zaterdag, 24 februari 2018
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

In de Oostvaardersplassen begint het jaarlijkse grote sterven weer

Het wordt koud buiten. Een moeilijke tijd voor de vogels in je tuin en de eenden in de sloot. In de supermarkten liggen vogelpindakaas en de vetbollen al klaar. Grotere dieren hebben het ook moeilijk. Iedere winter sterven er honderden, vaak meer dan duizend grote grazers in de Oostvaardersplassen. Hun vetvoorraad was niet voldoende. Ze hongeren langzaam dood. Iedere winter komt weer de discussie op gang, moeten we die beesten, opgesloten als ze zijn, niet gewoon bijvoeren?

Vast staat dat dit soort beelden niet prettig zijn, een hongerig dier dat door een hek van voedsel is gescheiden:

Het standpunt van de partij voor de dieren

De partij voor de dieren is verrassend genuanceerd. Bijvoeren zien ze om meerdere redenen niet zitten. Het zorgt alleen maar voor meer overbevolking. Een beter oplossing is het afschieten van dieren. Ze noemen het reactief beheer, dieren waarvan duidelijk is dat ze het niet gaan redden moeten uit hun lijden worden verlost. Het drastische proactief verkleinen van de kuddes zien ze niet als optie.

Het reactieve beheer is wat thans wordt toegepast. Dieren worden uit hun lijden verlost.

De rol van de grazers

De natuurbeheersplannen in ons land zijn dik en uitgebreid, die van de Oostvaardersplassen bedraagt 214 pagina’s. Men stelt natuurdoelstellingen vast en probeert die zo goed mogelijk te realiseren. Men grijpt grootschalig in. Door bijvoorbeeld waterpeil beheer. Of door grote grazers uit te zetten. De grazers zijn geen doel op zich, hun aanwezigheid en aantal dient de natuurdoelstellingen te realiseren. Ze zijn onderdeel van een afgewogen en samenhangend pakket van maatregelen. Een besluit dat invloed heeft op de hoeveelheid grazers kan dus niet op zich worden beoordeeld. Het doel van de grazers is grasvelden te scheppen zodat vogels kunnen fourageren.

De hongerdood

Het is niet meer dan normaal dat er grote grazers tijdens de winter sterven. Het verschil is dat deze dieren zijn opgesloten in een beperkt gebied, maar dat komt soms ook in de natuur voor. Dit soort beesten hongert gewoon tijdens de winter uit en de vetste gezondste dieren halen het voorjaar. De rest niet. Introduceer je grote grazers dan accepteer je dat een percentage van deze beesten in de winter de hongerdood sterft. En als er geen roofdieren zijn, zal de hongerdood uiteindelijk voor veel van deze dieren de natuurlijke dood zijn. Voor het draagvlak van natuurbeheer is het accepteren van de hongerdood echter funest. Vandaar dat het zelfs door de partij voor de dieren nodig wordt gevonden deze beesten af te schieten. De enige vraag die aan de orde is eigenlijk wanneer en hoeveel er worden afgeschoten.

De natuur als verdienmodel

Het is nogal vreemd om van natuur te spreken als het gebied in kwestie onderdeel van een polder is, en er een document van 214 pagina’s nodig is om te bepalen hoe de mens gaat ingrijpen in het gebied. Teneinde de door de mens bepaalde natuurwaarden te realiseren. Als de mens niet ingrijpt zullen de Oostvaardersplassen drastisch veranderen en zullen veel van de huidige soorten verdwijnen. Deze natuurlijke ontwikkeling accepteert men niet en daarom zet men onder meer grazers in. Deze vorm van natuurontwikkeling brengt voor veel mensen brood op de plank. Het is een bedrijfstak geworden die zich net als iedere bedrijfstak moet verkopen. Doodhongerende grazers, hoe natuurlijk die dood ook is voor die beesten, zijn geen goede PR. En zullen dus zolang de kiezer een naief sprookjesbeeld heeft van de natuur, uit hun lijden worden verlost. En zolang de kiezer een naief beeld heeft van de natuur, en gelooft in de maakbare natuur, en dus in de bedrijfstak van de natuurbeheerders, zal de natuur door mensen vorm gegeven gaan worden..En plaatst men willens en wetens grote grazers in relatief kleine afgerasterde gebieden.

