Kun je met de islam in vrijheid samenleven?

Om te beginnen moet je je daarbij afvragen of het mogelijk is dit rationeel en objectief te beantwoorden.
Mijn eerste testen in die richting hebben die twijfel niet weggenomen.
Zelfs bij sommige libertariërs kwamen er onmiddellijk emotionele reacties.
En toch waag ik het, omdat het zeker een zeer belangrijke vraag is.
 
 Bij het stellen van de vraag komt de neiging om onmiddellijk te antwoorden dat islam en vrijheid niet samen kunnen gaan. Als je alleen al bedenkt dat er:
–over de hele wereld brandstichtingen en rellen komen als iemand in Denemarken een cartoon maakt!
(maar ook in Nederland kan een cartoonist door een overvalcommando uit zijn bed gelicht en vastgezet worden)
–als er ergens rellen of aanslagen zijn, dat er dan bijna altijd moslims bij betrokken zijn.
(maar, wel minder gewelddadig, ook Nederlandse mensen kraken eigendom van anderen)
–als je leest dat ook nu nog vrouwen die buiten de moslim sekscode iets gedaan hebben tot aan hum middel in de grond worden vastgezet en dat dan mannen lekker veilig met stenen naar haar gooien totdat ze dood is,

dan blijft de neiging tot een ontkennende conclusie.

Daar staat tegenover dat er miljoenen moslims in vrede leven, zowel met elkaar als met (voor hen) ongelovigen. Lees alleen maar op de Vrijspreker de ervaringen van Hugo van Reijen die met veel moslims over de hele wereld zaken doet en daarbij nooit enige last ondervindt

Als we rationeel/ objectief trachten te worden, moeten we concluderen dat bij die voorbeelden maar een bepaald percentage moslims betrokken is. Een ander (veel groter?) deel distantieert zich van die gewelddadige handelingen. Zij zijn alleen maar in naam moslims, net zo als er zoveel christenen ook alleen maar in naam christen zijn en zich helemaal niets van de kerkelijke voorschriften aantrekken. Of er zelfs bijna niets van weten.

Daarom is het erg interessant en mogelijk belangrijk dat de HERITAGE FOUNDATION een lange termijn project gelanceerd heeft met de bedoeling te onderzoeken of ideeën en praktijk van de islam samen kunnen gaan met westerse opvattingen van individuele vrijheid, vrijheid van religie, tolerantie en minderheidsrechten.

Primair met de bedoeling om de verschillen en (on)mogelijkheden beter te leren begrijpen.

De aankondiging van het project is te vinden onder Exploring Concepts of Liberty in Islam door Kim R. Holmes, The Heritage Foundation URL: www.heritage.org/Research/WorldwideFreedom/hl1097.cfm
Het onderstaande is voor een groot deel afkomstig uit dit artikel. 

Met “vrijheid” wordt in dit project bedoeld de libertarische ideeën over het individuele recht op leven en eigendom. Overeenkomend met de missie van de Vrijspreker. (zie voorpagina “Filosofie van de Vrijheid”.)
Ook is het goed om ons te realiseren dat er niet één eenduidige moslimreligie bestaat. Net als in het christendom zijn daar ook allerlei groeperingen en sekten. Het gaat echter vooral om die dingen te leren kennen die als algemene moslim eigenschappen en gewoontes bestaan. 

Daarom heeft Kim Holmes een zestal vragen opgesteld waarvan de antwoorden essentieel zijn om te beoordelen of moslimstaten en gemeenschappen zich in de toekomst kunnen ontwikkelen op een vreedzame manier. Net als christelijke gemeenschappen in Europa na eeuwenlange religieuze conflicten.

 Bij elk van de vragen wordt in zijn hier genoemd artikel een uitgebreide toelichting gegeven. De moeite van het lezen waard.

 Die vragen zijn:

VRAAG 1. Hoe zullen moslim staten omgaan met minderheden?
(How will Muslim states and societies treat religious minorities?) 

VRAAG 2. Hoe zullen moslimgroeperingen en staten omgaan met secularisme?
Question #2: How will Muslim societies and states deal with secularism?

 VRAAG 3. Hoe zullen moslimgroeperingen en staten omgaan met de rechten van het individu?
Question #3: How will Muslim societies and states deal with the rights of the individual?

 VRAAG 4. Hoe zullen moslimgroeperingen en staten omgaan met de rechten van vrouwen?
Question #4: How will Muslim societies and states deal with the rights of women?

VRAAG 5. Hoe zullen moslimgroeperingen en staten omgaan met vrijheid van meningsuiting en van de pers?
Question #5: How will Muslim societies and states deal with freedom of expression and of the press?

VRAAG 6. Hoe zullen moslimgroeperingen en staten hun inheemse opvattingen over democratie en vertegenwoordigende overheid in overeenstemming brengen met liberale democratische ideeën over soevereiniteit en individuele rechten; of zijn ze wel in staat om dat te doen?
Question #6: How will Muslim societies and states make their indigenous concepts of democracy and representative government compatible with liberal democratic ideas of popular sovereignty and indi­vidual rights, or will they be able to do so?

Het laatste punt van Holmes is dat niet-moslims niet verantwoordelijk zijn voor het beantwoorden van die vragen. Alleen moslims zelf kunnen deze vragen echt uitdiepen.
En dan heeft hij de hoop dat er oplossingen gevonden worden waarin islam en vrijheid inderdaad samen kunnen gaan.

71 REACTIES

  1. @Albert S.:
    Klopt. Allemaal heel belangrijk en relevant, wat je zegt.
    Maar men moet m.i. ook niet vergeten, dat de islamitische cultuur een schaamtecultuur is. Dat houdt in, dat men niet “gezondigd” heeft, zolang het feit niet aan het licht gekomen is.
    Zodra dat wel gebeurt, keert het collectief zich tegen de individuele zondaar.

    De schaamtecultuur is onverenigbaar met de christelijke cultuur, waarin de menselijke relatie centraal staat.
    Uitspraken als: “Hebt uw naaste lief”, “Wat gij aan de minste uwer gedaan heeft, dat hebt gij aan mij gedaan”, etc. zijn voor de gelovige moslim niet van belang.

    De christelijke cultuur kent dan ook begrippen als tolerantie en vergeving, noties die in de islamitische cultuur niet of nauwelijks relevant zijn.

    Een en ander leidt tot de conclusie, dat naar Islamitische maatstaven geen islamitisch fundamentalisme bestaat, want de islamiet gelooft, dat menselijke relaties ondergeschikt zijn aan het geloof, zijn geloof. Vandaar bijvoorbeeld de onverschilligheid van Marokkaanse ouders voor de opvoeding van hun jeugd.

    Men is gelovig of men is het niet. Voor de Islam zijn gelovigen onderworpen aan de goddelijke wetten, voor niet-gelovigen gelden andere goddelijke wetten.
    In een overwegend islamitische samenleving worden die door de sharia bepaald.

