In een gemixte wijk van arm tot rijk, grenzend aan een grote boerderij was eens een melkboer.

Op een dag kreeg hij een geweldig idee, melk is gezond voor mensen, dus eigenlijk zou iedereen melk moeten gaan drinken.

Om mensen aan te sporen meer van zijn producten af te nemen ging hij met een groot busje de wijk door en legde bij iedereen op de stoep een fles melk neer met een acceptgiro. Of u deze aan het einde van de maand wil betalen.

Sommige mensen vonden dit wel prettig omdat ze dan iedere ochtend een flesje melk hadden en betaalde de man er graag voor. Andere mensen trachten met man en macht de fles terug te sturen aan de melkboer maar deze gaf geen gehoor. Deze mensen hielden niet van melk of waren in sommige gevallen zelfs lactose intolerant.

[HTML1]

Toen de melkboer eenmaal de betalingen binnen kreeg van zijn afgeleverde melk bleek dat enkele mensen niet wilden betalen. Omdat mensen de melk niet terug konden sturen, het was immers al afgeleverd en daarna niet meer bruikbaar voor de verkoop, ging de melkboer achter het geld aan. Hij huurde een paar potige jongens in onder de voorwaarde dat deze betaald zouden worden als ze hun loon ook maar bij de “wanbetalers” gingen halen.

En zo gebeurde het dat de melkboer de potige jongens kon betalen en zijn melkproductie gewoon door ging. Mensen die het niet wilden, betaalden toch wel en het geld stroomde binnen.

Omdat hij nu zoveel geld had ging hij kaas maken en boter, en distribueerde het op de zelfde manier als melk over de gehele wijk. Wie niet betaalde, die kreeg een dreiging zodat ze hoe dan ook toch overstag gingen.

De melkliefhebbers stelden in de wijk een raad in, om samen met de melkboer te beslissen wat goed voor hen was en alle inwoners, of ze wilde of niet. de inwoners konden stemmen over de kwaliteit van de melk, kaas en boter. Er werd ook besloten of er ook nog andere mensen een “beetje” mochten verkopen van deze producten.

Het resultaat was dat andere melkleveranciers moesten sluiten, supermarkten konden geen melk meer verkopen, zo ook kaas of boter en boden het dus ook niet meer aan. De raad nam steeds meer taken op zich na enkele jaren omdat de melkboer die eerst alleen de melk maakte en bezorgde, nu ook een transport afdeling, administratie afdeling had en 10% van de wijkbewoners op de payroll had.

Dus besloot de raad het bedrijf over te nemen en de melkboer tot koning uit te roepen over het melk imperium wat hij geschapen had. De uiteindelijke takenverantwoordelijkheid lag bij hem en de raad besloot samen met alle buurtbewoners wat er moest gebeuren met het bedrijf en hoe het verdeeld moest worden.

Maar toch waren er mensen die helemaal geen melk wilde hebben, en er toch voor moesten betalen. Daarbij zagen ze dat er ongelofelijk veel flessen bij mensen voor de deur werden gelegd en een hoop melk verspild werd.

Niet alleen dat, maar de melk werd ook duurder en duurder. Dit kwam omdat er zoveel mensen en bedrijvigheid van bekostigd moest worden, zodat het helemaal niet meer rendabel was.

Na enkele decennia, waren de sceptici zo ver gedaald in aantal dat het niemand eigenlijk meer iets uitmaakte.

De anti-melk beweging werd al jaren  monddood gemaakt door argumenten als, “als de melkboer geen melk levert aan iedereen dan hebben we niets te drinken”, “de supermarkten kunnen geen melk leveren, dit is altijd een taak geweest van de melkboer” en als klap op de vuurpijl “als je de melkboer niet wil betalen, dan leidt dit tot een groot melktekort en gaat iedereen dood”. Dus iedereen betaalde de melkboer en de raad, want dit was eerlijk. 50% +1 van de wijkbewoners kon bepalen wat er in het bedrijf gebeurde, en ook hoeveel de rest moest betalen.

Even later kwamen de melksocialisten die bepaalden dat een arm persoon voor een fles melk de normale 0,50 cent betaalde en de rijke 10 euro. Er werden vergunningen ingesteld zodat niet te veel koeien meer melk produceerde. Er werd ook een enkele vergunning her en der uitgegeven voor bepaalde personen die goede banden hadden met de melkboer, die 1 of 2 koeien mochten houden.

Nog steeds bleef dat deel over wat helemaal niet tegen melk kon, en er ook nog eens flink voor moest betalen ook. Voor sommigen was dit echter geen punt, het is immers normaal dat je de melkboer betaald. Een veel gehoorde spreuk was “waar hebben we het over, het is toch maar 0,50 cent of 10 euro, je houdt tenminste nog 10 euro over om andere goederen te kopen, van de 20 die je verdient”. Er waren zelfs mensen die zeiden graag honderden euro’s aan de melkboer te betalen, omdat ze dan ook zelf veel hadden.

Nog vele jaren later was het inderdaad gewoon. Mensen discussieerde wel in groepen in de Raad of de melk niet goedkoper of duurder moest, of de auto’s geel moesten zijn of wit. Of de kaas beter in papier gewikkeld kan worden of toch in een plastic verpakking. Niemand vroeg zich meer af of het wel redelijk was, dat de melkboer iedereen verplichtte om melk te kopen. Het is toch gezond, we hebben hem nodig, is wat er alleen maar gehoord werd.

Nu is er een klein groepje over, die samenkomt op het internet. Ze hebben boeken gelezen van een tijd voor de melkboer zo groot werd, en zien dat de melk best in een supermarkt verkocht kan worden. Ze zien ook dat als andere boeren het ook aan gaan bieden het helemaal geen prijsverschil maakt, zo niet goedkoper gaat worden. Ze zien dat het immoreel is om mensen verplicht melk te laten kopen, of ze het nu willen of niet, en dat het geweld is om die potige jongens die nu Melk-agenten heten bij je langs te sturen om je af te persen. “zo moet je het niet zien” zeggen de melkliefhebbers en mensen die het allemaal maar goedvinden dan. We hebben toch melk nodig, wie zorgt er anders voor?

