Dat er een duidelijk mentaliteitsverschil is tussen individualisten en collectivisten is duidelijk. Dit verschil, dat zich uitdrukt in ideologische en politieke visies, is bijvoorbeeld te zien aan de negatieve connotatie die mensen geven aan het woord “egoïsme”.
Het ironische is dat iedereen eigenlijk egoïstisch is, maar op zijn eigen manier. Immers, iedereen wil de vrijheid hebben om datgene te kunnen doen (of laten) wat hem in de kraam te pas komt, maar vindt dat anderen in datzelfde streven beperkt moeten worden als dit streven van anderen in conflict is met dat van henzelf.
Neem nu bijvoorbeeld ontwikkelingshulp. Op het eerste gezicht lijkt dit het tegenovergestelde van egoïsme. Maar is dat wel zo?
Ten eerste kan men duidelijk vaststellen dat mensen die voor ontwikkelingshulp zijn, dat doen vanuit persoonlijke motieven. Ongeacht wat tegenstanders ervan vinden, moeten zij het met de voorstanders eens zijn dat ontwikkelingshulp goed is. Dat het goed zou zijn, kan te maken hebben met het idee dat arme mensen moeten worden geholpen. Maar als dat zo is, kunnen zij dit ook via vrijwillige donaties doen. Zij willen echter hun visie op hulp aan nooddruftigen opdringen aan anderen vanuit hun persoonlijke visie op hulp aan nooddruftigen, en zijn in dat opzicht dus ‘egoïstisch’. Men denkt immers alleen aan wat zij persoonlijk vinden en/of willen. Dat de contributies die zij (uiteindelijk onvrijwillig) maken slechts een druppel op de hete plaat zijn, en het overgrote merendeel door anderen moet worden opgehoest deert hen niet.
Een andere mogelijkheid is dat men voor hulp aan nooddruftigen is omdat men zich goed wil voelen. Het is, met andere woorden, ten behoeve van het verlichten van hun eigen ‘schuldgevoel’ dat men hulp aan nooddruftigen wil geven. In dat opzicht wil men dus dat tegenstanders van hulp zich conformeren aan hun visie om geen andere reden dan dat de persoonlijke emotionele gevoelens van voorstanders belangrijker worden geacht dan het recht op eigendom van anderen. Over egoïstisch gesproken.
Daar waar anderen worden gedwongen om zich te conformeren aan jou, is sprake van extreem slechte vorm van egoïsme, niet alleen omdat je niet denkt aan wat die anderen willen of denken, maar bovendien omdat je een totale bijdrage van anderen wenst aan jouw doeleind, waarbij je eigen contributie doorgaans niet in de buurt komt. Anderen moeten jouw visie of schuldgevoel ‘delen’, of ze dit nu daadwerkelijk doen of niet.
Het ergste is natuurlijk nog wel de politicus, die nota bene helemaal geen eigen geld doneert aan de goede doelen waarvoor hij gedwongen donaties van anderen afneemt. Zijn eigen geld is namelijk ook al per definitie een gedwongen donatie van anderen. Hij verdient immers geen geld via de markt dankzij mensen die vrijwillig hun geld overmaken naar zijn rekening, maar krijgt een salaris vanuit het geld dat de overheid bij burgers afhandig heeft gemaakt via belastingen. Dus de politicus die voor hulp aan nooddruftigen is, dwingt anderen geld te doneren, en doneert zelf geld dat hij al van anderen afhandig had gemaakt. Het negatieve egoïsme bij politici is daarom het grootst, omdat men offers van anderen eist voor zijn eigen visie, zonder zelf een echt offer te hoeven maken.
Zo zijn er vele voorbeelden te bedenken van egoïstische mensen. Het feit dat de meesten niet wensen duidelijk te maken, is dat men op hun eigen manier egoïstisch is, door net te doen of dergelijke vormen van egoïsme niet werkelijk vormen van egoïsme zijn. In een ander stuk zal ik wellicht nog eens duidelijk maken hoe vrijwel iedereen niet alleen egoïstisch is maar ook vrijheidsliefhebbend, maar slechts ten behoeve van zichzelf.
