Iedereen heeft wel gehoord van de begrippen inflatie en deflatie, maar of het helemaal duidelijk is wat men hiermee bedoeld dat is natuurlijk de vraag, maar er is ook een begrip genaamd biflatie.

Uitleg

Om uit te leggen wat hieronder wordt verstaan is het essentieel om eerst de juiste uitleg te geven van inflatie en deflatie.

Inflatie is niet de verhoging van de prijzen, want dat wordt vertegenwoordigd door zowel de consumenten- als producentenprijsindex, de zogenoemde CPI en PPI. Deze twee indexen zijn derivaten, oftewel afgeleiden van de eigenlijke inflatie. Inflatie is feitelijk monetaire inflatie, ergo het uitbreiden van de contante geldhoeveelheid, niets meer en niets minder. Als monetaire aggregaat aangeduid als M0, desnoods aangevuld met deposito die worden aangehouden op bankrekeningen, M1 dus. Omgekeerd evenredig is deflatie dan geen daling van de PPI of CPI-indexen, maar juist de daling van de contante geldhoeveelheid, desnoods tevens een daling van de deposito. We hebben een kleine deflatie van M1 gehad in 2008 in Nederland, waardoor bankrekeningen omlaag gingen om te voldoen aan de lopende verplichtingen van private bedrijven en individuen.

Deflatie

Er heerst een angst onder politici, centrale bankiers en reguliere economen voor prijsdeflatie, met andere woorden men is bang voor dalende prijzen. Maar waarom zou je nu bang moeten zijn voor dalende prijzen, het lijkt me juist goed dat je meer kunt kopen voor je geld, zoals dat is gebeurd over de laatste decennia met computers, geluidsapparatuur, televisies en dergelijke. Waarom klagen politici en economen hier niet over? Dat is omdat zij dit als goede deflatie zien en dat andere, zoals dalende aandelen- en vastgoedprijzen als slecht zien. Men denkt in deze kringen dat de waarde van aandelen en vastgoed altijd omhoog moet  gaan, zodat men denkt dat men rijker wordt, terwijl dat uiteraard een illusie is. Want de ‘overwaarde’ van vastgoed en aandelen is niets anders dan een exces aan uitgeleverd krediet. Dit brengt mij op het volgende en dat is inflatie.

Inflatie

Er zijn twee typen inflatie, de een is de monetaire variant en de ander is die van krediet, ook wel kredietexpansie genoemd. Kredietexpansie, zo leert ons de geschiedenis, eindigt immer in een kredietinkrimping, mits deze niet-liquiderend is, wat betekent dat daar geen huidige en toekomstige productie overstaat. Dit noemen we dan consumptieve kredietgroei. J.M. Keynes heeft hierover uitvoerig geschreven en dacht dat consumptie de motor was van de economie. Oostenrijkse Schooleconomen weten natuurlijk wel beter, want de motor van de economie is de productie en productiviteit van bedrijven en individuen. Deze kun je nooit stimuleren met een kredietexpansie,waardoor je een schuldeconomie creëert, wat uiteindelijk eindigt in faillissement van zo’n economie. Er zijn nog economen zoals Sweder van Wijnbergen, die beweren dat je altijd geldgroei moet hebben om de economie te laten ‘groeien’, want anders zou er een ‘deflatoir’ effect optreden. Dat is een onjuiste constatering en toont dat deze hoogleraar niet op de hoogte is van hoe bijvoorbeeld een goudstandaard binnen een markteconomie functioneert. De productiviteitsgroei heeft namelijk de deflatie al in zich. Wanneer een economie reëel groeit, zelfs met een papiergeldwaarde, dan is het niet de geldgroei die dit verzorgt, maar de toenemende productiviteit in navolging van meer efficiëntie en hogere afzet, alsmede betere productie-, transport- en distributiemethoden. Ergo, bij gelijkblijvende winsten, inkomsten en vermogen gaat de welvaart omhoog vanwege de dalende prijzen. In de goudstandaard van de 19e eeuw tot aan 1914 is dit tot uiting gekomen in een enorme welvaartsgroei voor de westerse bevolking en met name het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten en dit terwijl de prijzen zo’n 20% lager uitvielen in diezelfde periode. Het is berekend dat binnen een goudstandaard de economie tussen de 1-2% per jaar groeit en daar wordt reële en duurzame groei mee bedoeld.

