robin_hood_the_legend_of_sherwood_small_2Plotseling kreeg ik laatst vanuit een totaal ander perspectief, kijk op het werkwoord ondernemen.  Achteraf komt het natuurlijk niet helemaal uit de lucht vallen. Het heeft zich langzamerhand opgebouwd in de afgelopen tijd. Hieronder slechts twee voorbeelden op basis waarvan:
 
1. De wijze waarop banken vrij recent nog financieel zijn gevoed door ons allen. Wat mij betreft is dat als dat wij daarmee proberen diamantroof te voorkomen, door diamanten weg te geven aan de diamantenrovers.

2. Dhr. Zalm, n.b. een gepensioneerde ex minister, die kennelijk ver boven de “Balkenende grens” nog even een appeltje voor de dorst meekrijgt, want hoeveel dorst kan een mens hebben, toch?! Wat voor voorbeeld stelt onze overheid hier?!  

De overheid als ondernemer … alles wordt namelijk vooral van de onderkant van onze maatschappij genomen (want daar zitten de grote aantallen waar men met een minimale inspanning en risico de grootste inkomsten kan genereren).

Er is een uitspraak: “Als je boven het maaiveld uitsteekt zijn er altijd mensen die je proberen te kortwieken”. Kortwieken?! Zou dat voldoende zijn?! Bovendien, waar zijn die mensen nu, die er altijd zouden zijn?! Wanneer ze er zijn, blijft het dan bij proberen, of gaat het ook een keer lukken?!

Onze overheid durft en kan deze rol kennelijk niet oppakken. Die maaien gewoon door en pakken alles aan de onderkant; een onderkant die overigens nog veel hoger ligt dan de meeste zullen denken. De afstand tussen de abnormaal hoge inkomens en de normale hoge inkomens, is namelijk vele male hoger, dan de afstand tussen die normale hoge inkomens en de laagste inkomens.
N.b. iemand die zestig procent belasting moet betalen over een salaris van 5 miljoen euro bruto per jaar, verdient nog steeds netto, wat iemand met gemiddeld 50.000 euro bruto per jaar in 40 jaar, bruto bij elkaar schraapt!

Robin Hood … HELP! … wees een BOVENPLUKKER in plaats van een ondernemer … en help het liefst een samenleving te hebben waarbij mensen het samen leven gaan verkiezen boven dat feitelijk eenzame maaien en graaien

Ik hoop ook dat de overheid stopt met het financieren van bedrijven. Beter is, om het mogelijk te maken dat mensen tegen redelijke prijzen producten van die bedrijven gaan afnemen. Producten binnen proporties van de menselijke maat. Desnoods neemt men dergelijke producten af met een lening … waarbij het rentepercentage op het niveau ligt van de spaarrentepercentages die de banken momenteel bieden. Dat bieden de banken, om maar weer te proberen hun stuwmeren van geld terug te krijgen … stilstaand geld … geld dat niets doet … terwijl iedereen weet … geld moet stromen!  Wat dat betreft … banken … neem ’s een voorbeeld aan de bedrijven die elektriciteit genereren voor onze maatschappij … dat valt namelijk nauwelijks op te slaan en moet er wel zijn, om continu te worden gebruikt!

Ingezonden door Rob Broekhof

52 REACTIES

  1. @beek [8]: Nou Beek, daar raak je nu net een moeilijk punt.

    Mijn eerste reactie in deze is: de afgelopen verkiezingen waren de laatste waarbij ik daadwerkelijk gestemd heb. Er is geen één partij waar ik vertrouwen in heb. Simpelweg omdat het multipartijenstelsel hier in NL alleen maar polderen en compromissen sluiten is. Kijk nu naar de verhouding christenen in de regerende partijen en het aantal trouwe kerkgangers in NL.

    Sinds enkele maanden verdiep ik mij actief in het libertarisme en heb al gedacht mijn stem te kunnen geven aan een partij die écht libertarisch zou zijn (moet nog opgericht worden?). Maar dit zou voor mij een paradox zijn, omdat dit een partij zou moeten worden die machtig (*)genoeg zou moeten zijn om NL libertarischer te maken en daarmee als standpunt zou moeten hebben de overheid te verminderen en dus haar eigen ondergang zou moeten bewerkstelligen.

    (*) Machtig is ook al een paradox, want zo’n partij zou geen macht moeten uitstralen, maar juist vrijheid moeten nastreven.

    Inspanningen als het homohuwelijk zouden in een vrije(re) samenleving helemaal geen inspanning moeten zijn. Het zou een alledaags verschijnsel van vrijheid moeten zijn voor hen die dit wensen, zonder anderen daarmee te beschadigen.

    Ik weet dat het allemaal een utopie is, want wanneer zou NL haar samenleving zover hebben dat deze “mindset” gemeengoed is geworden? Wanneer kunnen wij zo vrij denken, vooral elkaar zo vrij accepteren, elkaar niet meer afgunstig of betuttelend benaderen?

  2. @Rob [30]:

    Ik weet van beide: werken voor geld van de overheid, en werken voor het geld van de klant die vrijwillig bereid is te betalen.
    In de eerste situatie bekommert niemand zich om het geld: er is altijd wel een lade te vinden, desnoods door extra afpersingen.
    Intussen roept men hard dat geld niet belangrijk is. HAHAHA!
    Men maakt zich niet druk om de centen, die zijn er toch wel, en bekommert zich voornamelijk om de eigen riante positie en het eigen welbevinden.
    Denk aan het pamper-gebeuren bij Verkeer en Waterstaat.
    In het vrije bedrijf is er geen automatische lade vol geld.
    Dient men zich ernstig in te spannen, teneinde de klant ertoe te bewegen zijn centen te geven in ruil voor de wederdienst.
    Dag in dag uit verkeert men in onzekerheid omtrent de financiele positie. De onzekerheid wordt enigszins gecompenseerd door de vrijheid van handelen.
    Maar… Daar komt de overheid op je stoepje staan!
    Die wil geld!
    En begint zich tevens intensief met de bedrijfsvoering te bemoeien. Om de automatische geldlade van de overheid vooral niet in gevaar te brengen.
    En de bestaanszekerheid der ambtenaren te garanderen, waar die zekerheid voor de ondernemer allerminst vast staat.
    Het is een situatie van uitknijpen, tot op een niveau waar de ondernemer nog niet geheel wordt omgelegd.
    Dat lijkt werkelijk op het werk van parasieten.

