zaterdag, 6 januari 2018
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Vanwaar het tegenwerken van referenda?

Het is vanzelfsprekend dat de mens zich over belangrijke politieke keuzes voor zijn leven mag uitspreken. Bovendien lopen er over elk onderwerp meer mensen met kennis rond dan een paar bestuurders die wat ingefluisterd krijgen. Over het regelmatig houden van referenda is geen discussie nodig. Het is een doodnormale zaak die in elke redelijk bestuurde samenleving geregeld zal zijn. In Nederland niet. De mensen die geselecteerd worden via de politieke partijen, die al sinds jaar en dag baasje mogen spelen, werken dit tegen. Hoewel ze aanvankelijk toch voor waren. Waarom?

Beroepspolitici

Om dit te begrijpen moet eens bezien worden wat voor mensen dit eigenlijk zijn. Formeel zijn zij lid van een politieke partij. Als lid zouden zij geselecteerd zijn door hun partij. En die partij zou dan weer daarin gesteund zijn door de burgers, die bij partijverkiezingen op die partij hebben gestemd. Dus ze zouden van de mening van het volk toch niets te vrezen hebben? Tot zover de theorie die je op school leert. Nu de praktijk.

Elke regering blijkt na aftrap, als wat van het beleid doorsijpelt, een minderheidsregering. Het vorige kabinet zwabberde voor de laatste verkiezingscampagne rond 25% steun voor haar gevoerde beleid. Politieke partijen zelf functioneren niet. Vrijwel geen mens is lid, partijleden hebben belang bij het napraten van de partijleiding, de besluitvorming is manipulatief, congresgangers laten zich als applaus vee gebruiken en inhoudelijke discussies binnen de partijen bevinden zich op een erbarmelijk niveau. Gevolg: Partijleidingen hebben nagenoeg vrij spel in beleid en benoemingen.

Welke mensen worden daardoor benoemd? Mensen met bestuurservaring. Maar mensen uit dit netwerk zijn noch beoordeeld op hun kwaliteiten noch gesteund door de bevolking. Bij hun aantreden zijn zij meestal volstrekt onbekend. Zij hebben nimmer hun nek uitgestoken. Zijn nimmer opgevallen door hun wijsheid. Het zijn doorsnee mensen die geparachuteerd worden vanuit een bestuurlijke positie. Zij waren daarin terecht gekomen door een ongunstige eigenschap. Zij streven met een instelling van het doel heiligt de middelen omhoog te komen in het riant betaalde ’bestuur en advies’ wereldje. De gehanteerde middelen zijn in het gevlei komen bij hoger geplaatsten, concurrenten met verdraaiingen uitschakelen en het op zijn vriendelijkst negeren van lager geplaatsten. Een genetische aanleg van autoriteitsgevoeligheid, een gering ontwikkeld rechtsgevoel van verontwaardiging en een maatschappelijke desinteresse helpen daarbij. Kennis, deskundigheid en integriteit niet. Je kan tòch doen alsof!

Het electoraat

Waarom werken dit soort mensen nu inmiddels weer referenda tegen en hebben zij geen moeite, mits niet al te vaak, met partijverkiezingen? Het heeft zowel te maken met de opkomst grootte bij referenda als wie er opkomt. En dat pakt in combinatie ongunstig uit voor de ’beroepsbestuurder’. Om dat te begrijpen is het goed een globaal onderscheid te maken in groepen stemgerechtigden.

Groep A, ongeveer 20%, bestaat uit mensen die altijd achter de autoriteiten blijven staan. Zij kijken naar hen op. En zij doen wat er gezegd wordt vanuit die kant. Het zijn de wat de Engelsen noemen useful idiots voor elk regime van jokkende useless mediocres. Het zijn de Prinsjesdagkijkers en de lintje vrijwilligers. Ze zijn ook oververtegenwoordigd onder vakbonds- en omroepleden; onder journalisten, juristen, leraren en andere regel uitleggers; onder aanslagopleggers en geldinners; onder anti-man activistes, anti-burger blaters en wapenstokmeppers. Groep B, ongeveer 60%, bestaat uit mensen die zich niet bezighouden met maatschappelijk beleid en politieke zaken. Zij gaan volledig op in hun eigen leven van werk, sociale relaties en vrije tijd besteding. Het zijn de mensen die voor de verkiezingen de ’kieswijzer’ zouden kunnen raadplegen om te bepalen waar ze op stemmen of een paar dagen voor de verkiezingen een tv debat van politici volgen om daar naar eigen idee wijzer te worden. Het zijn de zogenaamde zwevende kiezers. Maar het zijn wel mensen die een greep in hun portemonnee in de gaten hebben. Na een jaar of vijf zijn ze dat echter weer vergeten. Groep C tenslotte, de resterende 20%, bestaat uit mensen die politieke en maatschappelijke belangstelling hebben en het beleid langer volgen. Mensen die in familie-, vrienden- of kennissenkring eens zelf een politiek vraagstuk aansnijden, waarbij ze belangstelling tonen voor wat meer feiten en cijfers over hun samenleving. Die zelfs af en toe daarover lezen, niet opzettelijk uitsluitend van de politiek goedgekeurde media. Hun interesse komt mede voort uit hun grotere vermogen te denken in maatschappelijke verhoudingen en organisatie structuren.