Want niemand vraagt zich nog af, hebben we de melkboer wel nodig?

Niemand heeft nog door, dat je melk ook gewoon in de supermarkt kan aanbieden, en dat iedereen het kan produceren en leveren.

Is de melkboer moreel of immoreel?





Bekijk de resultaten
Laden ... Laden ...

————————————————————————————————————————————–

Dit verhaaltje kan je toepassen op alle andere beroepen.

– Filantropische instellingen

– Pensioen verzorgers

– Verzekeraars

– Doktoren

– Armen zorg instellingen

Of welke andere dienstverlener  dan ook.

Dit is in feiten wat uw overheid doet, heel basic terug gebracht naar zijn basis elementen en mechanismes, maar dan in een ander jasje gestoken.
Oordeel zelf of het moreel of immoreel is.

57 REACTIES

  1. @Ron Arends [29]:

    “Hij opende mijn ogen met de simpele vraag: “wie heeft er het meeste belang bij, en zal dus het meeste bieden als dijken geprivatiseerd worden.” Het antwoord is natuurlijk: de mensen die achter die dijk wonen. Zij zullen collectief het meeste geld bieden en tevens betalen voor het onderhoud. Free riders kun je sociaal uitsluiten, of je er bij neerleggen.”

    Lijkt me alleen werken bij kleine polders. Bij een grote polder, zoals Flevoland zal een groot deel van de bevolking toch niet meebetalen. De vraag is dan of sociale uitsluiting veel effect heeft…. En er zijn inderdaad private poldermogelijkheden, zoals 1 poldereigenaar die grond verpacht in de polder of een VVE in de polder. Dergelijke mogelijkheden kunnen echter alleen van de grond komen bij het maken van een polder. Vanuit de huidige overheidssituatie is er niet zonder dwang naar een dergelijke situatie te komen… Een samenleving ingericht met 100% nap is dus onmogelijk zonder dat een gedeelte van de huidige polders onder water komt te staan!

  2. @Peter de Jong [28]:
    Je dijken kom ik zo op terug.

    Maar het is geen verschil tussen publiek goed en privaat goed is geen verschil.
    Het zijn beide goederen met ene iegenaar.
    Dat ooit iemand besloten heeft een bepaald soort artikel of product te nationaliseren en er een publiek goed labeltje aan te hangen stelt niets voor.
    Je hangt vast aan voorbepaalde definities die fictief zijn.

    Toen Tesla met stroom aan de haal ging was het toen ook publiek goed?
    Toen de molenaar de rivier aftakte was het toen ook publiek goed? Nee..
    allemaal nietszeggende definities om aan te duiden wie de huidige eigenaar is, dat wil niet zeggen dat het nooit van publiek naar privaat kan.
    @Rechtse Rakker [31]:
    @Peter de Jong [28]:
    @Ron Arends [29]:
    Freeriders zijn we allemaal

    Heb jij betaald aan de schone paden in het overdekt winkelcentra? nee want die betalen de winkelieren, en zo kan ik wel even doorgaan met voorbeelden geven waar dingen gedaan worden op kleinere schaal waar geen overheid bij zit.

    Ik ga even een opsomming maken over dijken.. hoe overheid het doet en een vrijemarkt het kan doen.

    Overheid:
    -Middels dwang geld afnemen en er inefficient mee om gaan en dijken betalen

    De overheid kan maar op 1 manier iets doen.. nooit anders.

    Vrijemarkt
    – Grote afsluitdijken inzetten als excursie voor scholen ie een bijdrage leveren
    – Naburige woningeigenaren vragen een bijdrage te leveren
    -Dijkenfonds
    -Winkeliers die een del van de opbrengst naar de dijken doen.
    -Dijken/duinen mogen een eigenaar hebben… maak er een bloemenpark van of gebied om te wandelen voor ene vergoeding.

    Je kan het zo gek niet bedenken of er zijn 1000e manieren om de dijken in stand te houden, ik denk dat je er goed aan doet mijn stukken van ” de individuele beweger” er op na te lezen.

    Ja je krijgt freeriders…. maar al we de zelfde situatie groter maken dan valt je argument uiteen.
    jij bent ook een freerider voor de dijken in amerika
    jij bent ook een freerider voor de vulkaan rampen over de hele wereld.
    enz enz.
    Zo kan je ook een freerider zijn van de winkelcentra die schoon gemaakt zijn doordat de winkelieren hier baat bij hebben en betalen zodat het winkelpubliek een schone stoep hebben.
    Zowel in kleinere proporties en grotere valt je freeriders argument volledig in duigen en wordt het absurd.
    Waarom, omdat de overheid nu de dijken doet denk je dat de vrije markt niet kan?

    Mensen denken alsmaar dat een Markt of vrije economie dit niet kan doen, maar staan niet stil bij het mogelijk falen van een overheid.

    @Ron Arends [30]:
    Dat was ook mijn gedachte, ik ben en blijf een zwak houden voor het vrouwelijk schoon.

    Rechtse Rakker [33] reageerde op deze reactie.
    Peter de Jong [37] reageerde op deze reactie.

  3. @Hoc Voluerunt [32]:

    “Zo kan je ook een freerider zijn van de winkelcentra die schoon gemaakt zijn doordat de winkelieren hier baat bij hebben en betalen zodat het winkelpubliek een schone stoep hebben.”

    Nee, dat ben ik niet omdat ik er indirect via de producten in de winkels aan meebetaal.

    “jij bent ook een freerider voor de dijken in amerika”

    Ook dat klopt niet. Ik woon niet achter die dijken en kom er zelfs nooit. Dus ik profiteer daar helemaal niet van…

    “Je kan het zo gek niet bedenken of er zijn 1000e manieren om de dijken in stand te houden..”

