maandag, 16 april 2018
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Fake it till you make it

Vrijspreker: Het is bekend dat mensen moeite hebben om oorzaak en gevolg uit elkaar te halen als er een correlatie zichtbaar is. Hoe zit het verband tussen keuzes, oorzaken en gevolgen?

Opperdienaar: Mensen denken vaak dat dit heel duidelijk en voor de hand liggend is. Die denkfout kun je uitbuiten als heerser. Iemand maakt een keuze en alles wat daarna komt is een gevolg van die keuze, denkt hij. Hij beseft vaak niet dat zijn keuze een gevolg is. Maar zoals we geleerd hebben uit het onderzoek van Kahneman in zijn boek ‘thinking fast and slow’ is het rationele brein vaak alleen maar een stemmetje die verklaring verzint bij dingen die toch al gebeuren. De berijder op de olifant van het onderbewuste verzint keuzes.

Het geeft mensen een veilig gevoel van controle. Vandaar ook democratie en de hele show rond verkiezingen. Het doet de onderdaan denken dat zijn keuzes het staatsapparaat sturen. Hiertoe moeten die onderdanen dan wel altijd roepen om meer staatsmacht. Meer belasting op vlees omdat dit het milieu schaadt bijvoorbeeld. De staat ruikt een mogelijkheid en huurt een paar priesters van het academisch proletariaat in om een onderzoekje te doen. Hun keuze wat in het rapport te schrijven wordt veroorzaakt door de geldstroom van de staat en de gewenste uitkomst (meer centrale macht). De onderdaan voelt feilloos aan dat hij over tien jaar sprinkhanen eet, niet meer op vakantie gaat, met 3 truien aan in zijn huis bibbert en roept snel dat hij graag zou willen dat de overheid al die slechte dingen voor hem meer belast. Zo, de overheid luistert naar de roep des volks en de onderdaan heeft een gevoel van controle.

Vrijspreker: Heeft alleen de onderdaan de neiging om controle te veinzen?

Opperdienaar: Als heerser kun je dat ook gebruiken. Je moet de samenleving als een soort organisme ziet, met de ‘deep state‘ als de olifant en de heerser als de berijder die denkt dat hij controle heeft over het staatsapparaat. De heerser verzint echter gewoon verklaringen voor wat er toch al gebeurt. Zo zagen we Trump voordat hij president was een aantal tweets maken over Syrië.

 

 

Vorige week nog stelde Trump dat hij de troepen ging terugtrekken uit Syriē en 1 false flag gasaanval later lanceert hij een nieuwe oorlog.

De deep state heeft zijn zinnen gezet op oorlog en het hoofd van het samenlevingsorganisme kan er alleen maar een rationeel klinkende verklaring bij verzinnen die de illusie van zijn controle in stand houdt. Hij wordt aangevallen door de main stream media, porno schandalen liggen op zijn deurmat, de FBI doet zelfs een inval bij zijn advocaat, terwijl normaal het contact tussen advocaat en zijn cliënt geheim is.

Vrijspreker: Was er een manier geweest voor Trump om vast te houden aan zijn oorspronkelijke standpunten over oorlog in Syrië ondanks de koers van de deep state?

Opperdienaar: Ik kan het me haast niet voorstellen. Genoeg lijken in de kast om hem onder controle te houden. Maar als ik een suggestie zou moeten doen dan zou ik het volgende hebben gezegd in plaats van “Ik ga de troepen uit Syrië terug trekken.”

“Ik lig onder vuur van main stream media over samenzwering met russen en seks met porno sterren, dus ik heb snel een false flag chemische aanval nodig in Syrie om mijn populariteit op te vijzelen met een oorlog anders moet ik de troepen terug trekken.”

Misschien iets bondiger, maar in feite roep je om de false flag aanval die je weet dat er toch gaat komen. Dan lijkt het net of je controle hebt over de deep state. Want onderdanen zien de correlatie tussen de tweet en de gasaanval en denken dat de eerste het laatste tot gevolg heeft.

Misschien na de aanval nog een tweet: “Thanks”

Vrijspreker: Het lijkt ook een beetje op “Fake it until you make it”. Veins controle en misschien krijg je het ooit nog wel eens. Maakt dit het humanitaire bombardement na de gasaanval niet ongeloofwaardiger?