Nominale en reële groei

Waar hoogleraren als Sweder van Wijnbergen op doelen is de nominale groei van de economie, ergo de groei gemeten in geldontwaarding. Stel dat de groei van het Bruto Binnenlands Product nominaal 12% per jaar is. De monetaire inflatie is 7% per jaar, dan is de reële groei 5%, want je trekt de verhoging van de contante geldhoeveelheid af van het BBP. Stel, zoals nu het geval is, dat de monetaire inflatie 10% bedraagt, maar het BBP groeit nominaal maar 7%, dan is de reële groei minus 3%. Men heeft deze werkelijke verarming van de economie kunnen verdoezelen met de cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS), deze geven namelijk niet de monetaire inflatie weer, doch alleen de consumentenprijsindex, welke veel lager uitvalt. Deze cijfers zijn niet objectief, maar juist subjectief van aard, want het CBS stelt deze zelf samen uit een mandje met producten. Zo hebben we nu een nieuw mandje, ditmaal van de Europese Unie en deze heet de geharmoniseerde consumentenprijsindex (HCPI), echter nog steeds subjectief samengesteld uit producten geselecteerd door de statistische bureau´s. Vandaar dat we ontzettend moeten oppassen voor de cijfers van deze overheidsinstanties en haar economische manipulaties. Men stelt de zaken altijd mooier voor dan ze zijn.

Tweedeling

Er bestaat een verschil tussen kennis en bevattingsvermogen. Kennis krijgt men van derden, zoals scholen, universiteiten en andere instituten, maar bevattingsvermogen genereert men zelf. Met andere woorden, kennis kan men vergaren, echter het is essentieel om nieuwe verworven kennis te kunnen koppelen of te toetsen aan reeds bestaande kennis en daar wringt nu juist de schoen.

Vooral in de economische wereld gebeurt dat veel te weinig, men blijft in een bepaald patroon hangen, zonder verder te kijken naar andere factoren. De oorzaak is ons onderwijs, want er wordt bijna uitsluitend gekeken naar wiskundige modellen, zonder psychologie, financiële instrumenten en de monetaire geschiedenis in acht te nemen. Zo ook met inflatie. Er bestaat geen goede inflatie, alleen slechte inflatie, dus een geldgroei (monetaire inflatie) is zonder meer slecht te noemen. Het verhoogt in het geheel niet de productie of de productiviteit, maar zorgt wel voor een overheveling van het meest productieve gedeelte van de economie landbouw en industrie naar het minst productieve segment daarvan, ergo de overheid en de financiële sector. Wanneer men de geldkraan openzet, dan is de eerste sector die hiervan profiteert de overheid, want deze ontvangt reeds de oorspronkelijke waarde hiervan.

Vervolgens is de tweede die hier profijt van trekt de financiële sector zoals banken en financieringsmaatschappijen, die dit nieuwe geld met nagenoeg de oorspronkelijke waarde weer kunnen inzetten en daarop rente kunnen heffen. De volgende sectoren, zoals productiebedrijven, distributiecentra, transportfirma´s etcetera, kunnen weliswaar de kosten hiervan doorberekenen aan de klanten, maar hebben wel te maken met een verminderde waarde van hun vermogen en winsten. De enigen die hier geen enkel voordeel bij hebben zijn de mensen die niet in de eerste of tweede linie zitten van de ontvangst van het nieuwe geld en de bijkomende kosten (geldontwaarding) niet kunnen doorberekenen, deze zijn de gesalariëerden en minima. Deze tweedeling wordt dus enorm versterkt dankzij ons monetair beleid. Hier is dan weer een typisch geval van de wet van onbedoelde gevolgen, welke is ontdekt door de Franse econoom Frédéric Bastiat in de eerste helft van de 19e eeuw.

Deflatoire crisis

Er is een verschil tussen een inflatoire en een deflatoire crisis en dat heeft te maken met de hoedanigheid van het begrip inflatie. Prijsinflatie is niet een-dimensionaal, maar twee-dimensionaal. Zoals we weten staat de monetaire inflatie aan de wieg van de prijsinflatie. Een overheid creëert monetaire inflatie in goede tijden om aan extra inkomsten te komen en zodoende de uitstaande schuld percentueel te laten dalen. Want bij een hogere inflatie valt de bestaande schuld relatief lager uit. Wanneer er een crisis uitbreekt zoals in de jaren 70, dan was het opportuun voor de overheden om de economie vol te gooien met monetaire inflatie en deze inflatie vertaalde zich rechtstreeks naar de prijsinflatie toe. We kennen de oliecrises wel in dit decennium als gevolg van deze hoge monetaire inflatie. De geldgroei ging rechtstreeks door de economie heen. Er was een hoge overheidsschuld, maar een lage private schuld, derhalve wilden mensen zo snel mogelijk hun geld besteden aan artikelen, omdat deze almaar bleven stijgen in prijs. Men noemt dit monetaire inflatie maal de doorstroomsnelheid. Met een mooi Engels woord ‘velocity’.