Nawoord

De term natuurbeheer is zo fout als fout maar kan zijn. Als je iets beheert, dan neem je het onder je hoede en verzorg je het. Door de term natuurbeheer te voeren maakt men duidelijk dat mens de natuur niet met rust laat maar onderwerpt. De mens bepaalt wat het beste is voor de natuur. De ambitie van de maakbare samenleving wordt opgerekt naar die van de maakbare natuur. Als ik zie hoeveel schade de illusie van de maakbare samenleving de mens heeft gebracht, dan houd ik mijn hart vast voor de schade die natuurbeheer aan de natuur heeft toegebracht. Discussies over het al dan niet bijvoeren van grote grazers die de mens in een gebied heeft geïntroduceerd, is een bewijs dat iedereen gelooft in de maakbare natuur. Het enige dat nodig is voor de natuur is afwezigheid van menselijk ingrijpen. Voer rustig de vogeltjes in je tuin. Maar vraag je ook af, waarom kan de mens de natuur niet met rust laten? Waarom kunnen we de natuurbeheerders niet laten doodhongeren gewoon afschaffen?

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. salvar schreef op : 1

    je moet de natuur zijn werk laten.
    de vogels voer geven en andere dieren dan verzwak je de populatie.

  2. frits schreef op : 2

    De hekken rond de oostvaardersplassen neer halen. Dan loopt het vee de woonwijken in. Lachen!

  3. kernreactor schreef op : 3

    De PvdD is een Sorosclub die ook lustig de handel in Co2-certificaten propageert. Maar dat schijnt niemand te weten, noch te willen weten want deugclub!

  4. Hang Bejaarde schreef op : 4

    Die Oostvaardersplassen is het Bergen-Belsen kamp voor beesten. Het ziet er ook treurig uit. Het lijden van de dieren in veroorzaakt door mensen.

    Lang, lang geleden, toen er nog echte natuur was op die plek, zwommen er vissen. Toen kwamen er mensen die er polder van maakten en daarna kwamen de boze tovernaars en gemene heksen die ambtenaren waren bij de staat. Die vonden het ge-ni-aal om er beesten naar toe te deporteren, er een hek omheen te zetten en dit ‘natuur’ te noemen. Ondanks de genialiteit werkte het niet en nu verhongeren die arme beesten.

    Mijn oplossing is: breng de koeien en wat er verder rond loopt eerst te eten. Vlieg ze daarna terug naar Schotland en waar ze ook vandaan abgeschleppt werden. Als dat gebeurd is, trek dan de tovernaars en heksen achter hun ramen en koffieautomaten vandaan en laat hen een jaar of twee rondscharrelen in dat fijne gebied dat zij ‘natuur’ durven te noemen. Zonder bij te voeren. Zet de Partij voor de Dieren ook maar achter het hek daar. Ook een stel volslagen idioten.

    Toen leefden de runderen nog lang en gelukkig…

  5. Mavado schreef op : 5

    Schiet het overschot af, of slacht het: prima “biologisch”en lekker vlees.

  6. Peter de Jong schreef op : 6

    Dat afschieten is nergens voor nodig en zonde van het geld. Wat er teveel aan runderen is verkoop je. Iedere vierkante centimeter in NL is aangeharkt. Het idee dat er hier nog zoiets is als vrije natuur is absurd. Dit soort linkse hobbies leveren niets op en kosten bakken met geld.

    Veel beter zou zijn om de grootste planologische blunder die NL de afgelopen eeuw heeft gemaakt voor eens en voor altijd recht te zetten, n.l. Schiphol verplaatsen naar de Flevopolder. Dat is starten over water, makkelijk bereikbaar dichtbij het Duitse achterland, en een economische stimulans voor de noordelijke provincies.

    De vrijgekomen Haarlemmermeer kan dan worden gebruikt voor uitbreiding van Amsterdam. Nu zitten Schiphol en Amsterdam elkaar ernstig in de weg. De Almeerders kunnen dan weer in hun geliefde Amsterdam gaan wonen en hun runderen kunnen daar ook heen.