Meestal is niet meteen duidelijk van wíe we eigenlijk niet mogen klagen, maar vandaag gelukkig wel. Premier Balkenende vindt namelijk dat ik niet mag klagen, als ik niet mee doe aan zijn spelletjes.
Van vrienden wil ik nog wel aannemen dat zij mij soms oproepen om dingen te doen, uit interesse of betrokkenheid. “Ga eens lekker samen uit eten” of “Dit is een prachtig boek, moet je echt eens lezen”. Van de meeste andere adviezen die via de media op mij worden afgevuurd, veronderstel ik dat ze worden gedaan uit welbegrepen eigenbelang. “Koop ons product”, “Lees onze krant”, “Wordt lid van onze club”.
Vanzelfsprekend heb ik er niets tegen wanneer er reclame wordt gemaakt voor bepaalde producten en diensten. Iedereen mag mij vertellen dat het in mijn belang zou zijn, wanneer ik zijn spullen koop. Maar het is wel duidelijk dat Albert Hein mij geen folder in de bus doet, enkel voor mijn belang!
Gisteren riep Balkenende op om toch vooral wel te gaan stemmen! Ook zijn landelijke collega’s van de andere partijen hebben ons opgeroepen vooral niet weg te blijven, in dure reclame-campagnes, die overigens met belastiggeld betaald worden.
Soms benadrukken reclames niet alleen de kwaliteit van hun product, maar gebruiken ook een flink stuk manipulatie om ons te overtuigen: “Zonder dit produkt bent u niet echt gelukkig”.
Zo ook Balkenende: “Wie nu niet gaat stemmen moet straks niet gaan klagen over zaken in de gemeente.”
Wat hij vergeet te vertellen, is dat het product “overheid” niet iets is wat ik kan kiezen! Het wordt mij hoe dan ook opgelegd. “Door de strot geduwd” dus. Als ik daar mijn goedkeuring aan geef, dan mag ik er blijkbaar ook op mopperen. Als ik die goedkeuring niet geef dat moet ik, volgens zijn regeltjes, zwijgen.
Even ter velijking: Stel dat de Firma TheClearView bij mij, ongevraagd, elke week de ramen komt wassen. Volgens de premier is het dan logisch, dat ik over hun service mag klagen zolang ik er ook maar voor betaal. Doe ik dat niet, en mijn ramen zitten gemeerd met troep en strepen, dan moet ik maar mijn mond houden!
Meneer Balkenende: “Ik heb helemaal niet om uw product gevraagd en ik wil er ook niet voor betalen. En ik klaag over alles waarover ik wil klagen. Dat heet vrijheid van menigsuiting. Bovendien ben ik niet gediend van uw adviezen.”
Waarschijnlijk zou het ’t geweten van veel politici sussen, wanneer voldoende mensen hun fiat geven aan hun criminele organisatie. Alsof het slachtoffer tegen de struikrover zegt: “Och, dit geld had ik toch over, neem het maar”.
Nou Balk, ik snap dat jullie er belang bij hebben dat ik ‘gewoon meedoe’, maar ik zie mijn belang toch echt anders. Wat mij betreft lig je lekker de hele nacht wakker, want ik stem deze keer hetzelfde als de vorige keer:
Mijn toestemming krijg je niet. En als ik wil klagen over die ongevraagde troep op mijn ramen, dan doe ik dat. DAT is mijn keuze!
En, oh ja, met mijn gezondheid gaat het prima!

Applaus voor dit prachtige betoog SPY! Een kleine kanttekening waar je zegt; " Bovendien is de groep "rijken" tamelijk klein, te klein om echt iets op te leveren ". Het is nog maar de vraag of het niets oplevert. Want de groep is dan wel klein, maar hun financiele volume niet!
Ik heb (recent, maar ik zou het op moeten zoeken) nog eens ergens gelezen dat de HELFT van al het geld dat op de wereld voorhanden is, in het bezit is van 5(!) procent van de totale wereldbevolking. Dat lijkt mij ook weer niet echt stimulerend voor economische processen, toch?