Nu proberen de overheden hetzelfde weer in de huidige crisis en hoopt men dat de prijsstijgingen door blijven gaan, waardoor mensen hun geld blijven besteden in een rap tempo. Men creëert weer enorme hoeveelheden geld, om zodoende dit te bewerkstelligen. Alleen er is een groot verschil nu in vergelijking met de jaren 70. We hebben nu niet alleen een enorme overheidsschuld, echter tevens een enorm hoge private schuld. Wat gebeurt er derhalve met de monetaire inflatie en de doorstroomsnelheid? Juist, de doorstroomsnelheid neemt af, want de private schuldenaren hebben dit extra gecreëerde geld hard nodig om hun schulden af te betalen of zelfs te financieren. Daarom stokt de doorstroomsnelheid van het nieuw gecreëerde geld. Dat geld wordt niet meer gebruikt voor gebruiksartikelen, behalve dan in absolute nood, maar voor de financiering van de schulden en de inelastische producten, zoals voedsel, energie en onderdak. Met inelastisch bedoel ik dat men geen keuze heeft om deze producten aan te schaffen, daar iedereen moet eten, zich vervoeren en een dak boven zich nodig heeft. Daar kan kan men dus niet veel op bezuinigen. Dit gaat dan ten koste van de industrie, die moeite heeft om haar producten af te zetten. Met als gevolg sluiting van fabrieken, massaontslag en verdere inkrimping van de economie. Deze toestand kunnen we daarom kenmerken als een van biflatie, dus een deflatie van niet-essentiële producten en inflatie van noodzakelijke producten.

Hyperinflatie hoeven we niet op rekenen, zelfs niet in de voedsel- en energievoorziening. Dat heeft te maken met de marktconforme respons, want er vloeit rechtstreeks kapitaal uit de secondaire sector, de industrie,  richting de primaire sector, landbouw en grondstoffen. Vanwege de hogere rendementen in deze sectoren is dit uiteraard een normale omstandigheid. Derhalve zal de voedsel- en energievoorziening toenemen. Meer landbouwgrond wordt in ontwikkeling genomen, andere energiebronnen en -middelen worden ontdekt en uitgevonden en vanwege de toegenomen productie en gelijkblijvende vraag zullen uiteindelijk de prijzen zelfs in deze inflatoire sectoren zich stabiliseren. Biflatie zal tot dan ons lot blijven, uiteindelijk uitmondend in een langjarige deflatoire cyclus.

Prijsdeflatie, zoals dat wordt verwerkt door de statistische bureau’s, is dan aan de orde van de dag. Deze prijsdeflatie zal behoorlijk langdurig zijn, omdat de schulden steeds lastiger kunnen worden afbetaald als men wordt ontslagen en inkomsten verliest. Zodoende moet men rekenen op een massale schuldsanering en kredietinkrimping, welke dus de banken en financiële instellingen doen wankelen. We zagen dit scenario zowel  in de jaren 30 als vanaf de jaren 90 tot nu in Japan. Wat men ook deed, de prijsdeflatie was in volle gang.

Markteconomisch inzicht

In tegenstelling tot wat velen denken is het grote probleem niet de prijsdeflatie zelf, maar juist de voorafgaande kredietexpansie en monetaire inflatie. Beide middelen hebben de deflatie al ingebakken in het systeem zitten. Vanuit markteconomisch inzicht is deflatie immers een geheel normale zaak en in geval van crises werkt het bovendien als een schoonmaakmechanisme voor de economie. Wanneer de schoonmaak is voltooid dan kan de economie zich weer herstellen en de reële groei hervatten. Wanneer dan de goudstandaard in ere is hersteld, dan hoeven we ook niet meer bang te zijn voor de monetaire excessen zoals die zich sinds de jaren 70 hebben voorgedaan.

Maar zover is het nog niet helaas en zullen we gezamenlijk de gang naar beneden moeten meemaken, waarbij uiteindelijk de meeste banken failliet zullen gaan. Het is aan de politiek nu om een besluit te nemen. Of we gaan door met het ‘redden’ van banken via de enorme kapitaalinjecties in eurozonelanden als Griekenland, Portugal en Ierland, of we zeggen genoeg is genoeg en sluiten de kredietkraan. Wanneer we voor het laatste opteren, dan is er een tijdelijke economische crisis van zo’n 2 jaar, waarna we vanaf een lager plateau onze economie weer kunnen laten draaien. Kiezen we nog steeds voor de ingeslagen weg, dan wacht ons een hele lange deflatoire crisis van minimaal 10 jaar met bijkomende ellende zoals verdere gestage verarming uitmondend in overmijdelijke gewelddadige opstanden en revoluties.

