- Vrijspreker.nl - https://www.vrijspreker.nl/wp -

Geen geld, geen Zwitsers



In het dagelijkse leven maakt iedereen gebruik van allerlei producten en diensten die het leven prettig en comfortabel moeten maken en houden. Een deel van die producten en diensten is verkrijgbaar in de vrije markt terwijl een ander deel door de staat wordt verzorgd.

In de vrije markt zijn van ieder soort product (bijvoorbeeld pindakaas) vele varianten en merken te koop die door meerdere leveranciers aangeboden worden en heeft de klant altijd de keuze of hij wel zo’n product wil afnemen en bij welke leverancier. Bij de staat daarentegen wordt niets aangeboden maar eerder opgedrongen en is het complete assortiment alleen bij de overheid te verkrijgen terwijl een groot deel ook nog eens verplicht en onder dreiging van lichamelijk geweld moet worden afgenomen ook al wil men het helemaal niet hebben. De staat zal lichamelijk politiegeweld inzetten tegen iedere mogelijke concurrent van staatsproducten en zal ook niet schromen om dezelfde Republikeinse Politie Garde af te sturen op “klanten” die niet willen afnemen. Verder geldt de regel dat vrije markt producten gewenst zijn en die van de staat altijd ongewenst, vandaar die noodzaak om desnoods lichamelijk geweld in te zetten tegen weigerachtige “klanten”.

Er zijn twee soorten staatsproducten: producten die echt nut hebben en onzinproducten en wat ze gemeenschappelijk hebben is dat het altijd belastingmaatregelen zijn die dienen om de staat inkomen te verschaffen. Belastingen, boetes, heffingen en de meeste regeltjes die de staat produceert hebben geen enkele toegevoegde waarde voor de beoogde “consument”. Vuilverwerking, wegen, huisvesting en ziektekostenverzekeringen daarentegen hebben wel degelijk nut maar is er geen enkele zinnige reden te bedenken waarom de staat die producten zou moeten monopoliseren omdat de vrije markt ze voor een fractie van de staatsprijs kan leveren en van een aanzienlijk betere kwaliteit. Die producten zijn verkapte belastingmaatregelen

In de vrije markt geldt de strafregel dat als men niet bereid is om voor een bepaald product te betalen men het product gewoon niet meekrijgt. Als je geen 48 cent aan de kassa van de Lidl overlegt krijg je het pak (overigens uitstekende) volle yoghurt gewoon niet mee. Als de loodgieter vermoedt dat je hem niet zult betalen komt hij echt niet langs.

Kortom: geen geld, geen Zwitsers.

Deze sanctie werkt niet bij overheidsproducten omdat die voor 99,999% ongewenst zijn en het daarom eerder een forse beloning dan een straf is als men het spul niet mag hebben. Het moet wel zuur zijn voor de staat die pretendeert onontbeerlijk te zijn voor het welzijn en overleven van de bevolking dat er niet een enkele staatsactiviteit bestaat waar echt behoefte aan is en waar men vrijwillig voor zou willen betalen wat duidelijk aantoont dat de staat slechts overbodig en schadelijk kan zijn.

Wie zou vrijwillig het product “bouwvergunning” voor zijn dakkapel kopen ? Het is niet echt zo dat zonder zo’n vergunning het fysiek onmogelijk zou zijn om een kapel op je dak te zetten zodat het ding helemaal nergens iets aan bijdraagt.
Of een parkeerboete: “Meneer de parkeerwachter, doe mij maar een boete van ¤250 want ik heb te weinig muntjes in de meter gedaan”. Of een stevige aanslag inkomstenbelasting: “Als u weigert om 50% van uw inkomen in te leveren, krijgt u geen aanslag, wij waarschuwen u maar even, u zult het echt zonder moeten doen !”
En wie heeft er nou behoefte om BTW op zijn aankopen te betalen ? “Ik heb vandaag voor ¤1000 spullen gekocht, doet u mij maar een aanslagje BTW van ¤190, aub.”

Wie koopt vrijwillig het “lidmaatschap” van de Kamer van Koophandel ? Wie zou er wakker van liggen als Ned 1, 2 en 3, de Wereldomroep en de werkelijk ontelbare regionale staatszenders achter de decoder werden gezet waar alleen betalende kijkers toegang hebben ? Ikke niet, opgesodemieterd met dat eindeloze staatsgeleuter. En wat voegt het product “20.000 door de staat gesubsidieerde adviesorganisaties” toe voor de ¤22 miljard die ze jaarlijks kosten ?

Stel dat de staat de dienstverlening van willekeurige functionarissen zoals een wethouder, een premier of van De Beatrix Haarzelf als vrije markt producten zou gaan verkopen, met de vrije markt dreiging dat degenen die daar niet voor willen betalen voortaan verstoken zullen blijven van de voordelen van de dienstverlening van genoemde wethouder, premier of koningin, hoeveel van die dienstverlening zal dan vrijwillig van worden gekocht ?

Ik heb zo mijn twijfels of het dan het echt storm zal gaan lopen. Ik voor mij zou zondermeer meteen afzien van het gebruik van de diensten van de wethouder, de premier en ja, zelfs de kwien omdat ik niet echt denk dat hun bijdrage de kwaliteit van mijn leven in welke mate dan ook verbetert, sterker nog met het uitgespaarde geld zou mijn welzijn juist aanzienlijk stijgen. Ik zou dat geld namelijk uitgeven aan zaken die ik echt wil.