[29] De rijken hebben immers alles en kunnen dus wel vier jaar sober doen, ik bedoelde dat anders. Ik bedoel dat de middenstand niet zo veel baat heeft bij de mensen die nu rijk zijn en ook geconfronteerd worden met hogere lasten net als de armen;maar de eerste groep heeft lucht,want ze hebben immers alles goed en degelijk aangeschaft, terwijl de armen nu na jaren van bezuinigingen juist toe zijn aan vervanging. In de gulden-tijd had een gezin 4 pers. voor de broodnodige dingen als toiletartikelen,wc papier,schoonmaakmiddelen al zo’n 300 gulden nodig per maand.Die soort dingen blijven er nu juist bij of het gaat ten koste van het eten.
En natuurlijk kan ieder zijn eigen leven zo comfortabel mogelijk proberen te maken op de manier waar hij van houdt. Ik heb ook zo’n paradijsje. Maar waar het mij om gaat dat mensen nu buiten hun schuld de hoge lasten die de overheid maar klakkeloos oplegt,niet meer kunnen dragen. En een jong mens, een student, kan zich zelf niet vergelijken met een stel ouders met kinderen.Dat is appels en peren vergelijken. Je moet je inleven in de situatie van anderen om het te begrijpen. Anne [29]
[32]
Inleven is belangrijk, Anne, maar volgens mij is het nog belangrijker de oorzaak van een probleem op te sporen.
Als het water aan alle kanten je huis uitsijpelt, dan is het prettig wanneer iedereen met je meeleeft (of zelfs je helpt), maar het belangrijkste is toch wel: HET LEK VINDEN.
Het lek in de NL-economie is nu juist de overheid. Zodra de staat zich met een gebied gaat bemoeien wordt het duurder en slechter. Het enige geld dat NL als geheel bezit, wordt verdient door zij die produceren. Toegevoegde waarde leveren.
Reguleren, besturen, beleid maken, politiek bedrijven etc. voegen niets toe aan die productiviteit. Natuurlijk levert de staat ook diensten waar wel behoefte aan is, zoals straten reiniging, vervoer, scholing. Echter de overheid houdt deze diensten ook in stand wanneer er GEEN behoefte (meer) aan is. En ook dat kost geld (denk aan de ‘onrendabele lijnen’ discussie)
Veel werkende mensen kunnen maar met moeite de eindjes aan elkaar knopen. Dat komt echter niet omdat de supermarkt zo duur is, maar omdat ongeveer de helft van hun inkomsten linea rechta richting Dhr. Zalm stromen!! Die legt daar vervolgens misschien wegen van aan, of koopt een ‘kunstwerk’ of betaald de uitkering van weer anderen die liever helemaal niet wÃÂllen werken.
De overheid is niet de oplossing, de overheid is het probleem! Zolang we dit gapende gat in de economie niet stoppen, betekent het ‘koopkracht-verbetering’ van Wouter Bos, niet meer dan het herverdelen van de armoede.
[32] Feitelijk blijft er dan netto minder geld over voor de armen dan er van de rijken kan worden afgenomen, omdat 1. er ambtenaren nodig zijn om voor die herverdeling te zorgen. Daar heeft niemand wat aan, want die voegen geen productie, geen waarde toe en 2. een (groot) aantal rijken ervoor zal kiezen die extra heffing te ontwijken of ontduiken. Als zij bijv. voortaan in België belasting gaan betalen, is Nederland (incl. de armen) slechter af.
Bovendien zou dat voor de gehele economie ook geen verbetering brengen:
Als de rijken besluiten om dan maar minder te consumeren (omdat er minder geld te besteden is), levert dat de middenstander niks op: of je de omzet nu van de een of van de ander krijgt, per saldo blijft dat hetzelfde. Feitelijk zal die middenstander echter slechter af zijn: die ‘rijke’ koopt vaak spullen waar meer marge op zit, dan de ‘arme’ en dat levert de middenstander dus minder op. Bovendien gaat er, zoals ik hierboven aangaf, geld verloren, dus de middenstander krijgt minder van minder.
Als de rijken besluiten om dan maar minder te sparen, is er minder geld beschikbaar om te investeren in bijv. nieuwe bedrijven, nieuwe gebouwen, nieuwe research enz. Het zal duidelijk zijn dat dat banen kost. Dat is niet erg goed voor de economie.
