Pinokio

PinokioVrijspreker: Vandaag wilt U bespreken wat waarheid is. Je zou denken dat dit duidelijk is.

Opperdienaar: Ja, dat dacht ik ook altijd, maar dat blijkt niet het geval te zijn. Naast het bespreken wat waarheid is, is het zelfs belangrijk te bespreken of waarheid relevant is.

Laatst hoorde ik namelijk een reclamespotje voor the National (een nieuwsprogramma in Canada) waarin een aantal dingen genoemd werden, die in een goed nieuwsbericht moeten zitten. Daar werden genoemd: angst, hypocrisie, boosheid, verdriet, menselijke zwakheid en oorlog. Waarheid en feiten waren echter zaken die ontbraken en kennelijk geen onderdeel uitmaken van het nieuwsprogramma van de Canadese staats berichtgeving.

Vrijspreker: Laten we eerst maar beginnen met wat waarheid is en als we weten waar we het over hebben, bespreken of waarheid relevant is.

Opperdienaar: Waarheid gaat over stellingen, uitspraken en theorieën. Een ware uitspraak is er één die een correct beeld geeft van de realiteit. Allereerst zijn beide discussie partners in een discussie over waarheid dus impliciet akkoord met het feit dat de onderliggende realiteit objectief is. Degene die gelijk heeft (de ware uitspraak heeft gedaan), is degene wiens uitspraak overeenkomt met die objectieve realiteit. Degene die de onware uitspraak doet, heeft een onjuist beeld van die realiteit. Dat beide discussiepartners denken dat HUN uitspraak de ware is, neemt niet weg dat ze het er over eens zijn dat als ze tegenstrijdige uitspraken doen, deze niet beiden tegelijkertijd waar kunnen zijn. Dat is belangrijk om te beseffen als je 2 mensen ziet discussiëren: Ze zijn het eens dat er een objectieve realiteit is en proberen vast te stellen, wiens uitspraak die realiteit het best beschrijft. Een concreet voorbeeld:Persoon A zegt dat OJ Simpson zijn vrouw heeft vermoord en persoon B zegt dat dit niet zo is. Als ze beiden argumenten aandragen voor de juistheid van hun stelling, gaan ze er impliciet beiden mee akkoord dat OF OJ Simpson zijn vrouw vermoordde, OF niet, maar dat ze niet beiden gelijk kunnen hebben omdat de realiteit een objectieve toestand kent. Impliciet akkoord betekent hierbij:een akkoord dat blijkt uit hun handelen. Net zo als impliciet blijkt uit de vrijwillige aanschaf van een reep chocolade van 2 euro door Pietje, dat Pietje die ene reep chocolade hoger waardeert dan die 2 euro die hij er voor uitgaf. Het blijkt impliciet uit zijn ongedwongen handeling.

Vrijspreker: Zijn er dan ook mensen die beweren dat er geen objectieve realiteit bestaat?

Opperdienaar: Dat verbaasde mij ook, maar die mensen zijn er. Raar, maar waar. Ze zeggen dat 2 tegenovergestelde uitspraken beiden waar kunnen zijn. Ik denk dat dit voortkomt uit het feit dat Pietje chocolade ijs lekker kan vinden, terwijl tegelijkertijd Jantje juist pistache ijs lekker kan vinden. Als ze in discussie gaan over wat het lekkerste ijs is, denkt Pietje dat DE waarheid is dat chocolade het lekkerste is, terwijl Jantje denkt dat DE waarheid is dat pistache het lekkerst is.

Vrijspreker: Wat is hier dan aan de hand? Ze ervaren beiden duidelijk hun eigen gelijk en U zei net dat tegenovergestelde uitspraken niet beiden waar kunnen zijn. Dat lijkt hier niet te kloppen.