    Rob [35] reageerde op deze reactie.

  3. @Rob [10]: Inderdaad een leuke discussie, alleen zou ik hem liever met een paar van jullie voeren in een gezellige hoek van een kroeg onder het genot van een goed glas lekkers en een goede pijp tabak of een sigaar (shit, mag niet meer van de overheid). Maaltijdje vooraf en dan lekker ontspannen bomen over het verbeteren van ons landje… GEWELDIG. Nu schrijf ik me helemaal suf op m’n laptop.
    Met een paar vrienden hebben we het plan een maandelijkse discussiegroep te starten. Iemand brengt een onderwerp ter tafel en zonder elkaars mening te moeten veranderen lekker over elkaars standpunten ouwehoe….

    Zoals gesteld zitten we aardig op 1 lijn, Rob.

    Wat ik bedoel met het rendement van veel geld is dit.
    Als ik 5 MM€ (miljoen) op de bank zet, wil ik daar rendement over hebben, de rente die de bank mij biedt. Van die 5 MM€, maakt de bank voor andere mensen/bedrijven 50 MM€ in de vorm van kredieten, hypotheken, e.d., want de banken hoeven gemiddeld maar 10% dekking van al die geldpotten te geven. En die kredieten en hypotheken zorgen weer voor daadwerkelijke werkgelegenheid en dienstverlening. Net als jouw badkamer.

    Met het geld op de beurzen is het net zo.

    Wel ben ik het helemaal met je eens, dat het heen-en-weer geschuif tussen banken inderdaad virtueel geld is. Dat heeft ons de nek gebroken tijdens deze crisis (= volgens mij zelfs de oorzaak).
    Wat mij betreft: laat die crisis maar komen (zoals GB al stelde) en dan terug naar een vorm van de goud- en zilverstandaard, zoals vroeger.

    Rob [36] reageerde op deze reactie.

  4. @Paul Martens [29]:
    Paul, waar wij in mening verschillen is “eigenaarschap”. Geld is wat mij betreft nooit van iemand. Geld wordt gebruikt. Geld is een illusie waarvan economen, banken, boekhouders en de echte boeven, ons van willen doen geloven dat je geld echt kunt bezitten. ONZIN! Die kredietcrisis hoeft maar even flink door te zetten, en je kan 5 mio neertellen voor … een sandwich … hoezo bezit?!

    Ik ben het absoluut met je eens dat binnen de overheid efficienter gewerkt kan worden en dat de doorsnee ambtenaar zich beter bewust moet zijn van dat het geld dat wordt gebruikt voor allerhande activiteiten die de overheid ontplooit voor de burgers, door diezelfde burgers wordt betaald (n.b. ook door henzelf).

    Bovendien kan de overheid niet failliet gaan, en dat brengt wat dat betreft nog meer verantwoordlijkheidsgevoel met zich mee! De overheid zal dan ook altijd z’n schuldeisers VOLLEDIG moeten afbetalen. Voor de directie van een failliet bedrijf wordt er wel een schuldsaneringsregeling getroffen (bedoeld en vast bedacht en ingesteld door die echte boeven).

    Ik ben het met je eens dat er te weinig mensen zijn binnen de overheid die voelen waar het geld nou feitelijk vandaan komt. Bovendien, zoals ik al in andere reacties heb aangegeven, de echte grote boeven die weten de overheid best wel te vinden, en die rijden ook in die veel te dure auto’s en wonen in veel te dure huizen e.d. Die weten dondersgoed waar ze mee bezig zijn en waar ze het geld voor puur eigen gewin vandaan kunnen halen.

    Aan de andere kant, binnen het bedrijfsleven, weet ik mij nog heel goed te herinneren dat de hoogste baas van AT&T destijds werd vervangen door iemand die na n.b. krap een jaartje met een gouden handdruk van 30 miljoen dollar mocht oprotten. 30 miljoen dollar! Daar kunnen 15 werknemers met twee keer modaal 40 jaar voor werken! Onbegrijpelijk! Da’s geld dat zij hadden kunnen gebruiken waar die klootzak mee vertrok! Gelukkig vinden dat soort praktijken niet plaats bij de overheid. Ik ben dan ook blij dat de wachtgeldregelingen aan banden worden gelegd.

    Je schrijft: “Misschien nog wel meer, omdat ze het met hun eigen middelen doen.” Ik hoop dat je begrijpt dat ik het pijnlijk vind dat je dat schrijft. Ik haal de bevrediging uit mijn werk en … doe dat ook uit eigen middelen. De middelen die ik daarvoor inzet, dat zijn mijn “bloed, zweet en tranen” zonder extra bonus.

    Da’s ff wat anders dan een abstract bedrag bij de bank die m’n activiteiten financiert tot het moment dat de stekker eruit gaat. Wanneer daar de stekker uit wordt getrokken gaat alleen dat abstracte bedrag op nul. Wanneer de stekker uit mijn middelen wordt getrokken … dan ben ik op de eeuwige jachtvelden Paul.

    Geen schuldsanering, geen 30 miljoen … en daar heb ik vrede mee.

    Waarom? Omdat ik inmiddels verslaafd ben geraakt aan dat gevoel om concreet bezig te zijn met het leveren van mijn bijdrage zonder het gevoel te hebben dat slechts enkelen daar feitelijk van profiteren door nog meer geld op te potten dat vervolgens steeds meer gaat stinken door de rente die erover wordt uitgekeerd. Ik heb heel bewust ervaren wat het is om in een groep mensen te werken die geen druk ondervindt van het op elke mogelijke manier verhogen van de omzet en de winst. En Paul, ondanks dat dit vooral voor de meest zelfstandigen niet zo overkomt, er zijn gelukkig ook veel ambtenaren die echt wel de druk voelen van kosten, en ook voor hen geldt wanneer het mis gaat … geen 30 miljoen … ze kunnen gewoon door blijven werken voor dat kut salaris dat vanaf dat moment met nog meer bloed zweet en tranen wordt verdiend (want leuk is ’t niet om op je bek te gaan, ook niet voor een ambtenaar).

