maandag, 10 september 2018
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Waarom wordt zink niet uitgebuit?

Vrijspreker: Het standaard argument voor arbeidsmarkt regulering is altijd “Als werknemers niet beschermd worden door de overheid, dan drijven de graaiende ondernemers de lonen van hun hulpeloze werknemers omlaag tot het niveau waarop ze nog net kunnen overleven. Ze willen immers hun winst maximaliseren en werknemers hebben veel minder macht dan werkgevers.” Dit is de zogenaamde ‘race to the bottom’. Klopt dit volgens U?

Opperdienaar: Het argument gaat er goed in bij machteloze, geknechte onderdanen. Die denken:”Ik voel me inderdaad machteloos en uitgebuit”. Ze zijn alleen niet in staat de ware uitbuiter te lokaliseren. Dit omdat de overheid hun vervangende ouder is, hun verzorger en beschermer. Ze kunnen die niet als hun uitbuiter zien, het zit hard ingebakken. De overheid wil immers dat ze een veiligheidsgordel dragen? Zonder minimumloon zou hun werkgever ze net genoeg geven om te overleven en gebruikt hij het geld om een dure auto te kopen. Maar een ondernemer gebruikt niet alleen arbeid, hij/zij heeft ook kapitaal en ruwe materialen nodig.

Vrijspreker: Ja, waarom drijft de ondernemer de prijs van zink niet naar 0 om zijn winst te maximaliseren als zijn productieproces zink vereist?

Opperdienaar: Zink heeft inderdaad niet alleen geen vakbond, zink heeft ook geen overheidsbescherming, zink heeft een bestaansminimum van nul. Zink heeft geen stem, kan geen ingezonden brieven sturen naar dagbladen. Niemand heeft medelijden of empathie met zink. Zink heeft niet eens stemrecht. Toch gaat de prijs van zink niet naar 0. Aan de verkoopkant zit immers ook een ondernemer die winst wil maken.

Vrijspreker: Maar dat is anders met een werknemer?

Opperdienaar: Dat is inderdaad wat onderdanen denken, want ze zien zichzelf niet als ondernemer die zijn arbeid verkoopt. Maar ze willen natuurlijk ook hun inkomsten maximaliseren voor de arbeid die ze leveren. Maar ‘learned helplessness’ is een cruciaal onderdeel van uitbuiting. Alleen machteloos gemaakte onderdanen, kunnen worden uitgebuit.

Vrijspreker: Vanwaar dat onderscheid dan tussen werknemers en ondernemers?

Opperdienaar: Het technische verschil is dat een ondernemer pas betaald krijgt als het product klaar is en verkocht. Een werknemer krijgt een loon betaald in afwachting van de verkoop tijdens het productie proces. Een werknemer krijgt alleen loon dankzij een kapitalist die het kapitaal voor zijn loon voorschiet in afwachting van de verkoop van het product. Dus in die zin is er wel een verschil. Het verschijnsel werknemer is relatief nieuw. Vroeger, toen we nog jager verzamelaar waren, was iedereen ondernemer. Een ondernemer loopt meer risico waar ook meer rendement bij hoort.

Maar je kunt de werknemer ook zien als een ondernemer die zijn arbeid verkoopt en betaald krijgt op moment van leveren. Net zoals een zinkproducent die zijn zink verkoopt en betaald krijgt als hij levert.

Dus als zink niet uitgebuit kan worden op bestaansminimum nul en zonder vakbond, dan kan een arbeider dat helemaal niet. Alles wat je nodig hebt is een gezonde vrije economie. Die zorgt voor voldoende vraag naar arbeid en zorgt dat hij zijn arbeid tegen een goede prijs kan verkopen, omdat er vele afnemers zijn.

 

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Hang Bejaarde schreef op : 1

    Het verschijnsel minimumloon roept bij mij wat vragen op:

    01. Als er een minimumloon is, waarom betalen de meeste werkgevers hun werknemers dan meer dan het minimumloon? Dat hoeft toch niet? Zo krijgen de uitbuiters nooit maximale winstmarges.

