dinsdag, 12 juni 2018
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Who will pay for the roads, wie betaalt de wegen?

Bekende vraag in bijna elke discussie met een libertariër: wie zorgt voor de wegen? Met als bedoeling aan te tonen dat de overheid nodig is. Libertariërs wijzen dan op private tolwegen, dat de wegenbelasting nauwelijks voor nieuwe wegen en onderhoud gebruikt wordt en dat het onderhoud vaak niet is wat er door de overheid beloofd is, laat staan wat zij er voor in rekening brengt. Daar komt nu een private oplossing bij: Domino’s Pizza:

 

Domino’s pizza heeft in een aantal steden de potholes gedicht. Domino’s Potholes Mooie actie, die Domino’s aan veel reclame helpt, maar ook laat zien hoe eenvoudig het is om een aantal straten pothole vrij te maken. Iets dat de gemeente en wegbeheerder na maanden niet lukte.

Er werd niet bij gezegd dat de wegenbelasting in die steden nu omlaag gaat?!?

Een soortgelijk initiatief gedaan door een vermaledijde multinational was een limonade producent, die de boetes en vergunning voor kinderen betaalde, omdat zij een zakcentje bij wilden verdienen door een limonadestalletje langs de weg te exploiteren. Misschien een idee om in Amsterdam toe te passen, want daar mag niks meer op straat, laat staan er een zakcentje mee verdienen.

Ik wil maar aangeven, dat ook private bedrijven, oplossingen voor ‘publieke’ problemen kunnen geven.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. kernreactor schreef op : 1

    Maar we kennen ook het spel van Nestlé, die gemeenschappen paait met mooie nieuwe gebouwen en faciliteiten. En dan vervolgens hun grondschat, water, kaapt en bronnen drooglegt. En dan bij protest hiertegen vervolgens wijst Nestlé naar het offer wat zij gebracht hebben. Daarna de gemeenschap in volledige armoede en verbijstering achterlatend waarna zo’n plaats veranderd in een spookstad. Dus laten wij het nou gewoon bij een GOED regulerende overheid houden. Geen technocratie en geen ambtenaren die graag ondernemertje willen spelen, en daar is dus nog een lange weg te gaan….

    Vleeschhouwer [2] reageerde op deze reactie.

  2. Vleeschhouwer schreef op : 2

    @kernreactor [1]:

    Aha. Een GOED regulerende overheid. Wat is “goed” in deze ? Wie bepaalt dat en hoe ?

    Volgens mij is dat experiment met een overheid die niet onder druk staat van concurrerende overheden nogal tamelijk mislukt. We leven thans in die mislukking. Daar waar overheden wél onder druk staan van vraag- en aanbod (bijvoorbeeld voorwaarden voor toelating van immigranten) heeft het individu nog een keuze, maar dat is slechts een peuleschil in vergelijking met het harnas dat de lokale-, provinciale-, nationale- en de europese overheid ons oplegt.

    Als je dan toch constateert dat overheden niet functioneren, waarom dan niet een andere organisatievorm adapteren die wél zou kunnen werken ? Waarom steeds hetzelfde blijven doen als je weet dat het resultaat hetzelfde blijft ?

    jhon [6] reageerde op deze reactie.

  3. Nico schreef op : 5

    @Overnight [4]: Helder. Het community initiatief is heel mooi, alleen roept het rood/zwarte logo bij mij de associatie op met Roma (zowel als etnische groep als de stad Roma oftewel Rome). En daarmee gemengde gevoelens.
    Zou zo’n initiatief bij laten we zeggen een pannekoekhuisje met blauw/geel/groen logo vandaan komen, dan zou het net ietjes prettiger bij me aanlanden.

  4. Dik Hout schreef op : 7

    @jhon [6]:

    Subsidiair of niet: een overheid is een overheid. Geen betere overheid dan geen overheid.

    Overigens is het “heit”, geen “heid”. (Over)Heit en (over)mem, voor alle behoeftes die een onvolwassen individu in de schoenen van een ander wenst te schuiven. Een corrigerend tikje van heit hier, melk uit de mem van mem daar en alles is goed.

    Over “-heid”: een achtervoegsel van hoedanigheid dat van een bijvoeglijk een vrouwelijk zelfstandig naamwoord maakt.
    Lees en huiver: www.encyclo.nl

  5. anp rebel schreef op : 8

    De mensen in samenlevingen die geen overheid kenden leefden in bittere armoede. Dat op de eerste plaats zou tot nadenken moeten stemmen.