    Tenslotte, Paul, ik wil je niet overtuigen om ook ambtenaar te worden hoor. Ik hoop wel een wat ander licht op de overheid te hebben kunnen schijnen.

    Mijn conclusie: zowel de overheid als het bedrijfsleven hebben te lijden van die echte grote boeven … en dat zal wel nooit veranderen … en daardoor hebben wij nou zo’n leuke discussie!

    Paul Martens [38] reageerde op deze reactie.

  5. @beek [32]:
    De mensen binnen de overheid die dat parasitaire gedrag vertonen, dat zijn dan ook de echte boeven waar ik het over heb Paul. Of het zijn gewoon sukkels die stompzinnig regeltje toepassen (in opdracht van de echter boeven), zonder hun gezonde verstand te gebruiken en in te schatten wat er echt nodig is!

    Rob [37] reageerde op deze reactie.

  6. @Paul Martens [33]:
    Prima idee zo’ n discussiegroep … maandelijks kan ik niet beloven (ik ben en blijf een loonslaaf die gebonden is aan werktijden), maar zo nu en dan lijkt mij dat heel erg leuk!

    Ik begin ook lamme vingers te krijgen (en kan me dit nu alleen ff veroorloven omdat ik vakantie heb).

    Wanneer jullie gaan, ik ben te bereiken via rob.broekhof@gmail.com en op http://doodle.com/main.html staat een mooi tool om met verschillende mensen die een drukke agenda hebben een keer wat te plannen.

  7. @Rob [14]: Wat betreft het eigenaarschap van geld: het is één van de vruchten van iemands arbeid. Zou ook iets in natura kunnen zijn. Geld is een verzonnen ruilmiddel, dat na het loslaten van de goud- en zilverstandaard inderdaad (en helaas) virtueel is geworden, nog meer sinds het computertijdperk.

    Of een overheid niet failliet kan gaan weet ik niet. Ik wacht nog even af hoe het met IJsland afloopt. 😉

    Tja, die bonussen… Als ik Moberg heet en ergens (AH) binnengehaald wordt en men belooft mij in mijn contract een dikke bonus als ik het bedrijf gezonder maak (desnoods met snijden in kosten = personeel), waarom heb ik dan geen recht hierop als ik het doel haal? Omdat de burger in 1 week leest over én ontslagen én die bonus? Niet slim, die timing, maar als ik me wél aan het contract heb gehouden? Ik heb soms het gevoel dat Jan-met-de-Pet gewoon jaloers is over dergelijke bedragen en salarissen, maar hij weet ook absoluut niet wat de afspraken waren. Ook heeft hij vaak de capaciteiten niet om dit te beoordelen.

    Jouw bloed, zweet en tranen: Je hebt gelijk, maar middelen zou ik dan eerder “offers” nemen. De offers die iemand brengt: geld, assets, vrije tijd, bloed, zweet en tranen. Sorry dat ik je hiermee pijnlijk heb bejegend. Maar het zijn dezelfde offers die iemand in de private sfeer brengt, als ondernemer én als werknemer. En de ondernemer met meer risico, zelfs tot zijn privé bezittingen als onderpand en de werknemers waarachter steeds een gezin staat dat gevoed en gekleed moet worden. Ik heb vroeger een bedrijfje met 20 werknemers geleid en de stress kan groot zijn als je aan het eind van de maand de lonen weer moet betalen en die ene klant betaalt te laat.

    Die bonussen van miljoenen gebeuren te vaak, of ze nu terecht zijn of niet. Maar anderzijds hebben de machthebbers bij de overheid (Europees, nationaal, provinciaal en gemeentelijk) ook wel erg luxe afvloeiingsregelingen: falen en 8 jaar doorbetaald worden, bijvoorbeeld. De ondernemer heeft dan misschien 3 jaar schuldsanering en moet dan van “nul” af terug beginnen. De werknemer heeft zijn uitkering. Allemaal minder rooskleurig dan enkele tot 8 jaren gewoon doorbetaald worden. Daarbij betaalt de werknemer tijdens zijn werk zelf een deel van de premie voor zijn uitkering, terwijl alle inkomens en premies van de overheid óók van die burgers komen.

    Ik zal de laatste zijn die zegt dat ambtenaren het niet druk hebben. Tenminste een deel van de ambtenaren. Mijn vriendin is ook ambtenaar en ik hoor dagelijks de verhalen van een kantoor van ruim 300 mannen en vrouwen, positief én negatief.

    Maar 1 ding zal toch een punt blijven tussen jouw visie en de mijne: de productiviteit van het instituut overheid ten opzichte van die van het bedrijfsleven. Bij de overheid worden regels gecreëerd, dat is arbeid. Die regels moeten weer gecontroleerd worden en gehandhaafd, dat schept ook weer arbeid. Maar in 99% van die gevallen PRODUCEERT het niets. Vaak werken de regels de productiviteit van het bedrijfsleven juist tegen.
    Volgens mij wringt hem dáár de schoen tussen jouw en mijn visie op de discussie.

    Ik zal inderdaad nooit ambtenaar worden. Wél zou ik graag (direct of indirect) voor de overheid willen werken, bijvoorbeeld op projecten. Om de simpele reden dat de tarieven bij jullie veel hoger liggen (want de overheid betaald onterecht teveel voor ingeleende diensten, dat weet ik uit eigen ervaring) en zo krijg ik weer wat van die belastingcenten terug. Haha.
    Het liefst zou ik onafhankelijk cost control willen doen op overheidsprojecten, in plaats van dit over te laten aan de Rekenkamer. Gewoon voor de burgers inzicht verkrijgen. Dan ook niet betaald worden door de overheid, maar juiste door de kritische burgers.