Opperdienaar: Ach, de onderdaad slikt alles. Leuk om te kijken hoe ver je dit kunt pushen. De heerser moet net als de onderdanen vragen om wat er toch te gebeuren staat. Het kinderwetje van van Houten is er ook zo een. Kinderarbeid verdween toch al, maar even snel een wetje aan nemen en je hebt het ‘veroorzaakt’. Arbeidsomstandigheden verbeterden toch al, maar even een wetje aannemen en je hebt het veroorzaakt. Vrije tijd nam toch al toe, maar even een paar vrije dagen declareren en je hebt het veroorzaakt. Lonen gingen toch al omhoog, maar even het minimumloon verhogen en je hebt het veroorzaakt. Fake it till you make it.

Vrijspreker: Nog 1 voorbeeld over hoe het in de praktijk te gebruiken

Opperdienaar: Neem nu deze mijnheer, die niet zo veel om de doden geeft, maar het vooral zonde vindt om geld uit te geven aan raketten. Hij had liever gezien dat de waterleiding van Flint gerepareerd werd. Hij krijgt daar ook een stuk meer retweets/likes (27400,49700) mee dan Trump die Assad een beest noemt (13,74).

Er gaan al jaren bakken geld naar het kapot bombarderen van infrastructuur en daarna vechten om de wederopbouw contracten. Dat pad is de weg van de minste weerstand. Wil je nieuwe waterleidingen? Zorg dan even dat het Pentagon de oude infrastructuur opblaast en dan vecht men om de wederopbouw contracten. Zo stuur je belastinggeld naar een spik splinter nieuwe infrastructuur.

 

 

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Bertuz schreef op : 1

    Hoe kan het toch zijn dat de opperheerser het zo goed weet? Hoe kan het toch zijn dat de opperheerser weet alle menselijke val kuilen te omzeilen? Toch knap. Is dat omdat de opperdienaar opperdienaar is?

  2. Nico schreef op : 2

    Pcrs: Je hebt jezelf laten inspireren?

    Dit mechanisme werkt een paar kanten op. Zelf-opvoeding of opvoeding van een bevolking.
    – Behandel een bevolking als geestesziek en je krijgt een geesteszieke bevolking.
    – Behandel onderdanen als onwetende, onzelfstandige kleuters en je krijgt een onwetende, onzelfstandige bevolking.
    – Hanteer oorlogsretoriek en je krijgt een agressieve bevolking.
    – Bouw imperia, voer oorlogen en je krijgt… handelsimperia en handelsoorlogen daar tussen.
    – Enzovoort.

    Het omgekeerde is ook mogelijk. Hoewel het gedragstherapie blijft, want traditioneel wordt nagelaten mensen daadwerkelijk wijzer te maken en een gestage ontwikkeling te faciliteren. Dresseren en een schoksgewijze ontwikkeling is het traditionele devies helaas.

    Pcrs [8] reageerde op deze reactie.

  3. Nico schreef op : 4

    @John [3]: Hangt er vanaf wie de werkelijke kok is 😉

    Stel je bouwt een verzorgingsstaat. Dan kweek je mensen die niet voor zichzelf kunnen (en zelfs mogen) zorgen, in gesloten inrichtingen terecht komen om verzorgd te worden.

    Niet iedereen is blij met zo’n recept, dus kan een doelwit van zo’n opperheerser een ander recept bedenken. Wat dan leidt tot een chef-kok die zichzelf bekeert of een opperkok die een chef-kok corrigeert. Of zo 😀

    Traditioneel is een paus de opperkok voor een vorst in de rol van chef-kok. Maar ja, pausen bakken er traditioneel niet zo veel van. Achter het uiterlijk vertoon gaan gebrekkige recepten schuil, wat dan door sausjes (bla bla verhalen) verhuld moet worden.

    John [5] reageerde op deze reactie.

  4. Philosoof G&R Eigenwijs schreef op : 6

    @John [5]:
    U heeft een talen knobbel!
    Ik zelf moet bekennen, dat U van mij;
    Taal nog teken moet verwachten.

