
Wij voldoen gaarne aan dat verzoek omdat het een duidelijke brief is waarop Wouter eenvoudig antwoord op zou moeten kunnen geven.
Wij blijven zeer geïnteresseerd in een antwoord van Wouter. En ook zijn we geïnteresseerd in commentaar en aanvullingen van onze lezers.
Open brief aan Wouter Bos
Juli 2008: “Onze economie is principieel gezond, en vertoont nog steeds groei”.Oktober 2008:”Dit had niemand aan kunnen zien komen”.Geachte heer Bos,
U ontvangt deze openbare brief van enkele doorsnee Nederlandse staatsburgers zonder noemenswaardige autoriteit op welk gebied dan ook. Er zijn veel burgers zoals wij in Nederland, en wij onderscheiden ons van hen uitsluitend door het feit dat wij hebben besloten u een brief te schrijven. Sommigen van ons zullen plannen hebben in dezelfde richting. In ieder geval deze brief heeft kennelijk een podium gevonden, en wij zijn daar dankbaar voor. Wij hebben niet de illusie namens al onze medeburgers te schrijven. Wij zijn allen grondig tot individuen gesocialiseerd de afgelopen decennia, en staan thans ieder alleen voor de antwoordnummers en telefooncentrales van de heilstaat waarin wij ons bevinden.
Sinds de zomer van 2007 konden wij u meerdere malen op televisiejournaals uitspraken horen doen met betrekking tot ontwikkelingen rondom de Amerikaanse krediet crisis. Zou de crisis overwaaien … zou hij niet overwaaien. Wij hingen aan uw lippen. Uw commentaar hierop was onveranderlijk. “Onze economie is principieel gezond, en vertoont nog steeds groei “. “Wij kunnen tegen een stootje”, en “Bij ons is het toezicht beter geregeld”. Er was, kortom, geen reden om ons druk te maken. Aan het grote Nederlandse kijkbuis kinderen publiek wordt met betrekking tot de economie doorlopend verkondigd dat het een machine is die draait op “vertrouwen”. Consumentenvertrouwen. Ons vertrouwen. Wij doen er goed aan, zo lijkt het, dat vertrouwen blind te volgen en nooit los te laten. Anders wordt het een “..zelf verfilling poffersie..“, en hebben we de gevolgen aan onszelf te danken verder. Wij zijn dus tegelijk gewaarschuwd en gerustgesteld. Na deze dagelijkse dosis informatie volgt er een avond vol debiliserend amusement, commercials, en nog vijf herhalingen van uw woorden. U achtervolgt ons, net als die drink-yoghurt tegen constipatie en verzekeringsagenten die rondvliegen met een paraplu boven hun hoofd.
Het blinde vertrouwen in uw economie zijn wij gaandeweg kwijtgeraakt. Het is een vervelende gewaarwording geweest. Op gegeven moment moet namelijk de televisie uit omdat je duizelig wordt van de hypnotiserende gelijkmatigheid. Er beginnen processen te draaien in je hoofd die je al jaren niet meer waargenomen had. Op de roltrappen van de warenhuizen begin je onwel te worden. Beelden van slacht kippen die omhoog getakeld worden naar volautomatische pluk installaties flitsen aan je voorbij. Het wordt tijd om eens zelfstandig wat na te gaan denken, kortom.
Wij zijn ons als leken eens wat gaan verdiepen in die Amerikaanse kredietcrisis. Het toezicht was niet goed geweest, zoveel was duidelijk. Onafhankelijke rating bureaus als Moody’s en Fitch hadden broddelwerk afgeleverd, waardoor er veel te hoge hypotheken waren verstrekt aan veel te veel mensen. De eerste vraag die daarbij rijst is “Waarom”? De antwoorden daarop variëren. Maar de meeste onderbouwde antwoorden wijzen in de richting van bedrog, fraude en machtsmisbruik op een monsterlijke schaal. Dat men daar in Amerika de hand niet voor omdraait is ons duidelijk sinds het Enron schandaal. En dat men daar in Nederland eveneens de hand niet voor omdraait is ons duidelijk sinds het Ahold schandaal. Afdalend van de ladder in de poel van het financiële verderf voelden wij op gegeven moment vaste voet aan de bodem. Er blijkt een hele subcultuur te bestaan van analisten, economen en publicisten die veel en hartstochtelijk schrijven over financiële zaken, met als voornaam doel om inzicht te bieden aan hen die niet meer blind vertrouwen, en die de opgeworpen rookgordijnen van onbegrijpelijke constructies en theorieën laten voor wat ze zijn.