    En ja… boeven zijn helaas overal. En ja, het is een erg leuke discussie.

    Rob [40] reageerde op deze reactie.

  8. @Paul Martens [2]:

    Een beetje nuance is ook wel op zijn plaats. Het gegraai in de toplagen van grote bedrijven heeft echt niks meer met vrije markt te maken. En de overheidsinvloed die meer en meer het bedrijfsleven induikt onderstreept dat.

    Sowieso is er weinig aan corporaties wat je als vrijheid kan kenmerken. Werknemers hebben vaak geen barst in te brengen en worden behoorlijk uitgeknepen. Daarnaast is de wetgeving behoorlijk gebaseerd op het beschermen van het management en hun macht. De structuren van corporaties stellen managers buiten enige persoonlijke verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid.

    Ik ben het zeker met je eens dat de overheid geen verschil zou moeten maken tussen rijk of minder rijk, maar we leven niet in het idealistische libertarische tijdperk waar we misschien allemaal wel in zouden willen leven. Een simpele oplossing zou zijn alle belasting af te schaffen. Dat zou de belangrijkste stap naar die ideale samenleving kunnen zijn.

  9. @Paul Martens [38]:
    Hi Paul,

    Je schrijft: “Maar 1 ding zal toch een punt blijven tussen jouw visie en de mijne: de productiviteit van het instituut overheid ten opzichte van die van het bedrijfsleven. Bij de overheid worden regels gecreëerd, dat is arbeid. Die regels moeten weer gecontroleerd worden en gehandhaafd, dat schept ook weer arbeid. Maar in 99% van die gevallen PRODUCEERT het niets. Vaak werken de regels de productiviteit van het bedrijfsleven juist tegen.
    Volgens mij wringt hem dáár de schoen tussen jouw en mijn visie op de discussie.”

    Misschien ligt ook daar onze zienswijze dichter bijelkaar dan op het eerste gezicht lijkt.

    Productiviteit manifesteert zich namelijk in mijn beleving doordat mensen iets doen. Dat doen is dus iets anders dan papier met getallen schuiven, en ook meer dan het bedenken, implementeren en borgen en bewaken van regels.

    Een favoriete mop van mij is dan ook die waarop iemand vraag wat 200 advocaten op de bodem van de zee representeren … het antwoord is: “Een goed begin” (en dat geldt wat mij betreft ook voor rechters en officieren van justitie die in principe wel voor het Rijk werkzaam zijn).

    Daar en boven is productiviteit ook veel meer dan alleen het genereren van inkomen en dividend, want dat kan onder bepaalde omstandigheden … bijvoorbeeld zoiets als een kredietcrisis?! … als sneeuw voor de zon verdwijnen.

    Mij gaat het om dat er iets wordt gedaan. Dat wij met elkaar iets doen en neerzetten dat we vast kunnen pakken of van kunnen genieten met elkaar. Zo heb ik niets aan twee euro. Een biertje (dat tegenwoordig zo’n twee euro kost in bepaalde gelegenheden) kan m’n genoegen in het leven enorm verhogen. Nog meer verhoogt het genoegen het gezelschap … m.a.w. … erg leuke discussie Paul!

    Paul Martens [41] reageerde op deze reactie.

  10. @Rob [20]: Rob, in mijn beleving is productiviteit iets meer dan alleen maar bezig zijn.

    Met alle respect en ik wil hier niets aan afdoen, maar het bezig houden van bijvoorbeeld bejaarden of gehandicapten als zijnde therapie is voor die mensen heel erg leuk en misschien nuttig om hun prikkels te stimuleren, maar het draagt niets bij aan de economie. En het is arbeid en de mensen en hun begeleiders voelen zich zeker nuttig, maar we weten allemaal dat het veel geld kost. Daarom is onze verzorgingsstaat ook zo duur. Er gaat veel geld in (en nogmaals, helemaal terecht hoor) maar er komt geen rendement uit.

    Het verzinnen van regels en wetten om burgers en bedrijven te reguleren en die regels en wetten weer te moeten handhaven schept inderdaad arbeid, maar het draagt niets bij. Als een boer hazen in zijn tarweveld heeft, wil hij die verjagen/doodschieten. Maar dat mag niet, omdat de overheid een regeltje heeft verzonnen dat daar een vergunning voor moet zijn. Als die boer na (in het beste geval) 6 weken zijn vergunning heeft is zijn tarwe aangevreten en de rest inmiddels geoogst, met verminderd rendement, dus verminderde productiviteit. De arbeid die de overheid inzake die vergunning heeft gehad heeft iemand wel bezig gehouden, maar met welke mate van NUTTIGE productiviteit, welk positief financieel rendement? Arbeid om alleen maar bezig te zijn? Vergaderen omdat we nu eenmaal wekelijks bij elkaar horen te zitten?

    Zoals ik al eerder schreef in andere topics: de overheid heeft vaak een contraproductieve uitwerking op de maatschappij. Een stapel overheidsrapporten wegwerken is inderdaad productief, maar wat draagt het bij aan de economie?

    Zo’n kredietcrisis laat inderdaad de virtuele waarde van geld zien. Maar dit is een extreme omstandigheid. En daarbij… wie geeft de Nederlandse Bank opdracht om geld bij te drukken, terwijl daar geen assets tegenover staan? Juist, de overheid. Om haar hobbies van geld te voorzien: hulp aan buitenland, oorlogje voeren, prestigeprojecten financieren, schulden kwijtschelden aan arme landen (over verdelen van rijkdom gesproken) . En dit gaat wereldwijd zo. Waar haalt de Amerikaanse overheid al die miljarden opeens vandaan? En Wouter Bos zijn miljarden? Is NL nu opeens meer waard geworden? Zijn we gegroeid? De overheden doet het hardste mee aan het virtueel maken van geld en het overschatten van haar bezittingen.

    Terecht dat we in een crisis zitten, de overheden zullen hiervoor hard moeten bloeden, maar de burger zal het gelag wel weer betalen.

    Maar het blijft leuk om elkaars standpunten te vernemen.