    Daar ben ik het wel mee eens. Alleen het probleem is, dat om bijvoorbeeld Flevoland droog te houden er niet alleen dijken nodig zijn, maar ook de polder met gemalen drooggehouden moet worden. Dat brengt kosten met zich mee. Als mensen daar vrijwillig aan bijdragen heb je dus een freeriderprobleem. In een kleine polder zouden er misschien nog VVE achtige constructies vrijwillig van de grond kunnen komen. Alleen bij polders zo groot als Flevoland wordt dat erg lastig, omdat je nooit iedere Flevolander vrijwillig bereid vind om geld te doneren aan een polderfonds of whatever. Dan ontstaat dus een freeriderprobleem.

    Dat dat echt een probleem is wil ik wel even illustreren met het voorbeeld van de studentenkeuken uit mijn studententijd. Die keuken was ook afhankelijk van de vrije wil van mij en mijn medestudenten om de keuken schoon te maken en te houden. Hier bleek dat die keuken niet schoon te houden was, vanwege het freeriderprobleem. Degene die schoonmaakte, deed dat voor iedereen. Vaak maakten mensen de keuken onnodig vies, omdat een ander het vaak voor ze schoonmaakte. Degene die schoonmaakte had vaak weinig lol van zijn of haar werk, omdat de volgende dag de buurman het weer vies gemaakt had. Een situatie van vrijwillige polderbijdragen zal hieraan vergelijkbaar zijn.

    “Maar het is geen verschil tussen publiek goed en privaat goed is geen verschil. Het zijn beide goederen met ene iegenaar.
    Dat ooit iemand besloten heeft een bepaald soort artikel of product te nationaliseren en er een publiek goed labeltje aan te hangen stelt niets voor.”

    Helemaal mee eens. Een polder kan ook vrijwillig tot stand komen. Bijvoorbeeld door iemand die een stuk grond inpoldert en de grond verpacht. Alleen het probleem is dat vanuit de huidige overheidssituatie moeilijk naar een marktsituatie toe te werken is.

  4. @Ron Arends [29]: “wie heeft er het meeste belang bij, en zal dus het meeste bieden als dijken geprivatiseerd worden. (-) de mensen die achter die dijk wonen. Zij zullen collectief het meeste geld bieden en tevens betalen voor het onderhoud.”

    Waarop baseer je de veronderstelling dat freeriders in de polder vrijwillig geld zullen gaan betalen als dijken geprivatiseerd worden en het dijkonderhoud privaat gefinancierd moet worden?

    Geef nu eens antwoord op deze simpele vraag: waarom zou je gaan betalen voor de aanschaf en het onderhoud van een stuk dijk als je buurman dat al doet? Hij kan je niet dwingen mee te betalen dus je hebt er geen enkel nadeel van als je niet mee betaalt.

    Dat hij je met de nek aankijkt zal jou een zorg zijn. Jij houdt immers geld over. Daarmee kan je alles kopen wat je nodig hebt, desnoods buiten de polder. Je bedrijf maakt meer winst dan het bedrijf van de buurman.

    Uiteindelijk gaat hij failliet vanwege zijn hogere kosten en jij kan dan zijn bedrijf voor een prikje opkopen met zijn marktaandeel er bij waardoor je nog rijker wordt. Die dijk laat je gewoon aan zijn lot over, want zodra je binnen bent verhuis je. 😉

    Peter de Jong [36] reageerde op deze reactie.

  5. @Peter de Jong [35]:

    Het klopt overigens, dat de eerste polders privaat zijn ontstaan (door organische groei van individuele bedijkte grondstukjes), maar omdat ze privaat niet in stand konden worden gehouden werden de waterschappen opgericht. Die verplichten voortaan alle polderbewoners tot een bijdrage aan het dijkonderhoud.

  6. @Hoc Voluerunt [32]:

    “tussen publiek goed en privaat goed is geen verschil”

    Wat bedoel je? Heb je mijn wikilinks wel gelezen?

    Een publiek goed is per definitie NIET door de vrije markt te leveren. Je kan bij een publiek goed niet verhinderen dat mensen die er niet voor betalen toch er gebruik van maken. Bij ieder ander goed kan dat WEL (als iemand daarvoor niet betaalt krijgt hij je product gewoon niet).

    Een goed voorbeeld waren de analoge radio- en tv-uitzendingen. Die kon iedereen met een ontvangsttoestel gratis opvangen en beluisteren/bekijken. Geen zender kon dat verhinderen en als ze hun geld niet uit andere bronnen haalden zouden analoge uitzendingen helemaal niet mogelijk zijn geweest.

    Pas met de komst van digitale technologie werd dat anders. Die maakt immers gebruik van gecodeerde abonneekanalen. Daarmee worden mensen die niet voor zo’n kanaal hebben betaalt uitgesloten van het gebruik.

    “Freeriders zijn we allemaal. Heb jij betaald aan de schone paden in het overdekt winkelcentra? nee want die betalen de winkeliers, en zo kan ik wel even doorgaan met voorbeelden geven waar dingen gedaan worden op kleinere schaal waar geen overheid bij zit.”

    Winkeliers die een zaak in een winkelcentrum huren worden verplicht een bijdrage aan het schoonmaken te geven. Zonder die verplichte bijdrage zou een schoon winkelcentrum niet mogelijk zijn, puur op economische gronden. Het rekenvoorbeeld vind je hier:
    http://en.wikipedia.org/wiki/Free_rider_problem#Example

    Denk hier goed over na, Hoc. Ik heb sterk de indruk, dat je het fundamentele probleem niet begrijpt.

    “Je kan het zo gek niet bedenken of er zijn 1000e manieren om de dijken in stand te houden”

    En niet 1 daarvan werkt zonder dwang. 😉
    Rechtse Rakker [38] reageerde op deze reactie.

