,,De overheid bestaat uit een bende mensen die precies hetzelfde zijn als u en ik. Ze hebben geen van allen een speciaal talent voor zaken of regering, ze hebben alleen een talent op het verkrijgen en behouden van een zetel in het parlement. Hun hoofdzaak om dit te bereiken is het uitzoeken van groeperingen die smachten en smeken om iets dat ze niet kunnen krijgen en de belofte om ze dit te geven. Negen van de tien keer is deze belofte niets waard. De tiende keer wordt dit bereikt door middel van het plunderen van meneer A om meneer B tevreden te stellen. Met andere woorden, de overheid is een makelaar in plundering en elke verkiezing is een vorm van veiling-voorverkoop van gestolen goederen.“ Henry Louis Mencken, Amerikaanse filosoof 1880-1956
Pratende hoofden
Mencken gaf hier de essentie weer van de overheid die alleen iets kan bewerkstelligen door middel van het beroven van een deel van de bevolking ten behoeve van het andere deel. De politici verdienen er zelf uiteraard veel aan, dus blijft het zeer lucratief voor henzelf. Zo ook met de EU. We horen veelal lieden als Jo Ritzen, Bernard Wientjes, Neelie Kroes, Ruud Lubbers en anderen over de enorme ´weldaad´ die deze constructie ons zou
Dat is grotendeels gelukt, alleen haalt de realiteit hen momenteel in. De goudstandaard in een of andere vorm komt in volle hevigheid terug en vooral mensen zonder goud of zilver zijn dan de klos. Deze mensen hebben alleen maar papieren beloften in handen, die door het soort politici reeds beschreven zou moeten worden gehonoreerd. Dat gebeurt dus nooit. De pensioenen verdampen, de belastingdruk wordt ontstellend groot en de prijzen van primaire producten (energie en voedsel) blijven stijgen. Dit terwijl het vermogen wordt verminderd, de rendementen op aandelen, obligaties en vastgoed steeds verder afkalven en uiteindelijk de lonen en salarissen worden bevroren. Geweldig zo´n Europese Unie, want volgens de politieke aanhangers zouden we het paradijs op aarde hebben, maar wat is hun woord eigenlijk nog waard? Niets. Het complete gebrek aan een grondig economisch-analytisch inzicht en de oppervlakkigheid van hun uitspraken zijn ronduit stuitend te noemen. Het ene na het andere pratende hoofd probeert ons uit te leggen waarom de euro gered zou moeten worden, maar geen enkele econoom, financiële presentator, bankemployé of politicus kan een gedegen onderbouwing geven, laat staan een toekomstperspectief bieden ander dat er honderden miljarden, het meeste belastinggeld, in dienen te worden gepompt om maar de systeembanken te kunnen redden, die door hun eigen domme fouten in deze penibele situatie zijn terechtgekomen, terwijl het meestal Duitse en Franse banken betreft. Dus waarom zouden Nederlandse belastingbetalers Duitse en Franse banken moeten redden?
Markteconomie
Zoals reeds in mijn artikelen besproken, met name in de artikelen Europese Desintegratie en Hoe van de euro terug naar de gulden, is reeds de ontrafeling van het politieke eurosprookje een feit geworden. De schulden van de landen zijn onbetaalbaar geworden, Griekenland is failliet, Portugal, Ierland, Spanje en Italië staan op de nominatie en het herinnert mij aan de uitspraak van de filosoof H.L. Mencken hierboven, die dit terecht over de politiek vertelde.
Het is een grote fout om politici met de financiële en monetaire economie te laten bemoeien. Vanuit klassiek-liberaal oogpunt mag een politicus zich alleen maar bemoeien met de veiligheid en bescherming van de burgerij. De rest is secundair. Hoe meer politici zich inlaten met belangrijke zaken als economie en financiën hoe slechter het gaat met de economie en welvaart . Elke wet, elke regel en elke oekaze vormt een belemmering voor de functionering van de markteconomie. Hoe meer wetgeving, hoe minder groei, hoe meer staat, hoe minder vrijheid, hoe meer ambtenaren, hoe minder productiviteit, hoe meer politici, hoe minder vooruitgang. Staatsondernemingen en- instellingen zijn nimmer productief en vormen juist een barrière voor economisch welzijn door middel van het veroorzaken van een reële negatieve groei en de vernietiging van de basis voor economische voorspoed. we kunnen ontelbare voorbeelden noemen uit het verleden.