    Rob Broekhof [47] reageerde op deze reactie.

  11. @Rob [26]:

    Een onderscheid wat vaak vergeten wordt is het verschil tussen waarde toevoegende arbeid en “iets anders”.

    Enerzijds heb je een boer die met een handvol zaadjes en een stukje land van niets iets maakt.

    Daartegenover staat het verplichten van werkelozen om in ploegendienst een kuil te graven en dicht te gooien (werd in de jaren 30 recessie gedaan).
    Gezien de mate waarmee onze overheid met zichzelf bezig is (overleg, nieuwbouw arbo, reorganisaties, dagjes uit, zo kan ik nog wel even doorgaan…) komt dat op hetzelfde neer:
    Er wordt van iets niets gemaakt.
    sorry dat ik je van een illusie beroof….

    Rob Broekhof [46] reageerde op deze reactie.

  12. Nog even een toevoeging aan de discussies rond dit onderwerp.

    Hier en daar worden de multinationals en hun topmannen en dividenduitkeringen bekritiseerd, misschien terecht, misschien onterecht. Ook werd hier het pure winstbejag niet altijd even positief beschreven, hoewel deze grote bedrijven wel de aanjagers van de (regionale) economie zijn.

    En wat lees ik nu op NU.nl? Siemens is stout geweest en heeft een omkoopschandaal van 1,3 MILJARD euro toegegeven. Inderdaad: stoute multinational. Maar wie zijn er dan omgekocht? Precies: ambtenaren.
    Er is in dit artikel duidelijk melding gemaakt van de boete die Siemens moet betalen en de gevangenisstraffen van de daders. Maar helemaal niets te lezen over de ambtenaren, die dienstbare mensen die uit onze naam (en met ons geld) onze naties moeten leiden en sturen.

    Het is maar 1 voorbeeldje, maar de volgende keer niet meteen zo negatief over grote ondernemingen en niet automatisch zo positief over de “brave” ambtenaren, alstublieft.
    En geloof me, dit gebeurt vaker en overal, ook in uw gemeente!

    Mavado [44] reageerde op deze reactie.

  13. Zoals ik al eerder heb aangegeven … die echte grote boeven die zitten overal … en wat ik nog niet had aangegeven … ook in onszelf … en de kunst in ons professionele leven is om die echte grote boeven om ons heen, en in onszelf, te blijven herkennen, en er voor te waken dat we ze geen ruimte bieden of dat zij ruimte proberen in te nemen.

    Er zijn gigantisch veel voorbeelden zoals dat voorbeeld hierboven over Siemens. Vaak is het echter eigenlijk niet helemaal te overzien wat er nou precies achter zit. De pers laat veel echte constructieve details weg, behalve de destructieve details … die kranten verkopen (wat dat betreft kan ik over de pers hele boeken volschelden; wat ik niet doe, want ze krijgen al veel te veel aandacht).

    Stel dat die 1,3 miljard Euro wordt ingezet om andere zaken binnen de overheid te financieren waar anders geen geld voor zou zijn?! Stel dat Siemens hier veel banen mee kan redden? Klinkt als “win-win”!
    Hoe dan ook, dat geld MOET stromen want het kan nergens legaal blijven hangen, of het moet wel een heel erg groot stuwmeer zijn waar zo’n 1,3 miljard even in kan verdwijnen … of het is zoiets als water naar de zee dragen … en volgens mij kunnen wij het erover eens zijn dat niemand daar wat mee opschiet … 😉

  14. @Mavado [42]:
    Begrijp ik je goed dat je met waarde toevoegende arbeid bedoelt wat bijvoorbeeld die boer doet, en dat wat je beschrijft met “iets anders” wat de gemiddelde ambtenaar doet?!

    Dan is mijn reactie de volgende de nu volgende vraag: “Wie bepaalt wat van waarde is?”.

    Eten dat wordt bereid, zal moeten worden opgegeten. Maakt dat het eten waardeloos?

