Werken met tranen in je ogen
Werken met tranen in je ogen

Geweld in het openbaar vervoer lijkt haast wel normaal geworden. Chauffeurs, controleurs en medepassagiers krijgen het geregeld te verduren. Wat vaak minder aan het licht treedt, is het geweld dat personeel in het openbaar vervoer zelf plegen.
 

Ed van Heijzen was 9 jaar controleur bij het openbaar vervoer in Rotterdam. In die periode heeft hij gezien hoe sommige van zijn collega’s omgingen met de macht die ze in hun functie hadden.

Dat was soms vreselijk om mee te maken. Als mensen een uniform aankrijgen, kan het goed mis gaan. Volgens Ed van Heijzen was 90% van alle agressie en geweld, waarmee hij te maken heeft gehad tijdens zijn werkzame periode bij het openbaar vervoer, uitgelokt door het personeel zelf.

Hij werd uit de tram getrapt, over de banken gesmeten, bespuwd en gebeten.

Niets van dit alles heeft zoveel indruk op hem gemaakt, als de agressie die werd uitgelokt, en het onterechte geweld tegen onschuldige en soms weerloze passagiers. Hij heeft in de ogen gekeken van de slachtoffers en de wanhoop, onmacht en woede gezien. Hij heeft hun gekerm, gekreun en geschreeuw gehoord

De verhalen van Ed van Heijzen kunnen u choqueren; ze zijn echt gebeurd. Ed hoopt dat zijn boek onderdeel wordt van de thans aanwezig zijnde maatschappelijke discussie. Het is eens goed dat deze verhalen verteld worden. Het geeft een completer beeld van dit maatschappelijke probleem/

Onnodig geweld, uitgelokt geweld. En dat gebeurt niet alleen in het openbaar vervoer. Ook in gevangenissen, op Schiphol, en op meer plaatsen waar overheids-personeel de scepter zwaait, kan het mis gaan.  Ed van Heijzen, zelf jarenlang controleur bij het openbaar vervoer, doet er nu een boekje over open. In dit boek staat een aantal vreselijke verhalen, afgewisseld met resultaten van onderzoeken naar de geweldsneigingen van de mens. Van Heijzen schreef het op, in de hoop dat zijn ervaringen aanleiding geven tot verbetering.

Het boek “Werken met tranen in je ogen,” is verkrijgbaar bij uitgeverij Boekscout.nl www.boekscout.nl en staat in de “Boekwinkel” op deze site. ISBN: 978-90-8834-434-3. Ook te bestellen via alle erkende boekhandels! Prijs, 11,95 excl. verzendkosten

Ingezonden door Ed van Heijzen

RED: Deze omschrijving klinkt al interessant om een discussie op gang te brengen.

37 REACTIES

  1. @Colossi [315729]:
    “Vrijwel zonder uitzondering vinden incidenten plaats met allochtonen.”

    Bestaan daar betrouwbare statistieken van? Want helaas wordt dat probleem door het establishment opzettelijk op de autochtonen afgewenteld en wordt het daardoor al onoplosbaar.

  2. @beek [315732]:
    Of zullen we nu eens wat ervaringen gaan uitwisselen over het personeel bij de niet-overheidsbedrijven?

    Wat een belachelijk idee ; ten eerste heb je bij een bedrijf de keuze het te pikken oftewel een ander te zoeken, dat is bij de overheid uiteraard niet zo. Ten tweede wordt personeel van bedrijven niet volledig door ons betaald!!

    Toch wel een paar verschillen he??

  3. @Spy-Nose [315726]:

    Dat getal van ±110 kwam ik een paar jaar geleden tegen. Of dat cijfer klopte niet of er zijn een aantal weggepromoveerd, gepensioneerd of gesneuveld tijdens het koffieleuten.

    Goede hout: het blijft retorisch. Er is een goede kans dat die militairen tegen mij andere dingen zeggen dan tegen hun collega’s.

  4. Een keer zat ik in een lege bus richting Breda, in een dorp onderweg zouden 2 van mijn vrienden instappen. De bus was dik 5 minuten te vroeg en me maten waren al vlakbij de halte en zij waren aan het rennen.

    Dus ik riep “Meneer de chauffeur”, geen reactie, “Chauffeur”, geen reactie, “hallo meneer”, wederom geen reactie. Dus riep ik “Eeey Eikel”, ineens had ik zijn aandacht te pakken en kon me verhaal doen.

    Zei hij, van zou je je vader ook uitmaken voor eikel, ik zei “Ja, als hij mij tijdens zijn werk me willens en wetens zou negeren wel ja”

    Hij remt een paar keer kei hard in de hoop dat ik zou vallen, pakte me hard vast bij mn trui en reageerde niet op het stopsignaal, ik kon pas uitstappen op een halte waar andere mensen waren. Was zo’n mentaal onderontwikkeld leger-adje met een vrachtwagendiploma.

    Ook meerdere keren meegemaakt dat chauffeurs te vroeg zijn, je richting de bushalte wenken, en zodra je bij de halte bent rijden ze ineens door.

    Dus toen ik ergens in 2003 nieuws zag waarin een oudere man een chauffeur lek stak, zei en dacht ik maar één ding: Yessss, eindelijk gerechtigheid!

    Spy-Nose [37] reageerde op deze reactie.

Comments are closed.