De uiteindelijke vraag die er toe doet is: is egoïsme eigenlijk altijd slecht?
Daarvoor moeten we eerst twee vormen van egoïsme van elkaar onderschrijven. Namelijk de volgende:
– Egoïsme vanuit het idee dat je wilt (kunnen) hebben wat een ander toebehoort;
– Egoïsme vanuit het idee dat je wilt (kunnen) hebben wat jezelf toebehoort.
Van de eerste vorm zou je eigenlijk beter kunnen stellen dat het “predatie” genoemd kan worden, omdat predatie inhoudt: het leven of handelen *ten koste van* anderen (jacht; roof e.d.) Dat het leven of handelen ten koste van anderen immoreel is, behoeft op deze plaats geen verdere uitleg. De mentale gymnastiek van collectivisten met betrekking tot dit onderwerp als zij onderscheid maken tussen een individuele roof en overheidsroof is duidelijk voor de meeste lezers hier, en is in andere artikelen al vaak genoeg duidelijk gemaakt. Het verschil tussen de eerste en de tweede vorm is dus dat in het eerste geval, iemand een ander als uitgangspunt neemt bij zijn eigen behoeften, terwijl iemand in de tweede geval bij het dienen van zijn eigen behoeften zichzelf als uitgangspunt neemt.
Voor de tweede vorm gaan we even verder:
Volgens Wikipedia (1) zijn er twee definities van Egoïsme, namelijk:
– Egoïsme in morele zin:
Dit is egoïsme waarbij een persoon meer aan zijn eigen bevrediging denkt dan aan de bevrediging van anderen.
(hierbij mis ik op Wikipedia vanzelfsprekend het gegeven dat iemand kan vinden dat een ieder dat recht heeft.)
– Egoïsme in technische zin:
Dit is het zorgen voor het eigen welzijn. Dit soort egoïsme heeft geen negatieve betekenis, omdat het een vanzelfsprekende zaak is dat organismen op hun eigen welzijn letten.
Als ik naar bovenstaande definities kijk, dan zie ik in beide definities niet direct een ‘negatieve betekenis’, want waarom zou een individu eigenlijk *niet* meer aan zijn eigen bevrediging, boven die van anderen, mogen denken? Of dat in de praktijk wel zo handig is, is een andere vraag maar wat mij betreft geen moreel te veroordelen inzicht.
Het idee dat een mens een “offerdier” is die ofwel door anderen op het altaar van het “grote goed” geslachtofferd moet kunnen worden, ofwel zelf met alle plezier dat altaar op zou moeten klimmen, is walgelijk en immoreel. Men is immers niet in ketenen, vast aan anderen of de doeleinden van anderen, ter wereld gekomen. Ieder mens is geboren in totale, natuurlijke vrijheid, en slechts het handelen van andere mensen kan die vrijheid weg nemen. Als je niet voor jezelf mag leven (zonder hierbij doelbewust anderen te beperken in diezelfde rechten), waar leef je dan wel voor?
Als je leven ten dienste staat van anderen, is vrijheid onmogelijk, omdat vrijheid op die manier afhankelijk wordt gemaakt van de subjectieve wil en de nukken van anderen, die deze wil en nukken dan ook niet toevallig slechts kunnen opdringen met geweld, of de dreiging ermee.
Het collectivistische idee dat men niet leeft, of mag leven, voor zichzelf maar dit (ook) doet om anderen te dienen, wordt “Altruïsme”
genoemd. De definities van Altruïsme op Wikipedia (2) komen vrijwel allemaal op hetzelfde neer: het uitschakelen van het eigen belang, en soms zelfs een negatief gevolg daarbij voor jezelf accepteren, voor de belangen van anderen.
De mens als dienaar, als slaaf, voor de behoeften van de ander. Als dienaar voor wat wordt uitgelegd als het ‘grote goed’.
