- Vrijspreker.nl - https://www.vrijspreker.nl/wp -

Discussie over “Islam op de Vrijspreker” vervalt in ad hominem argumentatie

discussiecart2Waarschijnlijk was er een oorspronkelijke bedoeling om de Vrijspreker te verbeteren, voor wat betreft de discussies over de islam. Maar door direct persoonlijke verwijten te lanceren, ging het m.i. onmiddellijk de verkeerde kant op.
 
De artikelen: “Zijn de Nederlandse kampioenschappen Islambashen voor libertariërs begonnen” 

En “Libertarisme en Islam ” werden m.i . zo persoonlijk dat ze voor de lezer niet meer interessant waren. Het gaat dan over persoonlijk “gelijk krijgen” en niet meer om de feiten.

Vandaar hier nog een keer een artikel van Paul Verhaegh en de reacties van R.Hartman daarop om het af te ronden.  

Desgewenst staat het iedereen natuurlijk zelf vrij om in de reacties daar verder op door te gaan, in zoverre hij/zij daar behoefte aan heeft of nut in ziet.

1.
Hartman en de kunst van het lezen (en het verstaan)
door Paul Verhaegh. 

De reacties op het artikel van Henri Serton en ondergetekende – en ook het artikel van Hartman – onderstrepen het punt dat Henri en ik met ons artikel wilden maken, namelijk dat de discussie op de Vrijspreker over de Islam niveau ontbeert.

 Om te beginnen missen zowel Hartman als de meeste ‘reageerders’ het kernpunt van het artikel, dat is ‘Keep your eyes on the ball’. Henri en ik ontkennen niet dat de vraag of de Islam een godsdienst is of een totalitair – en dus vrijheidsonderdrukkend – systeem, gesteld moet worden, ook door libertariës, maar het gaat ons om de vraag of dit thema zo prominent moet zijn op een site die het libertarisme wil promoten. 

 Ook uit het artikel van Hartman blijkt dat hij gewoon slecht leest. Zo schrijft bij bijvoorbeeld: ‘Probleem is, en dat heb ik ook al vaker geschreven (o.a. op Gates of Vienna) dat de meeste ‘Wilders-volgers’ dat niet zijn uit morele overtuiging, maar puur uit onvrede, en dat de collectieve Alzheimer in combinatie met een politicus die ze gratis geld belooft ze zo weer van koers kan laten wisselen.’

Kijk, dat vinden Henri en ik ook, en daarom hebben wij het bewuste artikel geschreven, als een appèl om het libertarisch gedachtengoed verder uit te werken.

 Verder is Hartman kennelijk niet in staat een understatement te herkennen. Als wij schrijven: ‘Daar komt nog bij dat de doorsnee Nederlander zich toch al bewust is van het risico dat de Islam Nederland weleens onherstelbaar zou kunnen gaan veranderen.’ leest hij daarin dat Henri en ik de invloed van de Islam op onze burgerlijke en politieke vrijheden bagatelliseren, en mist het understatement dus. Onze bewering wordt wel degelijk door feiten gestaafd: nog niet zo lang geleden bleek uit een enquete dat een meerderheid van de Nederlanders van mening is dat de massale immigratie van moslims de grootste vergissing is uit de vaderlandse geschiedenis (bron: www.elsevier.nl). Het is natuurlijk maar net of  je het nieuws een beetje bijhoudt, denk ik dan maar. Dat de PVV bij de Euroverkiezingen volgens peilingen ‘slechts’ de vierde partij is, zegt in dit verband niet veel, het kan namelijk ook betekenen dat veel anti-establishmentkiezers thuis blijven. Bovendien zijn peilingen nog geen verkiezingsuitslagen.

 Het gebruik van de term ‘populisme’ werkt bij velen kennelijk als een rode lap op een stier, gezien de reacties op dat punt. Met populisme bedoelen wij oppervlakkigheid, en wel precies dezelfde oppervlakkigheid waar Hartman aan refereert als hij constateert dat de kiezers die in 2002 op ‘Pim’ stemden, in 2006 weer gewoon op de partij van Wouter Bos stemden. En waarom? Omdat deze kiezers oppervlakkig oordelen: in 2002 vonden ze dat Pim aandacht en gevoel voor ‘de mensen’ had, en in 2006 vonden zij dat Wouter meer aandacht voor ‘de mensen’ had. Dat is het stemgedrag dat je kunt verwachten van mensen die geen idee hebben van het belang van een consistente en doordachte visie op mens, maatschappij en de taak van overheden. De opwinding over de Islam maskeert de onderliggende verschillen tussen de diverse politieke stromingen en hun visie op de maatschappij. Zo zijn veel PVV-stemmers mensen die van de PvdA of de SP vandaan komen, en die hebben niets met het libertarische gedachtengoed, dat is het punt. Dat populisme een gevolg is van onderdrukking van de burgers door de gevestigde orde, begrijpen wij ook wel, maar ons punt is dat populisme nog geen libertarisme is. Dat dit niet begrepen wordt is jammer en onderstreept naar de mening van Henri en mij alleen maar dat het menige webschrijver aan een fundament ontbreekt.

 Tot slot iets over de argumentatie van Hartman. Waarom zo op de persoon? Serton als een ‘laffe theoreticus’? En hoe kan iemand die reageert en zich uitspreekt (Serton) tegelijkertijd iemand zijn die ‘het debat mijdt’? Over insinuaties, stemmingmakerij en de weg van de minste weerstand gesproken! Om nog maar te zwijgen van de opmerking over ondergetekende die ‘koketteert met de bekendheid van Serton’. Hangt de waarde van iemands argumenten af van de naam c.q. namen die onder een artikel staan? In mijn beleving niet, in ieder geval.

