- Vrijspreker.nl - https://www.vrijspreker.nl/wp -

Voetbal, Spreekkoren, Overheid en slap beleid.

In de media is op dit moment hoogconjunctuur over de “Spreekkoren”.
Hele groepen fans gaan collectief schreeuwen, en dat zint andere groepen niet.

Vandaag een paar facetten als eerste indruk.

In een stadion is het gejuich van de toeschouwers een essentieel onderdeel van de lol. Ook kan dat de spelers stimuleren. Zie maar eens het belang dat aan “thuiswedstrijden” gehecht wordt.
Maar de tegenpartij kan het niet zo leuk vinden, en gaat er dus tegenin.

Een aantal factoren spelen een rol, en die factoren worden bij het beheersen van die spreekkoren niet onderscheiden of door elkaar gehutseld.

Als er “Hup Holland” gezongen wordt, zijn er weinig bezwaren. Hooguit van de tegenpartij!
Als ze het hebben over de (Nederlandse) Leeuw in zijn hemdje, vraag ik me al af of dat Nationaliteitschennis is. Maar omdat niemand het erg vindt, hoeven we daar geen aandacht aan te besteden.

Als ze zingen van “Hi-Ha-hondelul” mag dat dan?
Vanuit libertarisch oogpunt wel. Er wordt geen fysiek geweld geïnitieerd. Of de scheidsrechter dat niet “leuk” vindt, of dat ik dat “onfatsoenlijk” vind, doet dan niet ter zake. Dat is zijn eigen beoordeling. Als hij geen hondenlul is, hoeft hij er zich ook niets van aan te trekken.
En als de eigenaar van de faciliteit dat niet wil toelaten, dan moet hij er een eind aan maken.

Als ze zingen dat die “jodenjongen, aan de strop moet”, wordt het dreigen met geweld. En daar ligt de libertarische grens. Die schreeuwers moeten opgepakt worden.

Maar dat heeft men al decennia niet gedurfd. Vandaar een steeds verdergaande escalatie!
In het nu spelende geval, waarbij de vriendin van een van de spelers in spreekkoren wordt uitgemaakt voor “hoer”, vindt men dat dit wel te ver gaat.
Nu wordt geprobeerd de zwarte Piet door te schuiven. In plaats van dat de organisator van de wedstrijd, of de eigenaar van het stadion, de verantwoordelijkheid nemen en zeggen dat zij bepalen wat er wel of niet op hun terrein mag gebeuren, gaan ze naar de overheid, in dit geval de burgemeester. Die moet dan maar bepalen wat er moet gebeuren!
En die gaat dan naar de regering in den Haag, die er dan ook weer uitgebreid over gaat praten. En de Minister van Binnenlandse Zaken, Johan Remkes, gaat zich bemoeien met voetbalwedstrijden.

Als er gewoon de eenvoudige libertarische spelregels nageleefd zouden worden, zou het probleem nooit zo ver geëscaleerd zijn. Er zou helemaal geen probleem zijn.

P.S. Het lijkt me ook niet netjes en niet nodig dat de media zich zo wellustig op dit geval storten en bij elke uitzending uitgebreid met naam en toenaam vertellen over de “hoer van Amsterdam”!