vrijdag, 14 september 2018
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Frans bedrog

“LE SOLEAL” heet het schip waarop ik mij bevind. De afspraak was, dat zij in 22 dagen 232 passagiers via de noordwest-passage van Groenland naar Alaska zou brengen.

 

Maar er bleek van alles mis met deze “expeditie” van Ponant, een bedrijf dat eigendom is van de rijkste man van Frankrijk.

De charter op Charles de Gaulle die afgesproken was voor zeven uur des ochtends op de 27ste augustus, was in geen velden of wegen te bekennen.

In plaats daarvan werden de passagiers, van wie een groot aantal uit Sydney naar Parijs was aangekomen voor deze reis, pas om 5 uur ‘s middags gevlogen naar Kopenhagen, waar zij hun koffers van de band moesten pakken om in een andere terminal in te checken voor de vlucht naar Groenland, die hen pas op de 28ste augustus om 4 uur ‘s nachts Parijse tijd bij “LE SOLEAL” af zou leveren. Alvorens de passagiers met een tenderbootje op “LE SOLEAL” gedropt werden, liet men hen een uur in de vrieskoude donkere nacht wachten op een terrein, dat grote gelijkenis vertoonde met een maanlandschap.

Na een dag of zeven aangekomen in Canadees water en het Canadese inklaringspunt waar passagiers nog van boord hadden kunnnen stappen, deelde de kapitein mede, dat het zusterschip “LE BOREAL” al zeven dagen voor pampus lag voor de Bellotstreet en dat doorvaart onmogelijk gemaakt werd door een zware storm, vergezeld door vijf meter pakijs dat bij een poging tot doorvaart het schip zou verbrijzelen.

Ook de beloofde Canadese ijsbreker zou de taak niet kunnen volbrengen, want deze kan slechts twee meter ijs aan.

Wat uitbrak was niet zo zeer een opstand als wel een groot gevoel van onbehagen onder de passagiers, die slecht te spreken zijn over de planning en het gebrek aan informatie voorafgaand aan en gedurende de reis en nu veroordeeld zijn om tot de terugkeer in Groenland op de 18de september rond te dobberen in verschillende fjorden, met de mogelijkheid zo nu en dan aan land te stappen in een gehucht, waar geen anderhalf paard of een koe aanwezig zijn, laat staan mensen. Imbeciele bingoavondjes vormen een schrale troost.

Achteraf is nu gebleken, dat sinds het begin Augustus geen enkel schip de noordwestpassage heeft kunnen voltooien en dat de blijvende ijsblokkade 100 procent voorspelbaar was.

In het bijzonder de vele oudere passagiers die jarenlang gespaard hebben voor deze dure expeditie, zijn niet tevreden. Vooral omdat Ponant heeft aangekondigd, dat er pas twee weken na het “voltooien van de expeditie” een brief zal arriveren met nog onbekende inhoud, waarvan de passagiers vrezen dat hij uitsluitend Roomse smoesjes zal bevatten.

Hugo van Reijen

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. toute va bien schreef op : 1

    Dit soort trips moet je gewoon niet meer aanbeginnen, massatoeristische grapjes, ’t gaat om de poen, echt iets voor onnozele en een beetje onwijze mensen, mooie folders en veel gelul !

  2. toute va bien schreef op : 2

    En die brief een prachig souvenier, een stuk gedroogde ijsberen drol, met een autenthieke noord pool geur !

  3. Doc schreef op : 4

    Paul Beckwith zei in 2013 dat al het ijs pleitte zal zijn: www.archive.sierraclub.ca/en/AdultDiscussionPlease

    Gore zei zo iets in 2014.

    En vele prutsers volgde. Waardoor allerlei idiote prutsers een roeiboot gingen kopen of een kano om naar de Noordpool te roeien.

    Wij kenne het resultaat,ik bespaar uw het gepruts.
    Nu is Paul Beckwith weer terug want Paul weet hoe uwe een prutser benne net zoals hij zelf want prutsers vergeten nogal snel,globaal alzheimer noem ik dat.