    Het obstakel om de maatschappij in te richten op basis van louter vrijwillig particulier initiatief is al lang bekend. Het is het probleem van de free rider. Niet mee betalen aan de collectieve voorzieningen maar er wel van profiteren. Dat is mensen eigen.

    Nee, het vraagstuk van onze tijd betreft niet de achterhaalde discussie of een overheid nodig is. Het doel is die overheid onder controle te brengen van de burger.

    Peter de Jong [9] reageerde op deze reactie.
    Bertuz [11] reageerde op deze reactie.

  6. Peter de Jong schreef op : 9

    @anp rebel [8]:

    Free riders zijn niet mogelijk als je geen collectieve voorzieningen hebt. Of iets alleen maar collectief kan worden opgelost, hangt af van technische en markt innovaties.

    Zo was analoge radio en tv via de ether niet af te schermen voor mensen die er niet voor betaalden. Daarom voerde de overheid een verplichte omroepbijdrage in. Maar digitale radio en tv is prima af te schermen en tegen hackers kan juridisch worden opgetreden.

    Zelfs een sterk welvaart verhogende vinding als een polder kan worden verkocht en gebouwd, zoals een projectontwikkelaar een appartementencomplex verkoopt. Je kan zo’n appartement alleen kopen als je tegelijkertijd lid wordt van de vereniging van eigenaren (VvE). De VvE zorgt voor de gemeenschappelijke zaken en het onderhoud van het pand en int daarvoor een (verplichte) financiële bijdrage.

    Bij polders is het in het verleden misgegaan, omdat kleine private polders werden samengevoegd tot een grote. De grondeigenaren die in het midden van de nieuwe polder woonden hadden geen onderhoudskosten meer aan hun binnendijken (zij werden free riders), terwijl de grondeigenaren die aan de rand van de polder woonden opdraaiden voor het onderhoud van de belangrijke buitendijk.

    Daarom werden de Waterschappen opgericht (de eerste democratische organisaties ter wereld) die van alle grondeigenaren een verplichte bijdrage voor het dijkonderhoud eisten. Van daar uit werd de macht van de overheid steeds groter en bemoeide zij zich met steeds meer terreinen van ons leven.

    Daar is in principe geen einde aan. De keuze voor collectieve voorzieningen weg van marktoplossingen is daarom zeer onverstandig.

  7. AnCap schreef op : 10

    In de 19e eeuw werd in de westelijkecterritoria van Amerika de infrastructuur ook zonder overheid aangelegd en onderhouden. Ook de lokale infrastructuur die nethes werd voorzien van straatverlichting. Dat deden mensen door verenigingen op te richten waar mensen aan konden doneren. Omdat vrijwel iedereen het nu in zag van een goede infrastructuur (bereikbaarheid zorgt voor een waardestijging van je pand) deden mensen massaal ‘een duit in het zakje’. Bovendien werd er veel reclame gemaakt voor dergelijke verenigingen (krant, mond-tot-mond). Naast infrastructuur regelden de mensen ook zelf de aanleg van stadsparken en complete stadsplanning. Het verenigingsleven was er sowieso enorm uitgebreid in die tijd en mensen waren enorm trots op hun verenigingen. Zo waren er ook verenigingen voor onderlinge sociale bijstand (The Friendlies) die tegen betaling van lidmaatschapsgeld zaken als tijdelijke uitkeringen/ondersteuning bij werkloosheid/ziekte, begrafenis bij overlijden, periodiek doktersbezoek, weduwepensioenen en in sommige gevallen zelfs bejaardenwoningen (in eigen beheer) regelden voor hun leden.

  8. Nico schreef op : 12

    Het dichten van gaten in wegen, als community initiatief, kan vergeleken worden met levenswegen. Wie een beetje spirit heeft wil niet zelf onderweg schade op de (levens)weg oplopen, noch dat dat bij anderen gebeurt.

    Free rider problem: Het genoemde initiatief is gunstig voor veel free riders die de reparaties niet zelf betalen. Da’s geen probleem, want voorbeeld doet (op andere fronten) volgen.