Bewerking van het electoraat

Bij partijverkiezingen

Deze samenstelling van het electoraat zorgt ervoor dat bij partijverkiezingen decennia lang dezelfde partijen in het bestuur kunnen blijven zitten. Niet omdat mensen over de leiding zo tevreden zijn, maar omdat het een gevolg is van het systeem van partijverkiezingen. Groep A blijft altijd de traditionele bestuur partijen trouw. Groep B wordt in de tang genomen tussen de bestuur partijen die in het gezicht aan de macht zijn, deelnemen aan regeringen en colleges e.d., en de bestuur partijen die zogenaamd in de periode tussen verkiezingen de oppositie zouden zijn. De media en de instellingen geleid door politieke bobo’s bewerken intensief deze groep B ’informatief’ vlak voor de verkiezingen door aan hen vooral keuzes voor te leggen tussen de beide soorten bestuur partijen. Alternatieven worden weggezet als onrealistisch, gevaarlijk en valselijk populistisch. Herinnert groep B zich nog sterk dat ze geplukt zijn, dan kiezen ze voor de ’oppositie’ bestuur partijen, is dat al weer enigszins succesvol weggemasseerd door de media, dan kunnen de bestuur partijen die officieel aan de macht zijn een relatief gunstige uitslag tegemoet zien. Via steun van de groepen A en B kunnen de bestuur partijen bij een opkomst van meer dan 60%, bijna altijd het geval, immers ”op je (’de’) partij stemmen is je burgerplicht”, vrijwel altijd aan de macht blijven. Groep C, bestaande uit de mensen die het beleid nog het meest gevolgd hebben, is daarvoor niet nodig. Maar hoe ligt dat bij referenda?

Bij referenda

Bij referenda ligt dit anders. Opkomstpercentages zijn veel lager. Dat komt omdat het daar om een onderwerp gaat en niet, zoals bij partijverkiezingen, om alle onderwerpen tegelijk. Veel mensen die niet geïnteresseerd zijn in het onderwerp zijn heel moeilijk naar de stembus te krijgen. Ook houden mensen meer de indruk dat ze te weinig weten van het ene onderwerp om een zinnige keus te gaan maken. Over àlle onderwerpen, bij partijverkiezingen, denken ze meer verstand te hebben!

Door het verschil in opkomstpercentages tussen algemene partijverkiezingen en referenda ontstaat ook een cruciaal verschil in vertegenwoordiging in de stembusuitslag van de groepen A t/m C. De kiezer bij een referendum is meer gemotiveerd. Komt relatief meer uit de groepen A en C, de autoriteit volgers en de geïnformeerden, en minder uit groep B, de apolitieke meerderheid. Dat brengt een groot risico met zich mee voor de beroepsbestuurder. Hij is minder in staat door manipulatie via de media de zogenaamde zwijgende meerderheid van groep B voor zijn stembuskarretje te spannen. Er is geen plan B. Zo is onderwerpkeuze manipulatie hem uit handen geslagen. Hoeveelheid zendtijd en wijze van presentatie van voor- en tegenstanders per referendumstandpunt vallen veel meer op. Daarom moet ook in elk debat of item over het referendum om de schijn van eerlijke wederhoor nog enigszins overeind te houden toch altijd een tegenstander van de bestuur keuze aan het woord komen. En dat is extra pijnlijk. Dat komt omdat er meer achtergrond informatie over het onderwerp boven tafel komt. Er wordt daar meer naar gezocht, omdat het automatisch meer actualiteitswaarde heeft door het ontbreken van concurrerende onderwerpen. De halve en hele onwaarheden van de jokkende bestuurder worden genadeloos blootgelegd. Zoals bij het laatste referendum; over het Oekraïne verdrag. Het zou slechts een handelsverdrag zijn waar je onmogelijk tegen zou kunnen zijn, toch? Burgers die het verdrag eens lazen konden hun medeburgers inlichten dat het daarentegen een verdrag ter voorbereiding van de inlijving van het land bij de EU was met vergaande geopolitieke, militaire, werkgelegenheid en immigratie gevolgen. En dat uitgerekend bij een stemming waar de groep mensen die daar nog wel eens over na willen denken, groep C, relatief sterk vertegenwoordigd is. Deze referendum kenmerken zorgen dat zelfs een legertje aan spindoctors, persvoorliegsters, neponafhankelijke nepdeskundigen, goedgekeurde cabaretiers en andere opportunistische BN’ers  geen garantie voor een welgevallige uitkomst meer is.

