Het recht van de één, is de plicht voor de ander. Zo simpel is het. Als de één het recht op een uitkering heeft, dan rust er automatisch de plicht op een ander om dat te betalen. Uitkeringsgerechtigden zien dat uiteraard totaal anders.

Zo is er op dit moment een proefproces gaande rondom een man in Arnhem. Deze bijstandstrekker werd verplicht om te schoffelen, maar wilde dat niet. Want, zo stelt de man, dat is dwangarbeid.

Het is jammer dat zo iemand niet snapt dat andere mensen, die ook schoffelen voor hun brood, tegelijkertijd door middel van belastingen de uitkering van de man bekostigen. Dat is pas echte dwangarbeid. De mensen die hun best doen om op een eerlijke manier hun geld te verdienen moeten harder werken om de belastingen te kunnen betalen, waarmee dan degene die geen zin heeft om te schoffelen gratis geld kan krijgen.

Ondertussen is het in Nederland zo raar geregeld, dat iedere Nederlander geld krijgt, behalve de mensen die werken, die moeten betalen.
In zo’n systeem is het niet raar dat mensen niet meer willen werken, en liever een uitkering nemen. Gratis geld heeft namelijk dezelfde koopkracht als geld waarvoor je moet werken, je wordt er alleen veel minder moe van.

Als ik tegen mijn kind zeg: ‘Je mag kiezen: je krijgt zakgeld, of je neemt een krantenwijk, maar als je dat doet dan moet je wel kostgeld betalen.’, dan weet ik al welk antwoord ik ga krijgen. Kinderen zijn net mensen, dus als je volwassen mensen voor dezelfde keuze zet, dan hoef je geen futuroloog te zijn om de uitkomst te kunnen voorspellen.

Uit dit soort voorbeelden blijkt maar weer hoe ontwrichtend dit soort ‘sociale’ systemen werken voor de maatschappij. Er is dan ook maar één echte oplossing mogelijk: het afschaffen van zowel de uitkeringen, als de inkomstenbelasting.

Bron

72 REACTIES

  1. [21] In mijn werkbare vaste dienst loopbaan, was ik vanaf mijn 27e VERPLICHT pensioen premie af te dragen.
    Niets vrijwillig.

    De laatste jaren kan ik alleen nog maar flutbaantjes krijgen via een uitzendbureau en betaal ik geen pensioenpremie meer.

    Pensioen vind ik een ordinair piramidespel, waarvan de regering in andere gevallen het zo verwerpelijk vind.
    Pensioenen worden thans vanuit een omslagstelsel betaald en in 2020 zal dit niet meer voldoende dekkend zijn.

    Ik geloof niet dat de hoofdspelers ooit de grote piramide van geld zullen opsouperen met uitbetalen van pensioenen, wat inhoud dat dat ik weer bestolen ben.
    Ik ben nu 56 jaar.

  2. [19] Nou, collectief gezien zijn we het eens. Er gaat onnodig veel geld in de verkeerde zaken. Er was ooit een programma dat heette "Over de Balk", wat illustreerde hoe makkelijk we geld uitgeven zonder echt na te denken.

    En het ambtelijk apparaat waar sommige politici in willen gaan snijden, dat zijn opties die we eerst moeten overwegen.

    Metaforisch doel ik op; we willen best een gast te eten geven, maar als onze kinderen daardoor niets meer te eten hebben is er iets mis.

    En zoveel vaste lasten als we tegenwoordig hebben; ik ga nooit naar de dokter praktisch, ben gezond, gebruik geen protheses etc wat dus het zorgstelsel geld kost, en toch moet ik een fors bedrag betalen. Dat is in mijn ogen onrecht.

    En meer van dat soort geintjes.

    Wat hebben wij te zoeken in Afganistan, denk even wat onze aanwezigheid daar kost. En waar zou dat geld nu vandaan komen? Precies.

  3. [25] Ik snap het, en zo denk ik eigenlijk ook wel. Ik geef nooit aan goede doelen, maar als ik mijn naaste kan helpen doe ik dat.