In essentie is de economie waar wij aan onderworpen zijn in handen van centrale banken. Er is ons geleerd dat deze banken de stabiliteit bewaken en noodzakelijk zijn. Maar er zijn interessante zaken te vinden op het internet met betrekking tot centrale banken, die een heel ander beeld geven. Zo valt de vorming van de Verenigde Staten geschiedkundig heel aardig uit te leggen als een poging het continent te onttrekken aan de wurggreep van Britse bankiers en belanghebbenden. Het lukte Abraham Lincoln, mede door de macht over het betalingsverkeer naar zich toe te trekken. Hij gaf zijn eigen dollars uit, en betaalde daar zijn troepen mee uit. De strijd om de centrale financiële macht was daarmee helaas nog niet voorbij. Er zijn in die strijd nadien enkele presidenten vermoord. En jaren later verzuchtte ex president Woodrow Wilson:
“Ik ben een zeer ongelukkig man. In mijn onwetendheid heb ik mijn land geruïneerd. Een grote industriële natie is thans in de greep van een systeem gebaseerd op schuld. Ons krediet systeem is geconcentreerd. De groei van het land en al de activiteiten die we ontplooien zijn in de handen gekomen van een paar mannen. Wij zijn verworden tot een van de slechts bestuurde, meest gecontroleerde en gedomineerde overheden uit de beschaafde wereld – niet langer een overheid van vrije opinie, niet langer een overheid met overtuigingen en de instemming der meerderheid, maar een overheid naar de opinie en dwang van een kleine groep dominante mensen”. (Vertaling R. Zandstra)
De centrale federale bank (FED) was geboren. Een centrale bank der Verenigde Staten van Amerika, die de macht naar zich toe trok over het geldverkeer. De economie zou voortaan gebaseerd zijn op schuld. Deze machtsstrijd heeft zich nadien over de hele wereld voltrokken, en het Amerikaanse model is een wereldwijde realiteit geworden. En niet in het belang van burgers en overheden, maar in het belang van een betrekkelijk kleine groep anonieme particulieren.
Laten we een moment stilstaan bij het ontstaan van het fractionele, centrale bankieren en de uitwerking hiervan op onze samenleving.
Het is natuurlijk allemaal begonnen rondom de handel en ruil van goederen. Jij een kip, ik drie broden, zullen we maar zeggen. Dat was niet handig. Metalen munten werden gemaakt, die met hun intrinsieke waarde ruilmiddel werden. Dat had ook bezwaren: men moest rondlopen met een zware beurs om boodschappen te doen. Dus liet je bij de goudsmid je goud en zilver bewaren en je kreeg dan een paar papieren, die je als betaalmiddel kon gebruiken. “Goudsmid Jansen betaalt aan toonder een ons goud” stond dan bijvoorbeeld op dat papier. Dat papier stond op naam van de oorspronkelijke eigenaar van het goud, maar dat verdween al snel en de biljetten werden anoniem.
Toen werd de goudsmid bankier: in de praktijk kwamen de mensen zelden hun goud of zilver ophalen en zeker niet allemaal tegelijk. Dus kon hij meer biljetten uitgeven dan dat hij dekking had in edelmetaal. Hij kon dus veel méér geld uitlenen, waarover hij rente berekende, terwijl de biljetten dus eigenlijk niets voorstelden.
Wel werd er een afspraak onderling gemaakt: ongeveer 10% van het uitstaande geld moest de bankier wel in z’n kluis hebben. Onder pressie van de inmiddels centraal gedomineerde banken is men daar inmiddels van afgestapt en bestaat er geen dekking meer van edelmetaal. Het geld dat in omloop was werd nadien ‘Fiat-geld’, gebakken lucht. De bankiers werden rijker en beduidend machtiger.
Vanuit deze stand van zaken zijn namelijk allerlei manipulaties mogelijk. De banken kunnen voorwaarden stellen aan klanten die geld willen lenen. Maar zelf hoeven ze nooit echte verantwoording af te leggen.