Zullen onze politici slim zijn of zullen ze immer aan de leiband lopen van de bancaire sector, zoals ze dat tot nogtoe hebben gedaan. De tijd zal het leren.

 

Essays:

Deflation may Win Out; Richard Russell, Dow Theory Letters, 18 mei 2011, San Diego, Ca. USA

The Blessings and Curse of Banking; Richard Cantillon, (Orig. 1755), 12 mei 2011, Mises Institute, Auburn Al. USA

The Great Myth of the Inflation Cure; Doug French, 6 mei 2011; Mises Institute, Auburn Al. USA

Money can’t buy you Economic Prosperity; Shawn Ritenour, 26 april 2011, Mises Institute, Auburn Al. USA

So you thought the Sovereign Debt Crisis was over?; Martin Armstrong, 10 mei 2011, Princeton Economics, USA

The Federal Reserve as an Engine of Deflation; Antal Fekete, 19 juli 2009, San Francisco School of Economics; San Francisco, Ca. USA

Can we have Inflation and Deflation?; Antal Fekete, 2007, San Francisco School of Economics; San Francisco, Ca. USA

Is Biflation real?; Newsweek, 16 augustus 2010, New York, NY USA

Debt and Deflation; The Economist, 13 november 2008

Er is nog veel nodig om de  Angel uit de Markt te halen; Sweder van Wijnbergen; FD Fondsnieuws, apriluitgave 2011

Stijging van Voedselprijzen is een Bron van Onrust; Dennis van Ek; FD Fondsnieuws apriluitgave 2011

Forbes predicts Gold Standard within Five Years; Forrest Jones, MoneyNews, 11 mei 2011, Palm Beach, FL USA

Debt Saturation and Money Illusion; Gordon T. Long; Financial Sense, 28 april 2011, San Diego, Ca. USA

 

 

 

 

 

 

 

56 REACTIES

  1. @Marvin [26]: Waar je op doelt is in feite biflatie (hoge prijsinflatie & -deflatie). Bij biflatie is er geen hyperinflatie (daar bedoel ik dus meer dan 20% mee per jaar). Het vertrouwen in de munt blijft (vanwege het oninwisselbare karakter daarvan).

    Waar anderen op doelen bij hyperinflatie is dat het vertrouwen in de munt compleet wegvalt, omdat ze liever in tastbare zaken handelen. Maar dat gebeurt alleen als er een hoge overheidsschuld is en een (zeer) lage private schuld (bedrijven en particulieren). Zoals in Weimar in de jaren 20, Zimbabwe in het vorige decennium en de situatie in Duitsland en Hongarije na de 2e wereldoorlog.

    Nu is het zo dat er nooit ongelimiteerd kan worden bijgedrukt als de overheid obligaties moet uitgeven, want dat betekent dat er een claim bestaat ten aanzien van de overheidsbezittingen. Dat geldt zowel voor de Federal Reserve als voor de ECB. Zij zijn afhankelijk van de bezittingen van resp. de VS en de Eurozonelidstaten hoeveel bezittingen zij willen doneren om deze ‘monitisering’ mogelijk te maken. Daar hebben zij in eerste instantie de bancaire sector voor nodig (indirecte monitisering) en in tweede instantie de centrale bank zelf die obligaties rechtstreeks opkoopt (directe monitisering), zie bijvoorbeeld de Federal Reserve met de Treasury Bonds en de ECB met de Griekse obligaties. Nog steeds moet tegenwoordig ‘collateral’ (overheidsbezittingen) als onderpand worden gegeven.

    In de vrije markt zorgt een hoge prijsinflatie er voor dat andere concurrenten de markt gaan betreden, vooral als andere sectoren niet meer renderen of zelfs verlies genereren. Vandaar dat een hoge prijsinflatie er vanzelf voor zorgt dat er meer middelen beschikbaar komen om deze prijsinflatie te ‘absorberen’. De doorstroomsnelheid van de monetaire inflatie is net zo belangrijk als de creatie van het papiergeld. M3 kredietdeflatie is zo’n 3-4x hoger dan M1 en zo’n 8x hoger dan M0. Vandaar dat een inzinking van krediet ervoor zorgdraagt dat de monetaire inflatie de mate van inzinking niet kan bijhouden en er per saldo een vermindering van de kapitaalmiddelen is. Ergo, er is veel minder krediet en geld voorhanden om schulden mee af te lossen of te financieren. Vandaar dat we moeten rekenen op een grote schuldsanering in de nabije toekomst. Griekenland gaat ons daarin voor, maar andere landen zullen weldra volgen.