    02. Moet een werknemer voor het minimumloon dan ook een minimum-prestatie leveren? Als ik zie hoeveel rookpauzes sommige werknemers op een dag hebben dan krijg ik de indruk dat zij nauwelijks werken. Effe peukie roken (het liefst bij de voordeur waar de klanten komen), bakkie koffie pakken en dan een half uurtje bijkomen van alle inspanningen. Daarna is het dan weer de hoogste tijd voor het volgende rokertje.

    03. Bij een minimumloon hoort een maximumloon. Waarom is dat er niet? Ook de kapitalist heeft recht op bescherming. Je moet er niet aan denken dat de lieve schat in een Peugootje moet rijden in plaats van in een dikke BMW.

    Bertuz [5] reageerde op deze reactie.
    toute va bien [11] reageerde op deze reactie.

  2. rien schreef op : 2

    De prijs van zink is inderdaad 0. Net als alle andere grondstoffen.
    We betalen wel de hoeveelheid werk (i.e. loon) die gedaan moet worden om het zink uit de grond te krijgen (in een bruikbare vorm). En er zit een opslag op voor de verwachte winst, zeg een speculatie factor. Maar de prijs van het zink zelf, die is 0. Ik zou ook niet weten wie je er voor zou moeten betalen… 😉

    Bertuz [3] reageerde op deze reactie.
    Easymoney [21] reageerde op deze reactie.
    NAJEF [25] reageerde op deze reactie.

  3. Bertuz schreef op : 3

    @rien [2]: De prijs van zink is niet nul. Er is vraag naar anders zouden mensen het niet uit de grond willen halen.

  4. Nico schreef op : 4

    De framing zit er hier naast. Werkgevers kunnen werknemers in een fuik laten zwemmen en als buit behandelen en arbeidskracht uitbuiten ter meerdere eer en glorie van de Heilige Naam van een bedrijf. Of dat nu winstgevend is of niet. Want alleen al kunnen beschikken over een bepaald aantal werknemers kan door een werkgever uitgebuit worden tijdens promo-praatjes.

    Waarom het woord uitbuiting? Van nature is iedereen onafhankelijk, zelfstandig. En hangt niet de jager/verzamelaar van werknemers uit, maakt geen deel uit van een door anderen gecreëerd regiment.

    Zolang iemand de kar voor anderen trekt of door anderen wordt aangestuurd en gebruikt, worden levensenergie en levensjaren verspild.

    Andersom weet ik uit eigen ervaring dat iemand die kiest voor zelfstandigheid, werkgever noch werknemer, zichzelf gedwongen ziet om helemaal zelf te leren. Daardoor kweek je karakter bij jezelf. Er is geen andere manier om zelf problemen te overwinnen. Een werkgever of werknemer hebben dat niet, die laten het oplossen van problemen liefst aan een ander (elkaar) over. De enige ‘kracht’ die dan tevoorschijn komt is eisen dat een ander problemen oplost. Wat in feite geen kracht is, maar zwakheid.

    Wat tussen werkgevers en werknemers speelt, wordt elders zichtbaar in de bloedvete tussen ‘blauw bloed’ en de rest. Wie aapt wie na?

  5. Bertuz schreef op : 5

    @Hang Bejaarde [1]: De prijs die tot stand komt tussen twee personen is de prijs die het product of de dienst kennelijk waard is. Anders zou die prijs niet tot stand zijn gekomen. Om de ptaktijk zit er veel ruis in de totstandkoming van een prijs. Ongelijke machtsverhoudingen, bemoeienis van de overhied, handigheid van betrokkenen, noem maar op. Een ding weet je zeker; de prijs die daardoor tot stand komt, is deugt in elk geval niet.

    Bertuz [6] reageerde op deze reactie.