  7. @Peter de Jong [37]:

    “En niet 1 daarvan werkt zonder dwang.”

    Hoc Voluerunt heeft gezegd, dat je een dijk ook een commerciele functie kunt geven. Dus de functie van pretpark, tolweg etc. Daarmee wordt het dus aantrekkelijk voor de dijkeigenaar om in de dijk te investeren. Hoc heeft daarmee wel een punt.

    Probleem is echter de polder die daarachter ligt. Die moet met gemalen drooggehouden worden. Er is voor de dijkeigenaar geen enkele prikkel om voor de kosten op te draaien om die polder droog te houden. Dus geen enkele reden om te investeren in installaties om het water uit de polder te pompen. Bewoners hebben ook niet die prikkel, vanwege het freeriders-probleem. Het gevolg: de dijk blijft staan en de polder stroomt onder water.

    Overigens is het drooghouden van een polder niet iets wat per definitie door de overheid hoeft te gebeuren. Een projectontwikkelaar kan een polder droogleggen en hem opsplitsen in een VVE of besluiten om de grond te verpachten. Ik zou niet weten waarom die mogelijkheid niet zou kunnen functioneren. Alleen zitten we nu met een overheidssituatie. Die is helaas (in de meeste gevallen) niet meer terug te brengen tot een marktsituatie. In een samenleving met 100% nap zullen de polders dan ook onder water lopen.

    Peter de Jong [39] reageerde op deze reactie.

  8. @Rechtse Rakker [38]:

    “Hoc Voluerunt heeft gezegd, dat je een dijk ook een commerciële functie kunt geven. Dus de functie van pretpark, tolweg etc. Daarmee wordt het dus aantrekkelijk voor de dijkeigenaar om in de dijk te investeren.”

    Nee, dit kan pertinent niet.

    Een zeedijk vergt een enorme investering, zowel om aan te leggen als om te onderhouden. Als je een zeedijk als tolweg zou willen exploiteren omdat de route aantrekkelijk is, zal er in een vrije samenleving altijd de mogelijkheid zijn voor een concurrent om er naast, dus op de veel goedkopere poldergrond (die eigenaar betaalt immers niets aan het dijkonderhoud 😉 een tolweg aan te leggen. Die tarieven zijn stukken lager dus de dure weg van de dijkexploitant gaat failliet. Idem dito voor de grondaankoop tbv een pretpark e.d.

    “Een projectontwikkelaar kan een polder droogleggen en hem opsplitsen in een VVE of besluiten om de grond te verpachten.”

    Nee, ook dit zal nooit gebeuren.

    Stel, dat hoger gelegen grond 100 per m2 kost en laaggelegen grond die regelmatig onderloopt en dus ook een lagere opbrengst heeft 50 per m2. Zodra de polder is aangelegd zal de grondprijs stijgen van 50 naar 100 per m2. Er is geen enkele reden voor de individuele grondeigenaar om zijn grond aan de projectontwikkelaar te verkopen voor 50 per m2 als hij na aanleg van de polder het dubbele kan krijgen. Hij hoeft alleen maar te wachten tot zijn buren hun grond aan de projectontwikkelaar hebben verkocht en de dijk is aangelegd om binnen te lopen. Aangezien zijn buren hetzelfde denken, komt die polder er nooit.

    Rechtse Rakker [41] reageerde op deze reactie.

  9. @Peter de Jong [40]:

    “Als je een zeedijk als tolweg zou willen exploiteren omdat de route aantrekkelijk is, zal er in een vrije samenleving altijd de mogelijkheid zijn voor een concurrent om er naast, dus op de veel goedkopere poldergrond (die eigenaar betaalt immers niets aan het dijkonderhoud een tolweg aan te leggen.”

    Nee, dat kan niet. Dat stuk loopt namelijk onder water als het als er niet geinvesteerd wordt in gemalen en andere installaties om de polder droog te houden.

    Daarnaast zeg je dat een projectontwikkelaar niet een polder droog kan leggen en op kan splitsen in een VVE of de grond verpachten. Je hebt het dan over eigenaren. Maar dat is niet van toepassing. De projectontwikkelaar die het stuk zee ontgint is bezig met homesteading. Er zijn dus geen eigenaren. Het stuk zee is simpelweg van niemand. Pas als de projectontwikkelaar het drooglegt en erop gaat bouwen wordt het zijn eigendom. Een private polder kan dus wel degelijk. Bijvoorbeeld een nieuw stukje ijselmeer wat ingepolderd wordt.

    Alleen is dat voor de huidige situatie niet toepasbaar, omdat die al ingepolderd is. Flevoland is inderdaad niet meer te privatiseren. Als er een anarchokapitalistische samenleving komt dan loopt die provincie gewoon onder water..

    Peter de Jong [42] reageerde op deze reactie.
    Peter de Jong [43] reageerde op deze reactie.
    Hoc Voluerunt [44] reageerde op deze reactie.

  10. @Rechtse Rakker [41]: “kan niet. Dat stuk loopt namelijk onder water als het als er niet geïnvesteerd wordt in gemalen en andere installaties om de polder droog te houden”

    Dan moet je de uitgangssituatie beter definiëren. We waren het er over eens, dat in een vrije samenleving een polder helemaal niet kan bestaan vanwege de freeriders. Dus als die concurrerende weg niet gewoon over het goedkope land van freeriders in de polder kan lopen dan kan die dijkweg er ook niet zijn.

    Een polder is alleen levensvatbaar als deze maar 1 eigenaar heeft. Dat heb je al aangevoeld door een projectontwikkelaar laaggelegen grond niet te laten aankopen, maar te laten homesteaden en daaromheen een dijk te laten aanleggen. Dat is precies wat de boeren in het verleden hebben gedaan. Zij konden de opbrengst van hun stukje grond dat steeds onderliep vergroten door er zelf een dijkje omheen te bouwen. Dijkaanleg en onderhoud betaalde de individuele boer uit de meeropbrengst van zijn stukje grond.