Opperdienaar: De objectieve waarheid is in dit geval, dat de hersenen van Pietje chocolade prefereren EN die van Jantje pistache. Het gaat hier over 2 verschillende individuen met verschillende subjectieve voorkeuren voor een bepaalde ijssmaak. De objectieve waarheid over de realiteit die ze hier proberen te vinden is: Pietjes hersenen bevatten meer geluksstofjes af als zijn smaakpapillen gestimuleerd worden met chocolade en Jantjes hersenen bevatten meer geluksstofjes als zijn smaakpapilllen gestimuleerd worden met pistache.  De uitspraak wat het lekkerste ijs is voor het collectief ‘Jantje en Pietje’, is niet te bepalen. Vandaar de uitspraak: Over smaak valt niet te twisten. Sommige mensen concluderen hier echter onterecht uit dat er 2 realiteiten zijn, 1 juist beschreven door Jantje en 1 door Pietje. Als we echter 4 uitspraken over DE realiteit doen:

  1. Jantje en Pietje vinden chocolade het lekkerst
  2. Jantje en Pietje vinden pistache het lekkerst
  3. Jantje vindt pistache het lekkerst en Pietje chocolade
  4. Jantje vindt chocolade het lekkerst en Pietje pistache

Dan is slechts 1 van die uitspraken objectief waar en zowel Jantje als Pietje kunnen het hierover eens zijn (3). Dit zou zelfs wetenschappelijk vast te stellen zijn door zowel Jantje als Pietje ijs te laten proeven in een FMRI scanner en te kijken hoe de natuurkunde zich ontvouwt in hun hersenen.

Vrijspreker: Aha, er is dus een objectieve realiteit, die wordt beschreven door ware uitspraken, maar je komt in de problemen als je groepen mensen met individuele voorkeuren, collectief wilt beschrijven.

Opperdienaar: Dat is niet de enige manier om in de problemen te komen. Als de discussie partners verschillende definities hebben van hetzelfde woord, gaat het ook mis. Inflatie en monopolie zijn bijv. woorden die veel libertariërs anders definiëren dan voorstanders van afpersing. Het verdraaien van die woorden is een belangrijk gereedschap van ons machthebbers om aan de macht te blijven. Het veroorzaakt en enorme spraakverwarring en maakt communicatie van ideeën nagenoeg onmogelijk.

Vrijspreker: Als de definities duidelijk zijn en de partijen zijn zich er van bewust dat ze impliciet akkoord zijn met een objectieve realiteit, hoe onderscheid je een ware van een onware uitspraak?

Opperdienaar: Een uitspraak die tot een tegenstrijdigheid leidt, is onwaar. Dus stel dat iemand zegt dat hij gelooft dat hij boodschappen doorkrijgt van onzichtbare groene elfjes die rond zijn hoofd cirkelen, dan hoef je niet te controleren of ze er zijn. Een elfje kan niet groen en onzichtbaar zijn.

Als een uitspraak niet tot een interne tegenstrijdigheid leidt, kan deze waar zijn, maar het hoeft niet. De stelling moet ook in overeenstemming met de feiten zijn. Als bovengenoemde persoon zou zeggen dat hij geloofde dat er groene elfjes rond zijn hoofd cirkelden, dan kun je kijken of je deze elfjes kunt zien, voelen, ruiken, horen of proeven. Als je op geen enkele wijze groene elfjes kunt waarnemen ben je een groene elfjes atheïst. Je kunt overigens meestal wel bewijzen dat een uitspraak onwaar is, maar niet vaak dat hij waar is. Voor feiten kan het mogelijk zijn met zekerheid de waarheid vast te stellen en voor definities ook (een vrijgezel is een mens die geen relatie heeft). Voor principes is dit wat moeiilijker. Voor meer informatie deins ik er niet voor terug naar Hans Herman Hoppe te verwijzen. Duidelijk moet in ieder geval zijn dat iets niet waar is omdat veel mensen iets geloven, of omdat het al een hele lange tijd door veel mensen geloofd wordt, of dat het in een heilig boek geschreven staat. Veel mensen geloofden heel lang dat de zon om de aarde draaide. Ook is het niet zo dat een correlatie op een oorzaak gevolg verband duidt. Als gebeurtenis A 100 keer tezamen gezien wordt met gebeurtenis B, hoeft de stelling A veroorzaakt B niet waar te zijn en B veroorzaakt A ook niet.