  2. Tja, op redelijke vragen krijgt een mens geen antwoord. En helaas voor jou Hans, geen antwoord geven is precies het antwoord geven wat ik al verwachtte, namelijk geen.
    Wel verrassend is dat je kennelijk niet eens de moeite neemt om een schijn van fatsoen op te houden, bijvoorbeeld door mij te berichten dat je mijn vragen niet zult beantwoorden.
    Zal wel zijn omdat de koran je leert dat redelijke vragen de vermomming van de duivel zijn, en dus dat je je verre dient te houden van de redelijkheid. Voor mij niets nieuws. voor jou hoop ik, iets om over na te denken.

    SpyNose reageerde op deze reactie.

  3. @Hub Jongen:

    Het zinsdeel ‘ wat zijn doel op aarde is ” betreffende de mens, uiteraard, is dat niet bij voorbaat in tegenspraak met elke vorm van vrijheid?

    Hoezo ‘doel op aarde’.
    ‘Wie’ of ‘wat’ heeft bedoeld.
    Wie of ‘wat’ bedoelt thans en voor wie allemaal..?
    “Doel op aarde” verwijst naar zingeving.
    Mijn vrijheidsgevoel komt in het gedrang , zodra zich een – volgens welke definitie dan ook – theorie over ‘de zin van het (het doel van een) leven manifesteert.
    Volgens mij gaat hier maar een formulering op, die recht doet aan vrije geesten. En dat is (in gevraagde vorm) : Wat geeft jouw leven zin.
    Individueel dus.
    Niet ‘het ‘leven. Maar ‘jouw’leven.
    Subjectiever kan het niet.

    Dit beantwoordt voor mijn gevoel aan de libertarische gedachte.

    Bij religie is door anderen (de bijbel / koran ) al bepaald wat het (belangrijkste) doel van het leven is. Namelijk God of Allah dienen. Dat is boven alles verheven. Wie zich er niet aan houdt is nog niet klaar..!
    En dat natuurlijk in eindeloos veel gradaties. Afhankelijk van de geloofszwaarte. (nieuw woord?)
    Wie zich in het gebied der gelovigen bevindt, hoeft per definitie niet ongelukkig te zijn. Het kan zelfs een gevoel van veiligheid bieden. En het is soms ook best makkelijk. Bijvoorbeeld bij het opvoeden. Je hoeft niet bij alle nee’s een verantwoording te zoeken en omschrijven. Het Woord heeft overal wel een antwoord op; een verklaring voor. En als het niet gesnapt wordt , is er de troost dat dit mag, want Gods ( Allah ‘s) wegen zijn ondoorgrondelijk en een mens is veel te beperkt om die grootsheid te bevatten.
    Verder is het voor velen erg prettig het gevoel te hebben ergens bij te horen. Elkaar te ontmoeten in de synagoge, de kerk, de moskee.

    Maar kunnen we van vrijheid spreken?
    Ten diepste sluit het vrijheidsperspectief elk dogma uit. Waar een wet heerst, is geen vrijheid .

    R. Hartman (NI) reageerde op deze reactie.

  4. @SpyNose:

    http://www.bijbelenkoran.nl/search.php

    Tik als zoektermen ongelovigen en vragen in, en je komt al heel wat tegen. Satan, ongelovigen, redelijke vragen levert ook het eea op.

    Voeg daarbij dat ongelovigen niet tot medestanders mogen worden genomen, en het beeld lijkt me redelijk compleet.

    En Spynose, ik geloof niet dat moslimouders onverschillig zijn aangaande de opvoeding van hun kinderen, althans niet voorzover het de dochters betreft.

  5. @neeltje: “Waar een wet heerst, is geen vrijheid .”
    Lijkt te kloppen. Maar toch: het motto van de Vrijspreker, van het libertarisme, is ook een wet. Geen juridische misschien, maar wel een morele. Libertarische vrijheid wordt beperkt door het ‘verbod’ diezelfde vrijheid van een ander aan te tasten. En dat betekent dat er best wel grote beperkingen aan je vrijheid zitten, je kunt niet zomaar doen waar je zin in hebt, alsof je alleen op de wereld bent.

    Hoe zie je dat? Vind je libertarische vrijheid geen vrijheid? Of doel je uitsluitend op juridische wetten, man-made willekeur?

    neeltje reageerde op deze reactie.

  6. @R. Hartman (NI):

    Ik heb in mijn commentaar niet zozeer juridische, maar vooral religieuze wetten voor ogen gehad.

    Helemaal aansluitend op jouw – of liever het libertarische uitgangspunt (vrij vertaald even) dat van echte vrijheid slechts sprake is, bij gelijkwaardige vrijheid van de ander, kunnen we er niet omheen dat de samenleving juridische wetgeving nodig heeft.

    Denk jij daar anders over?

    Mijn gedachte is dat de geschiedenis ons heeft geleerd dat mensen ingewikkelde wezens zijn, met o.a. expansiedrift, en de neiging tot dominantie. ( Ik laat het verkrachtersgilde nog even helemaal buiten beschouwing)En in een wereld zonder juridische wetten, kan het dan erg lastig worden om in vrijheid te blijven leven , werken en spreken.

    Dus ja, die libertarische vrijheid ( overigens , denk ik, niet heel veel anders dan humanistische vrijheid) is dus een vrijheid met een beperking. En ( dit lijkt , realiseer ik me, een ‘contradictio in terminus’) misschien is vrijheid pas mogelijk wanneer zij zich beschermd weet door een zorgvuldig opgesteld juridisch schild. Anders is vrij voor men het weet ‘vogelvrij’.

    Wellicht is een totale, absolute vrijheid onmogelijk c.q. onleefbaar in collectief verband. Zowel de natuur (expansiedrift, neiging tot domineren) als de cultuur ( socialistische theorieen, individualisering, economische ontwikkelingen, noem maar op ) zetten mensen soms aan tot gedrag wat in strijd is met (andermans) vrijheid.

    Ik moet ineens denken aan Jean Paul Sartre die ons eraan herinnerde, dat de mens altijd maar weer de vrijheid heeft om keuzes te maken. Altijd en binnen elke situatie.
    Maar Sartre erkende ook dat die onophoudelijke stroom van keuzes , tegelijkertijd een dwang inhoudt. Zodra de mens besloten heeft zijn eigen keuzes te maken, heeft hij daarin ook geen keuze meer.
    Wie zich niet door anderen wil laten bepalen, MOET immers kiezen. Betekent het dan dat dit gedwongen element het begrip vrijheid elimineert?
    Betekent het misschien zelfs dat vrijheid in absolute zin niet bestaat? Een utopie? Is het ook zo, dat hoe vrijer men is, hoe groter tegelijk de verantwoordelijkheid wordt, die weer zo zwaar kan drukken dat men zich juist erg onvrij voelt?