Nu moet een ieder uiteraard helemaal zelf weten of hij zichzelf opoffert voor een ander; dit is onderdeel van individuele vrijheid. Individuele vrijheid is dan ook niet tegen persoonlijk Altruïsme. Echter, kijken we naar de politiek dan zien we dat van enige vrijwilligheid totaal geen sprake is, maar van dwang.
Dat het Altruïsme door velen wordt geaccepteerd als iets goeds, en het Egoïsme als iets vervelends, is denk ik één van de grootste intellectuele goocheltrucs die het menselijk denken aan de wereld heeft gebracht.
Een goocheltruc waar we uiteindelijk al de grootste misdaden tegen de menselijkheid aan te danken hebben.
—————–
* Waar “hij” staat wordt “hij of zij” bedoeld. Met de afkorting “hij” bedoel ik dus gewoon het individu.
(1) http://nl.wikipedia.org/wiki/Ego%C3%AFsme
(2) http://nl.wikipedia.org/wiki/Altru%C3%AFsme
Ingezonden door Tony
@beek [29]:
Het huidige wettelijke systeem, en dan m.n. de gebrekkige handhaving ervan die zich uit in rechteloosheid, legt in de praktijk de schade bij de belastingbetaler en niet bij de veroorzaker.
Zo is het dumpen van zwerfvuil in de publieke ruimte voor ieder individu met een afvalprobleem de meest economische oplossing. Immers, de kosten van het opruimen worden over alle belastingbetalers uitgesmeerd. Logisch dus dat zoveel mensen van deze optie gebruik maken. Zou iedereen onder alle omstandigheden de kosten van de verwerking van het eigen afval moeten betalen dan zou het publiekelijk dumpen zinloos zijn en niemand zou het doen.
Hetzelfde geldt voor geluidsoverlast. Als er op een dergelijke aantasting van je eigendom geen sancties staan is er geen economische reden om de geluidsoverlast te beperken. Zodra het veroorzaken van geluidsoverlast geld kost, ontstaat er een nieuwe afweging bij de veroorzaker (en bij de buren). Het probleem lost zich dan vanzelf op.
Je hebt gelijk, dat deze daden van agressie voortkomen uit egoïsme, maar samenwerking komt eveneens voort uit egoïsme. Denk aan de bekende quote van Adam Smith dat wij ons dagelijks eten niet te danken hebben aan de medemenselijkheid van de slager, de brouwer en de bakker maar aan hun egoïsme (“self-love”). Egoïsme is dus waardevrij, wat er uit voortkomt hangt van de omstandigheden af.
Egoïsme of egocentrisme, dus het op jezelf gericht zijn, is feitelijk je bezighouden met je eigen zaken en je niet ongevraagd bemoeien met die van anderen. Dat lijkt mij uiterst positief.
===
Hank Williams Sr – Mind your own business (1949)
http://www.youtube.com/watch?v=Ckied5fDnC4
beek [33] reageerde op deze reactie.
@beek [24]:
Nee, beste Beek.
Ik heb namelijk aan aangegeven dat “predatie” een SLECHTE vorm van egoïsme is, die nu juist wordt gebruikt door mensen die NIET libertarisch, maar juist collectivistisch zijn. Mensen zoals jij dus. Jij ademt predatie uit, oftewel het idee dat individuen moeten worden gedwongen te handelen en leven volgens wat JIJ ziet als de beste manier van leven en handelen.
Stemmen in een democratie is niets anders dan JOUW wil aan anderen op willen liggen, en dat maakt van types als jij dus het slechte soort egoïsten, oftewel zij die “predatie” plegen.
Libertariers doen aan het goede soort egoïsme. De negatieve connotatie van het egoïsme waar ik het over heb bestaat niet, behalve bij huichelaars die de zaken doelbewust op zijn kop zetten uit eigenbelang.
Zo vinden zij het ‘slecht’ als iemand denkt aan zichzelf, omdat men wil dat iemand aan HEN denkt. Hoe egoïstisch kun je in werkelijkheid zijn. Echter zul je deze daadwerkelijk negatieve egoïsten dat nooit horen toegeven.