Gouden euro
Een paar weken geleden werd Jim Rickards geïnterviewd door James Turk, waarbij de eerste vertelde dat hij wel vertrouwen had in de euro en de eurozone, vanwege de grote goudvoorraad die aanwezig was. Nu heb ik enorm veel achting voor Jim Rickards en zie hem als een zeer erudiet en kennisvol mens, maar hier slaat hij toch enigszins de plank mis. Laat het me even uitleggen.
In eerste instantie is de euro gelanceerd als een ‘fiatmunt’ en niet als een goudgedekte valuta, dus daar wringt sowieso de schoen. Doch verder heeft men nooit bij de ECB of de EU gepretendeerd dat de euro goudgedekt zou 
Jim Rickards vertelde onlangs in een seminar dat hij vond dat een reservevaluta alleen maar nadelen op termijn veroorzaakte, waaronder het voeren van een continu handelsdeficit. Dit is nodig om de valuta te ‘exporteren’, dus als je meer exporteert dan importeert, dan is het onmogelijk om een reservervaluta aan te houden en te verspreiden. Zodoende is de Amerikaanse economie sinds 1944, toen de reservemunt een feit werd voortdurend het slachtoffer geweest van een tekort op de handelsbalans. Dit heeft zich verder geëvolueerd naar een betalingstekort, alsmede een begrotingstekort en nu dus de grootste schuldenaar in de wereld balancerend op de rand van het faillissement.
De Eurocraten en hun lokale aanhangers binnen de politiek, grote banken en het corporatistische segment willen niets liever dan een reservemunt die kan ‘concurreren’ met de Amerikaanse dollar. Wat zij feitelijk aangeven, zonder dat te stipuleren, is dat zij de eurozone en de Europese Unie op termijn failliet willen laten gaan, want dat is het enige resultaat van een reservemunt en het eindpunt van de Unie met alle gevolgen van dien. Daar zit 
Wat is er nu aan de hand?
Alexander Hamilton
Toen de euro werd ingevoerd in 1999 zag men de aparte eurozonelanden als individuele staten met een eigen schuldquotum. Nooit heeft men gedacht om deze schulden te consolideren in een gemeenschappelijke eurozoneschuld en zodoende deze via euro-obligaties aan de man te brengen. Dit had de Verenigde Staten wel gedaan vanaf 1780-89. Alexander Hamilton voelde reeds aan dat de jonge staat nooit succesvol zou zijn zonder deze consolidatie. De gezamenlijke schuld werd neergelegd bij de Amerikaanse overheid en deze kon de schulden afbetalen via zogenoemde ‘treasury notes’, een soort dollar die rente genereerde, waardoor er een cumulatief effect ontstond op de waarde van deze treasury note. Hierdoor kon de Verenigde Staten haar schulden afbetalen of saneren, zonder dat er een schuldencrisis bij de individuele lidstaten onstond. Dit heeft men verzaakt in de 
Dit voorspelt weinig goeds voor onze economie mochten we doorgaan op de ingeslagen weg. De euro is aan het desintegreren en er is niets wat het kan redden, zelfs met het goud wat wel of niet ligt opgeslagen in de kluizen van de centrale banken.
We hebben de afgelopen weken het bloedbad op de beurzen kunnen aanschouwen en geheel volgens verwachting zien we een afname van het vertrouwen in de financiële markten. De crisis is voor iedereen nu duidelijk zichtbaar, als dat niet al was in 2008, wat ons een voorproefje heeft gegeven. De melt-down is begonnen en deze zal tot ca. 2014 voortduren. We zullen natuurlijk wel wat oplevingen krijgen, maar deze zijn van korte duur en de ingrepen zoals verdere kwantitatieve verruimingen zullen verder weinig effect sorteren. De rek is eruit sinds de laatste verruimingen over het afgelopen jaar.