    Ik weet het niet helemaal, maar voor mij geldt, dat waar het de vrijheid betreft die ik voor ogen heb, het niet mag ontbreken aan een zekere geborgenheid en wederkerigheid, gekoppeld aan gelijk(waardig)heid van mensen. Dus, daar zeg ik ongeveer hetzelfde als jij, met het oog op beperkingen en rekening houden met anderen.

    Ik vind het lastig om bijvoorbeeld vrijheid en veiligheid met elkaar in harmonie te brengen, zonder deze afzonderlijke waarden op zich in zekere zin aan te tasten. Misschien lukt dit alleen als we deze waarden een complementaire rol toekennen.

    Wat ik wel zeker weet (denk te weten) is, dat de samenleving nooit gediend is met welke wet dan ook, die uit de religie afkomstig is.
    Wie niet religieus is, wil zich geen enkele regel op laten leggen die volgens hem/haar gebaseerd is op fantasie, overlevering of angst.
    Natuurlijk mogen de gelovigen hun geloof met elkaar beleven (wel het liefst zonder die opdringerige kerkklokken en moskeegeluiden, steeds net als ik even wil piano spelen bijvoorbeeld..) maar nooit en te nimmer mogen zij de kans krijgen de vrije mens hun kerkelijke wetten of beperkingen op te leggen.
    En ik vind dus ook dat we ons met hand en tand moeten verzetten tegen ontwikkelingen die in deze richting drijven.

    Noch de Islam, noch de Christenunie noch welke andere religeuze beweging ook, mag ooit de kans krijgen autonome, vrijheidslievende medeburgers beperkingen op te leggen in gedachten, daden en uitspraken, puur vanuit religieuze beweegredenen.
    Vanuit religieuze beweging, kan men opperen dat het motto (eenzelfde vrijheid voor de medemens) van libertariers niet wezenlijk anders is dan een religieuze norm. Het is immers ook op basis van een geloof.
    Dit noodzaakt ons, meen ik, om steeds met elkaar in gesprek te blijven.
    Continu toetsen of we zuiver en ethisch verantwoord handelen . Gebaseerd op menselijke waarden en normen waar we ons gezamenlijk zoveel mogelijk in kunnen vinden. Waar we afspraken over maken die we zonodig vastleggen.

    Mocht het ooit zover komen dat mijn leven(swijze) beperkt gaat worden door elementen uit welke tempel dan ook , wordt het voor mij en de mijnen onleefbaar.
    En die kerkklokken bevinden zich eigenlijk al voorbij mijn tolerantiegrens.

    Ik wilde even kort reageren…hum!

  7. @Ton Hollander:

    Ondanks dat je het goed ziet en goed beschrijft mis ik een belangrijke onderdeel in uw verhaal. Waarom worden deze gebedsruimtes getolereerd? en waarom duizend andere vragen die allemaal naar de zelfde antwoord wijzen. Europa is afhankelijk van moslems en van moslems landen. M.a.w. Europa heeft zelf deze monster gecreeërd. Het gaat er om hoe de Eurpeanen met deze monster de bed moeten delen zonder opgegeten te worden. Niet vergeten dat de zogenaamd Europeanen hebben als Christenen geleeft en oorlog gevoerd. De oorlog voeren zit in de mens, alleen mensen zoeken een smoes om dat gevoel af en toe een nieuwe leven te geven. Europeanen proberen dat op een beschaafde mannier te doen, anders worden ze “Barbaren” genoemd (de politiek en de Europese boeken hebben hen best gedaan om anderen barbaar te maken). Dat angst en natuurlijk de financieën eist dat de vuile was door andere gedaan word. Zoals bewapenen van Mojahedin en moslem welke al honderden jaren gebruikt wordt om de islamitische wereld achterlijk te houden en de kans niet te geven dat de mensen zelf met islam af te rekenen. Misschien moeten we onze afvragen hoe lang zal de islam volhouden als de Europese landen en Amerika de islamitische politicus en terroristen zoals die in Iran zijn niet opvoed en onderwijst. Europa denkt dat ze deze levende wapen in bedwang houden. Ze denken dat ze de monster die uit de hand was gelopen getemt kan houden. De vraag is hoe? De islam is van oudsher de wapen van de blanke man geweest vraag is deze wapen heeft zich tegen zijn meester gekeerd als een dolle hond is aan het aanvallen. Hoe lang zal deze duren? wie bepaalt dat, de Amerikanen als de ene meester en of de Europeanen als andere meester?
    Misschien moeten we het antwoord in het politiek tussen het westen en Europa gaan zoeken.

  8. • ISLAMOFOBIE KAN NIET STRAFBAAR ZIJN, OMDAT DE ISLAM GEEN RAS IS, MAAR EEN IDEOLOGIE.
    • Guillaume
    • De term “islamofobie” zou voor het eerst gebruikt zijn geweest door de Iraanse moellahs. Volgens Caroline Fourest zou het concept “islamofobie” aanvankelijk zijn gebruikt door de ayatollah Khomeiny als blasfemie tegen de islam, tijdens de Iraanse revolutie.
    • Etymologisch bekeken omvat het neologisme “islamofobie” twee bestanddelen: “islam” en “fobie”. De “islam”, is de door Mohammed gestichte islamitische godsdienst. De “fobie” van het Grieks “phobos”, betekent “vrees of angst”. Dit is dus vrees, angst tegenover een godsdienst, namelijk de islam. Het is geen vrees tegenover vreemdelingen, maar wel tegenover een godsdienst. Het woord “fobie” vindt men terug in veel samengestelde woorden, zoals agorafobie of ruimtevrees en claustrofobie of vrees om in een afgesloten ruimte te vertoeven.
    • In tegenstelling met agorafobie of claustrofobie, is de vrees of de angst voor de islam geen ongegronde ziekelijke neiging, maar een concreet gerechtvaardigd angstgevoel. Bij islamofobie, is er een rationele basis. De afkeer, de angst voor de islam, die te wijten is aan de onmenselijke en criminogene islamideologie, vervat in de Koran en de Ahadith en de gruwelijke islamitische aanslagen overal in de wereld of bv. de moord op Théo Van Gogh die de keel werd overgesneden wegens zijn kritiek op de islam.
    • Het woord islamofobie schrijft professor Stéphane Arlen werd uitgevonden door de gelovige moslims, niet om diegenen aan te duiden die de islam vrezen, maar om diegenen aan te duiden die deze godsdienst durven bekritiseren.
    • Er wordt ook geargumenteerd door de moslims, dat de islam bekritiseren moslimhaat zou verwekken. Die argumentatie aannemen zou alle kritiek op de godsdiensten verbieden en een opiniedelict invoeren.