Dat is dan ook waarom ze met hand en tand proberen te negeren dat er gewoon GEEN principieel verschil is tussen ordinair diefstal en overheidsroof. Ook daar huichelen ze erop los en doen ze net alsof er een wezenlijk verschil is in aantasting van eigendom.
Let wel: ik zeg dit allemaal ter verduidelijking voor anderen die dit eventueel lezen, want voor jou heb ik de hoop al opgegeven. Je komt op mij vooral over als een troll die vast blijft houden aan zijn eigen domme denken en reacties omdat je het gewoon leuk vindt te irriteren.
In dat licht zie ik (en anderen) dan ook dat je doelbewust dingen die ik heb geschreven loopt ofwel te negeren, ofwel verdraaien, ofwel in twijfel trekt door te zwammen over eventuele geheime motieven die ik erachter zou hebben; dat je een onophoudende stroom drogredeneringen en non-argumenten loslaat ook al wordt je tot vervelens toe uitgelegd waarom het drogredeneringen of non-argumenten zijn.
Het zal me een zorg zijn wat een “algemeen bekend” woord is. Dat democratie een slechte zaak is, is ook niet “algemeen bekend” maar dat let ons niet het toch te beweren.
Maar in jouw leefwereld zijn woorden blijkbaar alleen van toepassing als ze “algemeen bekend” zijn.
Da’s handig, want dan kun je beweren dat iets niet klopt gewoon omdat de meesten het er niet over hebben, alsof “argumentum ad populum” als het gaat om woorden een steekhoudend argument is.
Blijkbaar was de wereld ook nog plat toen het “algemeen bekend” was dat je van de rand zou afdonderen met je schip als je richting de horizon vertrok.
Je kunt wat mij betreft het woord gebruiken wat je wilt. Ik gebruik “predatie” om duidelijk het verschil tussen goed egoïsme en het slechte soort egoïsme aan te geven. Namelijk het verschil tussen denken aan je zelf zonder dit doelbewust ten koste van anderen te doen, en denken aan jezelf door dit juist wel ten koste van anderen te doen.
Bij de tweede categorie hoor jij. Ik kan je betichten van de echte negatieve soort egoïsme (predatie), van morele huichelarij, van sofisme, van Orwelliaans taalgebruik, en ga zo maar door.
Ik hoef mezelf en andere libertariers helemaal niet te “ontdoen” van de negatieve connotaties van het woord “egoïsme” want wat mij betreft zijn die er gewoon niet, en waarom ik dat vind leg ik met bovenstaand artikel uit.
Als iedereen dit zou weten, zou ik me verder totaal niet schamen voor het woord “egoïst”.
Ik heb duidelijk gemaakt wat ik onder egoïsme versta, en wat onder predatie. Jij kunt me (zonder jezelf belachelijk te maken) dus niet langer verwijten een egoïst te zijn van het slechte soort (predatie), zoals criminelen dat zijn, omdat ik duidelijk heb uitgelegd wat het verschil is.
Als jij besluit dat verschil niet te willen maken, omdat je hele betoog in deze panelen dan valt, zegt dat vooral alles over jouw intellectuele kwaliteiten.
Het wordt dus niet “terecht” als negatief beoordeeld omdat er geen verschil wordt gemaakt.
Het feit dat jij en anderen het verschil niet wensen te zien tussen vredig in eigen belang handelen of door middel van (initiatie van) geweld geeft voornamelijk de domheid aan van zij die dit verschil niet zien.
Van terecht kan dan ook geen sprake zijn want de feiten zijn niet subjectief en al helemaal niet afhankelijk van de aantallen van domoren die aan deze nonsens vasthouden.
Daarbij, zoals al gezegd, je eigen bezit willen houden wordt door iedereen als “goed” gezien. Eigen handelen ook, BEHALVE als het om ANDEREN gaat in bepaalde omstandigheden. Dan hebben we het dus over de huichelaars die collectivisten zijn. Het is geen verrassing dat zij ook in hun argumenten deze huichelarij tonen.