Manipulatie doelstelling niet gehaald

De beroepsbestuurders moeten een en ander bij de invoering van referenda in ons land waarschijnlijk niet op juiste waarde hebben getaxeerd. Ze hebben de kracht van beïnvloeding van het electoraat door hun kameraden bij de massamedia en de (semi-)staat bij referenda overschat. Na een paar maal een teleurstellende uitslag voor hun kiezen gehad te hebben gooien zij nu hun schaamlap in de ring. De referenda worden weer snel afgeschaft. Over die beslissing mag zelfs geen referendum meer gehouden worden. Het referendum als middel om de schijn te vergroten van professioneel bestuur, burgers bepalen ongemanipuleerd en goed geïnformeerd de richting van het beleid, is hen ongeschikt gebleken.

Artikel ingestuurd door Fons

Zelf schrijven? Stuur uw artikel op naar info@vrijspreker.nl. (we plaatsen niet alles wat binnen komt)

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Mrbleusky schreef op : 1

    Professionele bestuurders zijn burgers, en ze maken zichzelf bovenburgers over onderburgers. Dictatuur, één dictator lijkt me overzichtelijker dan een hele groep dictators die telkens wisselt maar de onderburgers laten het over zich heen komen. Keuze, ik ben buitenburger geworden, en vrijburger, heb het zadel met bovenburger en al afgeworpen. Facebook for president zou een mogelijkheid kunnen zijn, hoewel ik dan weer bang wordt voor manipulatie in een wereld met mijnende computers. In een persoonlijk referendum heb ik voor mezelf gekozen, één stem voor, geen stemmen tegen.

  2. Keinstein schreef op : 2

    Democratie is al niet zo’n goed idee om te beginnen, maar tegenwoordig mogen we ons zelfs verheugen in twee democratieën; eentje in Den Haag en een veel belangrijkere in Brussel. Het Oekraïne verdrag was een Brussels product, wat dan niet door Nederland weggereferendeerd kan worden. Hoe stel je je dat voor? Oekraïense mensen en producten kunnen vrij door de EU bewegen tot aan de Nederlandse grens itt andere EU-ingezeten en producten? Maw, het heropenen van de grenzen enkel en allen voor een Oekraïne-filter? Dat gaat natuurlijk niet gebeuren met als resultaat een inlegvelletje wat, zoals verwacht, vrijwel direct wordt weggesmeten.

    Als je al referenda wilt, dan zul je ze op het niveau moeten houden waar de beslissing genomen wordt.

    Mrbleusky [3] reageerde op deze reactie.
    anp rebel [5] reageerde op deze reactie.

  3. johannes schreef op : 4

    @Mrbleusky [3]: Nou blijf maar liever kind in je hart, dat volwassen zijn brengt niet altijd die vreugde die je verwachte, waarom referenda, is één referendum niet goed genoeg, neem je vrijheid rook een joint en drink een glas, geen water want dat is foute boel, denk hier maar eens over, hoe onze mooie blauwe planeet wordt opgeofferd aan een paar honderd psychopaten, en daar heeft niemand het over, druk maken over de marche van het gebeurde, of schrijffoutjes, mensen het is toch niet zo moeilijk de vervuiler betaalt, hé hé met zijn leven !

    Mrbleusky [6] reageerde op deze reactie.