 De conclusie kan duidelijk zijn. Ons artikel is allereerst slecht gelezen door Hartman, (dus) ook niet begrepen en de reactie van Hartman bewijst dus – helaas – precies datgene wat Henri en ik wilden betogen, namelijk dat de discussie over de Islam op deze site geen niveau heeft. En als dat een politiek correcte constatering is, nou dan zou je daar wel bijna politiek correct van worden.

 Waarom heeft Ayn Rand tot op de dag van vandaag gezag en veel webschrijvers uit ons polderlandje niet? Dat is de vraag, niet wie John Galt is. Denk er maar eens over na.

 Paul Verhaegh

———————————————————————————————

2.
En hierop weer enkele reactiepunten van R. Hartman
:

 1e alinea is een mening, nietszeggend, laat ik maar even voor wat het is.

2e alinea moet 1e ondersteunen, maar doet dat niet. Vrijspreker heeft de ‘eyes on the ball’, zoals hij in alinea 3 min of meer beaamt. Hij herhaalt ‘de vraag of dit thema zo prominent moet zijn’ terwijl je al aangegeven hebt dat dat met 1 op 12 artikelen beslist niet het geval is.

3e alinea onderschrijft mijn uitspraak, en zou bewijzen dat ik niet kan lezen? Omdat zij het met me eens zijn?

4e alinea moet dat kennelijk nog onderschrijven, met het verwijt dat ik geen understatement kan herkennen. De aangehaalde zin kan ik inderdaad niet als understatement zien, in tegendeel, het is een als feit gepresenteerd overstatement zoals ik in mijn reactie heb aangetoond. Vervolgens legt hij mij woorden in de mond (‘leest hij daarin’) die niet de mijne zijn en die ook beslist niet uit mijn reactie kunnen worden opgemaakt.

Ik krijg de indruk dat Paul niet weet wat een understatement is, temeer daar hij vervolgens meteen poneert dat hun bewering wel degelijk door de feiten gestaaft wordt, op basis van een Elsevier-enquète, en dat verkiezingspeilingen, ook een enquète, niet zoveel zeggen. Alleen hen welgevallige enquètes zijn dus kennelijk relevant, net als hen welgevallige meningen. Daarbij schampert hij nog even over ‘het nieuws bijhouden’, een duidelijke insinuatie zonder enige grond, maar van grote arrogantie getuigend.

Vervolgens ‘populisme’, 5e alinea. In plaats van de definitie te hanteren hanteert hij een eigen interpretatie, die meer met nihilisme dan populisme van doen heeft. Dat de PVV niets met libertarisme van doen heeft is juist waar wij steeds maar weer de aandacht op vestigen, evenals dat de PVV op onderdelen meer individuele vrijheid voorstaat dan welke andere speler in het politieke circus. Dat laatste zal hem wel dwars zitten.

Dat populisme geen libertarisme is is een open deur, en ik heb ook niet beweert dat e.e.a. hetzelfde is. Als hij zichzelf en Henri op een hoger ‘fundament’ wil plaatsen dan ‘menig webschrijver’ moet hij dat vooral doen, maar zolang die plaatsing niet door feiten wordt ondersteund zegt me dat niet zoveel. nIk kan mezelf een uitstekend ITer vinden; als mijn klant een andere mening is toegedaan heb ik een probleem. Paul moet zich ook eens afvragen waarom Henri kennelijk niet de moeite wil nemen een eigen forum in de lucht te tillen (de eerdere opmerking die ik mondeling maakte t.a.v weblogs betrof artikelen en reacties op andere blogs) als hij de presentatie van de libertarische gedachte zo tekort vindt schieten.

Alinea 6. De argumentatie op de persoon valt in de categorie ‘kaatsen en de bal verwachten’. Henri doet een botte aanval op jouw persoontje (ik laat het misbruik van ‘persoon’ maar even voor wat het is) en gaat na repliek de discussie uit de weg. Dat mag ik dan laf noemen. Een debat is een uitwisseling van meningen, in een poging nieuwe of andere invalshoeken te vinden en te beoordelen, en dus meer dan een meeuwescheet achterlaten op een blog en vervolgens wegwezen. Inzenden van een nieuw artikel dat voorbijgaat aan de repliek is geen debat.

Zijn conclusie zal voor Paul duidelijk zijn; voor mij raakt hij kant nog wal. Ik heb hun artikel zeer zorgvuldig gelezen en daar ook zeer inhoudelijk op gereageerd. Ik heb eerder de indruk dat mijn reactie niet begrepen is, maar dan op zijn beek’s, moedwillig. Als mijn reactie iets
bewijst is het dat de heren vanuit een ivoren toren hun visie spuien, zoals het merendeel van de reacties (op mijn stuk) ook bevestigt. Dat die kennelijk niet elitair genoeg zijn, want onwelgevallig, voor de eisen van Paul en Henri zegt mij niets.

De slotvraag getuigt van hetzelfde dedain. Ten eerste heb ik geen enkele behoefte me met Ayn Rand te meten, en valt ook op haar objectivistische minarchisme nog wel wat af te dingen. Daarbij heeft Ayn Rand ‘in dit polderlandje’ helemaal niet zoveel gezag, dus de vergelijking gaat sowieso mank. Maar hij stoort zich kennelijk aan het feit dat ik een herkenning probeer te bewerkstelligen voor de geleugelde vraag uit Atlas Shrugged, die ‘in dit polderlandje’ nauwelijks bekendheid geniet, en al helemaal geen betekenis heeft.

 R. Hartman