Bereidt u zich maar alvast voor op het jaar 2012, bijgenaamd annus horribilis in de economie.
Reeds eerder gepubliceerd in het 5 minuten nieuws
Bronnen:
Essays
The End of Monnet, The Debt Crisis is Exposing Problems in the Basic Design of the European Union; Charlamagne, The Economist, Londen, UK, 3 september 2011
The 40 and the 90; The Economist, Londen, UK, 26 april 2011
The Monetary Tsunami is Coming; Frank Shostak, Mises Institute, Auburn Al, USA, 31 augustus 2011
Why Stocks are Plummeting Now; Porter Stanberry, S&A Digest, Philadelphia, PA, USA, 8 augustus 2011
The Rise and Fall of the Euro; Martin Armstrong, Princeton Economics, Princeton, NJ, USA, 21 augustus 2011
Don’t Just do Something, Stand There; Russell Roberts, Wall Street Journal, New York NY, USA, 31 oktober 2008
What is Money?; Frédéric Bastiat, Capitalism Magazine, USA 29 augustus 2011 (orig. Le Journal des Economistes, 1849)
The Downturn Returns; Susan C. Walker, Elliott Wave International, Gainesville, GA, USA, 19 augustus 2011
Mountains of Debt are the Natural Disease of all Governments; Robert Lenzler, Forbes Magazine, New York, NY, USA, 21 augustus 2011
Literatuur:
Brief History of the Gold Standard in the United States; Craig K. Elwell, CRS Report US Congress, Washington, DC, USA. 23 juni 2011
Why Credit Deflation is More Likely than Mass Inflation; Vijay Boyapati, Libertarian Papers, Londen, UK, Vol 2, no. 43, 2010
The Tragedy of the Euro; Philipp Bagus, Mises Institute, Auburn AL, USA, December 2010

























@Nico de Geit [28]: Zie je het al voor je
Wilders die iedereen op het schavot zet en eindigen als Robespierre.
@dave [30]: Heb me in rhodium verdiept. Het poeder moet je wel goed en veilig opslaan. Is nogal ongezond. Ik houd het op goud en zilver.
@René [23]: Wat moet je dan?
Wat moet je met geld? Inwisselen voor artikelen/voedsel dat je nodig hebt, dus dezelfde functie als ik met edelmetaal beoog, desnoods eerst inwisselen voor het dan gangbare geld. Want geld ontwaardt in die extreme situaties die hier geschetst worden met honderden procenten tegelijk.
Ander alternatief? Zeker, op een stuk land self-supporting worden en alles wat lang houdbaar is nu al verzamelen. Prima plan. Maar wel nóg zichtbaarder in geval van de hier geschetste negatieve anarchie (ik bedoel met negatieve anarchie aan te geven, dat anarchie ook positief kan zijn). En je verplaatst je toch wat moeilijker met 300 jerrycans water, 700 blikken linzen, enz. Ook daar kom je de grens niet mee over als je moet vluchten, als er dan überhaupt nog grenzen bestaan in die hier geschetste rampscenario’s.
Ik begrijp (en dat is niet persoonlijk naar u) de weerstand tegen edelmetaal niet. Het is/wordt dan gewoon geld. Geld dat al 6000 jaar lang populair is en koopkracht heeft behouden, alle oorlogen en revoluties overleefd heeft.
Ik zie echt geen alternatief. Spullen en voedsel zijn te log en te groot en te zwaar, je eigen self-supporting gebied staat nóg erger bloot aan roof en gewelddadige overname dan klein en verplaatsbaar spul, geld ontwaardt nu al, laat staan in geval van ernstige anarchie…
Edelmetaal is al 6000 jaar waardevast gebleken, kleine hoeveelheid vertegenwoordigt veel waarde om in te wisselen tegen voedsel en goederen, gemakkelijker verplaatsbaar dan kruiwagens geld of andere goederen.