    Ik hoop dat het zo wat duidelijker is geworden wat ik hiermee bedoel.

    peetar [34] reageerde op deze reactie.
    Marvin [48] reageerde op deze reactie.
    Marvin [53] reageerde op deze reactie.
    Marvin [55] reageerde op deze reactie.

  2. Ter aanvulling overigens op de opmerking, dat in de cosumentenelectronica deflatie de normaalste zaak van de wereld is. Wanneer zaken in onbruik raken, worden ze overigens weer duurder, zoals de Betamaxbanden eind jaren negentig, die toen 26 gulden kostten en wellicht in de toekomst de PC en de laptop door de opkomst van de tabletcomputers.

    Albert S. [35] reageerde op deze reactie.

  3. Hyperinflatie hoeven we niet op rekenen, zelfs niet in de voedsel- en energievoorziening. Dat heeft te maken met de marktconforme respons, want er vloeit rechtstreeks kapitaal uit de secondaire sector, de industrie, richting de primaire sector, landbouw en grondstoffen. Vanwege de hogere rendementen in deze sectoren is dit uiteraard een normale omstandigheid. Derhalve zal de voedsel- en energievoorziening toenemen. Meer landbouwgrond wordt in ontwikkeling genomen, andere energiebronnen en -middelen worden ontdekt en uitgevonden en vanwege de toegenomen productie en gelijkblijvende vraag zullen uiteindelijk de prijzen zelfs in deze inflatoire sectoren zich stabiliseren.

    Hyperinflatie is het heel snel bijdrukken van geld. Ik denk dat er juist wel een redelijke kans is dat dit gaat gebeuren. De overheden hebben tot nu toe niets anders gedaan dan 1) toenemend garant staan voor partijen en 2) toenemend lenen en 3) toenemend belasting heffen en 4) met toenemende snelheid geld bijdrukken. Bovengenoemd mechanisme zal dat bijdrukken van geld niet kunnen verhinderen.
    Daarbij kost het verhogen van de productiviteit in de primaire sector tijd, en die is er waarschijnlijk niet.
    Een ander argument tegen deflatie is dat het zou betekenen dat overheden toenemend geld bijdrukken waarbij tegelijkertijd de waarde van dat bijgedrukte fiatgeld zou toenemen.

    Albert S. [37] reageerde op deze reactie.

  4. @Albert S. [31]: Hoezo is fractioneel bankieren geen probleem? Dit zorgt voor een veelvoud aan leningen per onderpand, dus ook een vermenigvuldiging van de risico’s versus de bezittingen van de bank.

    Een beetje het verhaal uit dit filmpje
    Het gevaar van ons grote banksysteem

    De risico’s nemen nog verder toe omdat er een globale schuldensanering aan zit te komen. Dus de nieuwe schulden kunnen nooit terugbetaald worden.

    Aangezien veel mensen een deel van hun geld aan het omzetten zijn naar fysieke middelen of beleggingen worden de banken dus nog een keer getroffen.

    Vervolgens hebben we nog de schulden in het buitenland, waarop afgeschreven moet worden.

    En nummer 5 is de bubbel in het vastgoed die aan het leeglopen is.

    Dus hoe gezond is fractioneel bankieren?

    Albert S. [36] reageerde op deze reactie.

  5. @peetar [34]: Fractioneel bankieren hoeft geen probleem te zijn mits het zelfliquiderend krediet betreft, ergo productief krediet en dat is aan de bank zelf om te bepalen.

    Let wel, wanneer de bancaire sector losgekoppeld is van de centrale bank, dan wordt zo’n bank natuurlijk heel erg voorzichtig met leningen en hypotheken en zal zorgen voor een stipte afbetaling van de uitstaande leningen. Het is juist het moreel risico of gevaar dat ervoor zorgt dat banken zo kwistig waren met hypotheken en leningen, want ze wisten dat ze door de deposito- en vastgoedgarantieregelingen toch gered zouden kunnen worden door andere banken en de belastingbetalers.

  6. @Katjong [33]: Dan zou Japan nu al hyperinflatie moeten hebben, want zij hebben enorme hoeveelheden geld gedrukt de afgelopen jaren, maar zitten nog steeds in een deflatoire depressie.

    In het boek America’s Great Depression geeft Murray Rothbard aan dat in de jaren 30 ook enorme hoeveelheden geld werden gedrukt, maar dit niet de depressie kon verhinderen of oplossen.

    Feit blijft dat de private schulden tijdens zo’n schoomaakperiode moeten worden gesaneerd, want anders verdwijnt al het productieve kapitaal in de afbetaling en financiering van de schulden die zijn aangegaan in de voorgaande periode. Ergo, een blijvende overheveling van het productieve gedeelte van de economie (bedrijven en particulieren) richting de non-productieve economie (in casu banken en financiële instellingen). Daarom is het ook zo noodzakelijk om insolvabele banken failliet te laten gaan en het grootste deel van de schulden te saneren, zeg maar wegstrepen.