Ik ben het helemaal met Jodocus eens: als het geld en het ondernemen het ‘smeermiddel’ van de economie is, is de overheid het ‘zand’ in het raderwerk: men produceert in veel gevallen niets (belastingambtenaren) of iets waaraan geen behoefte is (Betuwelijn) of iets dat een bedrijf veel goedkoper aan kan bieden (bijv. de PTT van vroeger).
Ik kan mij heel goed inleven in de situatie van anderen die het in deze maatschappij slecht(er) getroffen hebben, maar denk dat de enige oplossing kan komen van een overheid die veel lagere belastingen heft, om dat te bekostigen veel taken afstoot en mensen stimuleert om hun lot in eigen hand te nemen.
Zelfstandigen zijn veel minder vaak ziek en arbeidsongeschikt dan ‘loonslaven’, lagere loonkosten door minder belasting zullen ten goede komen aan zowel bedrijven als werknemers. Door die lagere loonkosten worden bedrijven concurrerender en zullen ze dus meer orders binnen kunnen halen uit het buitenland en meer binnenlands af kunnen zetten omdat de koopkracht van werknemers toeneemt. Luilakken zullen door de meer beperkte (of afgeschafte) uitkering eerder werk aannemen waarvoor ze eerder hun neus ophaalden en waarvoor we nu nog Oost-Europeanen in moeten huren. Bovendien zullen sommige uitvreters ervoor kiezen om naar een land te verhuizen waar men hun houding wel met een uitkering beloont.
Mits men een basisvoorziening treft voor mensen die buiten hun schuld echt helemaal niets (meer) kunnen, zoals geestelijk gehandicapten, MS- en kankerpatiënten in een vergevorderd stadium en andere zeer ernstig zieken waarvan de ziekte wetenschappelijk is aangetoond en die nu in deze toestand geen verzekering meer af kunnen sluiten, zie ik eigenlijk alleen maar voordelen. Die groep ‘onverzekerbare gevallen’ zal uiteraard in de loop der tijd steeds kleiner worden, omdat iedereen dan weet dat hij/zij zo’n verzekering moet afsluiten en de gevolgen van het nalaten daarvan voor eigen rekening komen. Blijven dus alleen degenen over die al op zo jonge leeftijd gehandicapt raken, dat ze toen nog niet zelf voor een verzekering hadden kunnen kiezen (laten we een grens van 18 jaar aanhouden). Ik wil de kinderen nl. niet het slachtoffer laten worden van de nalatigheid van de ouders.
[34] SPY,
Jij schrijft :
"Feitelijk blijft er dan netto minder geld over voor de armen dan er van de rijken kan worden afgenomen,daar heeft niemand wat aan, want die voegen geen productie, geen waarde toe"
Niet helemaal correct : die ambtenaren zelf hebben er wat aan….
Als je topambtenaar bent bij bijv de EU
of één of ander ministerie, of hoge magistraat of inspecteur van het deze of geen, schep je goed poen, heb je flink wat status en wel wat macht….ook kleine bureaucraatjes vullen hun spaarvarkentje met hun ambtenarensoldij….
Daar zit ‘m dus juist de clou van het hele verhaal : BUREAUCRATEN en politici hebben wel BELANG bij het in stand houden van een bureaucratisch apparaat….zij ontlenen hun inkomen,sociale status aan macht eraan.
Dat ze niks produceren of toevoehen is
over het algemeen waar maar de adel in de feodaliteit voegde ook niks toe of
produceerde niks toch heeft die klaploperskaste honderden jaren geleefd op de kap van de produktieven….hetzelfde nu met het
bureaucratisch apparaat.
