Het corporatisme is een stroming die de staat en het grote bedrijfsleven tot eenheid probeert te smeden. Deze symbiose is zodanig dat de politiek afhankelijk is van de steun van het grote bedrijfsleven, terwijl dit bedrijfsleven daarvan de privileges en voorkeursbehandeling kan afdwingen.

We kunnen aan ons eigen Nederlandse ‘poldermode’ zien hoe dit in de praktijk werkt. Enerzijds krijgen grote bedrijven politieke voordelen via research-platforms, een breed scala aan subsidies en toelages, alsmede bepaalde toegespitste wetgeving die kleinere bedrijven moeten ontberen. Daarom is het ook niet zo verwonderlijk dat veel politici in dit land er nevenactiviteiten op na houden, zoals commissariaten bij grote ondernemingen. Dit stelt deze ondernemingen in staat om voor hen voordelige wetgeving tot stand te brengen. Een voorbeeld hiervan is de implementatie van wettelijk verplichte normen die zijn opgesteld branche-organisaties, dit heeft tot doel om de concurrentie en vrije markt zoveel mogelijk uit te schakelen. Een ander voorbeeld zijn de CAO’s, deze komen periodiek tot stand na overleg tussen de regering, de grote werkgeversorganisaties en de vakbonden. Dit heet het zogenaamde tripartite overleg. Wat vreemd is, omdat maar 27% van de werkgevers zijn aangesloten bij de werkgeversorganisaties en maar 23% van de werknemers zijn aangesloten bij de werknemersorganisaties. Dit geeft duidelijk aan hoezeer Nederland wordt beheerst door een oligarchie, beter bekend als een vorm van regentenstelsel.

In de rest van de wereld is het niet anders. Kijken we naar de kartelvorming en lobbygroepen die zich om de machthebbers hebben verzameld dan ontstaat er een beeld van gedirigeerde economie. Deze zijn met name:

1. Militair-industrieel complex. In 1961 waarschuwde president Dwight D. Eisenhower reeds over dit fenomeen. De lobbygroepen van grote bedrijven op het gebied van militaire expertise en productie hadden een vaste lijn naar de machthebbers in Washington. We hoeven alleen maar te kijken naar de enorme lobby die gepaard ging met de ontwikkeling en productie van de Joint Strike Fighter (JSF). Waarom een overheid hiermee te maken moet hebben in een vrije markt is natuurlijk onduidelijk. Hetzelfde gebeurde in de jaren 70, toen de verouderde Starfighter moest worden opgevolgd door de F16 van de Northrop maatschappij. Hier kwam ook de beruchte Lockheed-affaire uit voort, die aan Prins Bernhard de kop heeft gekost.

2. Medisch-farmaceutisch kartel. De medische zorg is één van de meest succesvolle kartels geweest ooit. Het zwaait al zo’n 400 jaar de skepter over alle medische zorg en heeft alle concurrentie keurig via het gebruik van wetgeving aan banden kunnen leggen. Hetzelfde geldt tegenwoordig voor de farmaceutische industrie die zoveel mogelijk haar middelen inzet om de concurrentie uit te schakelen danwel te verminderen. Dit gebeurt ook via wet- en regelgeving, maar tevens via de lobbygroep die zich heeft genesteld in de overheid. Het is opvallend dat veel politici in Nederland een commissariaat hebben binnen het farmaceutisch kartel. Dit kartel verdedigt haar wereldwijde belangen met verve, vooral omdat hier zo’n 5.000 miljard dollar mee gemoeid is. Een voorbeeld is het aan banden leggen van alternatieve geneeswijzen en de regulering van de vitaminemarkt. De Europese Unie als corporatistische overheid werkt hier graag aan mee. Het is opmerkelijk hoezeer de EU zich heeft ontpopt tot een corporatistische eenheid. Men heeft het graag over een ‘vrije markt’, maar gelijktijdig wordt de Europese markt afgeschermd en gecontroleerd door de Eurocratie met hun vazallen binnen het grote bedrijfsleven, dat wil zeggen de multi-nationale en transnationale ondernemingen die er alle belang bij hebben om de wetgeving zo in te stellen dat zij geen concurrentie hoeven te duchten van eventuele nieuwkomers.

