxistentie dwingende geconcentreerde macht vereist? Bij hoeveel mensen, of hoe groot moet het gebied zijn, voordat JIJ om politici en hun ingehuurde handlangers (belastingdienst, politie, soldaten, etc.) smeekt om iedereen, inclusief jezelf, af te persen en te domineren voor het “algemeen belang”?

Over de hele wereld en door de geschiedenis heen hebben mensen in posities van “autoriteit” gigantisch veel meer diefstal, mishandeling, terrorisme en moord gepleegd dan normale mensen. Mensen MEER vertrouwen als ze de macht hebben om je met geweld af te persen en te controleren, is niet erg slim. Iedereen die zegt dat ‘overheid’, geconcentreerde macht en politieke ‘autoriteit’ noodzakelijk zijn voor een geciviliseerde samenleving, herkauwt slechts pertinente leugens – leugens die hem worden ingestampt door degenen die over anderen willen heersen.

Vertaling van deze blog van Larken Rose.

Hijseenberg, Januari 2018

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Philosoof G&R Eigenwijs schreef op : 1

    Handelen naar inzicht, wat juist is, met een gelijkwaardige inbreng
    van een ieder, die er bij betrokken is.
    Wil je dat anders, dan heb je de vrijheid niet mee te doen!
    JIJ KIEST, OOK VOOR DE GEVOLGEN!!!

  2. Nico schreef op : 2

    Helder verhaal, netjes uitgewerkt. Het lijkt me evident dat iedereen, mens en dier, van nature autonoom en zelfstandig functioneert.
    Gezonde individualiteit die gezonde sociale verhoudingen mogelijk maakt, hoewel het laatste ook een voorwaarde is tot het eerste.

    Waarom dan toch de roep naar leiders, of beter gezegd, baasjes?
    Als ik de ontwikkeling van beschavingen erbij neem, dan is dat verklaarbaar.

    1) De Indusbeschaving (noorden huidig India) had geen heersende klassen, militairen, gevangenissen, slaven en wat dies meer zij. Iedereen regelde de eigen zaakjes. Helemaal zefstandig. En het was allemaal netjes georganiseerd.

    Deze beschaving viel uiteen doordat sommigen te weinig of niet meer in beweging kwamen.

    2) De beschaving in en om Teotihuacán in Midden-Amerika had wél een heersende klasse, hoewel geen militairen. Het werd de ‘kweekplaats van goden’ genoemd en was erop gericht om de individuele ontwikkeling systematisch te laten verlopen. Zodat mensen uit eigen beweging zouden doen wat nodig is.
    Deze beschaving viel uiteen doordat de heersende klasse het kennelijk te bont maakte. Een ‘slimme vulkaanuitbarsting’ vernietigde de woningen van (uitsluitend) de heersende klasse.

    Ontsporing:
    Het antwoord op deze ontwrichtende verschijnselen in volgende beschavingen was mensen dwingen om in beweging te komen. Het betekende – via wat stappen – de introductie van het witte gevaar (geforceerde kleingeestigheid, ‘doen wat er gezegd wordt’) en het rode gevaar (geforceerde naastenliefde). Deze afslag nemen bleek uiteindelijk fataal.

    Na de Indusbeschaving in het huidige India en Teotihuacán in Midden-Amerika kwamen andere beschavingen die ook militairen hadden. Zo kan bijvoorbeeld geforceerd worden dat de voedselvoorziening operationeel blijft. Geestelijken begonnen met de straf van goden te dreigen om naastenliefde te forceren.

    Vanaf het punt van dwingen gaat het verkeerd. Als dwang maar lang genoeg bestaat, wordt het een culturele gedragsnorm die als erfenis meegaat naar volgende generaties. Men kan zich geen leven zonder dwingende gedragsnormen meer voorstellen. Het is een hellend vlak, want beschavingen gaan steeds meer dwingend regelen. Combineer dat met de IJzeren wet van de oligarchie; als er dwingende regels op een bepaald terrein ontstaan, dan is dat als het ware moord op eigen initiatief. Hoe meer er dwingend geregeld is, hoe minder er van eigen initiatief overblijft. Er ontstaat dan afhankelijkheid en angst om ‘het’ zelf te moeten doen. Dat betekent leren, vervolgens doen.

    Bijkomende factor: Als gevolg van wetten die psychopathisch dwingend door strotten worden geduwd ontstaat onder een bevolking rigiditeit. Koortsachtig doen wat vereist is om maar aanvaardbaar te zijn voor anderen en geen straf te krijgen. Wij hebben er altijd om moeten lachen als we dat zagen (zowel bij de psychopaten als rigide geworden burgers), maar in feite is het droevig. Lachen maakte de klucht leefbaarder.