Groetz,
Cincinnatus.
spy. Jodocus en Cincinnatus,jullie brengen allerlei punten naar voren die wel hout snijden.Er moet een grens worden gesteld aan de bestuurders,dan maar weer een overkoepelend orgaan vanuit het volk (die daar niet voor worden betaald en niet mogen worden omgekocht) die uiteindelijk de financiële touwtjes in handen hebben en de geldkraan dicht kunnen doen.HET is op het eerste gezicht wel leuk en aardig wat jullie voorstellen en misschien goed te raliseren als we met een landje als Nederland zitten waar niet meer dan l miljoen mensen rondstruinen.Maar het is een leger van bijna l7 miljoen.Ze hebben allemaal een dak nodig,warmte,voedsel etc.We moeten dus uitgaan van de gezinnen van nu met al hun kommer en kwel en die kun je dus niet van hun inkomen beroven.De lasten zijn te hoog,die moeten omlaag.Dan komt de rest vanzelf.Een huurhuis moet niet een handelsobjekt worden en een koophuis mag niet worden aangewend om grote hypotheken te nemen en dan daardoor belastingvrij te leven. Een redelijke oplossing moet er zijn,als je mensen naar de maan kunt brengen,kun je ook het nationaal inkomen verstandig en met zorg verdelen.
Misschien een heel andere invalshoek en moeten we ons afvragen wat Jezus van Nazareth zou hebben gedaan als hij hier onverwacht in ons midden opdook.Hij gaf ons het zwaard (van de tegenstelling) zie Jakob Lorbeer,SigmaPress. De rijken mogen daarbij dan gerust een goed en welvarend leven leiden, maar hun zorg moet zijn de mensen om hen heen en helpen waar nodig is.Amen. Anne
[36] Anne,
Het is mijn diepste overtuiging dat laissez-faire kapitalisme het systeem is dat voor de armen in de samenleving het beste uitpakt.
Het is m’n volste overtuiging dat de
invoering van laissez-faire kapitalisme in Nederland de levensduurte drastisch zou doen dalen,
honderduizenden werklozen een produktieve baan zou bezorgen, de woningnood oplossen,het fileprobleem drastisch verminderen en voor een algemene zowel absolute als relatieve welvaartstoename voor de grote meerderheid der Nederlanders, zowel rijken als armen zou zorgen.
Over Jezus zei de leraar op school destijds dat ie de eerste socialist was.Ik heb daar toeng lang over gedacht en het leek en lijkt me principieel onjuist.Socialisme is uiteindelijk meneer A die neemt van meneer B om het aan meneer C te geven.Vele zogezegd sociaal bewogen socialisten zijn zelf
miljonair…ze hebben de mond vol van
solidariteit en de sterkste schouders die de zwaarste lasten moeten dragen en nemen 2/3 of meer van het-vaak zuurverdiende- loon van de gewone man
in naam van sociale rechtvaardigheid maar lui als Bos,Kok, Stevaert, Blair,Schröder graaien voor zichzelf miljoenen bij elkaar.
Jezus daareentegen leerde z’n discipelen niet dat ze de staatsmacht moesten veroveren om meneer B te dwingen aan meneer A te geven…neen zijn discipelen werd aangezegd zelf
naastenliefde te bedrijven…uit eigen zak.Van de eerste christenen wordt geschreven in handelingen dat ze alles
gemeenschappelijk hadden…echter uit niks blijkt dat ze deze samenlevingsvorm met dwang aan anderen
wilden opleggen en hierin zit nu net het principiële verschil met Marxisme.
Over het verschil tussen Christelijke menslievendheid en socialistische solidariteit zie ook : http://www.house.gov/paul/n…
Groetz,
Cincinnatus.
Cincinnatus, Jezus wilde inderdaad dat mensen met elkaar deelden,maar hij was niet een socialist in die zin dat mensen geen eigendom zouden mogen hebben.En inderdaad zoals de eerste christenen waren, zo zou het moeten gaan.Maar je maaktmij niet wijs dat (zonder een enorme mentaliteitsverandering)l7 miloen mensen op een klein stukje grond met elkaar gaan delen op een redelijke manier. Er moeten minder reglementen komen zodat ondernemen weer beloond wordt en misschien moet je het voor kleine ondernemers zoeken in belastingvrijdom (dat is er al een beetje) Maae kijk nu naar de echte rijken, de Ahold ondernemers,Enricon, de witte boordencriminaliteit, de oranjes (die er nog een christelijk sausje over proberen te gooien). Er is nauwelijks nog geloof in dit land, dus dat zal voorlopig niets ten goede keren , Er zullen wel ergere dingen moeten gebeuren. In de oorlog hebben de mensen elkaar onderling nog goed geholpen ,maar dan praat je over een totaal ander slag mensen.Ik heb al die mensen zelf mee gemaakt, dat zijn werelden van verschil.Ik zie het somber in. Ik heb wel idealen maar die zoek ik niet in socialisme of kapitalisme. Groetjes Anne
[38] Volgens mij was Jezeus een communist hoor. Eens, toen Hij op een dag werknemers zocht, -zo vertelt de overlevering-, nam Hij de eerste werknemer aan om 8.00u, de 2e om 9.00u, de 3e en 4e om 9.35u, en dat ging zo maar door. De laatste werknemer nam Hij pas aan om 16.00uur. Toen om 17.00u de werkdag ten einde was betaalde Hij allen het gelijke loon uit…
😈
[39]
Zucht. Is dit serieus?
