De EU-éénheidsworst wordt steeds langer en dikker.
Ik lees dat in Spanje de Siësta voor ambtenaren wordt afgeschaft, in de hoop dat dan ook het bedrijfsleven zal volgen. Dit om aansluiting te krijgen op de Europese arbeidspraktijk. Bedrijven waren tot nu toe een groot deel van de middag onbereikbaar voor buitenlandse klanten.
Ambtenaren moeten nu dus tussen twaalf en één uur lunchen. Ze zijn dan om zes uur klaar (i.p.v. om negen uur) en hebben zo ook meer tijd voor hun gezin. Ziezo, Big Brother heeft weer eens gesproken!
Wat denkt de Spaanse overheid hier nu mee te bereiken? Een opbloei van de economie? Ik zie dat nog niet zo zitten. De ‘siësta’ cultuur in warme landen is er niet voor niets. Iedereen die wel eens in een warm land komt weet uit ervaring dat je de eerste helft van de middag niet tot veel in staat bent. Je probeert dat wel even, maar moet het dan al dra opgeven. Toegegeven, mensen die in een ruimte met airco werken zullen van de hittedip weinig merken, maar wat van al die mensen die hun beroep in de buitenlucht uitoefenen? Ik denk dat die mensen, al was het alleen maar uit gewoonte, in de voormalige siësta-tijd niet erg optimaal zullen functioneren. De tijd dat ze dat wel zouden doen – namiddag en vroeg in de avond – is dat grotendeels voor hun werk niet meer nodig. Kortom: in de werktijd zal er minder worden gewerkt. Dág, economie!
Wéér een stukje cultuur dat vanwege overheidsbemoeienis moet verdwijnen. Maar ik heb nog een beetje hoop. Misschien is de natuur in dit geval sterker en doezelen de Spanjaarden lekker door, ondanks het verbod uit een Airco-Overheidsgebouw !
Bijdrage van Saartje
























[30] Kijk, hier is iemand die het heeft begrepen. Ik heb dan geen jaren in Spanje gewoond maar heb daar net een half jaar gestudeerd, in Madrid om precies te zijn.
Ten eerste: in het centrum is er al geen sprake meer van siesta. Buiten het centrum zijn de meeste winkeltjes van 2 tot 5 gesloten en gaan daarna weer open. De restaurants zijn natuurlijk ook op de siesta tijden ingesteld.
Je kunt dus eigenlijk zeggen dat het meest commerciele deel hun tijden uit financiele noodzaak aanpast en de rest nog vrolijk doorgaat. Hier komt dus de hele discussie uit voort, de hele roep om verandering. Wat we hier ook allemaal zeggen, we kunnen het toch niet tegenhouden. Eerst gaan de tijden bij de ambtenaren veranderen, daarna sluiten de op het buitenland georienteerde bedrijven zich hierbij aan. Hierdoor zullen er restaurants zijn die hun tijden gaan veranderen en vervolgens sluiten zich hier steeds meer bedrijven bij aan.
In Madrid zal dit in rap tempo veranderen, de buitengebieden zullen langer op zich laten wachten. Het is dus geen kwestie van OF maar WANNEER
Met vriendelijke groet
Comments are closed.