    Wat ik mij afvraag is:
    Doet zo’n knobbel pijn?

  5. Nico schreef op : 7

    @John [5]: Ook ik doelde op de bereider.

    Pcrs schreef: “De bereider op de olifant van het onderbewuste verzint keuzes.”

    Op die olifant zit zowel een bereider (van recepten) als een berijder (bestuurder). Hoewel het soms wel een vraag is wie nu eigenlijk wie bestuurt. Als je geest die olifant bestuurt, werkt die olifant mee als inspiratiebron voor aha erlebnissen en zo.

    Kennelijk waren we beiden even niet zo duidelijk. Daarnaast… is een staatshoofd traditioneel meer een soort restauranthouder die een chef-kok (minister-president) aanneemt. Het deel ‘houder’ in restauranthouder suggereert iets anders dan eigenaar zijn. Het concept franchising komt kennelijk uit de Romeinse tijd, met een Pontifex Maximus als sleutelbewaarder voor en uitgiftepunt van de formule. Tsja, marktveroveraars en hun marketingpraatjes hé…

  6. Nico schreef op : 9

    @Pcrs [8]: De traditionele (aangeleerde) keuze is dat een ieder zich als ijzervijlsel naar een ander dient te richten, of andersom. Vrij ronddraaiende kompasnaalden hebben zo hun voordelen. Bij vrije energie kan een ieder zich naar behoefte naar een ander richten of andersom. Da’s veel leuker en vooral bevredigender.

    Qua psychologie is dat olifantengeheugen best interessant.

    Individueel kun je jezelf daarbij een globe voorstellen met op de evenaar de scheiding tussen onderbewustzijn en bewustzijn. Werkt misschien als een villa met begane grond, zolder en kelder.
    Op de BG heb je alles wat je nodig hebt voor het dagelijkse leven. Je slaat op je zolder op wat ervoor nodig is om dat dagelijkse leven te overzien en besturen. Bij behoefte even grabbelen en voila, je kunt weer verder.
    In de kelder sla je op wat in de toekomst afgehandeld moet worden, hoewel ook een bron voor intuïtie. De kunst is om te weten wat er precies in die kelder is opgeslagen. Dus niet aan verdringing doen zodat er een mysterieuze krachtbron ontstaat die schijnbaar onverklaarbare prikkels uitdeelt. Want dat is waar bijv. obsessief-compulsief gedrag vandaan komt. Of rigide gedrag. Enzovoort.

    Als je die globe vertaalt naar hedendaagse collectieve systemen, dan zie je dat er voor sommigen een onderklasse bestaat die als via een soort verdringing wel iets doet, maar niet in het bewustzijn leeft. Hoe die mensen nu eigenlijk in de kelder terecht zijn gekomen en waarom ze er nu eigenlijk in zitten… ach… dat zit niet in het bewustzijn zolang er maar geen ‘aardbevingen’ en ‘vulkanen’ ontstaan waardoor het te heet onder de voeten gaat worden.
    Andersom vertoont de bovenbouw voor hen die in een kelder zitten de kenmerken van een “arbeit macht frei” regime en verschijnt er op mysterieuze wijze af en toe gifgas ‘van boven’. En ‘fake it till you make it’ werkt bij een dergelijk regime niet.

    De ongezonde, schadelijke bijwerkingen van sociale breuklijnen en recepten voor sociale stratificatie heeft niet iedereen in beeld. Helaas. Gaat onder andere ten koste van sociale cohesie. Daarnaast ‘verrijkt’ de ene groep zich via headhunting en zo, waardoor de andere groep verarmt. En dan maar klagen over de gevolgen hé? En afgeven op domme mensen, die dom zijn gehouden omdat anderen te beroerd waren om hen wijzer te maken (kennisbronnen worden tot commerciële projecten gemaakt). Want vloerverwarming plus ‘gratis energie’ schijnt voor sommigen een schier magische aantrekkingskracht te hebben.

    Enfin. Het traditionele concept ‘beschaving’ rammelt. Je zou zeggen… dat kan beter, gezonder. En waar een wil is… ‘fake it till you make it’! 😉