    Dus Paul gaat een nieuwe voorspelling doen. Hij heeft zijn strandbal opgeblazen en laat u zien wat ons nu te verwachten staat,hij gaat ons uit leggen over veranderende jetstreams (en ja die veranderen omdat de zonneactiviteit afneemt, vandaar onze geweldige zomer dit jaar vanwege een hogedrukgebied blokkade,was al uit gelegd in Maart door Corbeyn maar niemand luisterde want benne prutsers,die zelfde blokkade is nu boven Vancouver met hittegolf en droogte enzo).
    Maar Paul gaat het nu zeker weten er is straks (het jaar durft ie niet meer te noemen) geen ijs meer in de zomer op de Noordpool dus beste prutsers boek uwe reis alvast voor de Noord passage want Paul en vele andere prutsers hebben he ons goed uitgelegd de Pool is binnenkort IJS vrij: www.youtube.com

    Nico [5] reageerde op deze reactie.

  4. Nico schreef op : 5

    Wat hebben we hier? Een groep met plannen die gedwarsboomd worden door ijs en een zware storm. En niet te vergeten Frans bedrog en mogelijk Roomse smoesjes. Kennelijk verliest de groep het van natuurkrachten. De planning rammelde, want de ijsblokkade was voorspelbaar. Het woord “expeditie” betekent vanuit het Latijn kennelijk zoiets als “naar voren brengen”, iets anders dan de hedendaagse betekenis die eraan gehecht wordt.

    Het reisdoel was kennelijk Nome in Alaska, vlakbij King Island. Dat roept interessante associaties op, en een theorie. In eerste instantie kan aan het Excalibur effect gedacht worden. Er is naar dat zwaard gezocht, maar niet iedereen kon het vinden. Er is geprobeerd om dat zwaard te hanteren, maar alleen wie puur van hart was kon dat. Volgens het verhaal. Dat zwaard had kennelijk een eigen wil, zocht als het ware iemand met een puur hart uit. De vraag is of degene dat zwaard hanteerde, of andersom dat het zwaard degene hanteerde om een bepaald doel te bereiken. Als de match niet juist was, dan ontstond een soort Icarus effect; de uitdager had kennelijk een geslachtsziekte zoals een druiper en moest onverrichter zake afdruipen.

    In het verhaal over de Excalibur en King Arthur was de situatie bevroren door verstening. In het verhaal over King Island zou een schier magische kracht de weergoden kunnen hebben opgedragen de doorgang bevroren te houden en een storm te organiseren. Natuurkrachten zijn altijd veroorzaakt, maar hoe en waartoe? Feit is dat natuurkrachten zich niets van onkosten aantrekken, maar wel van gedrag en kennelijke intenties. Het laatste is een soort magie, ook wel intuïtie genoemd. Dat zit ook in het verhaal over de Excalibur en Icarus verpakt, want er moet sprake zijn van een bepaalde substantie en intenties om een missie te kunnen laten slagen.

    Enkel klimaatopwarming, zoals in het artikel uit reactie [3] vermeld, is lijkt niet afdoende om een doorgang vrij te maken. Als mijn theorie juist is gaat het immers niet om temperatuur maar substantie, die blijkt uit gedrag en intenties. Daarnaar verwijst ook het artikel uit reactie [4]; een boos klimaat wil reiniging en puurheid, geen fratsen van bijvoorbeeld Franken of Rome. Misschien vandaar de “ice thickness”, “ice speed” en “drift direction” in dat artikel, die bovenstaand weer opduiken als potentiële verbrijzelende factor voor het cruiseschip Le Boreal.

  5. Nico schreef op : 6

    In deze context is misschien ook geestvervuiling relevant, door gebrekkige of verontreinigde rondzwevende denkbeelden, waarover hier meer. Dat soort denkbeelden komt meestal als een soort vliegende schotels binnen, aangereikte denkbeelden, waarmee een soort crash-test wordt uitgevoerd. Kunnen die schotels-met-inhoud ongeschonden de beschermende dampkring van een belevingswereld penetreren om vervolgens ter aarde te storten (inzaaien) en daar wortel te schieten?

    Bijvoorbeeld: Creëert een wilsbeschikking en onkosten maken het goddelijke recht om je zin te krijgen? Een denkbeeld dat wortel heeft geschoten.

  6. Nico schreef op : 7

    Een wilsbeschikking en onkosten maken kan vergeleken wordt met het besluit op reis te gaan, wat nog niet betekent dat bij de bestemming de poort open gedaan wordt en een gewenste uitkomst bereikt wordt. Verhalen over bijv. de Excalibur en Icarus maken dat afdoende duidelijk.

