Het begon allemaal zo goed. Zo werd ik weer wakker, deed de koffiezetter het nog, regende het niet en scheen de zon zowaar af en toe. Toen zette ik op verzoek de TV aan. Op het programma ‘Buitenhof’ nog wel. Naast wat politiek gebrabbel van ene Klink, die de ene vraag na de andere uiterst kundig wist te ontwijken, was het de beurt aan twee ras-europeanen om een kastanjeboom op te zetten. Want: “Europa staat aan de vooravond van een turbulent decennium. Er ligt een principeakkoord over het Hervormingsverdrag maar de tegenstellingen tussen de Europese landen en burgers lijken scherper dan ooit. In Buitenhof een debat (wat een giller) tussen twee Europeanen: schrijver Geert Mak en staatssecretaris Frans Timmermans. Over de toekomst van Europa, de lessen van het verleden en de valkuilen op weg naar meer politieke en culturele saamhorigheid.”.. Stom van mij, ik had het kunnen weten..
Het propagandistische gesprek tussen de heren Mak (M) en Timmermans (T), onder de bezielende leiding van Clairy Polak, begint over hoe gezellig de gesprekken zijn onder het toeziend oog van de koningin. Gesprekken die geregeld worden door de paleiscommissie, en die in het bijzijn van zelfbenoemde ex-anarchist Mak gingen over Europa. Gesprekken ook, die belangrijk, mooi en effectief zijn en waar iedereen vrolijk en opgewonden van wordt. Ergens tijdens dat mooie gesprek werd vastgesteld dat ‘we’ teveel naar ‘onszelf’ kijken. Een goed moment om de heren te vragen wie ‘we’ eigenlijk zijn, en of ‘de Nederlander’ nog wel bestaat, gezien de uitingen van de oppertroetelallochtoon onlangs. Maar niet in deze Europese TV-promotieshow, waarvoor een herdefinitie van het woord ‘debat’ nodig zal zijn om deze walgelijke vertoning ooit als zodanig te kunnen bestempelen.
Deze schok nauwelijks te boven, komt de volgende vraag. Of de opmerking van 6 grote denkers uit het buitenland, dat ‘we’ teveel naar onze eigen navel staren, exemplarisch is.
T: Denkers zitten er ook in NL. Als je jezelf wilt leren kennen dan is het goed dat er een buitenlander tegen aan kijkt, leren we meer van onszelf.
M: Nederland is een van de belangrijkste pioniers van de EU. Vandaar dat ‘iedereen’ zich rot geschrokken is van ‘nee’. Als Nederland zijn we bang voor het ‘continent’. De VS is zich aan het veranderen richting Stille Oceaan. Nederland moet zich wenden naar het ‘continent’, dat schijnt voor Nederland moeilijker te zijn dan voor Belgie.
T: Tot 89 moesten ‘we’ vanwege de Sovjet-dreiging Europees samenwerken. Daarom was Nederland degene die Engeland bij de EU haalde. Door de val van de Berlijnse muur is alles aan het schuiven geraakt. Het plechtanker van koude oorlog is weg. Het oudhollandse neutraliteitseffect moet overboord.
M: De koude oorlog was makkelijk, de verhoudingen waren duidelijk. Sinds de val van de muur zijn de risico’s toegenomen en de wereld gevaarlijker geworden. Nederland moet een nieuwe weg zoeken. Ze kunnen zich niet meer op VS richten. De VS heeft zich afgewend van de EU. NL moet zich meer op het continent gaan richten en kritischer naar de VS gaan kijken. We moeten erkennen dat de EU en de VS een andere weg inslaan, we zijn fundamenteel anders omdat wij in een sociaal kapitalistische samenleving leven.
T: EU moet naar elkaar toegroeien. Het verschil tussen de EU en de VS wordt steeds groter.
verbaasd dat programma doorregen is van EU. Wij moeten ons aanleren dat wij onderdeel van de EU uitmaken.
M: (slijmt, speelt rol met verve) Politici fungeren als excuustruus. Voor het overgrote deel komt regelgeving uit Europa, maar daar wordt alleen naar verwezen als het mis gaat: dan ‘komt het uit europa’
T: Dat is niet alleen een probleem van de Trêveszaal, maar ook probleem van NL. Er wordt alleen over de EU gepraat als het mis gaat.
Inderdaad exuustruus-mentaliteit.
M: Het huidige mechanisme in de politiek is dat politici minder dan vroeger te zeggen waar het op staat. Sarkozy is dan weer een uitzondering.
T: Europa wordt steeds meer ‘chefsache’. Buitenlands beleid: als je teveel achter VS aanloopt bereik je niks, als je je afzet ook niet. Je zult als EU een werkbare verhouding met VS moeten hebben. Frankrijk heft zoich onder Chirac teveel tegen de VS afgezet, Sarko draait dat weer terug.
