vergif003Ondernemers in Nederland worden met de regelmaat van de klok bestookt met enquetes die men -vrijwillig dan wel onder dwang- geacht wordt in te vullen ter meerdere eer en glorie van “het collectief”, zodat men deze gegevens kan gebruiken voor maatschappelijk gesleutel. Aangezien ik dat geouwehoer meer dan zat ben, ben ik dan ook niet te beroerd om een poging te doen de discussie aan te gaan om te zien of er zich daadwerkelijk aanspreekbare levende materie achter deze enqueteurs bevindt.Het eerste slachtoffer in deze serie van onbeperkte duur is de Universiteit van Amsterdam, afdeling Psychologie, die vanuit het “Onderzoeksteam Risicoperceptie” de vraag hadden gesteld of ik mee wilde werken aan het onderzoek van de UvA naar risicoperceptie bij ondernemers. Quote uit de begeleidende brief:

U moet hierbij denken aan brand, inbraak, diefstal en dergelijke. De reden dat wij hierin geïnteresseerd zijn is dat veel instanties (zoals bijvoorbeeld verzekeraars) vaak risico’s over één kam scheren, terwijl onderzoek juist laat zien dat er belangrijke verschillen zijn in de mate waarin mensen risico’s acceptabel vinden.

Kennis over hoe mensen over risico’s denken en tegen welke risico’s ze zich willen beschermen en tegen welke niet is belangrijk omdat de overheid en andere instanties met die kennis hun diensten beter kunnen afstemmen op de behoeften van de ondernemer.

Al met al een poging om de individuele ondernemer zo goed mogelijk onder één noemer te brengen, zodat “de diensten van de overheid” (met dank aan de van mij geroofde belasting-euro’s) afgestemd kunnen worden op “de behoeften” van “de ondernemer”. Een onderzoek  dat bij voorbaat gedoemd is om te mislukken, ténzij de grootste gemene deler daarvan onder ogen wordt gezien: hét probleem is de regelzucht van de overheid in het kader van de maakbare samenleving. Voor zover ik de enquète heb kunnen inzien, werd daar geen vraag over gesteld.

Vandaar dat ik mijn mening als volgt heb geventileerd:

L.S.

Onlangs heb ik van u het verzoek gekregen om deel te nemen aan een onderzoek betreffende risicoperceptie bij ondernemers.

Deze enquete lijkt in ons geval van toepassing te zijn op architecten (althans volgens de kop: “Project: Ondernemers: Architekten”) en is daarom voor ons níet van toepassing, wat maar weer eens aantoont, dat het onder één noemer vangen van een bedrijf geen sinecure is; iets wat uw onderzoek in analogie ook in het vizier heeft. Doch er is méér aan de hand deze nadelige gevolgen van collectivisering.

Graag wil ik van deze gelegenheid gebruik maken om u mede te delen, dat het grootste risico voor een bedrijf (in casu ons bedrijf) de overheid en de daaraan verbonden wet- en regelgevingen zijn. Deze zijn immers te allen tijde marktverstorend en hebben als zodanig grote- en door de tijd heen onvoorspelbare gevolgen voor een bedrijf.

Helaas is het niet mogelijk voor een bedrijf als het onze om voor een opt-out te kiezen; wij worden gedwongen om deel te nemen aan een systeem dat onszelf in feite schaadt onder dreiging van geweld door een ware (gewelds)monopolist: de overheid, die niet voor niets zo heet; zij heeft zichzelf immers boven de samenleving gesteld en bepaalt letterlijk van dag tot dag welke vrijheden de onder haar gestelden, zowel individuën als combinaties daarvan (zoals bedrijven), zijn toegestaan, uitgaande van het pricipe dat men geen vrijheden heeft tenzij deze expliciet zijn toegestaan.

In dit kader acht ik het dan ook niet zinvol om aan een enquete mee te werken die (voor zover ik dat heb kunnen zien) op micro-niveau opereert, terwijl de “olifant in de kamer” buiten beschouwing wordt gelaten, de olifant zijnde de principiëel foutieve (want immorele) opbouw van de huidige samenleving waarbinnen groepen elkaar letterlijk dan wel figuurlijk naar het leven staan en waarbinnen een kleine elitaire groep de door productief werk verkregen inkomsten middels diefstal onder dreiging van geweld (“belasting”) herverdeelt ter meerdere eer en glorie van zichzelf, onderwijl “special interest groups” daarmede tevreden houdend.

Bovenstaand inzicht is gebaseerd op mijn mening dat ieder mens het recht heeft om zijn leven te leiden zoals hij dat zelf wil, zolang hij datzelfde recht van ieder ander respecteert. Mocht u daar vragen over hebben, al dan niet in het kader van dit onderzoek, dan ben ik gaarne bereid u daarover in te lichten. Onafhankelijk daarvan wijs ik u gaarne op de volgende websites: www.vrijspreker.nl, www.libertarian.nl, www.mises.org, www.lewrockwell.com, www.rothbard.be, www.meervrijheid.nl alsook de website van sociaal theoreticus prof. Dr. Hans-Hermann Hoppe www.hanshoppe.com en vele anderen, die u kunt vinden via de verwijzingen in bovenstaande websites.

Ik behoud mij het recht voor, om deze reaktie te plaatsen op www.vrijspreker.nl alwaar u ook reakties van anderen kunt vernemen. U bent uiteraard ook zelf meer dan welkom om reakties te geven.

Mijn antwoord heb ik op 1 juli j.l. verzonden. Tot mijn spijt heb ik nog geen leesbevestiging mogen ontvangen, noch een antwoord. We zullen zien wat er gebeurt.

40 REACTIES

  1. de quotes van Ratio en mij zijn van dezelfde persoon,of iets relevant in de reactie lijn van een bepaald topic waar ik aan bij draag is de vraag, en het antwoord is ja
    (want dat maak ik zelf wel uit )

  2. @Arend de Wit [39]: Verder een prima stuk om die bemoeizieke enqueteklerken dwars te zitten met hun gezeur. De echte oorzaak van de (on)veiligheidsgevoelens wordt toch niet aangepakt! Gek, ik moet ineens aan het Leidseplein denken… Theo van Gogh… Pim… zou er een verband bestaan?

Comments are closed.