  6. anp rebel schreef op : 7

    Het verschil in de positie tussen ondernemer en werknemer is het kapitaal. De ondernemer heeft kapitaal waardoor hij zijn arbeid en eventueel die van anderen beter kan laten renderen. De werknemer heeft zonder kapitaal grote moeite om zelfstandig zijn arbeid voldoende belonend te maken. Daarom hebben alle starters altijd tenminste een minimum aan kapitaal nodig. Als een werknemer geen kapitaal kan aantrekken kan hij een probleem hebben. Hij wordt dan afhankelijk van de arbeidsmarkt wat zijn arbeid eventueel nog kan opleveren. Indien de arbeidsmarkt slecht is kan hij werken wat hij wil, maar bouwt hij nooit wat op, kan zelfs ondanks zijn werk in armoede moeten leven. De kleine ondernemer kan uiteraard ook in behoeftige omstandigheden terecht komen. Dat heeft dan wel een andere oorzaak; niet een ongunstige arbeidsmarkt, maar een ongunstige afzetmarkt. Hij heeft echter de optie van werknemer worden nog achter de hand. Pas als beide, afzetmarkt en arbeidsmarkt tegen hem zijn en hij bovendien zijn kapitaal volledig is kwijtgeraakt in zijn onrendabel bedrijf, komt hij in dezelfde positie als de werknemer met een ongunstige arbeidsmarkt.

    Tot zover is het woord uitbuiting niet gevallen. De schrijver zet zich in dit stukje en vele min of meer identieke stukjes van hem telkens af tegen mensen die sommige ondernemers als uitbuiter voorstellen. Hij maakt echter een karikatuur van wat deze mensen bedoelen. De grote denker Pcrs legt dan telkens voor ons uit hoe die domme Marx nooit iets zinnigs naar voren bracht.

    Maar wanneer komt die term uitbuiting op de proppen? Het gaat dan om een situatie waarin de ondernemers zelf voor een groot deel hun bedrijfsrendement kunnen bepalen. Dat is het geval indien afzet gegarandeerd is door ontvangsten van overheden van middelen die deze op haar beurt bij de gezinnen dwingend weghalen. In het verwrongen beeld van de schrijver krijgt dan altijd alleen merkwaardig de overheid de zwarte piet toegespeeld, terwijl juist vaak het initiatief van de ondernemers uitgaat. Dat is ook het geval als het prijsmechanisme is uitgeschakeld door kartelvorming. In die situatie kan een structurele wanverhouding in stand worden gehouden tussen de prestatie/beloning verhouding van de werknemer en die van de werkgever, die niet onbegrijpelijk wordt aangeduid met uitbuiting.

    In het onderhavige stukje van de schrijver komt hij aan met de prijs van een grondstof op de goederenmarkt als zogenaamd bewijs dat uitbuiting door ondernemers niet bestaat. Dit heeft echter niets wezenlijks met het verschil in economische positie tussen de werknemer en de werkgever te maken. Zowel ondernemer als werknemer kunnen hinder ondervinden van productkartels of gewoon maar schaarste van een grondstof, hetzij als slechts te gebruiken grondstof, hetzij verwerkt in half fabricaten of hetzij in aankoop van eindproducten voor productie of consumptie.

    Nico [8] reageerde op deze reactie.
    pcrs [15] reageerde op deze reactie.
    The Red Pill [26] reageerde op deze reactie.

  7. Nico schreef op : 8

    @anp rebel [7]: Zit ‘m de kneep niet in groepsvorming waardoor groepsmechanismen in werking treden?

    Regeringen (en gemeentebesturen) kunnen zoeken naar balans met ‘de rest’ of juist niet.

    Werkgevers kunnen zoeken naar balans met werknemers of niet.

    Als kopstukken van een groep menen de balans naar zichzelf door te mogen laten slaan, of naar het belang van aandeelhouders die ook graag wat rendement zuigen, dan ontstaat touwtrekkerij. Heeft de één het touw een richting in getrokken, dan wil de ander weer terug trekken richting de oorspronkelijke positie. Actie produceert reactie.

    Groepen hebben allerlei merkwaardige effecten op leden en outsiders. Maakt niet uit wat voor soort groep het is, groepsmechanismen duiken vrijwel per definitie op. Om gecorrigeerd te worden of werkzaam te blijven.

    toute va bien [10] reageerde op deze reactie.