    Op dit moment zijn elites en gewone mensen ‘interlocked’. Ze zitten aan elkaar vast. De één moet de supermens uithangen, de ander moet de untermensch uithangen. Geconcentreerd, want fouten mogen onderweg niet gemaakt worden.

    Om dit om te keren is ook concentratie nodig. Maar dan op een gezonde manier, om een gezonde gang van zaken te bewerkstelligen. Als je de ontwikkeling van beschavingen in aanmerking neemt, dan moet je terug naar een punt waarop de gang van zaken nog wél gezond was en dan kijken waarom dat uiteindelijk niet functioneerde. Er zat ergens een gebrek in de denkwijzen, wat naar gedrag doorwerkte. Als je dat in beeld hebt gebracht, dan heb je een (toekomst)plaatje met een doel voor ogen.

    Zojuist schreef ik dat er ergens een verkeerde afslag is genomen. Als je dat merkt, dan ben je het meest progressief als je rechtsomkeert maakt, teruggaat naar een gezond punt en van daaruit wél een goede afslag neemt. Een andere wel te verstaan 😉

  3. Nico schreef op : 3

    Er is in de loop der eeuwen veel kennis vergaard. Over hoe het wel of juist niet moet. Heden ten dage is er allerlei technologie ontwikkeld die momenteel levens beheerst (tradities, wetgeving, communicatiemiddelen etc.), waarvan een bruikbaar deel ook een faciliterende rol kan vervullen.

    Vergis je niet in kleingeestigheid. Het zorgt voor convergent denken. Alles wat er is moet in een bepaald harnas en keurslijf worden geperst. Het tegenovergestelde daarvan is divergent denken, wat kleingeestigheid verhindert. “Ik heb dit en dat, welk deel daarvan is bruikbaar en op welke manieren zou ik het anders kunnen aanwenden?”

    Kleingeestigheid zit overal waar je kijkt. Voor de ‘upper class’ die psychopathisch van alles in een harnas of dwangbuis van traditie etc. wil stoppen, al was het maar om zich te beschermen tegen denkbeeldige gevaren. Voor de werkende klasse die zich comfortabel is gaan voelen in een dwangbuis en veronderstelt dat men zich zonder dat naakt en kwetsbaar zou voelen.

    Al met al best interessante materie…

  4. johannes schreef op : 4

    Mooie uitgebreide replieken, maar waarom al die energie, wat hier geschreven staat is lang geleden al beantwoord, waarom de oude pylosofen zo verontachtsamen, als bijvoorbeeld Pliny’s de oude, van net voor dat onze jaartelling op tilt sprong en opnieuw begon.
    Herodotus heeft het er ook over, maar de mensheid trekt geen wijsheid uit het verleden, de geene die het beste deden waren de Etrusken, maar ja die hadden dan ook de langste neuzen, en als je niet verder kijkt als dat, moet je steeds opnieuw door het vagevuur, maar het houdt ons wel lekker bezig, groet

    Nico [5] reageerde op deze reactie.

  5. Nico schreef op : 5

    @johannes [4]: Het lijkt inderdaad of alles wat hier beschreven is allang beantwoord is.

    Toch… schreef ik vanmorgen over een verkeerde afslag die ergens onderweg genomen is. Die kwam ik ook tegen in de Chinese en Griekse mythologie. Vanmiddag keek ik weer naar Egyptische mythologie en… verdomd als het niet waar is, ook dáár weer die verkeerde afslag.

    Kortom, iets afdoen als zijnde allang besproken impliceert ook onnadenkend denkfouten aanvaarden. Dat is althans wat wij (man vrouw) ervan denken.

    “Onderweg naar morgen” kan alleen op een daadwerkelijk gezonde manier als gebreken, denkfouten en verziekte denkwijzen effectief geëlimineerd zijn. Tot die tijd is de meditatiehouding verstandiger.

  6. Gerard schreef op : 6

    Dwang staat haaks op de natuurlijke aanleg van de mens om zich sociaal te gedragen (enkele individuen uitgezonderd). Deze tegennatuurlijke motivatie voelt niet goed en, indien we jarenlang getraind worden in dergelijke schadelijke motivatie, lijdt tot vervreemding van wat de mens van nature menselijk doet zijn. De gevolgen zie je overal om je heen.

    Nico [7] reageerde op deze reactie.

  7. Mrbleusky schreef op : 8

    Concentratiekamperen lijkt mij in een stad wonen.

Reageer ook, maar check eerst de huisregels

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Reacties met meer dan vijf links worden gemodereerd voor ze worden weergegeven om SPAM tegen te gaan. Je kunt <a> <b> <i> tags gebruiken in je commentaar.
Ga naar Gravatar om je Avatar aan te passen.