Ook mag het duidelijk zijn dat iets niet waar is omdat het opperhoofd het beweert (argument van authoriteit)

Vrijspreker: OK, nu ik begrijp wat een ware van een niet ware uitspraak onderscheidt. De laatste vraag: Is waarheid belangrijk?

Opperdienaar: Een goed begrip van de waarheid over de materiële realiteit om ons heen is van groot belang. Hoe zou ik bijvoorbeeld mensen kunnen afpersen als ik niet begreep wat hen motiveerde? Het zou onmogelijk zijn. Hoe zou ik ze kunnen indoctrineren als ik onjuiste ideeën in mijn hoofd had over op welke leeftijd je daar het beste mee kan beginnen? Hoe kan ik aan eten komen, de auto starten, mijn huis verwarmen als ik geen ware ideeën heb over de realiteit? Het is onmogelijk te overleven met onware ideeën over de realiteit in mijn hoofd. Mijn handelingen zouden anticiperen op gedrag van objecten en mensen dat nooit uitpakt zoals ik dacht dat het uit zou pakken. Bedenk eens wat er in het verkeer zou gebeuren als ik weerbarstig bleef geloven in onware ideeën en daar volledig op vertrouwde? Waarheid is van enorm belang bij het manipuleren van de realiteit om je heen.

Vrijspreker: Maar dat betekent dat als je ware uitspraken over moraliteit wilt doen, dat deze uitspraken gedrag moeten beschrijven dat iedereen kan vertonen zonder dat het tot tegenstrijdigheiden leidt. De morele uitspraak:”Het is moreel elkaar te begroeten door alle 3 de handen te schudden” is dan onwaar.

Opperdienaar: Dat klopt, maar het bevalt me niet welke richting het gesprek opgaat

Vrijspreker: Dat betekent ook dat de morele stelling:”Mensen mogen hun geld verdienen door anderen af te persen” niet waar is, omdat het tot een tegenstrijdigheid leidt; alle mensen kunnen elkaar niet tegelijkertijd af persen.

Opperdienaar: Daarom is mijn morele stelling ook:”Mensen mogen hun geld verdienen door te proberen anderen af te persen” Nu is het niet meer tegenstrijdig, want iedereen kan het proberen, alleen de Opperdienaar zal er echter in slagen. Dat zal ik doen door te zeggen dat de onderdanen zich behoren te laten afpersen. Dat lijkt tegenstrijdig, maar ik spreek dan ook niet de waarheid. Om echter onderdanen af te persen, moet je wel tegen ze liegen, anders lukt het niet. Maar ik ervaar praten over moraliteit en waarheid als onprettig (als het niet zo afgezaagd was, zou ik over David Hume’s ‘is/ought dichotomy’ beginnen) en sluit het interview daarom nu af

166 REACTIES

  1. @maha [145]: “Je wilt niet weten hoeveel gewone mensen liegen.”
    Mensen kunnen niet liegen volgens jou, want ze hebben elk hun eigen waarheid en als het waar voor ze aanvoelt, dan IS het waar, volgens jou.
    ALs iedereen zijn eigen waarheid heeft, liegt er niemand. Het woord liegen, impliceert dat er een absolute waarheid is, iets waar jij van walgt, wat je arrogant vindt. Door anderen als leugenaars aan te merken ….

    maha [158] reageerde op deze reactie.