    • De schrijver, Michel Houellebecq, werd door een rechtbank in Parijs vrijgesproken wegens kritiek op de islam, omdat dit geen belediging is van de moslims, daar een groep gelovigen niet kan geassimileerd worden met de godsdienst waarin ze geloven.

    • De Koran is een plagiaat van het Oude en Nieuwe Testament en mijn doel is niet andere godsdiensten te beschermen. Mijn doel is alleen te bewijzen dat islamofobie een woord is dat door de islamieten wordt misbruikt om ons het zwijgen op te leggen, over de onmenselijke ideologie vervat in de Koran.
    • De Franse schrijver Michel Houellebecq zei “Quand on lit le Coran on est effondré”. Hirsi Ali en de Amerikaanse schrijver Robert Spencer stellen dat er wel gematigde moslims bestaan maar, geen gematigde islam, en dat fundamentalistische moslims een beroep kunnen doen op de Koran en hadith om gematigde moslims aan te zetten tot extremisme, dus dat angst voor de islam legitiem is (Wikipedia). Dit onderscheidt is belangrijk. De grote meerderheid van de moslims zijn gematigde mensen, maar de islam is helemaal niet gematigd, omdat de Koran een monument is van fanatisme.
    • Er is maar één Koran. Dit is een criminogeen boek, omdat bijna op elke bladzijde, wordt aangehitst tot haat tegenover de ongelovigen, en zelfs tot hun uitroeiing . Er is geen gematigde islam, omdat er geen gematigde Koran bestaat. Er is geen Europese islam omdat er geen Europese Koran kan bestaan. Er is maar één Koran, onveranderlijk, en zogezegd door Allah geschreven, waaraan geen enkele moslim iets mag wijzigen. Wie kritiek heeft op de Koran of de islam, wordt met de dood bedreigd, zoals Ayaan Hirsi Ali, Salman Rushie, Ibn Warraq, Talisma Nasreen. Zij worden als afvalligen beschouwd, en apostasie, afvalligheid, is levensgevaarlijk voor een moslim. Maar ook niet-moslims, worden bedreigd, zoals professoren en politici (Robert Redeker, Geert Wilders), of gedood zoals Theo Van Gogh.
    • De islamieten bedreigen politici, schrijvers, karikaturisten, toneelspelers, professoren, met de dood, omdat deze intellectuelen alleen zouden mogen denken wat zij gedogen. Dat loopt de spuitgaten uit en is een gevaarlijk intellectueel terrorisme, waardoor zij een feitelijke “dictatuur opleggen” niet alleen in de moslimlanden, maar ook bij ons.
    • Iedereen heeft het recht angst te koesteren tegenover een godsdienst, of een godsdienst te haten. De islam haten is niet de moslims haten. De islam is geen ras, noch een persoon. Een ideologie kan niet beledigd worden of gevoelens hebben. Er mag zowel kritiek zijn op de totalitaire islamideologie als op het nazisme, het socialisme, het communisme of het liberalisme. Islamofobie is geen racisme, omdat niemand een godsdienst tot ras kan verheffen. Dat heeft Mia Doornaert ook uitgelegd in een serie artikelen in de Standaard. De islam wordt beoefend door verschillende volkeren van verschillende rassen en nationaliteiten. De islam is dus niet door één volk beleden, maar door verschillende volkeren en nationaliteiten.
    • Islamofobie mag niet vergeleken worden met xenofobie (xenos=vreemd, vreemdeling en ( fobie=afkeer), hetzij afkeer van vreemdelingen. Afkeer van de islam, is geen afkeer van de vreemdelingen of van de moslims. Iedereen mag een godsdienst prijzen of afkeuren. Het gaat hier niet over de gelovigen, maar over hun geloof, over een godsdienstige ideologie die de mens zijn leven op een allesomvattende, totalitaire wijze wil regeren in al zijn doen en laten.
    • Er dient ook geen onderscheid gemaakt te worden tussen islam en islamisme, het islamisme wordt geput uit de onverdraagzame Koran. De onverdraagzaamheid, de haat en de bedreigingen tegen al wie geen moslim is, staan geschreven in de Koran en de moslimfanaten steunen zich op deze criminogene soera’s om geweld te gebruiken. Het islamisme zou niet bestaan zonder het religieus fanatisme overal aanwezig in de koran.
    • Alle religieuze ideologieën hebben tot doel macht te verwerven en worden als politiek instrument gebruikt, om desnoods de andersdenkenden of ongelovigen te bedreigen met de dood, om ze te onderwerpen aan hun geloof. Daarom hebben de godsdienstconflicten en godsdienstoorlogen nooit opgehouden. Niemand mag de zestien eeuwen religieuze vervolgingen van het katholicisme vergeten tegen de «ketters». De eeuwen Inquisitie, de martelingen, de verbanningen en de brandstapel.
    • Islam betekent “onderwerping” en de islamieten willen iedereen onderwerpen aan de sjaria. De sjaria, de islamitische wet of de wet van God, is een geheel van godsdienstige regels die de vrijheid van de mens uitsluit. De mens wordt onderworpen aan de goddelijke regels die zijn levenswijze bepalen in alle aspecten: eten, slapen, kleding, huwelijk, seksualiteit, polygamie, erfenis, segregatie, huwelijksverbod met een niet-moslim, houding tegenover niet gelovigen, enz.
    • De gedeeltelijke invoering van de sjaria in Engeland is volgens de Bisschop van Canterbury nu al onvermijdelijk. Er bestaan al tien islamitische rechtbanken. Het beroep is zelfs mogelijk bij de “High Court”. Volgens peilingen willen ook 44% van de jonge moslims de sjaria invoeren in Engeland.
    • De vrijheid van godsdienst is gewaarborgd, dit betekent niet dat de “godsdienst” zelf beschermd is tegen elke kritiek. Kritiek op een godsdienst belet de vrije uitoefening van de godsdienst niet. Deze kritiek verbieden, kan alleen in een dictatuur, in theocratieën en in landen die de “godslastering” strafbaar stellen. Deze landen zijn geen democratieën. Zij beschermen totalitaire ideologieën en hebben de vrijheid van mening afgeschaft. In alle moslimlanden is kritiek op de Islam, Allah of Mohammed, beschouwd als blasfemie, en meestal strafbaar gesteld met de doodstraf.
    • Waarom zou islamofobie strafbaar zijn en atheofobie niet? De Paus stopt zijn misprijzen tegenover het atheïsme niet onder stoelen of banken, en de imams evenmin. Mogen de atheïsten dan ook vragen dat atheofobie strafbaar wordt gesteld, of is de kritiek op atheïsme wel toegelaten, maar op de godsdiensten niet? Geen enkele atheïst heeft ooit gevraagd atheofobie strafbaar te stellen. Paus Benedictus XVI in zijn encycliek over de hoop, trekt fel van leer tegen het hedendaagse atheïsme. Volgens hem heeft dit geleid tot ‘de ergste vormen van wreedheid en schendingen van de rechtvaardigheid. Wij hebben 16 eeuwen gruwelijke kerkvervolgingen gekend, tegen ketters, heksen, de inquisitie en godsdienstoorlogen. Dat was toch niet georganiseerd door atheïsten?
    • Elke godsdienst beschuldigt de andere vals te zijn. De geestelijken die elkaars godsdienst bekritiseren maken zich dus ook schuldig aan godslastering. De katholieke kerk verkondigt de Drievuldigheid, bestaande uit de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Wie beweert dat God een Zoon heeft, dat hij gekruisigd werd en verrezen is, dat hij de Verlosser is en gestorven voor onze zonden, wordt door de Koran beschuldigd van blasfemie en daarop staat de meestal de doodstraf.
