Het recht van de één, is de plicht voor de ander. Zo simpel is het. Als de één het recht op een uitkering heeft, dan rust er automatisch de plicht op een ander om dat te betalen. Uitkeringsgerechtigden zien dat uiteraard totaal anders.

Zo is er op dit moment een proefproces gaande rondom een man in Arnhem. Deze bijstandstrekker werd verplicht om te schoffelen, maar wilde dat niet. Want, zo stelt de man, dat is dwangarbeid.

Het is jammer dat zo iemand niet snapt dat andere mensen, die ook schoffelen voor hun brood, tegelijkertijd door middel van belastingen de uitkering van de man bekostigen. Dat is pas echte dwangarbeid. De mensen die hun best doen om op een eerlijke manier hun geld te verdienen moeten harder werken om de belastingen te kunnen betalen, waarmee dan degene die geen zin heeft om te schoffelen gratis geld kan krijgen.

Ondertussen is het in Nederland zo raar geregeld, dat iedere Nederlander geld krijgt, behalve de mensen die werken, die moeten betalen.
In zo’n systeem is het niet raar dat mensen niet meer willen werken, en liever een uitkering nemen. Gratis geld heeft namelijk dezelfde koopkracht als geld waarvoor je moet werken, je wordt er alleen veel minder moe van.

Als ik tegen mijn kind zeg: ‘Je mag kiezen: je krijgt zakgeld, of je neemt een krantenwijk, maar als je dat doet dan moet je wel kostgeld betalen.’, dan weet ik al welk antwoord ik ga krijgen. Kinderen zijn net mensen, dus als je volwassen mensen voor dezelfde keuze zet, dan hoef je geen futuroloog te zijn om de uitkomst te kunnen voorspellen.

Uit dit soort voorbeelden blijkt maar weer hoe ontwrichtend dit soort ‘sociale’ systemen werken voor de maatschappij. Er is dan ook maar één echte oplossing mogelijk: het afschaffen van zowel de uitkeringen, als de inkomstenbelasting.

Bron

72 REACTIES

  1. [61] Ga een jaartje of twee ondernemen, dan weet je er alles vanaf. En wordt je gegarandeerd gillend gek van de regeltjes.

  2. [60] Een werkgever-werknemer relatie is gebaseerd op de vrijwillige wens tot samenwerking,

    Onzin, ik heb gewoon geld nodig om mijn huis, auto, kleding, voedsel, kinderen, vrouw etc. te kunnen betalen…

  3. [64] Onzin:

    Zonder werkgever was er al geeneens een keus geweest.
    Hij neemt het risico om kapitaal en 70 uur p/w (minimaal) te investeren.
    Gaat waarschijnlijk rond z’n 55e de pijp uit aan een hartinfarct, maar heeft wel tig mensen aan een goed inkomen geholpen: Zonder zorgen en van 9,00 tot 19, 00 uur. (mét pensioenregeling, WAO, verlof regeling, enz…..)
    Ondernemers moet je koesteren en niet afschilderen als uitbuiters. Slechte voorbeelden daargelaten.

  4. [65]
    Sorry, van 9,00 tot 19, 00 uur, moet zijn: van 9,00 tot 17,00 uur.

  5. [64] Afgemeten aan je reactie zou ik jou niet als werknemer willen hebben. Jij ziet een werkgever duidelijk slechts als een bron van geld, en dat daarvoor een tegenprestatie wordt verlangd is alleen maar vervelend. Fijn arbeidsethos…

    "There’s no such thing as a free lunch"

  6. [68] Toevallig vindt ik het leuk om te werken, en ook hard te werken, en bespaar ik het bedrijf veel geld, door mijn kennis en inzet…

    Mensen hebben nu eenmaal werk nodig, om aan geld te komen.

    Nu jij weer…

  7. [69] Da’s mooi. Ik zei ook: "Afgemeten aan je reactie". Die wekte een andere indruk. Als je baalt van werken en het doet alleen omdat het moet gaat dat ook ten koste van je persoonlijke geluk. En da’s minder, in het kader van de ‘pursuit of happiness’.

    Ik zou er niet aan moeten denken dat ik uitsluitend voor geld zou moeten werken, zonder enige geestelijke bevrediging door wat ik bereik. Waarschijnlijk geldt dat ook voor jou, en dat baseer ik dan weer op deze jongste reactie.

    Overigens: als het goed is kost je het bedrijf dan ook veel geld, alleen minder dan de waarde van jouw inzet, zodat er een gezonde marge overblijft…

    En daar kan ik me weer helemaal in vinden. Fijn weekeinde.

  8. [70] Ik zal eerlijk zijn. Ik zie genoeg besparingsmogelijkheden die het management niet ziet. Dus wat dat betreft verdien ik eigenlijk te weinig…

  9. [64] "Onzin, ik heb gewoon geld nodig om mijn huis, auto, kleding, voedsel, kinderen, vrouw etc. te kunnen betalen…"

    Niet voor je zeiljacht, helicopter, maitresse, face lift, tickets voor de Olympische spelen?

    Of vind je dat overdreven en vergezocht?
    Besef wel dat vrouw, kinderen en auto keuzes zijn die je zelf gemaakt hebt. Niemand verplicht je een bolide aan te schaffen.

    En in wezen geldt het zelfs voor kleding, voedsel en een dak boven je hoofd. Je hebt er immers weliswaar niet voor gekozen geboren te worden, maar het is wel je keuze je leven niet te beeindigen. Je kiest er echter vrijwillig voor kleding, voedsel en onderdak te consumeren.

    Dat staat je vrij maar is wel degelijk jouw KEUZE en daarmee jouw verantwoordelijkheid, niet die van je/een werkgever.

  10. [72]Er wordt hier teveel "gefilosofeerd" en "geanaliseerd"…
    Leef, en blijf met beide benen op de grond.

Comments are closed.