Want als er geld tekort is om de geldstroom mee op gang te houden, worden overheden en burgers daar direct mee geconfronteerd door een maatschappelijke ontwrichting. Zij zullen dan, terwijl het bankwezen hun verpandde bezittingen invordert omdat de rente er niet meer over betaald kan worden, eerst diezelfde banken overeind moeten gaan houden om een complete ineenstorting van het openbare leven te voorkomen. Banken lenen geld uit, dat er in feite niet is en laten u daar rente voor betalen. Al die schuld moet ooit worden afgelost. En daarin schuilt het kernprobleem, want het geld dat we met z’n allen geleend hebben, is onvoldoende om er de rente over te betalen. Immers, er is niet méér geld dan wat de banken via leningen hebben uitgegeven. De oplossing voor dit probleem is destijds de adoptie geweest van de inzichten van de econoom Keynes. Zijn antwoord op de vraag “Hoe moet dat op de lange termijn met die immer groeiende schuld? ” was: “Op de lange termijn zijn we allemaal dood”. Met deze briljante economische beginselen is de gehele universitair geschoolde elite vandaag de dag aan het werk in Brussel, Washington en de overige machtscentra van de wereld om “stabiliteit” te brengen. Rondom deze kernachtige essentie zit een heleboel moeilijk gedoe waar wij niets van begrijpen. Onze stelling is dat dit ook precies de bedoeling is. Recentelijk hebben wij vernomen dat in Frankrijk de inkomsten uit belastinggelden niet meer voldoende zijn om de rente van de staatsschuld te betalen. In de Verenigde Staten is de nationale schuld opgelopen tot een niveau waarbij in feite vastgesteld kan worden dat de achterkleinkinderen van de huidige bevolking bij voorbaat hun hele leven schuldenaren zullen zijn. Zelfs als ze van de lucht gaan leven.Geachte heer Wouter Bos. De Nederlandse Centrale Bank is een N.V. De Europese Centrale Bank ( waar “Europa” als een soort zoutloos volkssprookje omheen is gedrapeerd) is dat bij ons weten eveneens. Hoe kunt u volhouden dat deze pseudo instellingen de “stabiliteit” bewaken? Ze zijn de oorzaak van de instabiliteit. De topmannen van deze firma’s zijn stuk voor stuk grote bankiers uit heel Europa. Hun aandeelhouders kennen we niet. Wij kennen alleen het manifest van deze aandeelhouders; het werd opgesteld aan het einde van de 18e eeuw door de aartsvader van het internationale bankwezen:
“Geef me de macht over de geldstroom van een land, dan kan het me niet schelen wie er de wetten maakt.” Mayer Amsched Rothschild (vertaling R. Zandstra)
Geachte heer Wouter Bos, hoe kunt u in alle ernst rechtvaardigen dat enorme banken en verzekeraars die tot vorig jaar nog astronomische winsten maakten nu opeens door u overeind moeten worden gehouden? Het ziet er naar uit dat uw enige rechtvaardiging die van de pragmatische noodzaak zal zijn. De schade kan niet worden verhaald op degenen die al die winsten hebben geïncasseerd. Uw eigen wetgeving verbiedt het, en het valt zelfs niet op legale wijze te achterhalen wie het zijn. De overheden van de wereld kunnen momenteel niet anders dan gemeenschapsgeld aanwenden (of beter gezegd gemeenschappelijke schulden aangaan) om haar eigen bestaansrecht (een georganiseerde maatschappij) in stand te kunnen houden. Mogen wij aannemen dat het hierom is dat wij de kosten gaan betalen? Door middel van inflatie, nationale schuld en belastingen? Gelooft u werkelijk dat het zal helpen, die wekelijkse miljardensteun op bevel? Wanneer is het op? Kunt u voor die tijd ook eens een miljard of twintig beschikbaar stellen aan mensen die dood gaan van de honger? Wanneer gaat u verantwoording over uw bestedingspatroon afleggen?