    Ik hou er ook niet van om gedwongen te worden, alsof ik niet uit mezelf een goed mens kan zijn. Die strekking.

  4. [20] Wat dacht je van de vakbonden destijds die mensen zo de WAO in loosden, dat is toch ook om koppijn van te krijgen. En dan de reactie van de politiek; we pakken de onschuldigen die kunnen zich toch niet verweren. Er zijn zelfs zelfmoorden geweest dankzij die herkeuringen, dat is crimineel.
    Er waren/zijn artsen die enorm met hun geweten worstelen.

    Het hele gebeuren doet mij denken aan een scene van Shindlers List, waar mensen gekeurd werden voor werk of endlösung. Het leek wel een dèja vu.

    Dus er zaten/zitten heel veel mensen onterecht in een stelsel die bedoeld was om mensen te beschermen tegen armoede als zij onverhoopt arbeidsongeschikt zouden raken, wat iedereen kan overkomen. In plaats van dat ze degene filterden van de rechtmatigen, word er met de botte bijl gehakt. Slecht politiek bedrijven noem ik dat. En zo zijn er wel meer dingen te bedenken waar de overheid jammerlijk in faalt.

    Ik denk aan een discussie over het verlies van identiteit en de vergrijzing. Dat zijn zaken waar je in causalitische termen moet denken.

  5. En dan te bedenken dat we nog geen enkel geluid hebben gehoord van de overheid waaruit blijkt dat men de uitgaande geldstromen gaat beperken…eerder gaat men nog meer uitgeven!
    Ieder willekeurige onderneming met een dergelijke uitgaven patroon zou reeds op de fles zijn gegaan…mits je een bank bent, maar dat is weer een verhaal apart. [32]

  6. Ik was in het verleden vaak gekke Henkie en stond geregeld klaar om mensen van dienst te zijn, maar ik kan je vertellen dat zoiets erg ondankbaar werk is omdat veel mensen geen verandering willen aanbrengen in hun leven en vaak terugvallen in oude patronen. Mijn bevinding is dat mensen die werkelijk hulp nodig zijn die hoor en zie je vaak niet, meestal zijn het de schreeuwers en degene die het hardst klagen die hulp krijgen. En collectieve hulp verlening associeer ik vaak weer met gesjoemel…heel moeilijk om te beoordelen wie of wat het niet doet om de centen. Naasten liefde is een stomp begrip! [33]

  7. [36] Dan begeven we ons op het filosofische vlak of de mens in staat is om lief te hebben en menselijk te kunnen zijn, wat zeer aantrekkelijk is voor mij om op in te gaan. 😉

    Ik heb daar een uitgesproken mening over die menigeen niet prettig zal vinden. Dus wat dat aangaat loop ik aan flink stuk mee in jouw straatje.

    Een eerlijk systeem kan alleen als er ook strenge regels bij gehanteerd zouden worden, maar dan heb je weer te maken met diverse mening daaromtrent weer. Er is altijd een reden tot vergaderen en overleggen, zoals we allen weten. Ik denk van; doen en dan achteraf de toon nuanceren.

    Zoals bijvoorbeeld de suggestie van de regering dat we de Polen nodig hebben, wat een flutreden. Laten ze maar eens strenger mensen aan het werk zetten die het verdommen om in de kassen te willen werken, wat volgens mij een nuttige baan is.

    En dan met inhouding van uitkering, bij weigering. Er zijn genoeg jongeren die het verdommen om de handen uit de mouwen te steken. Kijk maar eens in de lokale supermarkt, daar ontbreekt het veelal bij de jeugd aan arbeidsethos. En ze krijgen vaak nog hun zin ook, dat is fout en kost veel geld. En dan benoem ik niet eens de onderhuidse spanning die het veroorzaakt als er andere culturen zich mengen met de onze, wat niet altijd slecht behoeft te zijn maar ik vind het de minste weg naar weerstand.

    En reïnstalleer de dienstplicht. Er zijn genoeg jongeren die baat hebben bij een militaire opvoeding, al ben ik geen voorstander van oorlogen waar ze uiteindelijk voor opgeleid worden doch is de basis goed voor het moraal.