    • De koran vernietigt de fundamenten zelf waarop het christelijk geloof is gebaseerd in verschillende soera’s. Voor een moslim is de Paus een godslasteraar omdat hij in de Drievuldigheid gelooft en spreekt over de Zoon van God, enz. Er is dus geen Verlosser die voor onze zonden is gestorven volgens de Koran, Jezus werd nooit aan een kruis genageld. Dit alles is een verzinsel volgens de islam en bestempeld als blasfemie. Maar wie niet gelooft in de Drievuldigheid is voor de katholieke kerk ook een godslasteraar. Tijdens de Inquisitie kon niemand de Drievuldigheid ontkennen, tenzij men op de brandstapel wou belanden. De ene godsdienst verkettert de andere en dit leid tot verdeling tussen de godsdienstige gemeenschappen, tot oorlogen en tot bloedbaden overal in de wereld. Dit bewijst hoe absurd het is blasfemie te bestraffen of te beweren dat godsdienstkritiek niet mag.
    • De Paus gaat tekeer tegen het laïcisme, en ook tegen Mohammed zoals hij het onlangs deed. Dat is zijn recht, ook de Paus heeft recht op vrije meningsuiting. Maar het is ook ons recht tekeer te gaan tegen het katholicisme of het christendom zonder gestraft te worden wegens blasfemie.
    • Islamofobie kan ook niet vergeleken worden met “antisemitisme”of de haat tegen al wat joods is. Hier is de haat gericht tegen het joodse volk. Wie door antisemitisme iets anders bedoelt dan de haat tegen het joodse volk, en dit wil uitbreiden tot het verbod op kritiek van het judaïsme, als godsdienst van de joden, streeft hetzelfde doel na als de islamieten die trachten de islam gelijk te stellen met een ras. Het judaïsme, als godsdienst, is ook een godsdienstige ideologie zoals de islam, het christendom, het protestantisme of het mormonisme. Kritiek op het judaïsme of kritiek op de Israëlische politiek is geen antisemitisme. Kritiek op godsdiensten is geen racisme. Het antisemitisme heeft betrekking op een volk, niet op een godsdienst. Iedereen heeft dus het recht islamofoob, judeofoob, kathofoob, christianofoob, hindoefoob, boeddhafoob, of atheïstofoob te zijn. Al deze neologismen hebben betrekking op godsdienstige ideologieën.
    • Door deze neologismen bedoelen wij afkeer of weerzin, walging, verafschuwing voor het judaïsme, het christendom, het katholicisme, het hindoeïsme, het boeddhisme, het mormonisme, het atheïsme, enz. Een ideologie kan niet gekrenkt worden, mensen wel. Maar de gelovigen mogen niet beweren gekrenkt te zijn omdat hun godsdienst wordt bekritiseerd, geminacht, verfoeid, verafschuwd of bespot. Dat zou al te gemakkelijk zijn om alle kritiek op hun godsdienst te verbieden. Dat is een poging om iedereen het zwijgen op te leggen. Niemand moet respect hebben voor een godsdienst, dit beweren is onzin. De Koran zegt dat de handen van dieven moeten afgehakt worden, dat de vrouw een ondergeschikt wezen is, dat ongelovigen moeten worden uitgeroeid. Moet men respect betuigen voor dergelijke ideologie, onder voorwendsel dat het een godsdienst is?
    • De gelovige en zijn geloof zijn twee verschillende zaken. Het verbod op kritiek van een godsdienst is censuur, dictatuur, en het einde van het recht op vrije meningsuiting. Wie de islamterreur of de islamitische intellectuele terreur (mondelinge bedreigingen tegen karikaturisten, schrijvers, journalisten enz.) hekelt is voor de islamieten een islamofoob. Een socialist, een communist, een liberaal, mogen toch ook niet beweren dat zij zich gekrenkt voelen omdat wij het socialisme, het communisme of het liberalisme vervloeken of bespotten, anders zou er een algemeen verbod ontstaan op ideologiekritiek. Er is toch ook geen antiliberaal racisme of een antisocialistisch of antimarxistisch racisme? Beweren dat kritiek op de islam de moslims zou demoniseren, is een poging om aan iedereen het zwijgen op te leggen, behalve natuurlijk aan de imams die bv., met behulp van hatelijke soera’s alle ongelovigen demoniseren. Het resultaat zou zijn dat wij geen enkele godsdienst zouden mogen bekritiseren, ongeacht de gevaarlijke ideologieën die ze verspreiden, en ongeacht hun buitensporigheden, hun onverdraagzaamheid. De islamorganisaties eisen dat islamofobie wordt gelijkgesteld met racisme, en dat blasfemie overal in de wereld wordt bestraft. Wie die opvatting steunt of aanvaart wil definitief een einde maken aan de vrijheid van gedachte en de democratie afschaffen.
    • Ideologieën staan niet boven de wet, zij kunnen niet beschermd worden. De gelovige heeft recht op bescherming, maar niet zijn geloof. Elke ideologie moet kunnen onderworpen worden aan een vrij onderzoek. Iedereen moet zich kunnen uitspreken over het gevaar van de ideologieën, van welke aard ook. Iedereen heeft het recht de godsdiensten te bekritiseren, te haten, te minachten, en ze leugenachtig, reactionair, belachelijk, onnozel of gevaarlijk te vinden. Bijna geen enkel theater in Europa, durft nog het toneelstuk van Voltaire van 1741 “Mohammed de profeet” dat de hypocrisie en het fanatisme bespot, vertonen uit vrees voor islamitische wraakneming. Dat kon 60 jaar geleden nog probleemloos. Nu wordt door het islamitische intellectueel terrorisme de vrijheid van mening beknot en uit schrik de “autocensuur” ingevoerd.
    • Volgens een marktonderzoeksbureau kan de helft van alle Nederlanders islamofoop worden genoemd. (Wikipedia). Deze tendens verspreidt zich in heel Europa en dus niet alleen in Nederland.
    • Maar waarom zijn er zoveel islamofoben?
    • De afkeer van de islam is te wijten aan de islamideologie zelf en de gruwelijke islamitische aanslagen overal in de wereld. (Londen, Barcelona, New York, Bali, enz.
    • De islam vervat in de Koran is een onverdraagzame leer die het pluralisme, de democratie, het Europees Verdrag van de Rechten van de mens, de scheiding van kerk en staat verwerpt.
    • Voor de islam is de democratie “taghout” anders gezegd duivelachtig. Alleen Allah decreteert en niet het volk. Het volk moet zich onderwerpen aan de islam. Geen enkel moslimland wil het E.V.R.M. aanvaarden, omdat elke bladzijde van de Koran in strijd is met dit verdrag.
    • In de Koran leest men dat de ongelovigen onze vijanden zijn. De Koran zegt de islam is de godsdienst van Allah, alle andere godsdiensten zijn vals. Volgens de Koran zijn de ongelovigen slecht, onbetrouwbaar, pervers, hypocriet, enz. De koran is ook een racistisch boek. Het verbiedt Joden en christenen als vrienden te nemen, ze zijn volgens Mohammed perverse, onbetrouwbare godslasteraars. In ontelbare verzen wordt aangespoord tot het uitroeien van de niet-moslims en wordt er verboden met ongelovigen vriendelijke relaties te onderhouden.
    • De Koran is vol discriminatie tegen de ongelovigen, tegen de vrouwen, tegen Joden en christenen.
    • Dat is de werkelijkheid. Iedereen zou de Koran moeten lezen om te begrijpen waarom er meer en meer mensen islamofoob worden. Zij die geen tijd hebben om dit boek te lezen kunnen een samenvatting van de criminogene soera’s vinden in mijn artikel op «fairelejour»: Lettre à ceux qui n’ont pas lu le Coran. De Koran is een plagiaat van de Bijbel. In de Bijbel ontbreekt het ook niet aan gruwelijkheden. Lees dan ook op “fairelejour” het artikel over de Bijbel “Lisez la Bible, vous êtes peut-être parmi les condamnés à mort»”, op: http://www.fairelejour.org/article.php3?id_article=1412
    • Islamofobie bestraffen is, elke kritiek op de islam verbieden en blasfemie strafbaar maken. Dat is het einde van de democratie, dat is het einde van de vrije meningsuiting. Dat kan alleen in een dictatuur of een theocratie.
    • Guillaume