  2. Sommige mensen verdienen het gewoon om als slaaf door het leven te gaan. Net zoals sommigen mensen het verdienen om door verzekeringen of banken misleid te worden. Eigenlijk verdienen ze gewoon die woekerpolissen.Het probleem is dat deze groep naievelingen zo groot is, dat banken, verzekeraars en regeringen het normaal zijn gaan vinden om mensen te besodemieteren. Ze ondervinden toch meestal geen weerstand van de makke schaapjes. De meeste mensen kunnen ook gewoon niet rekenen, ze hebben totaal niet in de gaten dat ze besodemietert worden. Hoeveel mensen weten dat ze btw over belasting betalen op hun energie nota?
    Hoeveel mensen hebben in de gaten dat een vat olie in 2008 140 dollar kostte en dit een liter prijs veroorzaakte van 1,68
    Vanmiddag aan de pomp: 1,53 de liter en de vat staat op 65 dollar.
    Ik heb eens een baas gehad die mij standaard 1000 euro per maand te weinig aan uren betaalde. Heb toen mijn salaris met 8 andere collega’s vergeleken en bij hun was hetzelfde aan de hand. Maar ze vonden allemaal dat het klopte.Heb vervolgens een rechtzaak aangespannen,als enigste,en na ruim 4 jaar 20.000 euro mogen vangen. Eigenlijk kan ik het die baas nog niet eens meer kwalijk nemen. Hij heeft gewoon een stel idioten voor zich werken die toch niet kunnen rekenen en naief zijn. En daar maakt hij gewoon gebruik van. Net als onze regeringen.
    Enigste risico die ze lopen is dat er eentje zijn geld gaat terug eisen. 1 van de 8. Heeft die nog 140.000 euro verdient.

  3. …..in heel Europa lijkt het wel of de Fransen de enigste zijn die niet slapen. Die gasten kunnen rekenen en weten maar al te goed dat ze de regering niet meer als een vinger moeten geven. Geweldig die manifestaties om die pensioenen. Echt een volk naar mijn hart. In ieder geval geen schaapjes volk.

  4. @pcrs [150]:

    Mensen zijn niet alleen redelijke mensen. Mensen worden vooral gedreven door onredelijke emoties, die een bepaalde dynamiek vertonen. Geldingsdrang, angst, haat, liefde, macht.
    Ik geloof dat gevoel vóór de rede komt. Je veilig voelen is cruciaal. Kijk naar Koninginnedag op de Dam. Dan reageren mensen niet redelijk. Er klinkt een klap en de menigte slaat op hol. De rede komt pas later. Als de paniek gezakt is.

    De rede is een vernisje voor een onredelijk schepsel.
    De mens is een vat vol tegenstrijdigheden. Hij is moedig omdat hij zijn lafheid bedwingt, zijn angst overwint. Hij is redelijk omdat hij zijn onredelijkheid in toom houdt. Hij is doortastend omdat hij van zijn twijfelachtigheid geleerd heeft, of van zijn onnadenkendheid. Je bevindt je altijd in een spanningsveld, waarin je een keuze kan, of niet kan, of moet maken.

    Mensen die van nature en zonder twijfel het juiste doen bestaan niet. Ik geloof daar niet in.

    pcrs [157] reageerde op deze reactie.

  5. @pcrs [148]:

    Dat was mijn vraag niet. Je maakt gebruik van de informatiekanalen van de politie. Mijn vraag was of jij een pedo kan herkennen in het dagelijkse leven, of jij met zekerheid durft te beweren dat iemand een pedo is puur op je eigen beoordelingsvermogen. Mensen lopen niet iedereen voortdurend te checken op een databank. Zelfs onze wantrouwige Wilders ziet zo nu en dan een onwaarheid over het hoofd.

    Het leuke met mensen is dat de werkelijkheid altijd veel groter is dan hij in eerste instantie denkt dat ie is. In tweede instantie ook trouwens. Als jij denkt dat je met iets rekening houdt, en je checkt iemand op een pedo-achtergrond, en je vind niks en je denkt: Na, ik heb mijn huiswerk goed gedaan, dan blijkt hij achteraf je bankrekening geplunderd te hebben. Check je de volgende keer op pedo-activiteiten én op diefstal, blijkt hij achter je rug om je vrouw verleid te hebben. Zo zijn er honderdduizend smoezen, trucjes, hele en halve waarheden. Ik wil graag een goede man zijn. Kan waar zijn. Dat ik mijn zelfbeheersing verlies als het niet gaat zoals ik het wil, verzwijg ik liever. Ik lieg dan niet, maar vertel ook niet de hele waarheid.
    pcrs [157] reageerde op deze reactie.