  8. [37] Brrr, ga je hier nu pleiten voor dienstplicht, aka Dwangarbeid?
    Jouw lichaam is jouw eigendom, dus jij bepaalt wat daarmee gebeurt. Niet een overheid, ook al noemen ze zichzelf de baas, zetten ze zichzelf een kroontje op, of trekken ze een mooi uniform aan.

  9. Misschien heb je gelijk, maar ik geloof dat mensen moeten leren om bij zichzelf te rade gaan. Als ik mijn tienerjaren als nutteloos object door het leven was gegaan en geen dromen of wensen voor later had gehad, dan had ik het bijltje er bij neergegooid….een mens wil toch vooruit!? Ik kan me dan ook niet verplaatsen in sommige jonge kinderen die een tekort aan ambitie hebben…pak wat je pakken kan en probeer niet stilstaan te blijven staan in het leven of rond te hangen in groepjes niksnutten.
    Natuurlijk kan je mensen drillen en spartaans opvoeden, maar ik geloof in warmte en liefde in de opvoeding en dat daar de bron ligt voor een gelukkig leven.
    Kijk het paradijs op aarde zal niemand vinden, maar proberen een balans te vinden en zorgen dat men ergens gelukkig mee of van wordt….en hoe waardeloos soms ook situatie zijn; leer er mee om te gaan en probeer toch een soort van enthousiasme erin te houden. maar dat betekent niet dat je moet weglopen voor de rot klussen in het leven….ook die horen bij de ontwikkeling.
    Ik ben redelijk creatief en kunstzinnig ingesteld, maar helaas werd dit door mijn ouders en school niet gestimuleerd….liever had men dat ik net als zovelen dat ging doen wat voor een gemiddeld mens als belangrijk werd/wordt omschreven. Wel heb ik altijd geprobeerd, zonder eigenwijs te zijn, mijn eigen neus te volgen. Per slot van rekening leef je maar één keer en daarom geloof ik ook dat je altijd moet proberen jezelf te blijven en het juiste en goede in jezelf te zoeken.

    Als slaaf door het leven gaan kan altijd nog….
    [37]

  10. [39] Natuurlijk is het systeem waarin we leven een leven met vraagtekens.

    Je wordt geboren, moet naar school, moet werken, en als je oud bent bonjouren ze je het bejaardentehuis in, waar je mag hopen dat je niet wordt vastgebonden in je eigen vuil. Kort door de bocht gezegd, maar wel waar.

    Ik zou ook een meer menselijkere versie van samenleven willen, maar hoe?

    Ik heb zo mijn ideeën over woon/werkverkeer, files etc. Maar of dat nu haalbaar is?

    Maar wat mij het allermeest frustreert is de mosterd na de maaltijd houding van de meeste politici. En ik denk dat het komt doordat ze meer met hun eigen leventje bezig zijn, en de schijn wekken dat ze regeren.

    Maar goed, alles is ook mede gebaseerd op de olie economie. We hobbelen erachter aan.

  11. [39] Natuurlijk is het systeem waarin we leven een leven met vraagtekens.

    Je wordt geboren, moet naar school, moet werken, en als je oud bent bonjouren ze je het bejaardentehuis in, waar je mag hopen dat je niet wordt vastgebonden in je eigen vuil. Kort door de bocht gezegd, maar wel waar.

    Ik zou ook een meer menselijkere versie van samenleven willen, maar hoe?

    Ik heb zo mijn ideeën over woon/werkverkeer, files etc. Maar of dat nu haalbaar is?

    Maar wat mij het allermeest frustreert is de mosterd na de maaltijd houding van de meeste politici. En ik denk dat het komt doordat ze meer met hun eigen leventje bezig zijn, en de schijn wekken dat ze regeren.

    Maar goed, alles is ook mede gebaseerd op de olie economie. We hobbelen erachter aan.

  12. [38] Hoe denk jij dan die jongeren in Islamsterdam aan te pakken? Met thee? Als je goed gelezen had, dan had je gelezen dat een militaire opvoeding niet eens zo slecht in mijn opinie is, maar het doel waarvoor de opvoeding/opleiding niet.