  8. toute va bien schreef op : 9

    Het geheel, onze samenleving cq beschaving valt of staat met fatsoen, en heel belangrijk onderling respect, de ondernemers en werknemers kunnen beide alleen maar floreren in een respectvolle samenwerking, daarbij komt dat indien de werknemers (arbeiders) een goed aan ééngesloten geheel vormen, en zich niet op laten delen ( verdeel en heers ) kunnen ze iedere werkbever ( kapitalist ) op zijn plaats zetten, staking ! wel zorgen voor volle stakings kassen, groet ! jammer de PVDA is niet meer !

    Bertuz [12] reageerde op deze reactie.

  9. Bertuz schreef op : 12

    @toute va bien [9]: Dat is het nu juist. Je kunt noch werknemers noch werkgevers op hun plaats zetten. Want niemand weet wat fair is. Wat fiar is rust uiteindelijk op een mening. Dat wilsovereenstemming veel ruis kent, heeft ook “voordelen”. Het schept rechtzaken, stakingen, vakbonden, overheden, werkgeversorganisaties, inflatie, deflatie, overheden en nog veel meer. Het is dringen aan de trog.

    toute va bien [18] reageerde op deze reactie.

  10. jhon schreef op : 13

    Zink heeft een intrinsieke waarde (produktie is eindig) Mens heeft géén intrinsieke waarde (produktie is oneindig).

  11. Nico schreef op : 14

    @toute va bien [10]: Een eeuwenoude droom van aristocratie is wereldwijde eenheid. Die is volgens mij alleen bereikbaar wanneer er een kerngezonde filosofische kern in de roulatie gebracht wordt. Dan ontstaat wereldwijde eenheid in de kern, waar allerlei variatie omheen kan ontstaan.

    Daarmee vervalt de noodzaak tot het vormen van chronische groepen annex machtsblokken, een symptoom van de huidige pathologie (ziektebeeld, chronisch in dit geval).

    toute va bien [19] reageerde op deze reactie.

  12. pcrs schreef op : 15

    @anp rebel [7]:

    In het verwrongen beeld van de schrijver krijgt dan altijd alleen merkwaardig de overheid de zwarte piet toegespeeld, terwijl juist vaak het initiatief van de ondernemers uitgaat. M

    De overheid richt het pistool voor de uitbuiting, niet de lobbiest. Je kunt de morele verantwoordelijkheid van de overheid niet wegpoetsen met het woord ‘initiatief. De reden om je in een machtspositie te manoeuvreren, is omdat die macht daarna te verpatsen is. In het verwrongen beeld van de reageerder, zoekt iemand eerst de onderwerping van zijn medemens op en dan is hij niet meer schuldig als hij die onderdaan verkoopt aan iemand anders: de koper is schuldig. De machthebber is nu opeen een hulpeloze speelbal van natuurkrachten der lobbiesten.

    Nico [16] reageerde op deze reactie.

  13. Nico schreef op : 16

    @pcrs [15]: Inzake de laatste zin die je schreef, over de schuldvraag; proberen te reconstrueren is wel nuttig:

    Stel jezelf iemand of bijv. een gezin met ‘gouden karakter’ (zacht) voor. Die op de korrel worden genomen om iets af te staan en daar onvoldoende weerbaar tegen zijn. Die misdadigers overhalen om voor hen de soldaat te spelen, en ‘dienend leiderschap’ instellen. Niet geven wat anderen nodig hebben, zoals recht voor de raap informatie, maar wat anderen willen. Uit onmacht jegens ‘barbaren’.

    Daarna komt een kettingreactie op gang. Tijdens het Assyrische rijk werd een geheime dienst bedacht, de ‘ogen en oren van een koning’. Een soort Deep State. Als adel zich bovengronds kan organiseren, dan kunnen ondernemers dat ook. Als adel ondergronds inlichtingenwerkers uit kunnen zetten voor infiltratie, dan kunnen ondernemers dat ook (‘Artificial Intelligence’ met undercover medewerkers als sensoren). Enzovoort.