  15. @Paul Martens [41]:
    Paul, in mijn beleving is productiviteit ook iets meer dan alleen maar bezig zijn. Doen betekent voor mij dat het ook een effect heeft, en bij voorkeur een positief effect; iets dat een behoefte vervult, en bij voorkeur een reële behoefte die ook gezond is voor de mensen die zo’n behoefte hebben (zelfs met in achtneming van het feit dat ongezond soms ook gezond kan zijn).
    Ik zie natuurlijk ook wel in dat de zorg geen directe bijdrage levert aan de economie … vooral ook vanwege de enorme bureaucratie en omdat de zogenaamde leiders in de zorg van die exorbitante salarissen krijgen om die bureaucratie in stand te houden … want ook de echte grote boeven weten dat er gigantisch veel geld te verdienen valt aan ander mans leed … geen beter vermaak dan leedvermaak … terwijl het echte werk voornamelijk door vrijwilligers en mensen met een micro salaris wordt gedaan … SCHANDE!
    Die mensen die het echte werk doen in de zorg, leveren wel een indirecte bijdrage. Ze geven namelijk de ruimte aan de mensen die vanuit het economische perspectief een rol kunnen vervullen die een directe bijdrage levert. Er zijn erg veel mensen aan het werk die wel ergens iemand hebben die verzorgd wordt, waardoor zij de tijd hebben om “productief” te zijn.
    Stomme regeltjes die productiviteit beperken heb ik ook heel erg vaak gezien in het bedrijfsleven, daar doet de overheid niet voor onder … en echt … ik kan het weten … want ik heb ervaring aan beide zijden! Vergaderingen waar van de acht mensen er drie bijhangen die er eigenlijk niets te zoeken hebben … of nog erger … er ontbreken er twee die er wel echt bij hadden moeten zijn. Gelukkig in de positie om een vergadering te schrappen wanneer de mensen er niet bij kunnen zijn die ik er echt bij wil hebben. Daarnaast zit ik gelukkig ook in de positie om het werk te laten gebeuren tussen de vergaderingen in. M.a.w. bij mij krijgt men altijd huiswerk mee en wanneer dat niet af is … dan wordt het een hele korte en minder gezellige vergadering … want ik wordt graag van tevoren gewaarschuwd wanneer men om goede redenen z’n werk niet af kon hebben.
    Paul, ik las ook: “Een stapel overheidsrapporten wegwerken is inderdaad productief, maar wat draagt het bij aan de economie?”. Deze zin representeert in essentie waar ‘m schoen wringt. De overheid is geen organisatie die zich primair bezig houdt met de economie. Voor mensen in het bedrijfsleven is dat nauwelijks te vatten. Het is echter gewoon zo. Sommige dingen moeten namelijk gewoon gebeuren, of ze nou wat opbrengen of niet. Zie het voorbeeld hierboven m.b.t. de zorg. De overheid heeft wel de taak om de kosten binnen de perken te houden en dient er ook rekening mee te houden dat zij altijd ten dienste van de maatschappij bezig moet zijn. M.a.w. wanneer de meeste mensen de verzorging voor hun naasten zelf weer op zich gaan nemen, tja … dan is er ook minder behoefte aan een door de overheid geboden en gereguleerde zorg.
    N.b. de overheid werkt altijd ten dienste van … ook al lijkt soms van niet. Het voorbeeld dat je noemde over “hobbies” m.b.t. “oorlogje voeren”. Wie denk je dat daar achter zitten?!
    Wat ik mij overigens ook heel erg heb afgevraagd is waar ineens die miljarden vandaan komen die naar de banken zijn geschoven. Er is geen geld om de dijken te laten verhogen en kennelijk meer dan genoeg om als sneeuw voor de zon te laten verdwijnen … en ik hoop niet in de zakken van die mensen die zo nodig “oorlogje” willen voeren.
    Tenslotte, ik vind het niet terecht dat we in een crisis zitten, vooral omdat de hardwerkende burger (of ie nou zelfstandige is of niet) er voor zal moeten bloeden … en ja … vooral die middenmoot natuurlijk, waar jij en ik bijhoren.
    We hebben het te danken aan wanbeleid van mensen die wij gigantisch veel geld betalen om dit soort zaken te voorkomen. Ook de overheid had hier toezicht moeten houden … maar is kennelijk niet toegelaten … of men heeft geen vertegenwoordigers binnen de overheid die voldoende inkomsten hebben om tot bepaalde kringen te worden toegelaten … afgezien van die grote boeven binnen de overheid natuurlijk … die hebben er zelfs aan meegewerkt omdat ze waarschijnlijk dachten dat ’t allemaal wel mee zou vallen en ook even vergaten dat zelfs een paar miljard na een bepaalde economische ontwikkeling geen drol waard is.
    Dat is dan ook wat ik echt hoop. Dat al die gigantische bergen geld die mensen overal hebben opgeslagen om maar dat gevoel te hebben van dat veel te grote “appeltje voor de dorst” … erachter zullen komen dat doordat die bergen zijn verdwenen, blijkt dat ze zelfs geen appelpit nodig hadden gehad.

    Ik sta er ook helemaal versteld van dat de overheid tot 100.000 euro vergoed aan die mensen die hun geld hadden beleend in IJsland. Dat was gewoon een gok voor een paar tienden van procenten meer rente, en da’s dan jammer dat het is mislukt. Ook voor die gemeenten! de mensen die daarbij betrokken waren die zullen echt geen prettige tijd hebben … en ontslaan zal niet aan de orde zijn … ze mogen gewoon dooretteren onder het enorme gezichtsverlies dat ze hebben geleden … en hopelijk hebben ze geleerd, want wij hebben daar met z’n allen veel lesgeld voor betaald … m.a.w. die lessen worden niet overgedragen aan een andere partij die ze eventueel over zou willen nemen … en eh … zeker geen 30 miljoen dollar oprotpremie zoals m’n ex hoogste baas bij AT&T.

    Paul Martens [49] reageerde op deze reactie.

  16. @Mavado [4]: Klopt Mavado, er zijn ook veel goede mensen werkzaam bij de overheid, maar het is allemaal en overal zo bureaucratisch en inefficiënt. De eigenschap die je schets die bij mensen hoort (pakken wat je pakken kan met zo weinig mogelijk inspanning) is volgens mij nu net wat ons allemaal een beetje nekt.

    We (de werknemers en zelfstandigen en topmannen in bedrijven zeker ook vooraan) hebben ons de laatste decennia zoveel goeds laten welgevallen in de vorm van loonsverhogingen, extra emolumenten, allerlei rechten en voordeeltjes, dat het nu zo ontzettend veel pijn gaat doen als we de komende tijd een stap terug moeten doen.
    Maar het zal nodig zijn om de broekriem aan te halen en de aankoop van die grote plasma TV even uit te stellen. Hoe arm de wijk is waar je doorheen loopt, je ziet overal mobiele telefoons, plasmaschermen, nette auto’s en meer van dat soort “rijkdomsymbolen”. We zijn erg materialistisch geworden. Vooral de politiek links georiënteerde mensen schreeuwen (paradoxaal genoeg) het hardst om NIET in te leveren, zij zijn het die al die verworven rechten niet terug willen geven, ondernemingsraden en vakbonden voorop.

    We zullen tussen onze oortjes eerst eens een andere “mindset” (het Nederlandse woord schiet me even niet te binnen) moeten aannemen, om de komende recessie tegemoet te treden. Want of de recessie nu een aangepraat fenomeen van de media is of niet, wij burgers zullen toch op een of andere manier het gelag betalen van hetgeen nu overal aan de hand is. Dat we hiermee in een neerwaartse spiraal terecht komen (bang om geld uit te geven, dus de economie remmen) is al erg genoeg. Zoals Rob hier aangeeft, wordt zo ook de geldstroom afgeremd en dat is kwalijk, dat sijpelt negatief door naar de winkeliers, de groothandels en de fabrikanten. Dat zien we nu al, nu bedrijven productiepauzes inlassen, delen van fabrieken sluiten en mensen ontslaan omdat de vraag naar productie stagneert.