    Pas bij het samenvoegen van al die bedijkte grondstukken tot een grote polder ontstonden de problemen. Toen ontstond er immers een grote zeedijk die een aaneenschakeling was van stukjes met ieder een andere eigenaar. Er was voor de boeren middenin de polder geen enkele reden om iets aan die zeedijk te betalen zolang de oorspronkelijke eigenaar deze bleef onderhouden. Diens kosten waren dan echter hoger dan van de freeriders en uiteindelijk worden dan alle betalende boeren weggeconcurreerd door de freeriders.

    Alleen een waterschap (overheid) met een verplichte bijdrage van iedereen aan het dijkonderhoud kan dan de ondergang van de polder voorkomen.

  11. @Rechtse Rakker [41]:

    Je suggestie, dat een nieuwe polder met een projectontwikkelaar als enige eigenaar kan worden opgedeeld en onder voorwaarden (VVE die dijkonderhoud verplicht) kan worden doorverkocht of verhuurd is om economische redenen niet mogelijk.

    Een product waar een verplichting op rust is altijd minder waard dan een ‘vrij’ product. Vergelijk erfpachtgrond met eigen grond. Het is voor de projectontwikkelaar dan aantrekkelijk zijn poldergrond ZONDER voorwaarden te verkopen. Zo verdient hij er meer aan.

    Dat je nu overal VVEs tegenkomt is puur vanwege de overheidsverplichting.
    Hoc Voluerunt [44] reageerde op deze reactie.

  12. @Rechtse Rakker [41]: @Peter de Jong [43]:
    Dijken
    Publiek goed en Freeriders.
    Ik kan comment na comment vol schrijven dat het niet klopt.
    Daarbij ook al is er een dijk die onderhouden moet worden, rechtvaardigt dat geweld en diefstal? dat is vraag nummer 2.

    Maar ik ga er een Artikel over maken volgende week of de week daarop.
    Dan kunnen we daar verder discussieren.
    Dit Artikel gaat immers niet over dijken en freeriders, maar de moraliteit of immoraliteit van de methodiek die de overheid hanteerd, naar de hand van een melkboer parabel.

    Beloof jullie dat ik er op terug kom.
    (heb alleen nog enkele dingen in de planning staan)

    Peter de Jong [45] reageerde op deze reactie.
    Rechtse Rakker [46] reageerde op deze reactie.

  13. @Hoc Voluerunt [44]:

    Maar begrijp je het fundamentele verschil tussen een publiek goed en een privaat goed? De hele dijken discussie en of je een winkelcentrum zonder verplichting schoon kan houden is daarop gebaseerd.

    Het is geen statisch verschil (zie mijn RTV voorbeeld waar de technologische vooruitgang er een privaat product van maakte) en de meeste producten die de overheid nu ‘publiek’ noemt zijn dat helemaal niet, maar waar het echt bestaat is er per definitie GEEN vrije markt oplossing mogelijk.

    Wil je zo’n publiek product wél (ik hoef niet perse in een polder te wonen, maar hele volksstammen willen dat wél) dan kan je dus onmogelijk om een dwingende overheid heen.
    Rechtse Rakker [46] reageerde op deze reactie.
    Richard [48] reageerde op deze reactie.
    Hoc Voluerunt [50] reageerde op deze reactie.

  14. @Peter de Jong [28]: “Je kunt het freerider probleem niet voor lief nemen. Je hebt als vrijwillig betalende immers hogere kosten dan de freeriders. Je wordt gewoon weggeconcurreerd.”

    Dus alle ondernemers doen er beter aan per direct een hutje op de hei te nemen en die luxe villa te koop te zetten en zichzelf voor een minimumloon op de loonlijst te zetten? In veel gevallen loopt het gelukkig niet zo’n vaart. Zoals ik al zei, kan iemand hogere kosten voor lief nemen (zie mijn voorbeeld van het luxe kantoorpand). De ondernemer zou op andere punten kunnen bezuinigen om dat te compenseren, b.v. minder salaris voor zichzelf. Of hij compenseert dat omdat hij slimmer is dan de concurrentie of een product of dienst beter kan produceren of betere service levert.

    “En onderwijs en volksgezondheid is net zo goed collectief. Als die rijke filantropen scholen sponsoren doen ze dat in de eerste plaats voor henzelf, maar uiteindelijk profiteert iedereen daar van. Dus ook de freerider bedrijven. En aangezien die er geen cent aan betalen hebben zij een belangrijk kostenvoordeel. Dat gaat Bill en Warren nog opbreken!”

    Natuurlijk doen ze dat ook voor zichzelf: een goed gevoel. Waarom geven mensen geld uit aan goede doelen waar ze zelf niet financieel van profiteren? Het probleem met onderwijs kan deels voorkomen worden door het afsluiten van contracten met werknemers. De verplichting om minimaal een aantal jaar bij het bedrijf in dienst te blijven als vergoeding voor een door het bedrijf gefinancieerde opleiding. Voorts is een kostenvoordeel lang niet in alle gevallen een doorslaggevend voordeel. Er zijn meerdere factoren, zoals kwaliteit en service die meespelen.

    “Vaccinaties idem dito. Ook al vaccineer je jezelf niet zolang je buren dat maar wel doen ben je extra beschermd.”

    Dat is natuurlijk wel heel kort door de bocht. Het leven bestaat uit meer dan alleen bij de buren op de koffie gaan. Het merendeel van de mensen komt beduidend meer mensen tegen. Mensen kunnen niet op voorhand inschatten wie ze overal tegen zullen gaan komen en wie wel en niet gevaccineerd is. Dus zullen veel mensen eieren voor hun geld kiezen en zichzelf vaccineren.

    Peter de Jong [49] reageerde op deze reactie.

  15. @Peter de Jong [45]: “Wil je zo’n publiek product wél (ik hoef niet perse in een polder te wonen, maar hele volksstammen willen dat wél) dan kan je dus onmogelijk om een dwingende overheid heen.”

