
Erg kort door de bocht.
De ene rijkaard is de andere niet. Ik pleit er voor rijkaards te beoordelen op basis van hun gelijk speelveld (level playing field) gehalte. De GS-factor.
Level playing field volgens Wiki
Een level playing field is een rechtvaardigheidsprincipe, waarbij niet noodzakelijk is dat elke speler evenveel kansen heeft om te slagen, maar wel dat alle spelers het spel spelen volgens dezelfde regels.
Een metaforisch speelveld (playing field) is vlak (level) als geen externe factoren invloed hebben op de mogelijkheid voor de spelers om het spel te spelen in complete eerlijkheid.
Er zijn rijkaards die rijk zijn geworden binnen het gelijke speelveld, en er zijn rijkaards die rijk zijn geworden door het speelveld juist te manipuleren.
Bankiers en zichzelf bevoordelende politici manipuleren het speelveld zodanig dat hun macht en voordelen beschermd en vergroot worden. Zij hebben een bedroevend lage GS-factor. Dat geldt ook voor bepaalde bedrijven zoals het beruchte Monsanto dat ook in Nederland is gevestigd. Hun rijkdom is afhankelijk van de mate waarin de ruimte en mogelijkheden van anderen worden afgenomen.
Daar tegenover staat de rijkaard die handelt binnen de kaders van het gelijke speelveld. Deze rijkaard benut de ruimte en mogelijkheden die voor hem/haar bestaan zonder de ruimte en mogelijkheden van anderen te beperken. Niet iedereen heeft dezelfde ruimte en mogelijkheden maar deze verschillen zijn niet bewust gecreëerd door de één om de ander te beperken. Deze rijkaard heeft daarom een hoge GS-factor.
Dit is een belangrijk verschil dat in het maatschappelijke debat over de crisis verloren lijkt te gaan.
Alle rijkaards over één kam
Nu de crisis zich heeft aangediend, lijkt rijkdom een verdacht en verwerpelijk fenomeen te worden. Hierbij wordt gemakshalve bitter weinig onderscheid gemaakt in de GS-factor van deze rijkaards. Er lijkt zelfs een collectieve jaloezie te ontstaan tegen iedereen die het financieel goed heeft. Politieke partijen zoals de SP spelen daar op in. Rijkdom en succes worden laakbaar en bijna asociaal en dienen afgestraft te worden met extreme belastingen. Een ondernemer die op eigen kracht succesvol is zonder anderen te beperken, wordt opeens een ordinaire graaier.
Rijkdom en succes zijn niet laakbaar en asociaal mits deze een hoge GS-factor hebben.
Het eerlijke succes van iemand met een hoge GS-factor levert de samenleving veel op: banen, het merendeel van de inkomstenbelasting en bovendien een inspirerend voorbeeld. Deze mensen moeten niet afgestraft worden. Dat is het kind met het badwater weggooien.
Streven naar een gelijk speelveld
Het is niet wijs om alle rijkaards te veroordelen en te bestraffen. Het appelleert wellicht makkelijk aan de frustraties van velen die het minder hebben, maar het biedt geen oplossing voor de crisis omdat succes nu juist zo belangrijk is.
Het is ook niet wijs om alle rijkaards te beschermen aangezien veel burgers de lage GS-factor van bepaalde rijkaards heel goed aanvoelen. Dit zet slechts kwaad bloed en bevordert het gevoel van onrechtvaardigheid.
In het huidige verkiezingstheater lijkt zich een scheiding te ontwikkelen tussen pro en contra rijkaards. Deze scheiding leidt slechts tot verstarring en polarisatie. Het gaat er niet om of iemand rijk is of arm. Het gaat erom hoe deze rijkdom is verworven.
De aandacht zou moeten uitgaan naar een gelijk speelveld.
Welke politicus heeft een goed (filosofisch en economisch) besef van een gelijk speelveld? Welke politicus stelt ongelijke speelvelden aan de kaak? Een gelijk speelveld is niet hetzelfde als gelijke kansen. Het is onzinnig om te denken dat iedereen dezelfde kansen zou moeten hebben. Iedereen heeft eigen kansen. En die dienen gerespecteerd te worden.
Het heeft ook geen zin om kansen te creëren want dat gaat veelal ten koste van de kansen van anderen en verstoort juist het gelijke speelveld.