M: Wij moeten in EU coalities met staten in VS sluiten, bijvoorbeeld Californie. Er zijn vaak gemeenschappelijke belangen.
Het systeem is uit balans, er zijn wel EU-regels voor chococake etc., maar voor bijvoorbeeld defensie is dat niet ontwikkeld. Het wordt urgent. Kijk maar naar de klimaat-problematiek.
T: Het systeem is inderdaad uit balans. De Europese economie is intern gericht om bedrijven te faciliteren, maar te weinig gericht op werknemers.
M: Grote problemen komen op ons af. De EU is een succesformule. Het werkt heel goed. Wij hebben de sleutel in handen van de oplossing. Voor het klimaaatprobleem zijn mondiale maatregelen nodig. De souvereiniteit moet naar een hoger orgaan overgaan. Daar is de EU goed in.
Dat produkt moet geexporteerd worden.
T: In grote bedrijven is nooit iemand die opstaat en zegt: hou op met zeuren. Er moet meer tegenspraak komen tegen de Euro-scepsis. Burgerschap kun je niet opleggen. Dat kan slechts door het geven van een goed voorbeeld en goede regelgeving. Ik vind het raar dat ouders schrijven dat hun kind teveel drinkt en daar maatregelen van de overheid verwachten en aan de andere kant sceptisch staan tegenover Europa.
M: De angst moet worden overwonnen door een rol te vervullen: een policitus moet leiding geven, de rug recht houden en niet bang zijn om weggestemd te worden. Niet zoals Junckers destijds die zei: ik weet wel wat er veranderd moet worden maar niet of we dan nog wel herkozen worden.
T: Burgerschap gaat verder dan politiek. ‘Ik regel mijn eigen leven wel maar de gemeenschappelijkheid zie ik niet zo’ zegt de burger. En dat moet anders.
Raadt aan om Mak’s boek te lezen. Strategie van kabinet is: meer confronteren met hoe anderen denken en problemen oplossen. Zo komen we er als samenleving beter voor te staan.
Einde kwelling.
Waar gaat dit in vredesnaam over zal menigeen zich afvragen. Nergens over ? Ben bang van niet. Ik ben getuige geweest van een staaltje samenwerking op demagogisch gebied tussen overheid en de door hen gefundeerde journalistiek. In een kort tijdstip worden o.a. ‘geneugtes’ van de EU verheven tot het allerhoogste, wordt Nederland zowel geprezen als afgekraakt, worden burgers te kakken gezet, wordt collectivisme en souvereiniteitsoverdracht gepropageerd, wordt nog eens even benadrukt dat ‘het klimaatpobleem’ toch echt wel binnen 5 a 10 jaar liefst mondiaal opgelost moet zijn, wordt beweerd dat ‘wij’ in Europa een superieure maatschappij hebben in vergelijking met de VS, dat ‘we’ de federale regering in de VS moeten omzeilen (voorbeeld CA gok ik vanwege de uitgesproken groene signatuur van de overheid aldaar) en wordt beweerd dat politici excuustruusjes zijn die bang zijn om niet herkozen te worden.
En met die laatste opmerking was er toch nog een vorm van waarheid aanwezig in dit walgelijke programma, waar Stalin trots op zou zijn.
Voor wie meer walging zoekt, is de 35-delige serie van de VPRO op basis van Mak zijn Europese sprookjes wellicht een aanrader. Ik pas er voor in ieder geval.



























[21] En terwijl driekwart Nederland door een zeespiegelstijging van 6 meter in een moerassige zooi veranderd was – want ja, die klimaatverandering bleek tóch te komen en niemand heeft daarop geanticipeerd – sloot Duitsland haar grenzen voor de ’tsunami aan Nederlanders’.
De Nederlanders, met z’n allen samengeperst op het Veluwer-eiland: "Het is hier niet leefbaar. Mogen we niet even in Keulen druiven plukken, of in Garmisch-Partenkirchen voor skileraar spelen?"
De Duitse overheid: "Nee. Dan hadden jullie maar niet de EU moeten verlaten en het Europese Ruimte-verdrag moeten opzetten. Maar ach, we hebben wel wat voedselpaketten en tenten voor jullie…"
Aldus het verhaal over mensen die de ‘Euro/Climate religie’ te snel stigmatiseerden.
[31] opzeggen ipv opzetten.