Maar verder is het me een zorg wat collectivisten ervan vinden. Ik word zelf allang niet warm of koud meer van het woord “egoïst” zolang er maar mee wordt bedoeld hoe ik het zie. Mijn artikel is bedoeld om libertariers (en niet-libertariers met een open mind) duidelijk te maken dat een woord als “egoïst” niets is om je voor te schamen, en dat als je dat wel doet, je jezelf moet afvragen of je het libertarisme überhaupt wel goed zal kunnen verdedigen.
beek [35] reageerde op deze reactie.
@Peter de Jong [31]:
Zouden we ons een schaal voorstellen, van 100% altruisme naar 100% egoisme, zou het leven zich ergens rond het midden, of iets rechts van het midden, afspelen.
Want ook de goede ondernemer heeft niet uitsluitend oog voor zijn eigen belang, maar ook een scherp oog voor het belang van zijn klanten.
Vooral in grote steden ziet men zelfstandigen die er met de pet naar gooien, in de wetenschap dat de incidentele clientele in de vorm van toerist b.v., toch wel komt, waarna zijn egoisme prevaleert boven een welgemeende interesse in zijn klanten.
Ik bedoel dus de zelfstandige die zijn klanten belazert tot op zekere hoogte, maar daar wel goed van kan leven. Geen onbekend verschijnsel zou ik zeggen.
Peter de Jong [36] reageerde op deze reactie.
@Rob ter Horst [21]:
Libertariers bepleiten vrijheid en (zoveel mogelijk) onafhankelijkheid van de medemens. Niet vrijheid en onafhankelijkheid van de natuur.
Aangezien een lege maag of gevaarlijke natuurlijke omstandigheden (zoals slecht weer) horen bij de natuur, bepleit ik niet dat je daaraan kunt ontkomen.
Dat je moet werken is dus natuur (tenzij je het in je schoot geworpen krijgt door bijvoorbeeld een erfenis).
HOE je werkt, of je dat zelfstandig doet of als werknemer, is jouw keuze.
En ook jagen voor voedsel zoals vroeger was “werk”.
Maar werk zoals dat algemeen wordt begrepen (loonslaaf) is geen recht omdat hiermee het recht van anderen zou worden aangetast. Rechten die ten koste gaan van de rechten van de ander zijn niet legitiem, omdat ze slechts afgedwongen kunnen worden met het breken van het non-agressie principe.
Dat je uit eigenbelang soms wellicht zal moeten samenwerken ontken ik niet. Maar in dat geval werk je dan ook vrijwillig, omdat het je eigenbelang is. Niemand hier zal beweren dat je vrij kunt zijn om de natuur van het bestaan te negeren, dus de term “vrijwillig” heeft alleen betrekking op vrijheid tussen mensen onderling. Als je het in je eigenbelang vindt om je eigen bedrijf te starten, of te gaan bedelen, staat het je vrij.
Je kunt ook een hutje in het bos betrekken en op beesten jagen voor je voedsel, alhoewel ik me afvraag hoe goed je dan ook weet te ontkomen aan de bemoeizucht van de medemens (lees: overheid)
In Amerika is een gemeenschap in het mid-westen die volledig of bijna volledig anarchistisch schijnt te leven, ver weg van de rest van de beschaving.
De leefomstandigheden zijn binnen die gemeenschap vrij hard, maar ze hebben er zelf voor gekozen.
Er waren Marxisten in de gemeenschap die eigendom stalen, waar de gemeenschap “op eigen manier” mee afrekende (hint: de 2nd ammendment staat hoog in het vaandel)
Er was een documentaire over, maar de naam is me ontschoten.
@Tony [32]:
Tony reageert erg ‘over the top’. Bijna allergisch.
Want sleept er van alles bij wat niet van toepassing is.