De politiek mist deze dimensie. Politici struikelen over elkaar heen om elkaar te beschuldigen dat zij voor of tegen de rijkaards zijn. Het begrip gelijk speelveld is lastig uit te leggen. Vooral aan mensen die zich gefrustreerd, bang en misdeeld voelen. Dat kost mogelijk stemmen. Mensen willen horen dat er voor hen gezorgd gaat worden en als dat niet lukt, in ieder geval de succesvollen gestraft worden.
Hierbij mijn oprechte waardering voor alle Nederlanders die op een eerlijke wijze succesvol zijn. Van jullie zullen wij het moeten hebben. Werk, bouw en creëer vanuit je eigen kracht en wees daarmee een inspirator voor anderen.
En houd de politiek uit de buurt.
Sen Huwa

























@Sen Huwa [27]:
Zolang mensen voor zichzelf moeten zorgen zal er geld bestaan. Het is namelijk een fantastisch ruilmiddel.
Het probleem met geld, ONS geld, is dat banken het misbruiken.
Zij verhandelen ruilmiddelen die geen waarde hebben, maar omdat hun ruilmiddel exact hetzelfde eruit ziet als ONS geld valt het niet meteen op.
Als het dan mis gaat, zijn wij de klos want ONS geld moet nu plots HUN nep-geld dekken. Waardoor het uiteraard in waarde daalt.
Legitieme valsmunters zijn het, die lage GS’ers.
Sen Huwa [32] reageerde op deze reactie.
@Libertus [31]:
Krachtig samengevat.
@papaloe [16]: Papaloe, wat ontzettend mooi dat je dit mag meemaken. De helpende handen, uit onverwachte hoeken en de gelukzalige glimlach bij het inslapen.
Mooi onder woorden gebracht.
Sen Huwa [34] reageerde op deze reactie.
@A [33]:
Zeker mooi. Je kunt nog een stapje verder gaan. Je kunt je angst om te verliezen overboord zetten.
Indien je bang bent geld te verliezen, creëer je juist verlies.
Overvloed-denken is primair een state of mind.
Er is niks mis met rijkdom.
Zelf verworven rijkdom, bedoel ik. Een eigen bedrijf of succesvolle carriere in het bedrijfsleven. Hard werken, prudent leven en succesvol zijn en daar voor beloond worden.
Het belemmeren van rijkdom (en het nivelleren van inkomsten) is heel, heel erg fout. Rijkdom is de beloning voor het “je hoofd boven het maaiveld steken” en het beter zijn dan anderen of risico’s nemen die anderen niet nemen.
Dát zijn de mensen die vooroplopen, groei brengen in reële economie en daarmee banen creëren. En daar moeten we het van hebben.
Rijkdom moet gekoesterd worden.
beek [37] reageerde op deze reactie.
@Civil Servant [4]:
“Je hebt gekozen voor een bepaalde woonplaats, je dient dan ook datgene te betalen wat die woonplaats je factureert”
schrijft u in uw reactie, Civil Servant.
Ik heb wel eerdere reacties van u gelezen en daaruit spreekt een grote liefde voor het betalen van belasting en het instandhouden van overheden.
Belasting = diefstal; overheid = grote graaiers en beperkers van vrijhijd. Met beiden instandhoudende -en uitdeiende- is er van enige verwerving of instandhouding van rijkdom geen enkele sprake. En rijkdom is de beloning voor succes en het nemen van risico’s. Het zet hoogvliegers aan tot extra inzet waardoor groei kan ontstaan. Nivellering, in welke vorm dan ook, is de doodsteek voor de economie.
Wij hebben negens en tienen nodig, géén vijven en zesjes.
beek [37] reageerde op deze reactie.
@A [35]:
Ondernemersvrijheid zonder grote rijkdom kan ook prima zijn: de pure lol om je eigen brood op je eigen manier te kunnen verdienen.
Rijkdom is niet iets slechts; men vergeer wel eens dat er ook rijken bestaan die keihard werken, en die ook grote verantwoordelijkheden dragen. Rijken extra belasten doet een appel op de lage instincten van de pure jaloezie. Socialisten zijn sowieso bekwaam in het appelleren aan de laagste instincten.
@A [36]:
Dit zou praktisch bekeken moeten worden. Stel, je komt te wonen in een gemeente. Die gemeente heeft allerlei gemeenschappelijke voorzieningen, als stoepen, straatverlichting, een brandweer, een sporthal voor de scholen, een rioolstelsel en een waterzuiveringsinstallatie. Is het werkelijk logisch dat die gemeente aan u gaat vragen of u het eens bent met die voorzieningen? Wat als sommige nieuwkomers het er mee eens zijn, maar andere niet? Die anderen willen vervolgens ook niet meedoen aan de democratische beraadslagingen in de gemeente. Zouden de ‘bezwaarden’ dan werkelijk hun zin moeten krijgen?