Aan het begin van dit jaar begon statistisch analist Jim Willie CB zijn periodieke bijdrage op www.gold-eagle.com met de omineuze woorden:
“Het jaar 2008 zal het jaar zijn waarin DE DINGEN DOODGEWOON OM GAAN VALLEN. Het zal een waarachtig dodelijk jaar worden, onontkoombaar dodelijk zijn voor de economie van de US, en speciaal voor de bank sector.” (vert. R. Zandstra)
Staan er nog meer ontwikkelingen op til waar u straks van gaat zeggen dat “niemand het had aan kunnen zien komen”? Wij zijn niet niemand namelijk. En wij zagen het aankomen. Waarom deed u dat eigenlijk niet? En als u het stiekem wél aan zag komen, waarom waarschuwde u ons daar dan niet voor? U bemoeit zich samen met uw collegae over de hoogte van onze tuinschuurtjes, u bemoeit zich met hoeveel omega vetten we wekelijks moeten consumeren. U voorspelt hoeveel jaren we korter zullen leven wanneer wij roken. Waarom kon u dit dan eigenlijk niet voorspellen? Iedere econoom met wat gezond verstand en naast Keynes nog wat andere auteurs in de kast had het u in 2001 al graag voor u willen uittekenen.
President Wilson heeft de Amerikanen aan het begin van de vorige eeuw uitgeleverd aan het centrale, fractionele bankieren. Dit is nadien onomkeerbaar gebleken. De rest van de wereld volgde kort nadien. President Wilson is met deze onvergeeflijke fout duidelijk niet van het formaat gebleken als Abraham Lincoln. Maar ook deze president Wilson had althans nog iets, mijnheer Bos, dat u niet heeft. Hij had spijt. En hij legt aan zijn landgenoten uit waarom. Wij nodigen u uit om hetzelfde te doen, of op zijn minst een openbaar standpunt in te nemen met betrekking tot de hierboven beschreven materie. Wij zouden u daar dankbaar voor zijn.
Jacov Zandstra – Psychoanalyticus
Ruben Zandstra – Software Engineer
Leonard Zandstra – Musicus
Herman Zandstra – Elektricien























Minister Bos
Ik heb vandaag de debat gezien op de televisie ik erger mij dood aan u houding u heeft het over bezuinigingen . Nou misschien is het een goed idee om eerst de 35 % die jullie je toe geeigend hebben naar de verkiezing terug te geven, jullie leven in luxe en wij gewone burgers moeten het maar doen met een ninimaal salaris, de rijken worden steeds rijker en de armen steeds armer, en dan zegt u dat u voor Nederland bent? laat me niet lachen, U en Balkenende streven naar het bewind van amerika waar ze al net zo dom zijn, al de beloofdes en vooruitzichten die jullie beloofden zijn in rook op gegaan GOOD JOB nou hoop ik dan ook dat dit kabinet Balkenende valt jullie zijn geldwolven die alleen aan hun eigen denken en niet aan ons de burgers die voor alles moeten betalen, want wie betaald de beveiliging als een van jullie vervoerd worden zoals alex, maxima etc. Dus ik ben boos en geloof geen woord van wat u zegd
ik ben twee jaar zzp’r geweest 2007/2008,ben door de/dankzij crisis werkloos geworden..nu moet ik over die jaren belasting betalen en dat moet/wil ook doen,dat heb ik altijd keurig gedaan..maar omdat ik werkloos ben geworden was ik gedwongen om datgeld te gebruiken om te leven en om mijn andere uitgaven te voldoen,ik heb/kon by de balsting uitstel van betaling krijgen staat op de formulier maar nu wordt het steeds afgewezen omdat die mr,denkt/zegt dat is geen goede reden…natuurlijk is de reden goed ik heb nog nooit eerder aangevraagd als het niet nodigmaar bij de belasting denkt men daar gewoon anders over…waarom staat het dan op het formulier dat het wel kan,nu krijg ik aanmaningen ik kon uitstel en bezwaar maken dat heb ik ook meerdere malen gedaan.dus het maakt voor de belasting niet uit uitstel vragen of niet,bezwaar maken of niet ze gaan je gewoon dreigen…ze dehoud totaal geen rekenschap met de belastingbetaler,ze weten niet hoe en waarom of van de situatie alleen maar betalen,betalen,betalen…maar als ik/wij geld terug moet hebben van de belasting krijg je iedere maand maar een beetje by beetje.maar als ik/wij moeten betalen dan moet het in 1 keer….en dan ook nog zeggen dat nederland een recht staat is,dat iedereen belasting moet betalen,goed dan ook iedereen ook de oranjes/koningin,maar de recht is niet recht maar krom,zoals de wind waait zo komt het….
Comments are closed.