Wetenschap op drift (2)

DEEL 2: Het HIV/AIDS-fiasco.
Dit is een bijdrage in een serie over, wat ik wil noemen “gekaapte wetenschap”.
De auteur van het oorspronkelijke artikel “Why I quit HIV”, Rebecca Culshaw, PhD. verrichtte 10 jaar onderzoek aan mathematische modellen van de HIV/AIDS -hypothese. Zij verliet het onderzoek zonder resultaat, omdat deze hypothese geen wiskundig model toelaat, waarmee enigszins betrouwbare voorspellingen kunnen worden gedaan.
Zij wijt dit o.a. aan het feit, dat de definitie van AIDS verre van duidelijk is en dat AIDS zelfs geen consistente entiteit is. Hier volgt een Nederlandse samenvatting van haar artikel, dat recentelijk verscheen op LewRockwell.

“De classificatie “AIDS” werd begin jaren 1980 niet als ziekte maar als medische bewakingsinstrument ingesteld om artsen en functionarissen van de volksgezondheid te helpen een vreemd nieuw syndroom te begrijpen, dat vooral jonge homoseksuelen trof. In de twee tussenliggende decennia is het ontwikkeld tot iets heel anders. Vandaag de dag lijkt AIDS namelijk weinig tot niet op het syndroom, waarvoor het was benoemd. Om een of andere reden is de definitie “AIDS” door de Centers for Disease Control and Prevention (CDC) verschillende malen gewijzigd en steeds uitgebreid om nog meer (italics vertaler) ziekten te omvatten (welke allemaal al decennia vóór AIDS bestonden).

Meer dan de helft van alle AIDS-diagnosen, die in de laatste jaren in de VS zijn gesteld, werden gesteld op basis van het aantal T-cellen en een “bevestigende” positieve antilichaamtest – m.a.w. een dodelijke ziekte wordt telkens opnieuw vastgesteld zonder een enkele klinische aandoening, terwijl de voornaamste doodsoorzaak van HIV- positieven in de laatste jaren een gestoorde leverfunctie is, wat hoe dan ook géén AIDS- definiërende ziekte is, maar een erkende bijwerking van proteaseremmers, die asymptomatische individuen in massieve dagelijkse doseringen jarenlang innemen (italics vertaler).

Het is wat dit betreft van belang op te merken, dat “viral load”, net zomin als antilichaamtests, ooit tegen de gouden standaard van HIV -isolatie is geverifieerd (italics vertaler). bDNA gebruikt PCR als gouden standaard, PCR gebruikt antilichaam tests als gouden standaard en antilichaam tests gebruiken elkaar. Niet één gebruikt HIV zelf.
De werkelijke slachtoffers in deze bende zijn degenen wier leven ondersteboven wordt gegooid door het stigma van een HIV-diagnose. Deze mensen, waarvan de meeste perfect gezond zijn, worden aangezet om intimiteit te vermijden en worden verder gebrandmerkt alsof zij op de een of andere manier vreselijk dwaas en zorgeloos zijn geweest. Zij worden zelfs aangemoedigd massieve dagelijkse doses van enkele van de meest giftige medicijnen in te nemen die ooit zijn geproduceerd.

Wat betreft de vraag wat AIDS dan wel veroorzaakt, als het geen HIV is, zijn er vele plausibele verklaringen gegeven door mensen die als deskundig bekend staan. Vóór de ontdekking van HIV, nam men aan, dat AIDS een leefstijlsyndroom was, dat meestal veroorzaakt werd door gebruik van recreatieve drugs (“party drugs”) in het wilde weg. Onderdrukking van het immuunsysteem heeft vele oorzaken: van overbelasting met microben tot verkeerde voeding. Waarschijnlijk zijn al deze factoren de ware oorzaken van “AIDS”. Immuundepressie heeft vele manifestaties en een syndroom met vele manifestaties heeft waarschijnlijk vele oorzaken.

Laat het voldoende zijn te zeggen, dat de HIV- hypothese van AIDS niets dan ongerealiseerde voorspellingen heeft opgeleverd- over zijn verspreiding, over het beschikbaar komen van een vaccin, over een aanstaand diermodel enzovoort, en geen enkel leven heeft gered.
Na tien jaar betrokkenheid bij de academische zijde van HIV- research, zowel als bij de algemene academische wereld, geloof ik werkelijk, dat de blaam voor de universele, onvoorwaardelijke op geloof gebaseerde acceptatie van zo’n gebrekkige theorie, vierkant valt op de schouders van diegenen onder ons, die actief een compleet onbewezen hypothese in het belang van de bevordering van onze carrières hebben aanbevolen.

Natuurlijk, wetenschappelijke hypothesen dienen te worden bestudeerd, maar geen hypothese dient te worden aanvaard als feit, voor hij is bewezen, in het bijzonder een waarvan de blinde acceptatie zulke verschrikkelijke consequenties heeft. Gedurende twintig jaar is het grote publiek grotelijks misleid en slecht geïnformeerd. Als iemand die is opgevoed door ouders, die me van jongs af aan leerden nooit iets te geloven alleen, omdat “ieder ander het voor waar accepteert,” kan ik niet langer alleen stil blijven zitten en niets doen, daarmee bijdragend aan deze waanzin. En de waanzin heeft lang genoeg voortgeduurd. Als mensen -als eerlijke academici en wetenschappers – is het enige wat we kunnen doen te zorgen, dat de waarheid aan het licht komt.”

www.lewrockwell.com/orig7/c…

Eerder verschenen in deze serie:
“Wetenschap op drift (1); Peter H. Duesberg, een moderne Copernicus ?”
www.vrijspreker.nl/blog/?it…

© Copyright 2006 Vertaling: Harry Stulemeijer