    Dat is nog altijd niet bewezen. Het kan best dat die ‘hele volksstammen’ zelf tot een overeenkomst komen om e.e.a. op te zetten. De centrale vraag is tegen welke voorwaarden en kosten deze mensen dat willen. Ze kunnen wel zonder een dwingende overheid, maar zo’n dwingende overheid kan het wel een stuk goedkoper voor hen maken. Op kosten van anderen uiteraard.

    Voorts zou een rijke ondernemer in die vraag kunnen voorzien en miljarden investeren in het aanleggen van een polder. Er zijn nu eenmaal mensen die bereid zijn om grof geld te betalen om ergens te kunnen wonen. Het wonen in een polder is dan in beginsel een luxe product. Zo’n polder kan er dus ook zonder overheid komen.

    Peter de Jong [49] reageerde op deze reactie.
    Hoc Voluerunt [51] reageerde op deze reactie.

  16. @Richard [47]:
    @Richard [48]:

    “Of hij compenseert dat omdat hij slimmer is dan de concurrentie of een product of dienst beter kan produceren of betere service levert (-) een kostenvoordeel [is] lang niet in alle gevallen een doorslaggevend voordeel. Er zijn meerdere factoren, zoals kwaliteit en service die meespelen.”

    Dat is in een individueel geval wel mogelijk (net als bij je rijke ondernemer die een polder gaat aanleggen) maar niet grosso modo. In een echte vrije markt met volop concurrentie zal IEDERE ondernemer trachten slimmer, goedkoper en beter te zijn dan zijn concurrenten. Puur statistisch overleven alleen degenen die lean en mean produceren. En dat zijn in de polder nu eenmaal de freeriders. Die hebben geen dure dijk te onderhouden.

    “Mensen kunnen niet op voorhand inschatten wie ze overal tegen zullen gaan komen en wie wel en niet gevaccineerd is. Dus zullen veel mensen eieren voor hun geld kiezen en zichzelf vaccineren.”

    Waarom? Een vaccinatie kost geld. Dat spaar je uit als in een land de meeste mensen zich wel vaccineren. Jij hebt dan minder kans om ziek te worden, terwijl je wel een kostenvoordeel hebt tov je concurrenten. Nu vallen de kosten van een jaarlijkse vaccinatie in het niet bij de kosten van dijkonderhoud en polderbemaling, dus bij dijken zal je meer freeriders tegenkomen dan bij vaccinaties.

    Maar het blijft in de aard der zaak een publiek product. Net als bij een veilige buurt kan je bij besmettelijke ziekten niet verhinderen dat mensen die er niet voor betalen (dus zelf geen vaccinatie kopen of een abo op een beveiligingsdienst hebben)toch van de voordelen gebruikmaken. Hoe groter het kostenvoordeel, hoe meer freeriders. En hoe eerder de zaak spaak loopt, omdat de inkomsten de kosten niet langer dekken.

    De centrale vraag blijft, waarom zou je vrijwillig geld uitgeven aan iets dat andere mensen al voor je betalen (dijkonderhoud, sponsoren van scholen, vaccinaties, schoonhouden van de straat, een veilige buurt, enz)? Alleen vanwege een goed gevoel? Dat kan slechts als je hele diepe zakken hebt. Anders wordt je onverbiddelijk weggeconcurreerd.

    Als dit niet zo zou zijn dan zou de dure en inefficiënte overheid het ook vrijwillig kunnen redden. Dat de belasting onder dwang moet worden geïnd toont echter aan, dat in een vrije markt dure en inefficiënte bedrijven, c.q. individuen die hun geld verkwisten, geen lang leven beschoren zijn. 😉

    Hoc Voluerunt [51] reageerde op deze reactie.
    Richard [52] reageerde op deze reactie.

  17. @Peter de Jong [45]: Ik snap het fundamenteel verschil, alleen ben niet van mening dat je om een dwingende overheid heen komt.
    Publiek goed noem jij denatuurgebieden en de polders en de dijken.
    Die zijn er… volgens jou zijn die van iedereen…. volgens mij zijn ze van niemand..
    Er is maar 1 eigenaar als die het zich toeeigend en er iets mee doet.
    en in essentie, als je met een bokser in e ring stapt krijg je klappen, als je onder een vulkaan gaat wonen loop je risico.
    Je kan niet verwachten van mensen die er niets in ien om er aan mee te betalen omdat ze er geen baat bij heben dat ze verantwoordelijk worden gehouden voor het falen of succes van anderen.

    Dat wil zeggen.
    Als jij onderaan een vulkaan wil wonen, best, maar dwing mij niet om jou greppel te betalen voor de magma.
    Wil jij in een kunstmatig stuk land leven, wat zonder kosten of machines tot de zee behoort. Best… dan betaal je daar zelf voor.
    Ik wil best een donatie doen..

    Het lijkt me verstandiger hier aan Artikel over te maken over enkel weekjes. heb eerst nog wat anders in de planning.

  18. @Peter de Jong [49]: “Waarom? Een vaccinatie kost geld. Dat spaar je uit als in een land de meeste mensen zich wel vaccineren. Jij hebt dan minder kans om ziek te worden, terwijl je wel een kostenvoordeel hebt tov je concurrenten. Nu vallen de kosten van een jaarlijkse vaccinatie in het niet bij de kosten van dijkonderhoud en polderbemaling, dus bij dijken zal je meer freeriders tegenkomen dan bij vaccinaties.”