  9. • ISLAMOFOBIE KAN NIET STRAFBAAR ZIJN, OMDAT DE ISLAM GEEN RAS IS, MAAR EEN IDEOLOGIE.

    • Guillaume

    • De term “islamofobie” zou voor het eerst gebruikt zijn geweest door de Iraanse moellahs. Volgens Caroline Fourest zou het concept “islamofobie” aanvankelijk zijn gebruikt door de ayatollah Khomeiny als blasfemie tegen de islam, tijdens de Iraanse revolutie.
    • Etymologisch bekeken omvat het neologisme “islamofobie” twee bestanddelen: “islam” en “fobie”. De “islam”, is de door Mohammed gestichte islamitische godsdienst. De “fobie” van het Grieks “phobos”, betekent “vrees of angst”. Dit is dus vrees, angst tegenover een godsdienst, namelijk de islam. Het is geen vrees tegenover vreemdelingen, maar wel tegenover een godsdienst. Het woord “fobie” vindt men terug in veel samengestelde woorden, zoals agorafobie of ruimtevrees en claustrofobie of vrees om in een afgesloten ruimte te vertoeven.
    • In tegenstelling met agorafobie of claustrofobie, is de vrees of de angst voor de islam geen ongegronde ziekelijke neiging, maar een concreet gerechtvaardigd angstgevoel. Bij islamofobie, is er een rationele basis. De afkeer, de angst voor de islam, die te wijten is aan de onmenselijke en criminogene islamideologie, vervat in de Koran en de Ahadith en de gruwelijke islamitische aanslagen overal in de wereld of bv. de moord op Théo Van Gogh die de keel werd overgesneden wegens zijn kritiek op de islam.
    • Het woord islamofobie schrijft professor Stéphane Arlen werd uitgevonden door de gelovige moslims, niet om diegenen aan te duiden die de islam vrezen, maar om diegenen aan te duiden die deze godsdienst durven bekritiseren.
    • Er wordt ook geargumenteerd door de moslims, dat de islam bekritiseren moslimhaat zou verwekken. Die argumentatie aannemen zou alle kritiek op de godsdiensten verbieden en een opiniedelict invoeren.

    • De schrijver, Michel Houellebecq, werd door een rechtbank in Parijs vrijgesproken wegens kritiek op de islam, omdat dit geen belediging is van de moslims, daar een groep gelovigen niet kan geassimileerd worden met de godsdienst waarin ze geloven.