    Armoede (Engels; poverty) wordt veroorzaakt door pover optreden, van de betrokkene zelf of de omgeving. Dat kan ondervangen worden door spiritueel leiderschap en het mooie daarvan is dat daarvoor geen Grote Leider nodig is. Iedereen kan het, individueel of als community initiatief. Spiritueel leiderschap is zoiets als spirit inblazen bij anderen. Misschien als frisse wind, misschien bloedheet om denkwijzen te flamberen, afhankelijk van specifieke (mentale) aandoeningen en gebreken.

    Een grote onrechtvaardigheid van hedendaagse ‘beschavingen’ is dat het povere of juist overmatige optreden van de één door een collectief (kudde of zwerm) dwingend op de ander afgewenteld wordt. Op die manier worden perversiteiten in omvang vermenigvuldigt.

  9. anp rebel schreef op : 13

    @Bertuz [11]:

    Bedankt voor je reactie.

    Je hebt gelijk. Uiteindelijk gaat het om de productie van goederen en diensten waar behoefte aan is. Met collectieve voorzieningen alleen lukt dat niet. Jouw voorbeeld van een VvE is een voorbeeld van een overheid op kleine schaal. Dat geeft gelijk aan dat het niet alleen gaat om wat we collectief regelen of niet, maar ook op welke schaal we zaken collectief willen regelen.

    Peter de Jong [15] reageerde op deze reactie.

  10. only you schreef op : 14

    Het is meer dan duidelijk dat de burger die nagenoeg eerder de fiets pakt dan de auto, die de grootste kosten op zijn nek neemt, daarom pleit ik voor: alle kosten in de kilometerprijs te verwerken!

  11. Peter de Jong schreef op : 15

    @anp rebel [13]:

    Of een VvE/overheid nodig is, wordt in principe bepaald door de markt.

    Als een locatie erg gewild is om te gaan wonen stijgen de grondprijzen. Alleen erg rijke mensen zullen daar dan in een vrijstaand huis met een grote tuin kunnen wonen. Als een projectontwikkelaar op hetzelfde grondoppervlak een flatgebouw met 10 verdiepingen neerzet kan hij de vierkante meter prijs halveren en verdient hij 5x zoveel. De markt heeft dus de neiging om in dure gebieden veel hoogbouw te plegen (Manhattan, Hong Kong). De VvE krijg je er dan automatisch bij.

    Is er echter een goede infrastructuur (goed wegennet, goede metro), zodat je je makkelijk en snel kan verplaatsen, dan kan een stad zich volledig uitspreiden. De reistijd en reiskosten bepalen dan hoe ver mensen van het gewilde stadscentrum gaan wonen. In makkelijk bereikbare buitenwijken rondom wereldsteden wonen de meeste mensen in een vrijstaand huis met tuin. Blijkbaar is dat wat men het liefste wil. Om te wonen is dan geen VvE nodig. Voor de infrastructuur eigenlijk ook niet (tolwegen met automatisch uitleesbare elektronische pas).

    Ook hier zie je weer dat technologische innovatie een overheid overbodig kan maken. In NL waren aan het begin van de vorige eeuw een groot aantal landelijke tolwegen. De eerste automobilisten, verenigd in de ANWB, vonden het steeds weer te moeten stoppen om te betalen te lastig. De ANWB vroeg daarom aan de regering of ze een wegenbelasting wilden invoeren. Dan hoefden de leden maar 1x per jaar te betalen voor het wegonderhoud. Dat hebben we geweten, want inmiddels hadden onze wegen met goud geplaveid kunnen zijn, zoveel extra hebben automobilisten in al die tijd aan de staatskas bijgedragen.

    Gelukkig hebben we binnenkort geen landelijk wegennet meer nodig:
    www.youtube.com

  12. dZvZtKm schreef op : 16

    zolang brandweer en het ziekenvervoer niet klaagt is er niets aan de hand.
    m.a.w. vergelijk een pothole met een verkeersdrempel en de vraag rijst wat is effectiever een bollende pothole of een hollende.
    m.a.w. waarom wel een holle pothole verwijderen en niet een bolle pothole?

Reageer ook, maar check eerst de huisregels

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Reacties met meer dan vijf links worden gemodereerd voor ze worden weergegeven om SPAM tegen te gaan. Je kunt <a> <b> <i> tags gebruiken in je commentaar.
Ga naar Gravatar om je Avatar aan te passen.