    Maar wanneer weet iemand of “de meeste mensen” zich gevaccineerd hebben en wat die vaccinaties waard zijn? En “de meeste mensen” is niet iedereen. Een vaccinatie is gewoon een vorm van verzekering. De een zal het niet willen; de ander wel. Op het moment dat duidelijk wordt dat het aantal slachtoffers van een of andere overdraagbare ziekte stijgt, neemt de vraag naar vaccinaties toe. Ik zal de laatste zijn om te beweren dat iedereen zich overal tegen zal vaccineren, maar veel mensen zullen het wel doen. Ook al kost het geld. Ik beweer trouwens nergens dat die free-riders er niet zullen zijn. Ik beweer slechts dat het free-riders probleem niet door iedereen als een probleem gezien wordt, omdat of iets een probleem is subjectief is. En free-riders kunnen in een vrije maatschappij sociaal uitgesloten worden. Als eigenaar van een polderweg kan A verbieden dat B er gebruik van maakt, puur omdat hij een free-rider is.

    “De centrale vraag blijft, waarom zou je vrijwillig geld uitgeven aan iets dat andere mensen al voor je betalen (dijkonderhoud, sponsoren van scholen, vaccinaties, schoonhouden van de straat, een veilige buurt, enz)? Alleen vanwege een goed gevoel? Dat kan slechts als je hele diepe zakken hebt. Anders wordt je onverbiddelijk weggeconcurreerd.”

    De wereld bestaat niet alleen uit ondernemers die een bedrijf runnen en weggeconcurreerd kunnen worden. De wereld bestaat uit mensen. En de geschiedenis laat zien dat vrije mensen in een aantal gevallen bereid zijn om de handen ineen te slaan om gezamenlijk dingen te bereiken. Hoe verklaar je bijvoorbeeld dan al die mensen die in de 19e eeuw vrijwillig privaat onderwijs aanboden aan armen, stadsparken aanlegden en -zoals in Amerika- vrijwillig samenwerkten om misdaad in hun buurt te bestrijden, terwijl anderen daar van profiteerden? Of denk aan de ANWB. Die club heeft voor de aanleg van de wegbewijzering gezorgd. Daar profiteerden ook niet-leden van. Ik kan me niet herinneren dat mensen massaal hun lidmaatschap gingen opzeggen vanwege dit free-riders probleem. China heeft een periode gekend van grote vrijheid en welvaart gedurende de 11e/12e eeuw dankzij een overheid die zeer klassiek liberaal was ingesteld op economisch gebied. AOW was er toen niet. Het was daar en toen de gewoonste zaak dat kinderen de zorgplicht over hun ouders op zich namen door hen in huis te nemen. Zover mij bekend gebeurde dat op basis van vrijwilligheid, met sociale uitsluiting als pressiemiddel.

    Mensen zijn geen machines die allemaal volgens voorgeprogrammeerde standaarden te werk gaan. De meeste mensen zijn sociale wezens die bereid zijn om elkaar te helpen, ook al kost dat tijd, geld en energie. En zeker ook uit eigenbelang. Als jij iemand helpt is de kans groter dat iemand jou helpt als jij hulp nodig hebt. Daarnaast werkt ook sociale uitsluiting preventief.

    “Als dit niet zo zou zijn dan zou de dure en inefficiënte overheid het ook vrijwillig kunnen redden. Dat de belasting onder dwang moet worden geïnd toont echter aan, dat in een vrije markt dure en inefficiënte bedrijven, c.q. individuen die hun geld verkwisten, geen lang leven beschoren zijn.”

    Het feit dat de overheid belasting onder dwang heft, gebeurt omdat een groep mensen met geweld een andere groep mensen onder de duim wil houden om er economisch zelf beter van te worden. Dat is in essentie de reden waarom er staten zijn gesticht. Ik zeg beslist niet dat alles wat een overheid nu regelt ook in een vrije samenleving tot stand zal komen. Sommige zaken zullen niet tot stand komen, andere wellicht minder goed, in een andere vorm of zelfs beter. En er zullen andere private initiatieven voor in de plaats komen die nu het levenslicht niet zien omdat het geld ontbreekt. Geld dat door de overheid is afgenomen.

    De essentie van mijn betoog is dat je niet met zekerheid kunt stellen dat bepaalde zaken er niet zullen komen. Daarmee beweer ik uiteraard niet dat die zaken er per definitie wel zullen komen.

  19. Kent u het verhaal van de tien vrienden die iedere zondagavond samen een borrel nuttigen in hun plaatselijke kroeg? Al vele jaren lang, om actuele zaken te bespreken, verhalen van vroeger op te halen maar bovenal omdat het gewoon vrienden zijn…

    De gezamenlijke rekening bedraagt steevast EUR 100,-. Eigenlijk EUR 10,- per persoon dus. Maar niet iedereen in de groep verdient
    evenveel. Daarom besloten de vrienden al lang geleden de rekening naar rato van hun inkomen te betalen. Het totale bedrag wordt dan ook steevast als volgt bijeengebracht:

    Persoon 1: EUR 0,00
    Persoon 2: EUR 0,00
    Persoon 3: EUR 1,00
    Persoon 4: EUR 3,00
    Persoon 5: EUR 4,00
    Persoon 6: EUR 7,00
    Persoon 7: EUR 10,00
    Persoon 8: EUR 13,00
    Persoon 9: EUR 17,00
    Persoon 10: EUR 45,00

    TOTAAL: EUR 100,00

    Korting
    Op een van de zondagavonden komt de uitbater van de kroeg even bij de mannen aan tafel. En hij heeft goed nieuws. Omdat ze al vele jaren vaste gasten zijn, heeft hij besloten voortaan een korting te gaan geven. In plaats van de gebruikelijke EUR 100,- hoeft de vriendengroep voortaan nog maar EUR 80,- af te rekenen. Een leuke korting van EUR 20,- dus.