    Ron Paul heeft dan ook terecht gesteld, in het filmpje op deze site, dat de regeringen die miljarden niet als garanties moeten stellen voor de bedrijven, maar juist hiermee de burgers moeten voorzien van extra geld om de stroom in de economie in stand te houden.

    Moeilijk, want wie krijgt de overheden zo ver?

  17. @Rob Broekhof [47]: Beste Rob,

    Je hamert terecht op het in stand houden van de geldstroom. Dat ben ik met je eens. Dat is een voorwaarde voor een positieve economie.
    Maar zoals ik hier al eerder schreef, wordt het vastgezette geld (bij de banken of op de beurzen) voortdurend aangewend om andere zaken te financieren, om mensen geld te laten verdienen zodat ze dit vast kunnen zetten. Waarmee ook arbeid en dienstverlening wordt geschept binnen het beurs- en bankwezen, verzekeringswezen en aanverwante adviesorganen.
    Daarbij komt het feit, dat ik op geheel libertarische wijze vind, dat een ieder helemaal vrij is HOE hij/zij de vruchten van zijn/haar arbeid besteedt: op directe wijze her-investeren in de economie of indirect investeren via spaartegoeden, beurzen of verzekeringen. Is ook helemaal geen probeem, zo lang er maar geen crisis dreigt.

    Je hebt al meerdere malen geschreven, dat je ook in het bedrijfsleven inefficiëntie hebt gezien. Ben ik met je eens. Maar feit blijft, dat de inefficiëntie in het bedrijfsleven betaald wordt datzelfde bedrijfsleven. De inefficiëntie bij de overheden wordt betaald door… dat bedrijfsleven en de burgers. Dat is de reden dat ik vind, dat de overheid stukken beperkt moet worden: inefficiëntie eruit, nutteloze regelgeving eruit en met beide een hoop kosten besparen die kunnen leiden tot vermindering van allerlei soorten belastingen. Dan houdt de burger en het bedrijfsleven meer centen over die voor meer geldstroom kan zorgen, dus een positieve bijdrage aan de economie. Want wat voor moois we ook allemaal willen hebben en doen, de basis is helaas toch dat geld, dat eerst verdiend zal moeten worden.

    Nogmaals 2 zaken: ik pleit niet voor een geheel verwijderen van de overheid én ik pleit ook niet voor een vermindering van de verzorgingsstaat in het algemeen (al ken ik ook in deze laatste voorbeelden van nutteloze overdaad). Het moet alleen beter en goedkoper en op termijn (niet meteen en met kleine stappen) meer geprivatiseerd.

    Verder stel je, dat je de crisis niet terecht vind. Okay, leuk is het zeker niet, maar ik ben van mening dat we onze economische waarde veel te ver hebben overschat, mede door het maar bijdrukken van geld in de verschillende landen, dat niet gebaseerd is op iets wat er tegenover staat. Jouw voorbeeld dat die sterke geldontwaarding hierdoor mogelijk is (“wat zijn die miljarden nog waard?”) bevestigt dit.

    Daarbij vind ik het te gemakkelijk om als overheid eerst allerlei belastingen te innen op het geld van bedrijfsleven en burger, en nu met het argument te komen dat wát men dan nog over heeft, men verplicht in de economie moet stoppen om een falend beleid recht te trekken. Zo wordt men dubbel gepakt: van elke euro die je verdient, houdt je van overheidswege nog geen 40 cent over, een deel van die 40 cent stop je in de economie (weer belasting door BTW, vermogensbelasting, BPM én bijtelling en noem maar op) en van die laatste 5 cent die je dán nog overhebt, mag je niet eens zelf bepalen wat je ermee doet? Dat riekt naar communisme of in ieder geval een érg links beleid en een gedwongen instandhouding van een, in mijn ogen, falende overheid.

    Rob Broekhof [50] reageerde op deze reactie.

  18. @Paul Martens [9]: @Paul Martens [9]:
    Paul: een reactie op hetgeen dat ik hier even herhaal: “Maar feit blijft, dat de inefficiëntie in het bedrijfsleven betaald wordt datzelfde bedrijfsleven. De inefficiëntie bij de overheden wordt betaald door… dat bedrijfsleven en de burger”. Dat laatste ben ik helemaal met je eens. Dat eerste ben ik absoluut niet met je eens. Inefficiëntie in het bedrijfsleven wordt betaald door … hun klanten … en een bedrijf dat dit niet zou doen is binnen de kortste keren failliet! Zo kan het bedrijfsleven dus ook behoorlijk falen … door hun klanten teveel te laten betalen voor hun eigen geknoei!
    Eigenlijk is dat vergelijkbaar met de overheid … zoals het bedrijfsleven dienstbaar zou moeten zijn naar de klanten … zou de overheid dienstbaar moeten zijn naar het bedrijfsleven en de burger.
    Beide schuiven hun inefficiëntie af op degene waar ze dienstbaar aan zouden moeten zijn … en nogmaals … wanneer dat niet zou gebeuren dan gaan ze “failliet” en kan er helemaal niets meer worden gedaan.

    Wel vind ik wat ik hieronder verder zal toelichten … er is behoorlijk wat mis met de attitude van mensen die werken bij de overheid … en toch … ik heb nagenoeg dezelfde attitude gezien bij mensen die werken in het bedrijfsleven … het enige verschil was dat die zich bovendien ook nog ’s heel spastisch gingen gedragen onder de druk van de te behalen targets: omzet en winst.

    De rest ben ik het eigenlijk allemaal wel mee eens (met wat nuances natuurlijk):

    Het aanwenden van vastgezet geld e.d. is in mijn beleving dus het geld te laten stromen. Kleine buffers zijn daarbij natuurlijk nodig. Het moet alleen geen doel op zich worden, en dat is nu helaas te vaak wel zo. Natuurlijk mogen mensen doen wat ze willen met de vruchten van hun arbeid. Alleen … de gelegenheid maakt de dief … m.a.w. … wanneer ons systeem blijft toestaan dat buffers tot doel wordt verheven … tja … dan blijven we telkens weer in een crisis komen (want dit is niet de eerste keer).