  6. Verder is het een misvatting dat, als de overheid zorgt voor wegenaanleg, dit vanzelf slechte kwaliteit zou opleveren.
    Die overheid geeft immers de opdrachten aan particuliere bedrijven die gewoon een naam te verliezen hebben, net als alle andere bedrijven, en die tevens geen claims aan de broek willen, net als andere marktpartijen.
    De tucht van de markt bestaat nog steeds als een overheid opdrachten te vergeven heeft aan particuliere bedrijven.
    Nederland heeft een topklasse wegennet.
    Te weinig ervan, dat wel.

  7. @maha [154]: Ik zeg nergens dat mensen volgens ratio reageren. Ik zeg alleen dat ratio nodig is om de waarheid te vinden.
    @maha [155]: In een vrije samenleving zouden veel betere alternatieven voor de politie zijn die ik zou gebruiken (concurrende diensten die om je klandizie vechten en je voor een pedo waarschuwen als die binnen 1 km afstand van je huis komt. Als die niet goed werken, verliezen ze hun klanten aan een concurrerende betere dienst, daar heeft de dwangmatige dienst van de huidige politie geen last van, je betaalt toch wel. Net als de huidige wegaanbieder: je betaalt toch wel, anders mag je beroofd worden en steek jij je duim daarvoor in de lucht, waardoor ik met een te dure shit service zit opgescheept)

    maha [159] reageerde op deze reactie.

  8. @pcrs [151]:

    Ik weet niet of je de ratio altijd nodig hebt om de waarheid te vinden. Als ik helemaal gelukkig wordt van dansen, dan kan dat de waarheid zijn. En die waarheid heeft aan zichzelf genoeg. Waar zou ik dan de ratio voor nodig hebben?

    Om erachter te komen wat dingen betekenen, heb je wel de ratio nodig. Wat is eerlijkheid? Waar ligt de grens tussen een onschuldig leugentje en wat is een halve waarheid vertellen en wat is iemand regelrecht bedonderen?

    Je creëert natuurlijk ook je eigen waarheid. Wat vindt je belangrijker? Eerlijkheid of loyaliteit? Welke keuzes maak je?
    Wat is met twee maten meten? Eis ik van anderen wat ik zelf niet doe?
    In principe weet je ook nooit of de waarheid die je op een bepaald moment bij jezelf ontdekt, de hele waarheid is, of dat je later nog meer waarheid onder ogen kan zien.

  9. @pcrs [157]:

    Ik weet niet of ik het zo goed vind om mensen zo te stigmatiseren. Buitensluiten werkt niet positief. Als je zeker wilt weten dat een pedo op kinderen blijft jagen, moet je hem buitensluiten.

  10. @pcrs [150]:
    -‘Ik zeg niet dat ik de waarheid ken, maar de methode om een ware van een onware stelling te onderscheiden.’-

    De waarheid is geen stelling. Een stelling is iets wat je poneert, wat je veronderstelt. De waarheid is veel groter. De werkelijkheid is waarheid. En dan bedoel ik dat wat zich voltrekt zonder oordelen. Dat wat is.

    Een ware van een onware stelling onderscheiden? Kan dat? Een stelling is een stelling. Wat de uitkomst ook moge zijn.
    Een stelling zou bv zijn: ‘Ouders zijn belangrijk voor een kind.’ En dan kan je gaan onderzoeken of dat ook zo is.
    Het kan ook zijn dat je stelt: ‘Ouders zijn NIET belangrijk voor een kind’. En uit je onderzoek komt naar voren dat ouders wel belangrijk zijn voor een kind, dan is de conclusie van je stelling: de stelling is niet waar.

    Het ligt er dus maar aan wat je stelling is en wat de uitkomst is van de stelling of ie een ware of onware stelling is. Maar waar zijn ze allebei.
    pcrs [161] reageerde op deze reactie.