    Bij een gekweekt en gecultiveerd karakter van ‘brandjes blussen’, brandpreventie en vluchtroutes aanleggen en onderhouden denkt niemand meer aan hoe het ook alweer begonnen was. Want iedereen is te druk. Terwijl de oorzaak individueel gevonden kan worden wordt generiek aan symptoom-bestrijding gedaan, waardoor weer volgende problemen worden veroorzaakt.

    Terwijl velen aan de schuldvraag denken, zien anderen dit als een geneeskundig probleem; geestesziekte. Kan die genezen worden of is iemand een gevaar voor zichzelf en anderen? Overheid in de rol van onderwerper en uitbatings-mechanisme is beslist een gevaar voor zichzelf en anderen. Maar ja, overheid is ontworpen als bestuurlijke club, terwijl anderen ‘wijzer’ maken werd overgelaten aan geestelijken. Waarna in de praktijk de burgermeester of staatshoofd de ‘pool’ van potentiële medewerkers door pover optreden arm houdt, terwijl geestelijken ze dom houden. En dan maar klagen dat er problemen opduiken, die toch echt veroorzaakt zijn door anderen te geven wat ze willen (of juist niet willen om ze te frustreren), maar niet wat ze nodig hebben, zoals recht voor de raap informatie.

    Waar alles en iedereen aan ten ondergaat is m.i. weinig meer dan een gebrek aan elementaire kennis. Die wordt door van alles en nog wat naar de periferie verdrongen.

    Nico [17] reageerde op deze reactie.

  14. Nico schreef op : 17

    @Nico [16]: Met elementaire kennis bedoelde ik overigens elementaire zelf-kennis. Dus niet kennis van het Periodiek systeem der elementen, een stiekeme manier van wetenschappers om bestuurlijke posities in beeld te brengen, waarvan de vulling afhankelijk is van hoe ‘zwaar’ iemand is.

  15. toute va bien schreef op : 18

    @Bertuz [12]: Wat fair is berust niet op één mening maar velen, wat U ruis noemd, zou ik chaos willen noemen, moet vaak aan mijn vader denken door omstandigheden van Diamant slijper ambtenaar geworden, een op en top PVDA er, eerlijk tot op het bot, bij de sociale dienst veel goeds gedaan, en dan Willem Drees, hebben we onze ver’zorgde oudedag aan te danken, als Burger nog zou leven, was de PVDA of hoe het heten mag nog steeds aahn de macht en niet dit zooitje Bilderbergers aanhangers !

  16. toute va bien schreef op : 19

    @Nico [14]: Heb niets tegen individueliteit, sterker nog ik ben er vierkant voor, maar de mensen moeten leren waar hun belangen liggen, en bij wie, daar heb je sterke inteligente maar vooral intégre mensen voor nodig, al die zielige sexueel verdwaalde psychoos zijn niet geschikt om een éénheid te smeden, voor mij is in een land de bevolking het allerbelangrijkste hoe die reilen zeilen, de happy few zorgt wel voor zich zelf buitenkijf !

    Nico [20] reageerde op deze reactie.

  17. Nico schreef op : 20

    @toute va bien [19]: Het punt is waarschijnlijk dat zo ongeveer iedereen op een dwaalweg gestuurd is door valse profeten. Daar komen allerlei waanideeën van. Een typisch geval van het probleem is de oplossing? Hoewel de oplossing door decision makers tot een probleem kan worden gemaakt 😀

  18. Easymoney schreef op : 21

    @rien [2]: De prijs van zink wordt bepaald door de waarde en waardering van zink. Waarom heeft zink een waarde, omdat het een bouwmateriaal is, die in producten wordt verwerkt. De prijs vertegenwoordigt de waarde die onderstaat in de onderhandeling tussen een kopen en verkoper.
    Als de prijs van zink nul is, heeft zink ook geen waarde of waardering. Zelfs woenstijn zand kan waarde hebben, als het een bouwmateriaal wordt, en kopers zijn er bereid er voor te betalen.