    In de natuur kap je ook dood hout weg om bossen weer op te laten leven, zo ook met onze economie.

    peetar [38] reageerde op deze reactie.

  7. @Albert S. [37]: Goed punt Albert, misschien heb je gelijk wat betreft hyperinflatie en blijft het bij hoge inflatie.

    Wederom bedankt voor het delen van je kennis op dit gebied. Zo kunnen meer mensen zich voorbereiden op wat komen gaat. Mensen kunnen waardevaste fysieke middelen kopen om de inflatie door te komen om vervolgens in de deflatoire periode te verzilveren.

  8. “Zo ook met inflatie. Er bestaat geen goede inflatie, alleen slechte inflatie, dus een geldgroei (monetaire inflatie) is zonder meer slecht te noemen.”

    Slecht voor wie? Het is natuurlijk goed voor iemand en dat is de reden waarom die de geldhoeveelheid opblaast. Als je dus het spoor volgt van wie de geldcreatie regelt en je in een kooi opsluit als je hetzelfde wilt doen, dan heb je een goede kans dat je de begunstigde te pakken hebt. Als die dan ook nog overladen met schulden is, weet je het zeker.

    Albert S. [41] reageerde op deze reactie.

  9. @pcrs [40]: Zeker, er zijn bepaalde sectoren (overheid, banken, speculanten), die hier ontzettend veel garen bij spinnen. Voor alle anderen valt het immer slecht uit uiteindelijk.

  10. @Leonardo Pisano [17]:
    Beste Leonardo, neen zeer zeker niet. Ik ben er mij wel van bewust dat u helemaal niet op de huidige regering kan of moet rekenen, want zij doet helemaal niets om u, mij of de bevolking hun levensstandaard te verhogen. Integendeel zelfs!
    Ik schrijf dit vooral toe aan de hoge schuldenberg waar zo goed als ieder westers land onder gebogen gaat. Politici zijn meer bezig met de schulden terug te betalen dan dat zij zich bekommeren om u en mijn welzijn.

    Aangezien centrale banken het monopolie (dus macht) over geld hebben en zij grotendeels bepalen wanneer er geld wordt gedrukt en hoeveel geld er in de markt aanwezig is stel ik mij de vraag:
    Als ik centrale bank ben en ik creëer 300€, waarvan ik de eerste 100€ uitleen aan persoon x en vraag 5% intrest, de 2de 100€ leen ik uit aan, laat ons zeggen land y, weer met 5% intrest en die laatste 100€ leen ik uit aan land z, en uiteraard weer aan 5% intrest, dan moet ik in totaal 315€ ontvangen maar ik heb zelf maar 300€ gecreëerd. Waar komt die 15€ vandaan? dan moet persoon x allerlei toestanden uit halen om die 5€ intrest bij land y te gaan halen en land y moet dan op zich weer 10€ gaan halen bij land z, z dan 15€ bij …,etc.
    Op een geven moment is er een land of een persoon die heeft nog 5€ of zelfs helemaal niets en moet mij 105€. Tja, zo ontstaat er dus ontzettende manipulatie en controle en dan vraag ik mij dus af, is het dan niet beter dat land y en z zelf geld kunnen drukken?

    Dit is mss heel eenvoudig voorgesteld maar is dit niet de basis van ons huidige monetaire stelsel?
    Als ik er naast zit gelieve mij hier op te wijzen, ben nog steeds jong en kan nog een heleboel leren :).

    groeten

    Leonardo Pisano [46] reageerde op deze reactie.

  11. @Maurintius [45]:

    Bedankt voor uw uitgebreide antwoord.

    De schulden van de landen zijn niet de kern van de zaak, althans niet zoals u dat stelt. In feite zijn de moneychangers bezig om het systeem continu in een schuldpositie te houden, omdat ze daarmee macht kunnen uitoefenen over deze landen. De burger betaalt deze schulden via belastingen en inflatie.

    Het eenvoudigste is om een goed boek te lezen waarin uitgelegd staat hoe de manipulatie van het monetaire systeem werkt, met name hoe de rol is van de centrale banken. Mijn “wijsheid” komt uit “The Creature from Jekyll Island” van G. Edw. Griffin, in mijn ogen een must-read. Ik heb het als fysiek boek, maar ook wel ergens een gekraakte pdf voor een sneak peak. Een ander boek dat als pdf downloadbaar is, heet “How privatized banking really works” from Lara and Murphy (2010). Hierin staat ook hoe het sneaky fractional reserve systeem werkt. Mail eventueel naar leonardo.pisano57 [AT] gmail.com als u het niet kunt vinden.