Het was een parabel, waarin d.m.v. een vergelijking werd uitgelegd dat het koninkrijk der hemelen net zo goed voor de laatkomers als voor de reeds lang-gelovigen bestemd was. Dit omdat sommigen meenden recht te hebben op een grotere hemelse beloning wegens een langere staat van dienst.
Bovendien had geen enkele werknemer iets te klagen, want hij was zelf vooraf vrijwillig akkoord gegaan met het uit te betalen bedrag.
[39] Sander,
Dat zie je dan verkeerd.
Het bewuste stuk vind je in Matheus 20 : 1-16 ( http://bijbel.oneway.nl/ ) .Het betreft een gelijkenis die Jezus vertelde.
Verre van dat het stuk een pleidooi zou zijn voor communisme, vind je er
juist kapitalistische elementen zoals
"contractbrijheid" en het "recht op eigendom" in terug.
De landeigenaar was met de arbeiders een loon van 1 denarie overeengekomen.Later klagen ze daarover want werkers die later waren begonnen en minder hadden gewerkt, kregen ook 1 denarie.
Echter :
vers 13 : Maar hij gaf een hunner ten antwoord: Vriend, ik doe u geen onrecht. Zijt gij niet met mij overeengekomen voor een sikkel?
14 Neem het uwe en ga heen. Ik wil aan dien laatste evenveel geven als aan u.
15 Mag ik met mijn geld niet doen wat ik wil?
Een duidelijke verdediging van het recht om vrij over eigendom te mogen beschikken.
Nederlandse ondernemers kunnen alleen maar dromen van die vrijheid : de lonen die zij moeten betalen, zijn voor een flink stuk opgelegd door de
staat en CAO’s en inplaats van contractvrijheid waarbij ze zelf tegen onderling overeengekomen voorwaarden een contrakt met een werknemer kunnen uitwerken en aannemen wie ze willen , hebben ze zich te houden aan door de
POLITIEK opgelegde quota’s van zoveel
jongeren, zoveel allochtonen enz….
Groetz,
Cincinnatus.
[38]
‘Kapitalisme’ is m.i. niet iets om normaliter moeizaam naar te streven.
Het lijkt mij gewoon de meest natuurlijke gang van zaken: iedereen mag vrij zoeken naar manieren om in zijn onderhoud te voorzien en beschikt vrij over zijn verdiensten.
Daarbij is iedereen volledig vrij zoveel aan hulp en liefdadigheid te doen als hij zelf wil.
Het leidt altijd tot betere oplossingen, want, zeg, 5 miljoen mensen zien meer mogelijkheden en kunnen in vrijheid meer kansen benutten dan ooit voor 1 overheid mogelijk is.
Socialisme is wel een constructie, en wel een theoretische. Die per definitie tot mislukken gedoemd is, omdat geen enkel mens het totale handelen van de mensen volledig kan doorgronden, noch dirigeren.
Het moet per definitie worden opgelegd, omdat het hier gaat om een kunstmatig model.
Het smoort initiatieven wanneer die niet binnen het model passen.
Het is totalitair, bemoeit zich met heel het leven, en leidt dus onvermijdelijk tot extreme bemoeizucht en controle.
In vrijheid goede dingen doen, lijkt mij moreel hoogstaander dan hiertoe, via belastingheffing en justitie, toe gedwongen te worden.
Bovendien blijkt dat vele particulieren talloze hulporganisaties kunnen oprichten, die helpen, waar nodig, ieder op zijn eigen interesse-gebied.
Dit alles ZONDER socialistisch dirigisme.
