… want ze hebben het socialisme uitgevonden. Daarnaast zijn ze ook lui (ze hebben immers het concept bedacht van slapend rijk worden door geld te maken uit dunne lucht), en agressief (ze zijn verantwoordelijk voor de grootste massaslachtingen in de afgelopen eeuwen). Om deze redenen doe ik geen zaken met blanken: ik wil bijvoorbeeld geen blanken als personeel, want ze snappen toch niks en voeren geen fluit uit.
“Discriminatie! Racisme!”, hoor ik de lezer al denken. Jazeker, dit is discriminatie van de bovenste plank, gebaseerd op niets anders dan huidskleur. De vraag is echter of mijn afwijzende houding richting blanken wel rationeel is. Is er dus een (oorzakelijk) verband tussen “ras” en eigenschappen zoals slimheid of werklust?
Om de uitspraak “blanken zijn dommer dan negers” te kunnen valideren, zal het eerst nodig zijn om precies te weten waar we het over hebben: wat is precies een “blanke” of een “neger”? Dit lijkt al meteen een onmogelijke opgave, want wanneer houdt een blanke op blank te zijn en spreken we van een neger? En hoe noemen we dan de kinderen die het resultaat zijn van een paring tussen een blanke en een neger? En wat als een negerstam verhuist naar een koude streek zonder veel zon, en na 100 generaties al hun pigment zijn kwijtgeraakt? Hieruit blijkt dat het onderscheid in rassen gebaseerd op uiterlijke kenmerken, zoals gemaakt door de 19e-eeuwse antropologen, naar de huidige maatstaven niet echt wetenschappelijk, en daarmee ook niet rationeel kunnen worden genoemd.
Sinds de ontdekking van DNA kreeg de discussie weer een nieuwe impuls: voorstanders van een onderscheid in rassen hoopten dat met behulp van genetica toch een biologische basis kon worden gevonden voor dat onderscheid. En er zijn inderdaad interessante ontdekkingen gedaan: in het Y-chromosoom kunnen duizenden jaren oude familiebanden worden gevonden [1], en er kunnen met statistische technieken clusters van mensen worden gevonden die op basis van bepaalde genetische selectiecriteria “op elkaar lijken”. Er is echter ook flink wat kritiek op zulke onderzoeken, bijvoorbeeld vanwege beperkte testdata of resultaten die sterk afhankelijk zijn van de gebruikte statistische methoden [2].
Maar stel dat het mogelijk zou zijn om voor elk (op uiterlijk gebaseerde) ras een unieke genetische biomarker te vinden: dan zegt dat nog steeds niets over een (oorzakelijk) verband tussen dat ras en cognitieve eigenschappen. De unieke genetische “barcode” voor een ras zou niets anders kunnen zijn dan junk DNA [3], of een genoom dat slechts het uiterlijk veroorzaakt. Er is tot op heden geen enkel onderzoek dat overtuigend aantoont dat blanken als gevolg van “inferieure genen” dommer zijn dan zwarten (of omgekeerd) [4]. Zo bezien zijn de uitspraken over blanken in de inleiding van dit artikel slechts anekdotes en zeggen ze eigenlijk niets over algemene eigenschappen van mensen met een lichte huidskleur.
Als ik in een situatie zit waarin ik een keuze moet maken tussen een transactie met een zwarte of blanke kandidaat, kan ik dus twee dingen doen:
- De blanke kandidaat beoordelen op basis van zijn huidskleur en dus automatisch kiezen voor de zwarte, of
- Een klein beetje meer moeite doen om de werkelijk beste kandidaat te selecteren op basis van individuele eigenschappen.
Op basis van al het voorgaande kan ik dus zeggen dat vanuit mijn eigenbelang de eerste keuze irrationeel zou zijn. Ik ontneem daarmee namelijk mijzelf (en overigens ook die blanke kandidaat) de kans op de meest succesvolle persoonlijke of zakelijke transactie uit alle mogelijkheden.
Maar als discriminatie op basis van huidskleur dus irrationeel is vanuit een eigenbelang, waarom komt het dan zoveel voor in bijna alle culturen over de hele wereld? Volgens evolutionair bioloog Mark Pagel en antropoloog Ruth Mace [5] heeft dit te maken met groepsgedrag: Al vanaf de prehistorie leerde de mens dat gezamenlijk ergens aan werken door middel van specialisatie efficiënter was dan ieder voor zich. Dit bevorderde het ontstaan van verschillende groepen, met eigen talen en culturen. De door groepsvorming toegenomen efficiëntie had echter ook een keerzijde: door bedrog konden individuen nu een veel grotere (groeps-)buit incasseren dan voorheen. In het geval van bedrog kon de bedrieger natuurlijk niet in zijn eigen groep blijven. Deze zou moeten “overlopen” naar een andere groep, en hierbij moeite ondervinden met de “inburgering” vanwege verschillen in de taal en cultuur. Dit leidde er destijds toe dat het voor groepen een goede strategie was om zich cultureel gezien zoveel mogelijk te onderscheiden van andere groepen, uitsluitend om hiermee de drempel voor potentiële “overlopers” zo hoog mogelijk te maken.