  12. Super artikel Albert! Ik heb je artikel integraal met bronvermelding op http://Biflatie gepubliceerd, ik hoop dat je daar okay mee bent. Zo niet, stuur even een email naar info{at}biflatie.nl.

    Met vriendelijke groet,

    Koen

  13. @Albert S. [31]:

    Bedankt Albert, het is mij nu (denk ik) iets helderder.

    Even resumerend:

    – Na een periode van biflatie, krijgen we dus volgens jou een deflatoire spiraal doordat schulden gesaneerd worden door aflossen, herstructurering en faillissementen?

    – Hyperinflatie kan volgens jou niet ontstaan omdat er geen ongelimiteerd geld kan worden bijgedrukt zolang er obligaties worden uitgegeven?

    Resten mij de volgende vragen:

    – Kunnen we, na de periode van de deflatoire spiraal, op den duur wel (hyper)inflatie verwachten? Of is dit sowieso uitgesloten? Zo ja, waarom?

    – Als men besluit om geen ‘collateral’ (overheidsbezittingen) als onderpand uit te geven, ontstaat er dan onherroepelijk hyperinflatie? Is dit een mogelijk/ realistisch scenario?

    Albert S. [50] reageerde op deze reactie.

  14. @Vilseledd [43]: Leg het eerst eens goed uit om te beginnen, want de boodschap is niet duidelijk geweest door de booschapper, i.e. de eerste les van communicatie. Daarom parafraseer ik.

  15. @Marvin [48]: De overheid neemt in feite over een langere periode de private schuld over via het proces van ‘monitisering’ van haar eigen schulden. De overheveling is dan langjarig aan de gang. Zie Japan jaren 90 tot nu en de crisisjaren van de jaren 30 en 40. Dat betekent dus dat de monetaire inflatie wordt gebruikt door bedrijven en particulieren om hun eigen schulden te financieren en versneld af te lossen. Zodoende blijft deflatie in ons systeem bestaan. Nadat de schulden zijn afgelost of gesaneerd, dan komt er weer een tijd van lage inflatie (papiergeldstandaard), of lichte deflatie (goudstandaard).

    Klopt, hypothetisch wel, want hyperinflatie gebeurt altijd in landen die geen onderpand (collateral) hebben en gewoon de geldpersen laten draaien (100% fiatgeld) zonder onderliggende waarde. Alleen hebben de ECB en de Federal Reserve daar geen mandaat voor. De ECB is een verzameling individuele centrale banken, die in de nabije toekomst waarschijnlijk wordt opgeheven, wanneer men teruggaat naar de eigen valuta. De Federal Reserve heeft van het Amerikaanse congres een handvest gekregen hierover. Wanneer het dit handvest niet honereert kan in principe het congres de gelduitgifte weer overhevelen naar het ministerie van financiën (US Treasury). Dat is wat John F. Kennedy bijvoorbeeld reeds in 1963 wilde.

  16. Welcome to:
    ==== http://www.vogue7.us ====

    May surprises continued.Gift Non-stop.New stock constantly!Come on, dress up!
    Cheapest (TOP) Nike,Air Max, Jordan (1-24) shoes $31
    UGG BOOT $50Nike shox (R4, NZ, OZ, TL1, TL2, TL3) $31
    T-shirts (polo, ed hardy, lacoste) $15Wig $22
    Handbag(LV,Chanel,Coach,DG,ED Hardy.etc.)$44
    Jean (True Religion, ed hardy, coogi)$30
    Sunglasses (Dior, Oakey, coach, Gucci, Armaini)$16
    jersey $ 29 New era cap $16 Belt(ED hardy /LV) $15
    Watch(Rolex) $80 Scarf $21
    Bikini (Ed hardy, Polo,Gucci,LV,Christan Audigier,Affliction) $15
    Accept electronic bank transfer, credit card payment.
    Free Shipping
    Welcome to:
    ==== http://www.vogue7.us ====

  17. De Kondratief-golf is een belachelijk mathematisch artefact en heeft niks te maken met de werkelijkheid.

    Goed stuk! Twee opmerkingen:

    – Je redenering over BBP klopt niet. Het is niet zo dat als overheden het BBP cijfer corrigeren voor inflatie met een CPI van 1%, terwijl de monetaire inflatie 10% was, je kan zeggen dat er nog 9% van de groei in BBP af moet. Het BBP telt alle economische transacties in een economie op en heeft grote tekortkomingen (oa overheidsuitgaven die het een nutteloos instrument maken), maar je kan niet stellen wat jij stelt. Oftewel, je kan nooit weten in hoeverre monetaire inflatie invloed had op het BBP cijfer. Dat is simpelweg onmogelijk, aangezien de monetaire kant en de goederen kant niet te onderscheiden zijn in een transactie. Al met al verstoren overheidsuitgaven de BBP cijfers velen malen erger dan monetaire inflatie.