    De verzorgingsstaat moet ook wat mij betreft beter en goedkoper. Ik betwijfel echter wel of privatisering daarbij de oplossing is. Ik weet hoe anders mensen zich gaan gedragen wanneer er de druk van omzet en winst bijkomt (ik kom uit een organisatie waar dit volslagen was ontaard op een voor mij misselijk makende manier … men droeg mij op een gegeven moment op om bij een klant te blijven hangen en uren te blijven schrijven terwijl ik n.b. al klaar was met m’n opdracht!)
    Aan de andere kant weet ik inmiddels ook wat er gebeurt wanneer mensen alleen de kosten moeten zien te beheersen. Alleen denk ik absoluut niet dat men inefficiënt gaat werken doordat er “alleen maar” die druk is van kostenbeheersing. Het heeft te maken met de opdracht die mensen krijgen en welke attitude wordt beloond. Ik merk dat men te vaak wordt beloond voor het nauwgezet volgen van procedures, in plaats van gericht te blijven op het resultaat dat moet worden behaald. Zo ontstaat dan ook die inefficiëntie; bijvoorbeeld zelfs voor het proces om de kosten te beheersen wordt er alleen gelet of men de procedures correct heeft gevolgd … of het proces nou kosten heeft beheersd is dan van ondergeschikt belang.

    Bijdrukken van geld e.d. … vind ik ook zeer onverstandig. Je kunt alleen goed zijn voor anderen wanneer je goed bent voor jezelf!

    Ik wordt ook ziek van waar men op een … ja bijna … communistische wijze ons betutteld en telkens maar meer laat betalen.
    Ik hou m’n hart ook vast voor het afschaffen van de hypotheekrenteaftrek. De overheid zal ons dan wel weer doen geloven dat we dat op een andere manier weer terugzien … ja ja.
    Ander voorbeeld: ik heb gezien bij mijn schoonmoeder hoe zij binnen een jaar haar huurtoeslag is kwijtgeraakt door allerhande andere toeslagen waardoor zij nu weliswaar er een paar honderd euro bruto op voorruit is gegaan, maar daar levert ze dan wel ff tegen de 1800 Euro netto voor in; n.b. iemand die haar hele leven keihard heeft gewerkt, met een heel gezin erbij … zo worden ze tegenwoordig niet meer gemaakt Paul … en we laten ze barsten als waren ze nog minder dan de stront uit een varkensboerderij.

    Daar faalt de overheid in z’n doelstellingen. Zoals ik eerder schreef: de overheid zou zich ECHT dienstbaar op moeten stellen … en moeten zich niet gaan gedragen als de eerste de beste inhalige ondernemer (die te gericht is op het behalen van z’n omzet en toch vooral ook z’n winst die hij op z’n rekening zet).
    Ik heb mij dan ook voorgenomen toen ik bij de overheid ging werken om proberen te behouden wat me aanspreekt binnen de overheid en te veranderen wat ik goed vind uit het bedrijfsleven. De reden waarom ik denk dat ik een hele kleine kans maak, is vanwege het feit dat die druk er niet is van omzet en winst.

    Tenslotte Paul, je zou de indruk kunnen krijgen dat ik iets tegen omzet en winst heb. Dat heb ik niet. Ik heb alleen iets tegen het gedrag dat het bij mensen oproept. Want wanneer winst direct wordt opgezet naar iets anders dat gefinancierd moet worden … prima … zolang het geld maar blijft stromen!

    Paul Martens [51] reageerde op deze reactie.

  19. @Rob Broekhof [10]: Rob, we zjin het in grote lijnen eens met elkaar, inderdaad op nuances verschillen we nog… of praten we wederzijds nog een beetje langs elkaar heen.

    Wat je in jouw eerste alinea van jouw laatste reactie schrijft, bevestigt juist mijn standpunt. Door met eigen geld inefficiënt om te gaan, zal het bedrijfsleven schade ondervinden, in het ergste geval inderdaad tot faillissement leiden. Inderdaad, de klanten van het bedrijfsleven betalen dit allemaal, MAAR WEL UIT VRIJE KEUS. In 99% van de gevallen bepalen de klanten zelf waar ze hun geld besteden.

    In het geval van de overheid, wordt de inefficiëntie ook betaald door haar klanten, alleen wel gedwongen en zeker niet uit vrije wil: namelijk de burger die onder dwang het grootste deel van het inkomen af moet staan. Daarbij gaat een overheid zelden failliet en is haar fondsenwerving wel erg eenzijdig.

    Ik ben wel blij, dat jij als ambtenaar een kritische en (mijns inziens) gezonde blik op jouw eigen organisatie durft te werpen. Bij veel ambtenaren die ik ken, is dit niet aanwezig. Jouw woorden in deze discussie geven mij in ieder geval het gevoel dat er nog een paar mensen bij de overheid wel een gezond stel hersens hebben.

    Ik hoop dat je de mogelijkheid hebt om jouw collega’s wat gezond verstand bij te brengen, want dat is een wel erg hoog gestelde ambitie: een dergelijke conservatieve instelling ombuigen naar een richting die eigenlijk moet leiden naar een inkrimping van diezelfde instelling, dus verlies van de beschermde positie van een aantal van jouw collega’s.

    Bedankt voor de erg leuke en interessante gedachtenwisseling tot dusver.

  20. Paul, ik kan ’t niet laten … burgers hebben ook een vrije keus.

    Ik woon nota bene in een wijk waar heel veel mensen de vrije keus hebben gemaakt om naar Nederland te komen!

    Dat kunnen wij ook doen, en ik weet dat er veel Nederlanders zijn die hun heil gaan zoeken in Belgie, Zwitserland of elders …

    Dat is echter wel een zeer kleine minderheid die het lef heeft om zo’n stap te wagen … m.a.w. ik begrijp heel goed wat je bedoelt.

    Jij ook bedankt voor de voor mij dus eveneens erg leuke en interessante gedachtenwisseling.

    Wanneer ik weer inspiratie heb, dan kom ik hoe dan ook terug met een artikel op vrijspreker.

Comments are closed.