    Oorlogen zijn altijd fout, maar kennelijk is dat een balancerend iets wat de mensheid enigzins in toom lijkt te houden.

  13. [42] Hoe? Door in ieder geval te stoppen met alle uitkeringen. Door winkeliers en gewone burgers toe te laten staan zichzelf te verdedigen (vrij wapenbezit binnenshuis). Dan is 99% van de problemen al verholpen.

  14. [30] Alleen in de vrije sector of zelfstandige. Godzijdank heb ik nooit met de pensioen struikrovers te maken gehad.

  15. [28] Blijkbaar werkt die vriend dus nu wel op zijn niveau, een havist bedotten gaat ‘m blijkbaar aardig af?
    Met de grote jongens meespelen en oog hebben voor de omgeving was blijkbaar wat moeilijker in het kop en schouder spel, waar het immers niet alleen om vakkennis draait maar ook mensenkennis en verstaanbaarheid.

    Je kent wel denken dat je Jezus bent, het gaat erom of anderen dat (ook) geloven.

  16. Laat iedereen maar voor zichzelf zorgen. Eens kijken hoelang de mensheid dan nog bestaat…

  17. [44] Daar heb je een punt. Ik dacht sociaal om ze toch een plek te willen geven mits ze natuurlijk, ach dat helpt ook al niet. Ik las net dat Marokkaanse jongeren radicaliseren, volgens de AIVD, en dat baart mij zorgen. Wat denk je dat dat kost, aan politie, schaduwen etc?

    Het is jammer dat het kennelijk gaat uitdraaien tot een conflict. Dat moet dan maar, want die spanningen gaan meer en meer escaleren.

  18. [27] [28] Interessant verhaal.
    Ik denk dat het vergelijkbaar is met dat van klokkenluiders, waar hier op de site recent ook veel om te doen is.

    Je zou kunnen concluderen dat jouw vriend door zelf super te presteren impliciet als klokkenluider fungeerde, want ook al kritiseerde hij zijn rechtstreekse baas en collega’s niet expliciet, zijn eigen prestaties legden de vinger wel op de zere plek. Door zijn eigen superieure prestaties, werd voor het hogere management pijnlijk immers duidelijk hoe incompetent en/of lui zijn collega’s waren en hoe deze dus wel een een salaris opstreken doch zonder er fatsoenlijk voor te presteren. Tot voor zijn komst was er waarschijnlijk geen benchmark van hoe het ook kon want i.t.t. lopende bandwerk, is voor intellectuele prestaties niet altijd duidelijk hoe moeilijk iets is en hoe lang men ergens over doet en als dan de gehele groep er een soort gemiddeld gezapig tempo op nahoudt, kunnen ze er dus collectief de kantjes van aflopen zonder dat het hogere management het merkt. Maar door de komst van jouw bekende werd ineens inzichtelijk hoe het anders kon en leek het mooie leventje van de rest van de afdeling op het spel te staan.
    Kortom, ongewild (en wellicht zelfs onbewust) fungeerde je vriend een klokkenluider.

  19. [47] " een havist bedotten gaat ‘m blijkbaar aardig af?"
    Van bedotten lijkt me geen sprake als je alles open en bloot doet.

    "…waar het immers niet alleen om vakkennis draait maar ook mensenkennis en verstaanbaarheid"
    Je verwart hier duidelijk is met ought. Het behoort nl. wel alleen om vakkennis te gaan. Immers een brug over een ravijn die door een "communicatief vaardige" architect te licht ontworpen en door zijn "sociale" collega’s wegens niet vergallen van de teamspirit goedgekeurd werd maar die vervolgens instort, kost mensenlevens van wie erover rijdt wanneer die bezwijkt.
    Juist wanneer anderen hetzelfde niveau vakkennis hadden gehad en zich dus niet bedreigd hadden moeten voelen, hadden ze M’s vriend nooit met een hoop leugens moeten buitenwerken.