    • De Koran is een plagiaat van het Oude en Nieuwe Testament en mijn doel is niet andere godsdiensten te beschermen. Mijn doel is alleen te bewijzen dat islamofobie een woord is dat door de islamieten wordt misbruikt om ons het zwijgen op te leggen, over de onmenselijke ideologie vervat in de Koran.
    • De Franse schrijver Michel Houellebecq zei “Quand on lit le Coran on est effondré”. Hirsi Ali en de Amerikaanse schrijver Robert Spencer stellen dat er wel gematigde moslims bestaan maar, geen gematigde islam, en dat fundamentalistische moslims een beroep kunnen doen op de Koran en hadith om gematigde moslims aan te zetten tot extremisme, dus dat angst voor de islam legitiem is (Wikipedia). Dit onderscheidt is belangrijk. De grote meerderheid van de moslims zijn gematigde mensen, maar de islam is helemaal niet gematigd, omdat de Koran een monument is van fanatisme.
    • Er is maar één Koran. Dit is een criminogeen boek, omdat bijna op elke bladzijde, wordt aangehitst tot haat tegenover de ongelovigen, en zelfs tot hun uitroeiing . Er is geen gematigde islam, omdat er geen gematigde Koran bestaat. Er is geen Europese islam omdat er geen Europese Koran kan bestaan. Er is maar één Koran, onveranderlijk, en zogezegd door Allah geschreven, waaraan geen enkele moslim iets mag wijzigen. Wie kritiek heeft op de Koran of de islam, wordt met de dood bedreigd, zoals Ayaan Hirsi Ali, Salman Rushie, Ibn Warraq, Talisma Nasreen. Zij worden als afvalligen beschouwd, en apostasie, afvalligheid, is levensgevaarlijk voor een moslim. Maar ook niet-moslims, worden bedreigd, zoals professoren en politici (Robert Redeker, Geert Wilders), of gedood zoals Theo Van Gogh.
    • De islamieten bedreigen politici, schrijvers, karikaturisten, toneelspelers, professoren, met de dood, omdat deze intellectuelen alleen zouden mogen denken wat zij gedogen. Dat loopt de spuitgaten uit en is een gevaarlijk intellectueel terrorisme, waardoor zij een feitelijke “dictatuur opleggen” niet alleen in de moslimlanden, maar ook bij ons.
    • Iedereen heeft het recht angst te koesteren tegenover een godsdienst, of een godsdienst te haten. De islam haten is niet de moslims haten. De islam is geen ras, noch een persoon. Een ideologie kan niet beledigd worden of gevoelens hebben. Er mag zowel kritiek zijn op de totalitaire islamideologie als op het nazisme, het socialisme, het communisme of het liberalisme. Islamofobie is geen racisme, omdat niemand een godsdienst tot ras kan verheffen. Dat heeft Mia Doornaert ook uitgelegd in een serie artikelen in de Standaard. De islam wordt beoefend door verschillende volkeren van verschillende rassen en nationaliteiten. De islam is dus niet door één volk beleden, maar door verschillende volkeren en nationaliteiten.
    • Islamofobie mag niet vergeleken worden met xenofobie (xenos=vreemd, vreemdeling en ( fobie=afkeer), hetzij afkeer van vreemdelingen. Afkeer van de islam, is geen afkeer van de vreemdelingen of van de moslims. Iedereen mag een godsdienst prijzen of afkeuren. Het gaat hier niet over de gelovigen, maar over hun geloof, over een godsdienstige ideologie die de mens zijn leven op een allesomvattende, totalitaire wijze wil regeren in al zijn doen en laten.
    • Er dient ook geen onderscheid gemaakt te worden tussen islam en islamisme, het islamisme wordt geput uit de onverdraagzame Koran. De onverdraagzaamheid, de haat en de bedreigingen tegen al wie geen moslim is, staan geschreven in de Koran en de moslimfanaten steunen zich op deze criminogene soera’s om geweld te gebruiken. Het islamisme zou niet bestaan zonder het religieus fanatisme overal aanwezig in de koran.
    • Alle religieuze ideologieën hebben tot doel macht te verwerven en worden als politiek instrument gebruikt, om desnoods de andersdenkenden of ongelovigen te bedreigen met de dood, om ze te onderwerpen aan hun geloof. Daarom hebben de godsdienstconflicten en godsdienstoorlogen nooit opgehouden.
    • Islam betekent “onderwerping” en de islamieten willen iedereen onderwerpen aan de sjaria. De sjaria, de islamitische wet of de wet van God, is een geheel van godsdienstige regels die de vrijheid van de mens uitsluit. De mens wordt onderworpen aan de goddelijke regels die zijn levenswijze bepalen in alle aspecten: eten, slapen, kleding, huwelijk, seksualiteit, polygamie, erfenis, segregatie, huwelijksverbod met een niet-moslim, houding tegenover niet gelovigen, enz.
    • De gedeeltelijke invoering van de sjaria in Engeland is volgens de Bisschop van Canterbury nu al onvermijdelijk. Er bestaan al tien islamitische rechtbanken. Het beroep is zelfs mogelijk bij de “High Court”. Volgens peilingen willen ook 44% van de jonge moslims de sjaria invoeren in Engeland.
    • De vrijheid van godsdienst is gewaarborgd, dit betekent niet dat de “godsdienst” zelf beschermd is tegen elke kritiek. Kritiek op een godsdienst belet de vrije uitoefening van de godsdienst niet. Deze kritiek verbieden, kan alleen in een dictatuur, in theocratieën en in landen die de “godslastering” strafbaar stellen. Deze landen zijn geen democratieën. Zij beschermen totalitaire ideologieën en hebben de vrijheid van mening afgeschaft. In alle moslimlanden is kritiek op de Islam, Allah of Mohammed, beschouwd als blasfemie, en meestal strafbaar gesteld met de doodstraf.
    • Waarom zou islamofobie strafbaar zijn en atheofobie niet? De Paus stopt zijn misprijzen tegenover het atheïsme niet onder stoelen of banken, en de imams evenmin. Mogen de atheïsten dan ook vragen dat atheofobie strafbaar wordt gesteld, of is de kritiek op atheïsme wel toegelaten, maar op de godsdiensten niet? Geen enkele atheïst heeft ooit gevraagd atheofobie strafbaar te stellen. Paus Benedictus XVI in zijn encycliek over de hoop, trekt fel van leer tegen het hedendaagse atheïsme. Volgens hem heeft dit geleid tot ‘de ergste vormen van wreedheid en schendingen van de rechtvaardigheid. Wij hebben 16 eeuwen gruwelijke kerkvervolgingen gekend, tegen ketters, heksen, de inquisitie en godsdienstoorlogen. Dat was toch niet georganiseerd door atheïsten?
    • Elke godsdienst beschuldigt de andere vals te zijn. De geestelijken die elkaars godsdienst bekritiseren maken zich dus ook schuldig aan godslastering. De katholieke kerk verkondigt de Drievuldigheid, bestaande uit de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Wie beweert dat God een Zoon heeft, dat hij gekruisigd werd en verrezen is, dat hij de Verlosser is en gestorven voor onze zonden, wordt door de Koran beschuldigd van blasfemie en daarop staat de meestal de doodstraf.
    • De koran vernietigt de fundamenten zelf waarop het christelijk geloof is gebaseerd in verschillende soera’s. Voor een moslim is de Paus een godslasteraar omdat hij in de Drievuldigheid gelooft en spreekt over de Zoon van God, enz. Er is dus geen Verlosser die voor onze zonden is gestorven volgens de Koran, Jezus werd nooit aan een kruis genageld. Dit alles is een verzinsel volgens de islam en bestempeld als blasfemie. Maar wie niet gelooft in de Drievuldigheid is voor de katholieke kerk ook een godslasteraar. Tijdens de Inquisitie kon niemand de Drievuldigheid ontkennen, tenzij men op de brandstapel wou belanden. De ene godsdienst verkettert de andere en dit leid tot verdeling tussen de godsdienstige gemeenschappen, tot oorlogen en tot bloedbaden overal in de wereld. Dit bewijst hoe absurd het is blasfemie te bestraffen of te beweren dat godsdienstkritiek niet mag.