[30]
DeMillican,
Ik had het over de Eurofielen in het algemeen, wiens pro-EU standpunten vaak niet gebaseerd zijn op argumenten, of dat ze intern tegenstrijdig zijn, om de redenen die ik noemde:
Ze kunnen niet aan de ene kant bezwaar hebben tegen EU-lidstaten die ieder hun eigen beleid voeren, maar aan de andere kan het een positieve zaak vinden wanneer VS-staten een eigen beleid voeren t.o.v. hun federale overheid. Dat betekent namelijk dat ze niet zozeer bezwaar hebben tegen het feit dat (deel)staten een eigen beleid voeren, maar dat ze iedereen willen dwingen een beleid te voeren dat zij voorstaan. Veel Eurofielen zeggen bovendien dat ze de VS een gevaarlijke machtsfactor vinden (en dat ben ik juist weer met ze eens), maar hun "oplossing" bestaat uit het creëren van nog zo’n machtsblok. Is dat dan niet intern tegenstrijdig?
Zwitserland daarentegen is juist een voorbeeld van federalisme, met een zeer grote mate van autonomie voor de kantons en gemeenten, en een hoge mate van directe democratie. Het absolute tegengestelde van de EU, die alles als eenheidsblok wil besturen, geregeerd door ambtenaren en politici. Het Zwitserse model (dat overigens verre van ideaal is) staat dus toe dat mensen van dezelfde politieke kleur in ieder geval enigszins bij elkaar kunnen wonen en hun eigen omgeving inrichten. Niet alle Europeanen hebben dezelfde ideeën over de (verzorgings)staat, en door alles tot één unitaire staat te vormen zullen al die mensen in een eenheidsworst geperst worden.
Monopolies en handelsbeperkingen zijn nooit goed voor de burger, en dan zeggen Eurofielen dat de EU bedrijfsmonopolies en handelsbelemmeringen bestrijdt. Die intentie kan ik het deels mee eens zijn, maar manier waarop dat wordt gedaan (pietluttige regelgeving en kartelboetes die uiteindelijk door de burger worden betaald) is vrij discutabel. Er kan echter niet een andere oplossing voor gebruikt worden, omdat de EU (ironisch genoeg) het monopolie op die wetgeving heeft. Dat is dus weer een tegenstrijdigheid. De goede wetten (althans die jij of ik goed vinden vanuit ons perspectief) gelden weliswaar overal, maar de slechte dus ook. En zolang die eenheidsstaat geen concurrentie heeft te vrezen (naarmate ze groter wordt en meer bevoegdheden krijgt), wordt het alleen maar erger en zullen wij nooit in de soort omgeving leven die wij verkiezen.
En dat de zeespiegel geen 6 meter zal stijgen, zelfs in het meest rampzalige scenario, ligt zelfs volgens het IPCC vast. Ik zie ook niet waarom Nederlanders niet met z’n allen op de Veluwe zouden kunnen wonen, aangezien de hele bevolking van Hong Kong in een bevolkingsdichtheid woont waarbij wij met z’n allen op Texel zouden passen. En er zijn best dijken, terpen, woonboten, of drijvende steden te construeren die met 6 meter of meer zeespiegelstijging kunnen omgaan. Gezien het feit dat landen allang al internationale en bilaterale verdragen voor vluchtelingenbeleid hebben getekend, en ieder land zijn eigen asielbeleid heeft, zie ik bovendien niet in waarom dat met de EU te maken zou moeten hebben.
En nu al kunnen individuële lidstaten verhinderen dat ineens een onbeperkte instroom van Oost-Europeanen zou ontstaan, toen die landen lid van de EU werden. Ook op EU-niveau zal er weinig animo zijn voor werkelijk onbeperkte migratie, als die migranten grote problemen veroorzaken in de lidstaten waar ze naar migreren. Als het daarentegen best mogelijk is om Nederlanders op te vangen, of desnoods door te sturen naar andere landen, zal een onafhankelijk Duitsland dat ook doen. Of lieten de EU-landen soms geen vluchtelingen toe voordat ze EU-leden werden? Sterker nog, de Nederlandse, Engelse, Franse en overige regeringen hebben de afgelopen 10 jaar terwijl ze EU-lid waren hun immigratiebeleid aanzienlijk verscherpt.
Het punt is dus dat er eigenlijk bijzonder weinig voor een organisatie als de EU te zeggen is, en veel tegen. De paar voordelen die het (misschien) heeft, zoals (relatieve) vrijhandel en (relatief) vrije migratie, zijn ook op andere manieren te verkrijgen. En de nadelen wegen er bovendien heel zwaar tegen op. Als jij vindt dat de EU meer voordelen dan nadelen heeft, en dat die voordelen ook werkelijk opwegen tegen de nadelen, zou ik ze graag horen.
Comments are closed.