Lance Armstrong; afgunst op zijn prestatie?

Lance Armstrong is de Amerikaan die kanker had. Op de een of andere wijze heeft hij die overwonnen en is “Tour de France” wielrenner geworden. Als enige in de geschiedenis heeft hij deze Tour zeven jaar achter elkaar gewonnen! Nu komt de aantijging dat hij zes geleden doping gebruikt heeft!

Lance heeft nu gezegd er mee te stoppen. Hij heeft kapitalen verdiend en wil andere dingen gaan doen. En net nu komen uit Frankrijk berichten dat Lance in 1999 ongeoorloofde stimulerende middelen gebruikt zou hebben. Na zes jaar komt iemand met het bericht dat hij in ingevroren urinemonsters van Lance EPA resten gevonden heeft. De Franse directeur van de Tour, Jean-Marie Leblanc, gaat daar op in en het verhaal komt in de wereldpers.

Let wel, zes jaar lang hebben ze niets gezegd en nu komen ze plotsklaps met een bewering waarop het praktisch onmogelijk is om je te verdedigen. Lance zelf heeft geen plas van 6 geleden meer. Wie kan ooit bewijzen wat er in die zes jaar met die ingevroren (?) monsters is gebeurd?

Armstrong wil er wel tegen in gaan. Denkt aan een juridische aanklacht, al weet hij dat dat “minstens een jaar werken en anderhalf miljoen dollar zou gaan kosten”. Hij realiseert zich natuurlijk ook dat hij die tijd veel beter kan gebruiken voor andere zaken.

Wat gebeurt er hier? Er is hier een mens die iets enorms heeft gepresteerd. Hoe je ook over de waarde van snel fietsen denkt! En dan komt de pers die graag inspeelt op de afgunst en jaloezie die er in de wereld heerst. Die gaat dan vertellen dat die prestatie helemaal niet zo groot is. Hij had dope gebruikt. Ja, zo kan ik het ook! We hoeven hem niet te bewonderen. Ja, hij was geen held, hij heeft de boel bedrogen.

Er is te veel jaloezie en afgunst in deze wereld.
We kunnen alleen in een betere wereld terechtkomen als we dergelijke individuele prestaties gaan leren waarderen, bewonderen en als voorbeeld voor onszelf leren zien.