    • De Paus gaat tekeer tegen het laïcisme, en ook tegen Mohammed zoals hij het onlangs deed. Dat is zijn recht, ook de Paus heeft recht op vrije meningsuiting. Maar het is ook ons recht tekeer te gaan tegen het katholicisme of het christendom zonder gestraft te worden wegens blasfemie.
    • Islamofobie kan ook niet vergeleken worden met “antisemitisme”of de haat tegen al wat joods is. Hier is de haat gericht tegen het joodse volk. Wie door antisemitisme iets anders bedoelt dan de haat tegen het joodse volk, en dit wil uitbreiden tot het verbod op kritiek van het judaïsme, als godsdienst van de joden, streeft hetzelfde doel na als de islamieten die trachten de islam gelijk te stellen met een ras. Het judaïsme, als godsdienst, is ook een godsdienstige ideologie zoals de islam, het christendom, het protestantisme of het mormonisme. Kritiek op het judaïsme of kritiek op de Israëlische politiek is geen antisemitisme. Kritiek op godsdiensten is geen racisme. Het antisemitisme heeft betrekking op een volk, niet op een godsdienst. Iedereen heeft dus het recht islamofoob, judeofoob, kathofoob, christianofoob, hindoefoob, boeddhafoob, of atheïstofoob te zijn. Al deze neologismen hebben betrekking op godsdienstige ideologieën.
    • Door deze neologismen bedoelen wij afkeer of weerzin, walging, verafschuwing voor het judaïsme, het christendom, het katholicisme, het hindoeïsme, het boeddhisme, het mormonisme, het atheïsme, enz. Een ideologie kan niet gekrenkt worden, mensen wel. Maar de gelovigen mogen niet beweren gekrenkt te zijn omdat hun godsdienst wordt bekritiseerd, geminacht, verfoeid, verafschuwd of bespot. Dat zou al te gemakkelijk zijn om alle kritiek op hun godsdienst te verbieden. Dat is een poging om iedereen het zwijgen op te leggen. Niemand moet respect hebben voor een godsdienst, dit beweren is onzin. De Koran zegt dat de handen van dieven moeten afgehakt worden, dat de vrouw een ondergeschikt wezen is, dat ongelovigen moeten worden uitgeroeid. Moet men respect betuigen voor dergelijke ideologie, onder voorwendsel dat het een godsdienst is?
    • De gelovige en zijn geloof zijn twee verschillende zaken. Het verbod op kritiek van een godsdienst is censuur, dictatuur, en het einde van het recht op vrije meningsuiting. Wie de islamterreur of de islamitische intellectuele terreur (mondelinge bedreigingen tegen karikaturisten, schrijvers, journalisten enz.) hekelt is voor de islamieten een islamofoob. Een socialist, een communist, een liberaal, mogen toch ook niet beweren dat zij zich gekrenkt voelen omdat wij het socialisme, het communisme of het liberalisme vervloeken of bespotten, anders zou er een algemeen verbod ontstaan op ideologiekritiek. Er is toch ook geen antiliberaal racisme of een antisocialistisch of antimarxistisch racisme? Beweren dat kritiek op de islam de moslims zou demoniseren, is een poging om aan iedereen het zwijgen op te leggen, behalve natuurlijk aan de imams die bv., met behulp van hatelijke soera’s alle ongelovigen demoniseren. Het resultaat zou zijn dat wij geen enkele godsdienst zouden mogen bekritiseren, ongeacht de gevaarlijke ideologieën die ze verspreiden, en ongeacht hun buitensporigheden, hun onverdraagzaamheid. De islamorganisaties eisen dat islamofobie wordt gelijkgesteld met racisme, en dat blasfemie overal in de wereld wordt bestraft. Wie die opvatting steunt of aanvaart wil definitief een einde maken aan de vrijheid van gedachte en de democratie afschaffen.
    • Ideologieën staan niet boven de wet, zij kunnen niet beschermd worden. De gelovige heeft recht op bescherming, maar niet zijn geloof. Elke ideologie moet kunnen onderworpen worden aan een vrij onderzoek. Iedereen moet zich kunnen uitspreken over het gevaar van de ideologieën, van welke aard ook. Iedereen heeft het recht de godsdiensten te bekritiseren, te haten, te minachten, en ze leugenachtig, reactionair, belachelijk, onnozel of gevaarlijk te vinden. Bijna geen enkel theater in Europa, durft nog het toneelstuk van Voltaire van 1741 “Mohammed de profeet” dat de hypocrisie en het fanatisme bespot, vertonen uit vrees voor islamitische wraakneming. Dat kon 60 jaar geleden nog probleemloos. Nu wordt door het islamitische intellectueel terrorisme de vrijheid van mening beknot en uit schrik de “autocensuur” ingevoerd.
    • Volgens een marktonderzoeksbureau kan de helft van alle Nederlanders islamofoop worden genoemd. (Wikipedia). Deze tendens verspreidt zich in heel Europa en dus niet alleen in Nederland.
    • Maar waarom zijn er zoveel islamofoben?
    • De afkeer van de islam is te wijten aan de islamideologie zelf en de gruwelijke islamitische aanslagen overal in de wereld. (Londen, Barcelona, New York, Bali, enz.
    • De islam vervat in de Koran is een onverdraagzame leer die het pluralisme, de democratie, het Europees Verdrag van de Rechten van de mens, de scheiding van kerk en staat verwerpt.
    • Voor de islam is de democratie “taghout” anders gezegd duivelachtig. Alleen Allah decreteert en niet het volk. Het volk moet zich onderwerpen aan de islam. Geen enkel moslimland wil het E.V.R.M. aanvaarden, omdat elke bladzijde van de Koran in strijd is met dit verdrag.
    • In de Koran leest men dat de ongelovigen onze vijanden zijn. De Koran zegt de islam is de godsdienst van Allah, alle andere godsdiensten zijn vals. Volgens de Koran zijn de ongelovigen slecht, onbetrouwbaar, pervers, hypocriet, enz. De koran is ook een racistisch boek. Het verbiedt Joden en christenen als vrienden te nemen, ze zijn volgens Mohammed perverse, onbetrouwbare godslasteraars. In ontelbare verzen wordt aangespoord tot het uitroeien van de niet-moslims en wordt er verboden met ongelovigen vriendelijke relaties te onderhouden.
    • De Koran is vol discriminatie tegen de ongelovigen, tegen de vrouwen, tegen Joden en christenen.
    • Dat is de werkelijkheid. Iedereen zou de Koran moeten lezen om te begrijpen waarom er meer en meer mensen islamofoob worden. Zij die geen tijd hebben om dit boek te lezen kunnen een samenvatting van de criminogene soera’s vinden in mijn artikel op «fairelejour»: Lettre à ceux qui n’ont pas lu le Coran. De Koran is een plagiaat van de Bijbel. In de Bijbel ontbreekt het ook niet aan gruwelijkheden. Lees dan ook op “fairelejour” het artikel over de Bijbel “Lisez la Bible, vous êtes peut-être parmi les condamnés à mort»”, op: http://www.fairelejour.org/article.php3?id_article=1412
    • Islamofobie bestraffen is, elke kritiek op de islam verbieden en blasfemie strafbaar maken. Dat is het einde van de democratie, dat is het einde van de vrije meningsuiting. Dat kan alleen in een dictatuur of een theocratie.
    • Guillaume

Comments are closed.