Socialisme biedt een schijn aan zekerheid en continuiteit, terwijl de vrije markt onzekerder lijkt in dit opzicht.
Maar het is schijn. Elke socialistisch bewind lijkt tot economische neergang te leiden.
Maar het socialistisch model heeft een overzichtelijkheid, waar bestuurders en academici veel van houden.
Dit in tegenstelling tot een vrije markt, die altijd weer voor verrassingen kan zorgen. Die laten gedijen, vergt van bestuurders een zeer bescheiden houding op de achtergrond, onbetekenend zelfs. En dat ligt veel politieke machtszoekers niet bepaald.
Daarom trekt het socialisme altijd mensen aan die graag de macht zoeken en willen heersen over anderen.
Dacht ik zo.
[42] !
Beste Beek,maar dan vergeet je de rampspoed van de "goede werken", de jaren 30: van de steun (gemeente) of de diaconie die met hun barmhartigheid langs kwamen (en gluren) en lakens gingen tellen in de linnenkast voor ze een nieuw verschaften.En de kinderen rode sokken gaven,zodat iedereen op de school wist dat ze van de steun kregen.En in Limburg waar de gelovige vrouwen hun gebreide kledingstukken uithaalden om er weer borstrokjes voor arme kinderen te maken,terwijl hun eigen kinderen in fluwelen jurkjes naar de Hoogmis gingen.Bewaar me,zeg.En de gewone goede mensen niet te na gesproken, het was zelfs zo dat mensen hun zondagse jas naar het pandjeshuis brachten om een oude buurvrouw te kunnen helpen.Nee,liefdadigheid kan niet meer helemaal aan de moderne mens worden overgelaten. Ze storten zich massaal ergens op (de hype van de tsunami) en vergeten dan wat er in Dafur of Pakistan gaande is,bij wijze van spreken. Misschien moeten we inderdaad de economie helemaal loslaten en als vaste regel dat we 20% afstaan voor de algemene pot voor de nodige infrastructuur etc.Dat is simpel,overal terwereld dezelfde regel,eerlijk naar inkomen.Vele ambtenaren kunnen dan in de verzorging gaan werken enzo of het land bewerken, want de oogsten zullen schraal worden met al die wisselende weersomstandigheden.Elke meter vruchtbare grond benutten.Ach zo zal het ook wel gaan als de boel is ingestort en we de ergste calamiteiten achter de rug hebben,maar zo ver is het nu nog niet.We dansen nog even door op de vulkaan. Anne [42]
[44] Die rode sokken, werden niet door de ene particulier aan de andere particulier maar door een ORGANISATIE (als je wil een overheid) aan de arme particulier. Dat lakens tellen: waarschijnlijk idem dito, maar zelfs als een particulier dat wil: prima. Stel ik heb een bepaald bedrag of bepaalde producten die ik aan de armen wil geven. Is het dan niet mijn goede recht om te hecken of die mensen dat echt nodig hebben, om ervoor te zorgen dat het echt bij de (meest) behoevenden terecht komt? Dat doet de overheid bij de huidige uitkeringstrekkers ook. Er is m.i. geen principieel verschil tussen het willen bekijken van je banksaldo en het willen bekijken van de stapel lakens in de kast. Als jij nog lakens hebt en iemand anders niet, dan is het beter dat ik die lakens aan die ander geef.
Als de moderne mens niet meer aan liefdadigheid zou willen doen (wat volgens mij beslist niet zo is!), dan is er ook geen morele basis meer om dat via een belastingheffing aan de mensen op te leggen. Immers, de bevolking staat er niet meer achter. Je kunt toch niet zeggen: ik wil solidair zijn en daarom moet mijn buurman mijn solidariteit betalen. Solidariteit is per definitie vrijwillig.
Bovendien geeft de grote opbrengst van de Tsunami-actie aan, dat er wel degelijk gul gegeven wordt en men zelfs met wildvreemden die duizenden kilometers verderop leven en een totaal ander geloof aanhangen solidair is.
De hoge belastingen die de overheid met een misplaatst beroep op solidariteit opeist, werken juist eerder contraproductief: ik ken een aantal personen die weigerden voor de Tsunami-actie of voor de aardbeving in Pakistan te geven onder het motto: ik betaal (al genoeg) belasting, dus ik ben ontslagen van de solidariteit; dat moet de staat maar doen van mijn belastinggeld.