Vrije migratie tussen groepen zou dus op den duur leiden tot een min of meer homogene cultuur, daarmee de drempel verlagend voor nog meer migratie, waardoor uiteindelijk de macht van de groep over het individu afneemt. Om dit te voorkomen zal de groep er alles aan doen om (im-)migratie tot een minimum te beperken. Hier is dus sprake van een sociale en politieke oorzaak van discriminatie, in tegenstelling tot de eerder besproken biologische. Samengevat: uit puur eigenbelang kan discriminatie op basis van uiterlijke kenmerken niet rationeel zijn, maar in het geval van een groep die macht wil uitoefenen op de individuele leden is deze discriminatie een efficiënte strategie.
Tenslotte is er ook een bijkomende morele vraag: ben ik strafbaar als ik iemand discrimineer op basis van huidskleur? Al is het irrationeel, en ontneem ik de ander een kans op succes, de discriminatie is geen daad van agressie. Ik breng geen schade toe aan de andere persoon of diens eigendommen. Hierdoor zou (in een Anarchistische of Libertarische samenleving) individuele discriminatie ook niet strafbaar kunnen zijn. Integendeel: degenen die mij (bijvoorbeeld via immigratiepolitiek) hinderen om een vrijwillige transactie aan te gaan met een “vreemdeling” zijn de agressors en zouden gestraft moeten worden. Juist de huidige maatschappij is – moreel gezien – corrupt tot op het bot: Door middel van allerlei willekeurige anti-discriminatiewetten wordt individuele discriminatie verboden, maar tegelijkertijd wordt er door protectionistische politiek (denk bijvoorbeeld aan importheffingen of werkvergunningen) collectieve discriminatie toegepast.
Bronnen:
1. http://en.wikipedia.org/wiki/Human_genetic_variation#Molecular_lineages.2C_Y_chromosomes_and_mitochondrial_DNA
2. http://en.wikipedia.org/wiki/Race_and_genetics#Clusters_controversy
3. http://en.wikipedia.org/wiki/Junk_DNA
4. http://www.nyu.edu/gsas/dept/philo/faculty/block/papers/Heritability.html 5. http://www.esnips.com/doc/230bdf8f-7938-4707-9ce3-9d341a1da7e2/The-cultural-wealth-of-nations–Mark-Pagel-and-Ruth-Mace–Nature-2004
Ingezonden door Jonatan
@ronald [30]: Helaas is dat vloeken in de iedereen-is-gelijk-kerk. Want ongemakkelijke waarheden zijn ook waarheden. Sleutelwoord is hier ‘gemiddeld’. Zo zijn zwarte mensen gemiddeld veel beter in sporten, en hebben ze veel meer ritmegevoel.
Het grote probleem is natuurlijk dat de gelijkheidsfanaten een waardeoordeel aan ongelijkheid verbinden, waarbij ze zichzelf altijd als superieur zien. Maar aangezien dat racistisch is mogen ze dat niet openlijk zeggen, waardoor ze in de kramp schieten en wanhopig die vermeende gelijkheid promoten, met desastreuze gevolgen, zoals Afrika duidelijk laat zien.
Hoewel daar opzet bij het verloop van de ontwikkelingen niet valt uit te sluiten, gezien de weg-met-ons-maar-niet-met-mij agenda van de betrokken types. Waarom kan ‘ongelijk’ niet gewoon ‘anders’ betekenen, en waarom komt dan altijd weer die superioriteit om de hoek kijken?
‘Witte’ overheden waren ‘slavendrijvers’, en ‘onnatuurlijk’ gezien de bevolkingssamenstelling. Dus moesten de ‘witten’ wijken voor de ‘zwarten’; zonder dat die ook maar enigszins een leertraject hadden kunnen volgen. De gevolgen zijn bekend. Wonderlijk toch, dat steeds de megalomane betweters, pardon, goeddoeners *kuch*, alle ellende veroorzaken.
Verschillen in talenten zijn altijd en overal, de een heeft geen aanleg voor muziek, een ander heeft geen aanleg voor techniek. Dat is waar, zelfs als je alleen naar ‘witten’ kijkt. So what?
En overheden zijn altijd kwaadaardig…
@ronald [30]:
Quizvraag voor Ronald (of andere geinteresseerden):
– groep X heeft een gemiddeld IQ van 105
– groep Y heeft een gemiddeld IQ van 95
Nu is Jantje een willekeurig lid van groep X, en Pietje een willekeurig lid van groep Y. Hoe groot is dan (ongeveer) de kans dat Jantje een hoger IQ heeft dan Pietje?
In het verlengde hiervan: hoe groot is (ongeveer) de kans dat Jantje een significant hoger IQ heeft (zeg maar een verschil van 10 punten) dan Pietje?
Als je statistiek een beetje beheerst zul je tot dezelfde conclusie komen als R. Hartman hierboven, nl. dat gemiddelden niet zoveel zeggen.
Om bij de reactie van Hartman te blijven: wat denk je dat een grotere invloed heeft op je persoonlijke succes en welvaart: een paar puntjes verschil in IQ of blootstelling aan het gedrag van communistische, dictatoriale, of imperialistische overheden in tegenstelling tot een leven in vrijheid?
Comments are closed.