    – ‘Velocity’ of de omloopsnelheid van geld heeft niks te maken met prijsinflatie. Je zegt terecht dat mensen minder vraag naar geld hebben, en een gevolg daarvan is dat bepaalde prijzen (of alle prijzen) stijgen (al het andere gelijk). Maar dat houdt niet in dat wanneer slechts de omloopsnelheid toeneemt, prijzen vervolgens stijgen. Kijk bv. naar een aandeel als voorbeeld. Er kan meer “handelsvolume”, of omloopsnelheid, zijn in een aandeel, maar dat heeft geen verband met de prijs. De prijs is slechts afhankelijk van hoeveel mensen er voor willen neerleggen. De omloopsnelheid van het aandeel kan gepaard gaan met een stijging van de prijs, of een daling. Idem dito met de gehele economie.
    Je kan zeggen dat een dalende vraag naar geld leidt tot hogere prijzen. Niet dat een hogere omloopsnelheid leidt tot hogere prijzen.

    http://www.globaliteit.nl/?p=641

  18. @Albert S. [31]:

    Na een week bezinking en je stuk nog n keer gelezen te hebben, is het mij bijna volledig helder. Dank voor het delen van je kennis. Ik snap nu waarom jij in het ‘deflatiekamp’ zit. Echter is het voor mij wel verwarrend dat bv een Peter Schiff het altijd over hyperinflatie heeft. Maar goed…

    Toch nog een aantal vragen ter verduidelijking:
    – Is de, door jou veronderstelde, deflatoire spiraal niet gewoon hetzelfde als negatieve economische groei? Of zit hier nuanceverschil in?

    – In een hyperinflatiescenario zegt men dat goud- en zilverprijzen door het dak zullen vliegen. Hoe zit het met de goud- en zilverprijzen in geval van, de door jou veronderstelde, deflatoire crisis? Of zit je in beide scenario’s ‘veilig’? Zo ja, waarom?

    – Stelling: feitelijk wordt iedere economische situatie, in meer of mindere mate, gekenmerkt door biflatie. Eens/ oneens?

  19. Niet de FED noch de ECB zal stilzitten wanneer er prijsdeflatie optreedt. Men zal, net als in 2008, de geldhoeveelheid vergroten.

    Dat Schiff speculeert op hyperinflatie komt door het feit dat de V.S. een enorm begrotingstekort en enorme toekomstige verplichtingen heeft en de vraag naar Amerikaanse staatsobligaties in feite opgedroogd is. Dat de VS failliet gaat is slechts een kwestie van tijd. Het monetizeren van de schuld is echter ook een vorm van ‘failliet gaan’ en zou dus tot hyperinflatie kunnen leiden. Zelf geloof ik niet in hyperinflatie, omdat het niet in het belang van de bankier is om een valuta compleet waardeloos te maken.

  20. @Albert S. [31]:

    Hier een link waar Peter Schiff het oa heeft over de ‘velocity’ van geld als we bewegen van een deflatie-situatie naar een hyperinflatie-situatie. Hij stelt ook dat en geen limieten zijn van hoeveel nullen ze er bij kunnen of zullen zetten bij het drukken van geld:

    http://www.youtube.com/watch?v=-7fPh7wEyI8&feature=player_embedded#at=46

    Het ‘deflatiekamp’ heeft volgens Peter Schiff helemaal gelijk…maar…in termen van GOUD! In termen van goud wordt alles inderdaad goedkoper… Echter, in termen van dollars is dit onmogelijk.

    Zo had ik het nog even niet bekeken…

    Als je ‘measuring device’ de Amerikaanse dollar is, dan gaan bepaalde (niet-schuldgerelateerde) prijzen dus omhoog (geldhoeveelheid neemt toe). Aangezien men dollars blijft drukken om deflatie te voorkomen, zal het uiteindelijk toch resulteren in (hyper?)inflatie

    Het hangt er dus vanaf welk ‘measuring device’ je gebruikt als je het over deflatie en inflatie hebt…

    In termen van goud dus deflatie, maar in termen van bv dollars (hyper)inflatie…

  21. Peter Schiff is een topgozer en ben het op veel punten met hem eens, maar hij maakt ook veel fouten. Hij blijft het maar hebben over de omloopsnelheid (‘velocity) van geld en “intrinsieke waarde”. Twee concepten die onjuist zijn.

Comments are closed.