3. Grondstoffenindustrie. De grondstoffenindustrie wordt beheerst door een aantal monopolies en kartels. De eerste is namelijk de grootste en deze heet OPEC, de organisatie van olie-exporterende landen. Dit kartel zet via manipulaties met de productie de prijs van dit product.
De andere is de edelmetalenmarkt, met name goud wordt beheerst door de bancaire sector met actieve medewerking van de centrale banken. Deze hebben in het verleden herhaaldelijke malen geïntervenieerd in de goudmarkt om hun valuta en monetaire belangen veilig te stellen. Nu weet men namelijk dat goud, en in mindere mate zilver, het oorspronkelijk geld is van de mensheid en dat is al 5000 jaar zo, dus hun amateuristische manipulaties zijn gedoemd te mislukken, zoals we dat sinds het begin van deze eeuw hebben kunnen zien.
Een ander edelmetaal dat onderhevig is aan manipulatie is palladium. Dit metaal wordt voornamelijk gewonnen in Rusland en de Russische overheid heeft de prijs van dit metaal in het nabije verleden herhaaldelijk gemanipuleerd. Het werd voornamelijk gebruikt in de auto-industie, maar dat is overgenomen sinds kort door platina. Nog een voorbeeld dat de markt altijd krachtiger is dan elke overheid. Ook de diamatenhandel is in handen van een wereldwijd kartel, geleid door DeBeers met als oogpunt de productie en de prijs van deze edelstenen te manipuleren.

4. Voedingsindustrie. Vooral op het gebied van landbouw heerst er wereldwijd een enorme monopolie. Telkens probeert de Word Trade Organisation (WTO) hieraan paal en perk te stellen en telkens weten de diverse overheden de afspraken hierover te negeren en door te gaan met hun productie- en prijsbeleid. De Europese Unie is hierbij de koploper via de Gemeenschappelijke Landbouwpolitiek, die de prijzen van een aantal landbouwproducten vaststelt. Dit heeft tot gevolg dat Europese consumenten veel meer betalen dan eigenlijk zou hoeven, bovendien hebben de overschotten, die worden gedumpt in 3e wereldlanden tot gevolg dat de producenten van deze laatst genoemde landen ten onder gaan.

Wat we zien is eigenlijk een enorme marktverstoring welke als oorzaak het corporatisme betreft. Kartels en monopolies kunnen eigenlijk alleen bestaan met behulp van overheidsinterventie. Als deze overheidsinterventie wordt afgebroken dan krijgt de vrije markt weer kans om zich te herstellen en hebben we geen behoefte meer aan ‘kartelpolitie’ zoals de AFM of SEC. Zoals we hebben gezien in de reiswereld ontstaan er vanzelf kwaliteitsgarantie-instituten, zoals bijvoorbeeld de Stichting Garantiefonds Reizen (SGF) laat zien. Een vrijwillig verbond dat de reizigers in staat stelt om eventuele schade te verhalen op dit fonds.

nl.wikipedia.org/wiki/Corpo…
web.uvic.ca/ecsac/toronto/p…‘EU%20corporatism’
www.mpi-fg-koeln.mpg.de/soc…‘EU%20corporatism’
en.wikipedia.org/wiki/Cartel
coursesa.matrix.msu.edu/~hs…
www.worldpolicy.org/journal…
www.heall.com/medicalfreedo…
www.freerepublic.com/focus/…
www.mises.org/fullstory.asp…

32 REACTIES

  1. [291] Is het mogelijk om deze spamhoerrr een levenslange IP ban te geven? De 100 laatste reacties zijn bijna niet meer te volgen. Dank jullie wel.

  2. Ene bijzonder interessant artikel, maar het getal van 5000 miljard dollar geloof ik niet. Dat zou 800 dollar per persoon zijn.
    hugo van reijen

Comments are closed.