  7. DzVzTkM schreef op : 8

    @Hugo [6] Rien ne va PLUS,
    het
    milieu is commercieel, Zodra
    mille yeux zich hierop richten wordt het commercieel,
    faites vos yeux Hugo

  8. Vilseledd schreef op : 9

    @jhon [3]:

    Oei, uitkijken voor uitbuiting. Je kunt niet weglopen, als het je niet bevalt.

  9. Vilseledd schreef op : 10

    @3 Ze gooien je zo de fangaklef in, wanneer ze iets niet bevalt. Niemand, die iets voor je kan doen.

  10. prochrist schreef op : 11

    Je weet nu in ieder geval wel hoe de eigenaar van Ponant de rijkste man van Frankrijk is geworden.

  11. js mill schreef op : 12

    Haha, dus… je vertrouwd op een frans bedrijf om in een omgeving met erbarmelijke omstandigheden je lot aan toe te vertrouwen? Bonne chance!
    Daarbij, passagiers kunnen zelf toch ook even kijken naar de seizoens temperaturen en omstandigheden ter plaatse? Lijkt mij een standaard controle voor dit soort reizen. Geen medelijden met de passagiers.

  12. Nico schreef op : 13

    Het is maar net hoe je dit verhaal bekijkt. Je kunt ook zeggen dat het veel op een verhaal van bootvluchtelingen en mensenhandelaren lijkt. Al die machinerie moet toch ergens van betaald worden. De één ontvlucht (in dit geval mogelijk dagelijkse sleur) en gaat het schip in, de ander vult de zakken. En oh ja, er wordt onderweg ook nog werkgelegenheid gecreëerd voor allerlei personeel.

    Ponant is kennelijk een verhaal op zich, met hier en daar wat vertakkingen.

  13. Nico schreef op : 14

    De teleurgestelde passagiers in het bovenstaande verhaal inspireerden me tot de onderstaande tekst:

    Rekrutering en sollicitatie lijkt helaas veel op een veiling, waarbij vraag en aanbod bij elkaar komen met jezelf als veilingmeester. Dan kan een situatie ontstaan zoals bij doordraaien op een veiling.
    Als aanbiedingen onvoldoende duidelijk zijn of niet de moeite waard zijn, dan ga je er niet op in en is het spel van de rekruteerders voorbij. Ze hebben hun kansen verspeeld. Dan hadden ze maar duidelijker moeten zijn en/of hun aanbod de moeite waard moeten maken.

    Sommige werkgevers doen alsof je wereld zal vergaan als je een geboden ‘gouden kans’ niet grijpt. Een vorm van bedrog door emotionele en/of intellectuele manipulatie, want de werkelijkheid is anders. Niemand heeft een werkgever nodig. Het is andersom; werkgevers hebben werknemers nodig. En van nature… wordt en blijft iedereen individueel onafhankelijk en zelfstandig. Dat is iets anders dan een spelletje mensenhandel (mee)spelen, de aard van een sollicitatie en van wervings- en selectieprocedures.

    In de Nederlandse taal bestaat de uitdrukking “doorgedraaid zijn”. De psychologie daarvan kan heel eenvoudig zijn; wie geestelijk gezond is laat zich niet in met zaakjes waar een stinklucht aan zitten. Daar wordt iemand die op gebruiken, dwingen en/of omkopen uit is chagrijnig van, aangezien er geen grip op de ander te krijgen is. Zo iemand heeft dan de eigen kansen verspeeld en projecteert dat op de ander door te zeggen dat de ander gek is of doorgedraaid is. Dit soort chagrijn wordt door machthebbers soms omgezet in actie om iemand uit de roulatie te nemen (gevangenis) of actief de hel te bezorgen door systematisch te treiteren. Het spel van verliezers, uitingen van machteloosheid.

    De moraal van dit verhaal: Wees je eigen rederij, zodat je in redelijkheid je eigen bestemming, koers en reisprogramma kunt vaststellen. En misschien anderen een stukje mee kunt nemen, zodat iedereen grip op het eigen leven krijgt en houdt.
    Pas daarbij op voor piraten, van die doorgedraaide figuren die geen grip op het eigen leven hebben, waar je geen grip op kunt krijgen maar die wel grip op jou willen krijgen.

Reageer ook, maar check eerst de huisregels

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Reacties met meer dan vijf links worden gemodereerd voor ze worden weergegeven om SPAM tegen te gaan. Je kunt <a> <b> <i> tags gebruiken in je commentaar.
Ga naar Gravatar om je Avatar aan te passen.