Het gebrek aan solidariteit met Darfur, de aardbevingsramp enz. zou zo wel eens deels verklaard kunnen worden.
De ambtenaren kunnen inderdaad beter in de zorg gaan werken maar dan wel als zelfstandige of in loondienst bij een winstgerichte onderneming, anders haalt het nog weinig uit.
[44]
Je kunt altijd onaangename situaties vinden.
Maar ik vraag mij af het in de jaren ’30 onder socialistische regimes zoveel beter was. Ik vermoed van niet.
En als in vrije-markt-situaties 10% arm is, en 90% welvarend, maar onder het socialisme precies andersom, lijkt mij het eerste verre te prefereren boven het tweede.
En verder: mensen kunnen niet overal helpen: sommigen helpen bij de tsunami-ramp, anderen in Darfur, weer anderen in Pakistan enz. Dat lijkt mij een normale gang van zaken.
Je kunt niet alle ellende op je schouders nemen. Elk individu kiest hier naar gelang mogelijkheden en betrokkenheid.
En dan is de uitkomst de som der delen.
[35] Waar het mij om gaat, is dat de gemeenschap er niets aan heeft. Uiteraard heeft een sociaal parasiet er zelf wel voordeel van dat hij geld ontvangt zonder dat hij wat produceert of dat mensen hem vragen een dienst te leveren en daarvoor geld betalen.
Ik zie ook geen principieel verschil tussen de adel /feodaliteit en ambtenaren: allemaal parasieten.
[46] Helemaal mee eens: bovendien heb je het RECHT om te helpen, NIET DE PLICHT. Je helpt daar waar je denkt dat het nodig is, waar je denkt dat het zin heeft en eventueel maak je nog andere afwegingen.
Het socialisme gaat er juist vanuit, dat je de PLICHT tot helpen hebt en dwingt je daar d.m.v. belastingen toe. Dat is immoreel. Bovendien werkt het contraproductief doordat dat soort algemeen / breed opgezette regelingen altijd misbruik aantrekken en hulpelozen die nu juist net buiten de regels vallen, in de kou laat staan. Ook zijn de kosten vaak zo hoog dat slechts een klein percentage ter plekke nuttig kan worden gebruikt. 40 jaar ontwikkelingshulp heeft dat toch wel aangetoond: geen enkel land dat die hulp ontving, is er ook maar iets mee opgeschoten, in tegendeel! De landen die het nooit ontvingen (Zuid-Korea, Taiwan, Singapore, Honkong enz.), gaat het wel relatief goed.
[46]In de jaren 30 zuchtte Nederland onder Colijn,die zich had verrijktin de koloniën.Hij was het tegendeel van een socialist,hij was miljonair in de jaren dertig, zoiets als miljardair nu. Hij was van de ARP overigens. Wat mij altijd doet afvragen: hoe kan iemand die zelf in zo’n welstand leeft zo’n beleid opleggen aan mensen in zulke barre omstandigheden als toen? En de gotspe,dat alles om de gulden hard te houden, Ook weer zo iets, het is hem niet eens gelukt. En zo ging Nederland verarmd en uitgeput de oorlog in en kwam de Grote Ellende er nog eventjes vijf jaar overheen.En de rijken en machtigen,ze zaten al in Engeland nog voor er een schot gelost was. Dan heb ik liever met oude Drees te doen die als eerste de oude dag van de bejaarden veilig stelde.Laat Drees niet perfekt zijn geweest maar voor dit besluit verdient hij de hemel. Anne [46]
[49] Beste Anne,
In principe ben ik het met je eens, maar ik zou het nog veel breder willen stellen: Hoe kan iemand (wie dan ook!) welk beleid dan ook aan wie dan ook durven opleggen?
Met andere woorden: waar haal jij als politicus het recht en het lef vandaan om mij te vertellen wat ik met mijn bezit of leven moet doen?
Ik ben nl. niet minderjarig, onder curatele, geestelijk gestoord en jij, politicus, bent m’n moeder niet!