Bij de verdediging van zijn libertarische zaak, bedient hij zich hier volstrekt onnodig (en zelfs onjuist) van een reeks van negatieve kwalificaties:
collectivist, ademt predatie uit (nieuw scheldwoord), pleger van predatie, mijn wil opleggend (alsof ik daar mogelijkheden voor heb), huichelen, troll, dom denken, drogredeneringen, argumentum ad populum, morele huichelarij, sofisme, een echte negatieve egoist, verschil niet wensen te zien tussen vredig eigenbelang en geweldsinitiatie.
Hij kiest voor een interpretatie van het woord egoist.
Ik verbied hem dat niet uiteraard.
Maar het is wel een erg eenzijdige interpretatie, die de rest van de gevoelswaarde van dit woord domweg negeert.
Bij de communicatie dient men gebruik te maken van de betekenis van woorden die algemeen geldend aanvaard wordt. Tamelijk eenvoudig grondbeginsel.
@beek [33]:
“Ik bedoel dus de zelfstandige die zijn klanten belazert tot op zekere hoogte, maar daar wel goed van kan leven. Geen onbekend verschijnsel zou ik zeggen.”
Niet onbekend en daardoor ook niet permanent. Dienstverleners met een slechte prijs/kwaliteitsverhouding worden met naam en toenaam genoemd in consumentenrubrieken op RTV, kranten en internetfora en hun markt van argeloze cliënten droogt zo snel op. Daarnaast weet iedere toerist dat je bij de bekende toeristische trekpleisters te veel betaalt voor je consumptie. Blijkbaar heeft men dit er voor over, want anders zouden de terrassen op de Champs-Élysées, en elders, wel leeg blijven 😉
Ik raad je aan het citaat van Smith nog eens te lezen (hieronder), want het geldt voor IEDERE ondernemer. Dus niet alleen oplichters zijn egoïstisch, ALLE aanbieders zijn het. De essentie is immers, dat de aanbieder zich uitsluitend uit eigenbelang inleeft in de wensen van zijn klanten. Zou hij zich niet in de klant verdiepen en diens wensen niet zo goed mogelijk vervullen, dan verkoopt hij niets en gaat hij zelf ten onder.
Egoïsme is dus waardevrij. Het is de drijfveer voor agressie én voor samenwerking.
Dit houdt tevens in dat altruïsme niet bestaat. Tenzij je masochisme bedoelt. 😉
Ook Sint Maarten was egoïstisch. Hij gaf de koude bedelaar de helft van zijn mantel (dus niet zijn hele mantel, want dan was hij zelf omgekomen van de kou) omdat hij gelovig was en dacht hier beter van te worden.
===
“It is not from the benevolence of the butcher, the brewer, or the baker, that we expect our dinner, but from their regard to their own interest. We address ourselves, not to their humanity but to their self-love, and never talk to them of our necessities but of their advantages.”
~ Adam Smith (1723-1790) in The Wealth of Nations, Book I, Chapter II
beek [38] reageerde op deze reactie.
En het wordt helemaal belachelijk als de invoering van het woord ‘egoist’ om vooral negatief zelfbelang te omschrijven, door hem wordt gezien als de oorzaak van al de grootste misdaden tegen de menselijkheid.
Waar hij nota bene zelf begint met negatieve voorbeelden van egoisme.
Ik constateer een enorme hang naar simpele formules die het volledig menselijk gedrag moeten verklaren.
Dat is zeker geen aanbeveling.
Temeer daar dezelfde lieden andere gelovigen eveneens dergelijke simplismen naar het hoofd smijten.
@Peter de Jong [36]:
Uiteraard houdt iedereen eigen belangen in het oog.
Maar het weggeven van goederen aan anderen louter als egoistisch te beschouwen, dat is een halve waarheid.
Medemenselijke gevoelens spelen zeker ook mee.
Er zijn genoeg voorbeelden van mensen die een stukje eigenbelang hebben opgeofferd voor anderen.
Vanuit medemenselijkheid.
Niet omdat het ‘geld’ zou kosten.