  20. Tuurlijk vliegt eens een keer de deksel van de pan…al die opgekropte frustratie zal er heus wel eens een keer uit komen, van beide kanten wel te verstaan.
    Zal de radicalisering iets te maken hebben met verveling? Of is het gewoon dom kuddegedrag? Ik kan me totaal niet verplaatsen in mensen die de voorgekauwde prak van Jan en alleman gewoon slikken….Heeft een Marokaan of het andere volk geen behoefte aan een eigen en prettig leven? Willen ze graag ruzie en oorlog? Dan is mijn advies; klonter samen als opgedroogde suiker en maak er een lekker potje van….Hebben dus een totaal gebrek aan individualiteit en dus ook geen persoonlijkheid…Ik zou het persoonlijk verschrikkelijk vinden als ik als persoon door een groep opgeslokt zou worden….Dat vind ik een griezelige gedachte. Daarom zal je mij ook niet direct aantreffen in een voetbalstadion of bij een concert.

    Lees het verhaal van .M, doe je niet mee zoals de kudde het blieft en wil je ook nog eens goed presteren…dan zorgt men er wel even voor dat je kop gaat rollen.
    Daar gaat het niet over presteren, maar over aanpassen aan de kudde….Ik heb het zelf meerdere keren meegemaakt en het aanpassen hield ik niet lang vol. [49]

  21. [48] De mensheid zal dan heus nog wel bestaan. Sterker nog: ze zal er door natuurlijke selectie enorm op vooruitgaan. We zouden het fenomeen mensheid, geen betere dienst kunnen bewijzen dan door ieder voor zich te laten zorgen en de mensheid daarmee van de parasiterende ballast te ontdoen die haar nu juist tegenhoudt om tot volle bloei te komen.

  22. Ik vreet nog liever droog brood, dan dat ik tussen zulke ellendelingen zou moeten werken…..liever zou ik sterven dan hele dagen halfdood tussen het gespuis…dan toch maar liever schoffelen![52]

  23. [45]
    Ik weet niet wat je met vrije beroepen bedoelt, maar als zelfstandige zou je helemaal moeten weten wat er zoal aan verzekeringen te koop is , verplicht of niet

  24. [51] [53]

    Beste,

    Volgens mij verwar jij ‘the way it IS’ met de manier waarop jij het graag zou zien.

    Er staat nergens dat die goede bekende van M een technische funtie had.
    Verder is een architect (eigenlijk ieder beroep waarbij je een plan c.q. jezelf moet ‘verkopen’) wel degelijk iemand die naast vakkennis een dosis intermenslijke kennis in zich moet hebben.

    Ik ken wel mensen die briljantarig zijn in hun ‘ding’ maar zonder ‘tolk’ gewoon thuis zitten. Aan de andere kant zijn er velen die lekker kunnen lullen maar geen fuck kunnen en een prima baantje hebben.

    Omdat uitblinken in Vakkennis EN het hebben van menselijke skills uitzonderlijk is, zijn er weinig die een top halen, en de rest is/wordt ergens onderweg afvallert.

    DAT is ‘the way it IS’. 😉

  25. [16] "Is het dan zo erg om voor je naasten te zorgen?"
    Nee!. Het is erg om voor je niet-naasten te MOETEN zorgen! Je wordt gedwongen mensen te ‘helpen’ die misbruik maken van jouw ‘goedheid’. In een vrijwillig liefdadigheidssysteem (zoals dat in de Amerikaanse society (ja ja) gebruikelijk is) wordt misbruik meteen afgestraft. Omdat men inderdaad diegenen beoogt te helpen die het nodig hebben, en niet diegenen die domweg te lui zijn.

    En helpen betekent niet altijd dat je geld moet geven. Dat toont de ‘ontwikkelingshulp’ wel aan. Veel beter is het mensen met raad en daad terzijde te staan om ze zelfredzaam te maken. Dan kunnen ze op eigen kracht iets bereiken en dat geeft ze weer iets waar ze trots op kunnen zijn. Alleen geld geven maakt lui en afhankelijk, berooft de ontvanger van zijn/haar menselijke waardigheid. En blijft dweilen met de kraan open…

  26. [56] "DAT is ‘the way it IS’. ;-)"

    Wisten we allebei al voor aanvang van deze draad. Maar jij beschrijft het met een smiley alsof IS samenvalt met JOUW ought en ik niet. Want het behoort slechts te gaan om vakwerk.