Zou elke nieuwe achttien-jarige het rioolstelsel moeten kunnen afkeuren zonder mee te praten in een gemeenteberaad?
Dat soort wensen zijn toch niet realistisch meer?
Stel je voor dat de stoepen, de riolering, de straatverlichting om de haverklap op de schop moeten omdat sommige individuen niets zien in gemeenschappelijke voorzieningen: dat is toch uiterst inefficient en onwerkbaar?
@Civil Servant [25]: @LvM [19]: Nou LvM?
Er is veel mis in ons land en daar wil ik niet tegenaan schoppen maar proberen iedereen op dezelfde lijn te krijgen. Zowel links als rechts heeft idealen maar laten wij de realiteit niet vergeten en proberen er samen uit te komen. Het vervelende is vaak dat als je ergens kritiek op hebt dan gaan mensen al in de steigers staan. Persoonlijk vind ik de natuur en het milieu erg belangrijk, wij wonen midden in de natuur en willen dat graag zo houden. Anderen willen te veel kapitaal daar aan besteden en dat moet ergens weg komen, vandaar dat ik wel commentaar geef dat er te veel geld naar toe gaat maar geen tegenstander van milieu en natuur verenigingen ben, ben zelfs lid van een natuurclub. Als wij geld over hebben en iedereen heeft een redelijk bestaan, dan mogen ze van mij al het overige kapitaal daar aan besteden in plaats van banken te financieren. Een gezonde economie en verder verlang ik niets, want dan is het haalbaar om te realiseren wat goed voor iedereen is.. .
Dieren partij ; de bedoeling van deze mensen is goed maar gaat mij soms te ver, en in mijn opinie kies ik voor het verbeteren van de levensstandaard van alle mensen en daarom heeft stemmen op PvdD voor mij geen zin, want mijn eerste prioriteit zijn nu eenmaal de mensen.
Het Grauw Gratis Geld Geven is het einde van de beschaving.
just a few definitions:
terminal debt : a sum of artificial debt which exceeds the capacity of surviving industry to service it from the remaining circulation.
true free enterprise : 1. unencumbered freedom altogether: a) to engage in just, responsible production of available resources to the full extents of our willingness and capability; b) to duly reap the full, undiminished rewards of our contribution to production; and c) to remain fully rewarded for that production in unimpeded, just, and responsible trade for whatever we deem to be sufficiently like, undiminished extents of the production of others; 2. mathematically perfected economyâ„¢.
true industry : actual production of necessary and useful objects of endeavor.
unearned taking : any acquisition of wealth beyond a like production of wealth, which therefore can only transpire at the expense of just reward to others.
usury : 1. an ancient ruse of mass exploitation in which: a) the subjects are either formally or implicitly denied their inseparable fiduciary authority to issue their promissory obligations otherwise; b) in which the only actual creditors remain anyone who gives up property for promissory obligations; c) yet in which the perpetrators pretend their intervention to merely publish evidences of debt equates to the role of creditor; d) by which obfuscation they impose purportedly lawful, just, or conducive rates of interest; e) which owing to the consistent history of failure, are merely assumed to engender different inevitable consequences than higher rates of multiplication of debt in proportion to capacity to pay; f) while any rate of interest which serves the purposes of the perpetrator requires unwitting subjects to maintain a vital circulation against the perpetual deflation of servicing sums of debt which perpetually increase by the resultant need to re-borrow escalating sums of periodic principal and interest; g) until the unwitting subjects succumb to a terminal sum of debt and its consequential completion of their dispossession; 2. generally exhaustive, persistent usurpation and destruction of the means of representation to achieve and to persist in the objects of usury, the many endeavors of which are sustained by the vast unearned takings of usury.
vital circulation : 1. a circulation which to a given moment of consideration suffices to sustain sufficient industry to fulfill the monetary obligations of an ostensible economy; 2. under a system of exploitation based on usury, a vital circulation can only be maintained at ever greater cost, until by a perpetual escalation of further borrowing which accumulates an ever escalating sum of artificial debt, a terminal sum of debt precludes further legitimate borrowing by invalidation of credit-worthiness; 3. under mathematically perfected economyâ„¢, a vital circulation is perpetually sustained virtually without cost, and even without regulation, by no more than an obligatory schedule of payment of no more than the principal.
Comments are closed.