  4. anp rebel schreef op : 5

    @Keinstein [2]:

    Spindoctor redeneringen

    Als ik het artikel goed gelezen heb gaat het niet over de specifieke aspecten van het Oekraïne verdrag referendum anders dan dat het als voorbeeld wordt gebruikt voor het ”jokken” van politiek Den Haag over de betekenis van het betreffende referendum.

    In jouw reactie ga je dieper in op dit specifieke voorbeeld:
    ”Het Oekraïne verdrag was een Brussels product, wat dan niet door Nederland weggereferendeerd kan worden.”
    Waarom niet? Voor invoering moest het verdrag goedgekeurd worden door alle lidstaten. Als een lidstaat er niet mee akkoord ging, dan kon het verdrag door de EU niet worden geratificeerd. De reden daarvoor was juist datgene wat je daarna zelf opmerkt:
    ”Hoe stel je je dat voor? Oekraïense mensen en producten kunnen vrij door de EU bewegen tot aan de Nederlandse grens itt andere EU-ingezeten en producten?”
    Overigens hebben we met de niet-EU immigratie nu een dergelijke situatie in de praktijk.

    Je stelt verder:
    ”Als je al referenda wilt, dan zal je ze op het niveau moeten houden waar de beslissing genomen wordt.”
    Het Oekraïne verdrag lag voor aan de lidstaten. Nederland is een lidstaat. Het Oekraïne referendum werd gehouden op het niveau waar de beslissing is genomen. Je suggestie dat dit niet het geval was is onjuist.

    Je bent een slachtoffer van twee welbekende valse typen spindoctor redeneringen. Dit zijn de spindoctor redeneringen uit Den Haag:
    1a. Wie zijn wij nou helemaal dat wij iets te zeggen hebben over wat veel machtiger anderen in hun wijsheid besloten hebben? Wij moeten doen wat er gezegd wordt anders wordt het een puinhoop.
    2a. Trouwens we hebben op dit niveau helemaal niks te zeggen; dat moet je elders aan kaarten.

    De spindoctor redeneringen uit Brussel:
    1b. Wie zijn wij nou helemaal dat wij iets te zeggen hebben over wat elk van de lidstaten zelf te kennen hebben gegeven? Wij moeten doen wat er gezegd wordt anders wordt het een puinhoop.
    2b. Trouwens we hebben op dit niveau helemaal niks te zeggen; dat moet je elders aan kaarten.

    Let op. Er zijn nog meer valse typen spindoctor redeneringen zoals:
    1. Protesteren heeft helemaal geen zin en moet worden afgewezen, want er is nog helemaal geen beslissing genomen;
    2. Protesteren heeft nu geen zin meer, want de beslissing is immers al genomen.

    Mrbleusky [7] reageerde op deze reactie.

  5. Philosoof G&R Eigenwijs schreef op : 8

    Het geen ons, de burgers van Nederland, overkomt m.b.t.
    het bestuur’s apparaat.
    Komt tot stand, door onze medewerking aan het verkiezen,
    van de zo genoemde, volk’s vertegenwoordigers!
    Die niet, om redenen, uit voeren, wat de meerderheid aangeeft
    als zijnde; Gewenst!

    In dien wij, de bevolking, aan het kiezen, geen gehoor meer geven.
    Zal er overleg ontstaan, over wat {wij de bewoners van dit land}
    m.b.t. dit onderwerp;
    Het best voor de gemeenschap vinden.

    Ik denk, dat democratie naar zwitsers model, een goede
    verbetering zou kunnen zijn.
    Passend, bij de Nederland’se volksaard.

    Mrbleusky [9] reageerde op deze reactie.

  6. Philosoof G&R Eigenwijs schreef op : 10

    @Mrbleusky [9]:
    Het is niet alles negatief, de veranderingen beginnen zich
    hier en daar al af te tekenen, ten goede.

    Het algemeen gevoel van, het kan beter is aan een opmars bezig.
    Ge stimuleert door de goede, eenvoudige mogelijkheden die
    de elektronica ons bied!

    Mrbleusky [11] reageerde op deze reactie.

Reageer ook, maar check eerst de huisregels

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Reacties met meer dan vijf links worden gemodereerd voor ze worden weergegeven om SPAM tegen te gaan. Je kunt <a> <b> <i> tags gebruiken in je commentaar.
Ga naar Gravatar om je Avatar aan te passen.