  11. @maha [160]: Een feit is ook iets wat je veronderstelt. Elke stelling over de realiteit is waar of is niet waar.
    Het kan niet zo zijn dat beide stellingen over ouder en kind waar zijn, omdat ze tegenovergesteld zijn. Het zou hooguit kunnen dat de stelling: “Ouder X is belangrijk voor kind Y” waar is en de stelling “ouder A is belangrijk voor kind B” onwaar. Maar de stelling: “ouders zijn belangrijk voor kinderen” kan niet waar zijn tegelijkertijd met de stelling :”ouders zijn niet belangrijk voor kinderen” aangezien ze tegenstrijdig zijn en over de realiteit gaan en de realiteit is waar en een stelling over de realiteit is dus waar (in overeenkomst met de realiteit) of niet waar (niet in overeenkomst met de realiteit)

    maha [165] reageerde op deze reactie.

  12. @Lolke van der Meulen [162]: er is een verschil tussen gelijk hebben en gelijk krijgen. Van iemand die zijn salaris ontvangt uit afpersing, moet je geen ethisch hoogstaande uitspraken verwachten, hoewel ik me goed kan voorstellen dat je het blijft proberen.

  13. @pcrs [161]:

    Maar het is me nog steeds niet duidelijk wat jouw methode nu is om een ware van een onware stelling te onderscheiden.

    In mijn ogen gaat het om een geloof. Een geloof in de vrije markt. Hoe interpreteer je de ‘feiten’.
    Jij gelooft in het zuiverend vermogen van de markt, en dat de kwaliteit verbetert.
    Ik geloof dat mensen vooral geld willen verdienen ten koste van kwaliteit.

    Wat je tegenwoordig koopt is gemaakt om hooguit een paar jaar mee te gaan, of korter. Het is in elkaar gejast. Fabriekswerk. Hoe meer, hoe goedkoper, hoe beter. Kwaliteit is te duur. Kost te veel manuren.

    pcrs [166] reageerde op deze reactie.

  14. @maha [165]:

    Maar het is me nog steeds niet duidelijk wat jouw methode nu is om een ware van een onware stelling te onderscheiden.

    Wat is er niet duidelijk aan?

    Ik geloof niet in de markt. De markt bestaat niet in de realiteit (er zijn geen moleculen markt). Er bestaan alleen specifieke mensen. In onze samenleving 2 soorten mensen:mensen die geweld mogen initieren tegen anderen en mensen die dat niet mogen.

    “Ik geloof dat mensen vooral geld willen verdienen ten koste van kwaliteit.”
    Elke uitspraak over ‘mensen’ geldt ook voor de ‘mensen’ in de overheid. Dus als je gelooft dat mensen allemaal geld willen verdienen boven kwaliteit leveren, dan zullen mensen die geweld mogen initieeren dit privilege gebruiken om geld te verdienen en kwaliteit opofferen. Dat is wat je kunt ervaren als je in de file op rijkswegen staat, die jaren achtereen opgebroken blijven of bij het rechtssysteem, dat voor Jan met de pet onbereikbaar is geworden.

    In een samenleving waar mensen niet een pet kunnen opzetten en anderen produkten opdringen, is dit probleem opgelost. Als de klant kwaliteit wil, wordt de aanbieder die de beste kwaliteit levert door de klant vrijwillig geselecteerd en de aanbieder met de slechtste kwaliteit, gaat failliet. De wens van de klant MOET gehonoreerd worden, anders gaat de aanbieder ten onder. Dit is niet als de klant gedwongen wordt, of de aanbieder dwang mag gebruiken om aanbieders die meer kwaliteit leveren, met geweld te stoppen.
    Zo zou ik geen alternatieve weg kunnen neerleggen, omdat bestemmingsplannen met daarachter een pistool dat mij verhinderen. Ik voorspel daarom ook dat de kwaliteit van aanbieders die direct van concurrentie afgeschermd worden door geweld van de overheid, hun prijzen zullen blijven verhhogen en hun kwaliteit zullen blijven verlagen. Dit tot de dienst uiteindelijk helemaal verdwijnt, zoals in de sovjet unie het geval was. Geld is een staatsprodukt dat door de overheid tegen concurrentie beschermd is en zal denk ik waardeloos worden zoals in Weimar duitsland en de SU, waar de schappen leeg waren.

Comments are closed.