    Maar de vrienden weten eigenlijk niet goed hoe ze de korting moeten verdelen. Eerst is het plan de EUR 20,- gelijk te verdelen. Iedereen
    kan dan dus EUR 2,- minder gaan betalen. Maar dit leidt tot een wat vreemde situatie. Persoon 1, 2 en 3 zouden dan namelijk betaald worden voor het drinken van borrels. Een nieuw plan moet worden bedacht…

    In het plan waar later die avond toe besloten wordt komt de verhouding van de korting exact overneem met de verhouding van betalen. Persoon 3 gaat nu bijvoorbeeld EUR 0,80 betalen. Eerder betaalde hij met EUR 1,- precies 1% van het totaalbedrag. Nu krijgt hij dan ook 1% van de korting (1% van EUR 20,- dus). Dit maakt dat hij tegenwoordig EUR 1,- minus EUR 0,20 betaalt, ofwel EUR 0,80. De nieuwe bedragen die voor elke persoon vanaf nu gelden zijn:

    Persoon 1: EUR 0,00
    Persoon 2: EUR 0,00
    Persoon 3: EUR 0,80 (korting: EUR 0,20)
    Persoon 4: EUR 2,40 (korting: EUR 0,60)
    Persoon 5: EUR 3,20 (korting: EUR 0,80)
    Persoon 6: EUR 5,60 (korting: EUR 1,40)
    Persoon 7: EUR 8,00 (korting: EUR 2,00)
    Persoon 8: EUR 10,40 (korting: EUR 2,60)
    Persoon 9: EUR 13,60 (korting: EUR 3,40)
    Persoon 10: EUR 36,00 (korting: EUR 9,00)

    TOTAAL: EUR 80,00 (totale korting: EUR 20,00)

    En iedereen gaat later die avond tevreden naar huis: de vrienden die eerder niets betaalden hoeven ook nu niet voor hun drank te betalen;
    alle anderen betalen stuk-voor-stuk minder dan zij eerder gewend waren.

    De volgende zondag
    Een week later blijkt toch niet iedereen tevreden met de verdeling. De derde stelt: “Waarom krijg ik maar EUR 0,20 van de korting terwijl die rijke maar liefst EUR 9,- korting krijgt?” En ook persoon 4, 5 en 6 vinden het allemaal niet eerlijk: “De rijke zit ons gewoon uit te
    buiten!” En een ander: “Als we gewoon eerlijk hadden mogen stemmen zouden we toch ook zeker nooit tot deze verdeling gekomen zijn?”

    Om de verhoudingen goed te houden geeft de rijke aan de rekening vanavond in het geheel te betalen. En met al het geklaag is het
    vervolgens snel gedaan.

    Maar tot verbazing van de anderen is de rijke er de volgende zondagavond niet meer. En aan het einde van de avond blijkt dat ze met
    dezelfde inleg als twee weken terug maar amper de helft van de totale rekening kunnen voldoen…

    Geen toeval
    Bovenstaande bedragen zijn niet bij toeval gekozen. Deze zijn exact overeenkomstig de bedragen die iedere Nederlander met een belastbaar inkomen – en dat is lang niet iedereen – per deciel betaalt.

    Zoals u kunt zien leveren de 30% belastingplichtigen in de eerste drie decielen slechts 1% van de geïnde inkomstenbelastingen op. Pas vanaf het zesde deciel worden de bedragen enigszins substantieel. En ook wordt duidelijk dat de 30% personen met de hoogste inkomens maar liefst 75% van de totale inkomstenbelasting voor hun rekening nemen.

    De moraal van dit verhaal is niet dat we met de rijkste Nederlanders veel medelijden moeten hebben. Maar wel dat we de in aantallen bezien kleine groep echt innovatieve en productieve ondernemers in ons land – die persoonlijk bereid zijn allerlei ondernemersrisico’s te lopen – eigenlijk juist zouden moeten koesteren. Niet alleen betalen ze een zeer substantieel deel van alle belastingen, ook nemen ze nog eens een niet te onderschatten rol op zich daar waar het gaat om de creatie van werkgelegenheid en economische groei.

    Maak de meest creatieve en beste ondernemers in ons land het leven zuur, bespot en verjaag hen en vele zaken die nu nog door en voor
    velen vanzelfsprekend worden geacht zullen ‘opeens’ volstrekt onbetaalbaar blijken.
    De Brit Winston Churchill, een van de bekendste staatslieden van de vorige eeuw, verwoordde het als volgt:
    “Sommigen beschouwen de ondernemer als een boze wolf die zo vlug mogelijk gedood moet worden. De meesten beschouwen de bedrijven als koeien die voortdurend gemolken moeten worden. Slechts enkelen beschouwen de ondernemingen als wat ze echt zijn: de paarden die de kar moeten trekken.”

  20. Is het mogelijk om mijn melkfles door te verkopen? Mensen schijnen er een hoop voor te betalen, maar ik vind persoonlijk dat ik ben afgezet.

    PS. Ik heb ook nog een stembiljet in de aanbieding.

  21. Koeiemelk is voor jonge kalfjes, sommige mensen-rassen kunnen er niet eens tegen.

    Ziet U dat fruit aan de bomen hangen? Da’s voor U, da’s echt gezond. Het enige wat de natuur vraagt als tegenprestatie is om op enige afstand van de fruitboom uw behoefte te doen, zodat de pitten in uw behoefte aldaar wortel kan slaan. Zodat er weer nieuwe fruitbomen kunnen ontstaan. In het belang van de fruitboom en van U.

  22. We zijn allemaal slaaf gemaakt. Het is eigenlijk van de zotte dat we allemaal braaf onze verplichte premies betalen.

    Het wordt tijd dat we wakker worden en kritisch worden en stoppen met braaf doen wat er van ons gevraagd wordt zonder na te denken!

  23. Leuk stuk , of het juridisch hout snijd kan ik niet beoordelen maar zo werkt het in Den Haag wel , op een leuke manier vertelt het hoe ons stemrecht 0 , nul of generlei waarde heeft , het pluche kan alleen tot stand komen door coalitievorming , en laten wij gek genoeg niet op ze gestemd hebben , toch een regering gevormd word door zware verliezer ( CDA ) en gedeelde winnaars ( PVV & VVD ) , en de maffia melkman is geboren voor de eerstkomende 4 jaar .

Comments are closed.