    En verder doet het voor mijn punt niet terzake wat voor functie M’s vriend had. Het gaat om het principe. Gezien het niet de eerste keer is dat M hierover schrijft, meen ik me te herinneren dat het om een of ander bank ging. Nou goed, dan geldt daar: geld (voor aandeelhouders of klanten) verdien je door de juiste investeringen o.b.v. de juiste analyse en niet slechts door je domme baas en collega naar de mond te praten en met open ogen in het verkeerde te investeren.
    Kortom: de klant cq. aandeelhouder heeft niets aan de geweldige capaciteit tot geklets bij de koffieautomaat van een bende leeghoofden maar zou wel wat gehad hebben aan de analyses van een briljant (oostenrijks) econoom die bv. een jaar voor ze losbarste de kredietcrisis zag aankomen en dus besloot NIET in de o zo populaire bankaandelen te beleggen of housing stocks etc.

    Maar ook al was M’s vriend arts, dan nog geldt het principe. Een patient kan maar beter een diagnose krijgen van een vakman dan van een "sociale" kwakzalver die vervolgens de verkeerde medicijnen voorschrijft of de verkeerde operatie uitvoert.

    Dus wat voor beroep M’s bekende had, doet er niet toe, het gaat om het principe.

  27. [57] Daar heb je een goed idee. Dat gebeurt geloof ik al in Afganistan. Daar telen ze saffraan als ik het goed heb ipv papaver.

    En inderdaad kan je beter de mensen lokaal helpen met het opzetten van een industrie waar zij zichzelf kunnen redden. Dan weet je dat het geld ook niet aan de strijkstok blijft hangen.

    Maar hier in Nederland mogen werkgevers wel eens van hun status vrije vogels af, want zij zijn degene die re-integratie bemoeilijken omdat ze denken dat die mensen toch wel weer in de ziektewet belanden, en dan kost het de werkgever weer geld. Maar het zou anders moeten, en zo zijn er meer mogelijkheden.

    Ik blijf wel bij een systeem waar de allerzwakste die niet kunnen werken, en nu met die onmenselijke herkeuringen, mogen ondersteund worden met een redelijke uitkering. En de klaplopers, ik ken er een enkele, die moeten keihard uit de WAO in dit geval. Want er wordt me een partij misbruik van gemaakt.

    En iemand die in de bijstand zit, en verdomd om te gaan solliciteren die mag je strenger aanpakken. En laten we onze jeugd eens achter de broek aanzitten,want als je het woord werk al zegt zijn ze al doodmoe.

  28. [59] "Maar hier in Nederland mogen werkgevers wel eens van hun status vrije vogels af, want zij zijn degene die re-integratie bemoeilijken omdat ze denken dat die mensen toch wel weer in de ziektewet belanden, en dan kost het de werkgever weer geld."
    De werkgevers bemoeilijken de reïntegratie niet. Dat doet de staat met haar ontslagbescherming. Werkgevers zijn er niet voor de werknemers, evenmin als andersom.

    Een werkgever-werknemer relatie is gebaseerd op de vrijwillige wens tot samenwerking, waarbij de werknemer betaalt wordt voor een dienst die hij aan die werkgever verleent. De beloning voor die dienst staat in verhouding tot de waarde ervan voor die werkgever. Zodra de beloning hoger wordt dan de waarde is de dienst niet langer interessant, en zal de werkgever willen stoppen met het betalen voor deze verliesgevende dienst. Dat mag niet van de staat, op straffe van een boete.

    Terwijl een werknemer die van grote waarde is voor de werkgever zo maar vrij kan vertrekken. Dat is minimaal scheef. En als een werkgever dan gedwongen wordt een minimumloon te betalen, dat mogelijk hoger ligt dan de waarde van de tegenprestatie, of het risico dient te dragen voor een onzekere reïntegratie-kandidaat, is het logisch dat hij daarvan afziet. Hij is tenslotte ondernemer, en geen filantroop.

Comments are closed.