Het probleem ligt dus veel breder: er zijn veel teveel mensen die de ander willen voorschrijven hoe die moet leven (en vervolgens trouwens in volstrekte tegenspraak tot eigen principes leven, denk aan Kok, Rosenmöller enz.)
[50] Ja daar heb je gelijk in SPY,maar hoe wil je l7 miljoen mensen als kakelende kippen door elkaar willen laten kroelen.Wat jij bedoelt is alleen op kleine schaal mogelijk, een nieuw grondgebied met mensen die min of meer gelijke ideeën hebben. En dan moet je ook de de kinderen in die trant opvoeden.Maar als je zo zo opvoedt ontneem je die kinderen ook al weer vrijheid. Ik denk wel dat je van te voren dan een aantal basisregels met elkaar moet afspreken,waaraan iedereen zich gaat houden.Anne [50]
[51] Er zijn vast wel praktische problemen, maar in grote lijnen gaan we nog steeds zo met elkaar om zoals de meeste mensen dat nu ook al doen: de grens van je vrijheid ligt daar waar je de vrijheid van een ander belemmert. Op plaatsen waar veel (verschillende) anderen komen, liggen die grenzen nauwer, als je op je eigen terrein bent, ligt die heel wijd: wat mij betreft kan iedereen dus elk bouwwerk op zijn eigen grond bouwen zolang dat geen schade toebrengt aan het bezit van een ander. Bouwvergunningen en welstandscommissies worden afgeschaft en de betrokken ambtenaren zoeken een andere baan.
Belastingen zijn er niet of nauwelijks (behalve wellicht een overgangsrecht voor wie nu "een brandend huis" is en zich nu niet meer commercieel kan verzekeren en eventueel degenen die al heel jong gehandicapt raakten en dus niet zelf zo’n verzekering konden afsluiten (dan is de belasting dus gekoppeld aan het krijgen van een kind waardoor een bepaalde minimumdekking gekregen wordt tegen handicaps die vóór het 18e levensjaar ontstaan). Uiteraard zijn er verder dus ook geen uitkeringen: dat verzeker je allemaal zelf in de mate dat je dat wil.
Mensen mogen allerlei ideeën hebben en anderen proberen daarvan te overtuigen, zolang je een ander maar nergens toe dwingt.
Veel van wat nu in het Wetboek van Strafrecht staat, blijft erin (moord, doodslag, verkrachting, diefstal, oplichting enz., zij het wellicht met andere strafmaat en zeker met een ander gavngenisregime) andere dingen (drugsgebruik bijv.) verdwijnen.
Voor gebruik van de (openbare) weg betaal je per km aan de eigenaar.
De meeste mensen hoeven hun levensstijl niet erg aan te passen, lijkt me. Je betaalt geen of nauwelijks nog belasting en koopt met het geld dat je daarmee bespaart diensten of producten in, waaraan je behoefte hebt (bijv. verzekeringen).
Misschien is er nog een bepaalde hoofdelijke heffing voor een paar zeer basale overheidstaken (veiligheid, rechtspraak, landsverdediging enz.) maar dat mag voor slechts een zeer gering deel beslag leggen op je inkomen.
De verdere details voeren hier te ver, maar in ieder geval kan ik mijn inkomen voor het grootste deel vrij zelf besteden en schrijft niemand mij de wet voor, zolang ik anderen niet in hun vrijheid beperk.
[5Ja, hier kan ik het wel voor een groot deel mee eens zijn.Alleen zal de overgangsregeling voor de "brandende huizen"nog een langdurige kwestie zijn. Ik denk dat je moet beginnen (voorlopig) met een heffing van 20 % op ieders inkomen. Maar wat doe je als iemand in zijn kleine voortuintje ter grootte van een theedoek een toren wil bouwen, waardoor jij geen straaltje zon meer krijgt? Anne2] [52]
[49] Colijn heeft ervoor gezorgd dat in Nederland (als laatste West-Europese land, onder enorme politieke druk) tot 1936 werd vastgehouden aan de gouden standaard. Geen politicus sindsdien had zo’n controversieel beleid zolang kunnen vasthouden. Als dit een vergelijking met Drees moet voorstellen, mag u uw fiatrode staatsaalmoes houden.
Comments are closed.