  19. Easymoney schreef op : 22

    Karl Marx heeft met de arbeids- en waarde theorie in die tijd een belangrijke bijdrage geleverd in de beschrijven van het begrip arbeid, loon, winst en prijzen. In die tijd werd zijn boek ook als een belangrijk werk gezien.
    Echter, Karl Marx’s theorie is tientallen jaren erna, door de klassieke economen via argumenten en bewijslast onderuit gehaald. Met name de stijging van de lonen, arbeidsverdeling en specialisatie, een groeiend productiecapaciteit (en daarmee de groei van de economie) en de concurrentie tussen ondernemers om de beste werknemers te krijgen heeft geleid tot nieuwe economsiche inzichten.
    Das Kapital is dus geen economische leer meer, omdat de inzichten compleet achterhaald zijn. De volgelingen van Karl Marx, hebben het Boek daarom ook gepositioneerd als een politieke stroming, dan is bewijslast ook niet meer relevant, want in de politieke arena gelden andere waarden en normen nl. leugens en verdraaingen. Ik kan geen enkel land opnoemen die met een communistisch of een socialistisch programma, tot een succes is gekomen. Het is allemaal uiteindelijk in een dictatuur geeindigd.
    De vragen die de Hang Bejaarde stelt, zijn de juiste vragen. Doctrines worden door de realiteit altijd achterhaald.

  20. Hang Bejaarde schreef op : 23

    @Bertuz [6]: Geen probleem, ik ram er ook vaak naast op het toetsenbord.

    De obsessie van de politiek met het minimumloon is fascinerend. Hoewel men het er over eens is dat het ML te weinig is om behoorlijk van te kunnen leven, moet het toch in stand worden gehouden op het huidige niveau. Dat komt natuurlijk omdat er allerlei sociale ‘zekerheid’ gebaseerd is op de minimum dag/uur lonen.

    @toute va bien [11]: Skoda is een Volkswagen met een ander logo er op. Lijkt mij een prima auto. Met BMWs kan het verkeren. Zelf heb ik nooit problemen gehad met BMWs maar ik ken mensen die continu gelazer hebben met hun BMWs die blijkbaar niet zo degelijk gebouwd zijn.

    Hier in de stad rijd ik op een oude fiets en een auto huur ik wel als ik er eentje nodig heb.

  21. formidabele schreef op : 24

    Heb eens vernomen dat zink vrijkomt als bijproduct bij de bewerking,vervaardiging van alluminium?
    Tenslotte zink is een roestbeschermer en als de auto niet te snel roest, kan ie ook niet verkocht worden?

  22. NAJEF schreef op : 25

    @rien [2]:

    Hoewel ik tegen overheid ben, zou ik zeggen dat een bedrijf de overheid moet betalen en dit voor een aantal redenen.

    Het extracten van middelen uit de grond gaat altijd gepaard met enorme vervuiling en belasting van de omwonenden. Een bedrijf zou alles aan doen om het opruimen van zijn zooi niet te hoeven te doen of net aan tot de normen. Als het bedrijf ophoud met het extracten blijft er een verwoest en vervuild gebied die weer opgeknapt moet worden, dat is de taak van de overheid.

    Daarnaast trekt zo’n mijnbouw mensen die dan in die buurt gaan wonen, als het bedrijf weggaat zijn er veel mensen die werkloos zijn. Ook hiervoor moet de overheid (in deze vorm) een oplossing voor verzinnen en dit kost geld.

  23. The Red Pill schreef op : 26

    @anp rebel [7]:

    zonder overheid imploderen kartels in no time.

    hoofdstuk 10 van Man, economy and state : mises.org

    Rothbard : “It is no crime to be ignorant of economics, which is, after all, a specialized discipline and one that most people consider to be a ‘dismal science.’ But it is totally irresponsible to have a loud and vociferous opinion on economic subjects while remaining in this state of ignorance.”

Reageer ook, maar check eerst de huisregels

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Reacties met meer dan vijf links worden gemodereerd voor ze worden weergegeven om SPAM tegen te gaan. Je kunt <a> <b> <i> tags gebruiken in je commentaar.
Ga naar Gravatar om je Avatar aan te passen.