Alles tot egoisme bestempelen, versimpelt het leven tot een karikaturaal niveau. Tot een dierlijk niveau.
Peter de Jong [40] reageerde op deze reactie.
Dan zegt Tony dat elk mens vrij wordt geboren.
Vrij? Als men in ALLES volledig afhankelijk is van anderen die een stukje van hun belangen opofferen?
Opgroeien is eerder omgekeerd: men groeit van totale afhankelijkheid naar steeds meer vrijheid van handelen.
@beek [38]:
“Medemenselijke gevoelens spelen zeker ook mee.”
Dat is waar. Adam Smith realiseerde zich dat ook (zie hieronder).
Het blijft echter een feit, dat ons inlevingsvermogen op egoïsme (egocentrisme) is gebaseerd. Je kan alleen maar meevoelen met iemand anders die lijdt, als je jezelf in die akelige omstandigheid kan voorstellen.
En als een dierbaar persoon gelukkig is, zal dat feit je waarschijnlijk ook gelukkig maken. Je bent dat dan echter, omdat er een goede relatie tussen jullie beiden bestaat waar je zelf ook veel plezier aan beleeft.
Zelfs bij oudere echtparen, waarvan één partner hulpbehoevend is geworden en de ander zich dan (schijnbaar) volledig opoffert, gaat het feitelijk om het ‘krediet’ dat tussen beiden is opgebouwd in de goede jaren.
Uiteindelijk komt het er toch weer op neer, dat egoïsme je drijfveer is.
===
“How selfish soever man may be supposed, there are evidently some principles in his nature, which interest him in the fortune of others, and render their happiness necessary to him, though he derives nothing from it, except the pleasure of seeing it.”
~ Adam Smith (1723-1790) in The Theory of Moral Sentiments, Part I Section I Chapter I
beek [41] reageerde op deze reactie.
beek [42] reageerde op deze reactie.
beek [43] reageerde op deze reactie.
Spy-Nose [44] reageerde op deze reactie.
@Peter de Jong [40]:
Nee, want met egoisme bedoelen we juist het totale gebrek aan medemenselijkheid.
Ik noem zaken als: het veroorzaken van geluidsoverlast, voordringen, het meeste graaien uit een gemeenschappelijke pot, hardop boeren en winden laten in gezelschap, dronkenschap op ongewenste plaatsen, al je rotzooi zomaar overal neergooien, roken in gezelschap dat dat niet wenst, met een brommer scheuren in voetgangersgebieden enz. enz.; allemaal uitingen van egoisme dat negatief wordt beoordeeld.
In feite tracht men hier een algemeen aanvaarde betekenis van een woord, een andere invulling te geven.
Hopeloos en zinloos.
@Peter de Jong [40]:
Overigens was Adam Smith ook een voorstander van belastingen.
Als hij hier kon reageren was hij hoogst waarschijnlijk afgeserveerd, als ‘collectivist’ o.i.d.
@Peter de Jong [40]:
Inlevingsvermogen op egoisme gebaseerd?
Vind ik verkeerde formule.
Ik kan mij namelijk best goed inleven in a-sociaal gedrag.
Toch verwerpen ik en ‘men’ dat gedrag als egoistisch.
Vanuit egoisme, egoisme verwerpen, dat heft elkaar op.
Dat is als de Kretenzer die zegt dat alle Kretenzers liegen.
@Peter de Jong [40]:
Er zijn helaas nu eenmaal lieden, die zich niets bij het begrip “wederkerigheid” kunnen voorstellen.
Dat zou ik het toppunt van “asociaal egoisme” willen noemen.
Met dat soort mensen wordt men het dan ook nooit echt eens.
beek [45] reageerde op deze reactie.
@Spy-Nose [44]:
Alleen op een eiland kan niemand je ‘egoistisch’ noemen.
Egoisme ontstaat altijd als probleem in sociale verbanden.
reiny [46] reageerde op deze reactie.
@beek [45]:
ik vind het wel egoistisch als je mij niet op het eiland toelaat !!
Comments are closed.