Dus zeggen jullie het maar… 🙂
@dave [29]:
Elchardus vindt het individualisme “ronduit debiliserend”
waarschijnlijk heeft hij het over zichzelf
Wat een onzin vindt ik persoonlijk dat “goud” voor slechte tijden verhaal…
Als de hel echt losbreekt dan heb je geen ruk aan goud, beter voedsel/sigaretten/alcohol in grote hoeveelheden opslaan, dan komt het goud vanzelf naar je toe.
Albert S. [36] reageerde op deze reactie.
Nico de Geit [37] reageerde op deze reactie.
pcrs [38] reageerde op deze reactie.
@Ingsoc [35]: Je moet een onderscheid maken tussen doel en middel. Veel mensen, inclusief de meeste economen, zien dat over het hoofd. Goud is altijd een middel en nooit een doel. Het doel is je levensonderhoud, het middel daarvoor is een ruilmedium, tenzij je geheel zelfvoorzienend bent, want dan heb je dat niet nodig. Echter, dat zijn maar heel weinig mensen in deze wereld.
Zodra je een economische interactie hebt met mensen (verdeling van arbeid), dan is een ruilmiddel essentieel. In economisch barre tijden komt dan zo’n ruilmiddel, wat niet kan worden gemanipuleerd of gedevalueerd door een onbetrouwbare overheid goed van pas om in je levensonderhoud te kunnen voorzien. Vandaar dat in tijden van crisis en oorlog goud een primair onderdeel vormt van de overlevingsstrategie. Mensen in de hongerwinter van 1944-45 konden alleen aan eten komen d.mv. een tastbaar ruilmiddel (goud, zilver, lakens, kleding etc.). De mensen die dat niet hadden verhongerden (ca. 30.000), de papieren oorlogsgulden was namelijk niets meer waard in al die oorlogsjaren en het distributiesysteem hield reeds op in december 1944.
Dat is tevens de reden, waarom de euro in zwaar weer is terechtgekomen, omdat overheidsruilmiddelen gebaseerd zijn op vertrouwen in de overheid, maar als dat vertrouwen wegvalt, dan kalft zo’n ruilmiddel als een euro steeds meer af. Je ziet derhalve een run op zowel goud en valuta en obligaties van economisch sterkere landen, waaronder de euro’s van Duitsland, Nederland, Finland, Luxemburg en Oostenrijk.
@Ingsoc [35]:
‘Wat een onzin vindt ik persoonlijk dat “goud” voor slechte tijden verhaal…’
De ‘rijken’ zijn libië al lang uit. Ellende is heel vaak plaatselijk.
Zoals eerder betoogd: euro’s worden alleen maar minder waard, zowel contant als op een spaarrekening. Euro’s zijn door de staat uitgegeven en dus staatsgeld, goud en zilver is marktgeld. Iedereen mag voor zichzelf beslissen waar hij het meeste vertrouwen in heeft: in de overheid of in de markt.
Zou het niet verstandig zijn een deel van je spaargeld om te wisselen tegen goud of zilver?
Robinson Crusoë heeft niets aan goud, maar in de bewoonde wereld wordt goud en zilver altijd geaccepteerd als betaalmiddel.
@Ingsoc [35]:
Ik zit ook wel eens te mijmeren of goud niet verleden tijd is. Het is natuurlijk veel compacter dan drank sigaretten en voedsel, en meestal langer houdbaar. DIe compactheid was vooral handig om je hele bezit te comprimeren en mee te nemen op reis naar een veiliger oord, zodat je daar niet helemaal overnieuw hoefde te beginnen.
De vraag is of dat idd nog zin heeft. Feitelijk kom je geen grens over met je goud. Daarnaast is het overal ongeveer dezelfde shit, dus van gevangeniscel veranderen heeft misschien uberhaupt weinig zin of biedt slechts een tijdelijk voordeel.
Ik vraag me wel af waarom je zegt:”als ik voedsel drank en sigaretten heb, komt het goud vanzelf naar me toe”, waarom zou je dan wel goud willen hebben en nu niet?
@Nico de Geit [7]:
Door wie is aangifte gedaan, wanneer en waar?
@IIS [1]:
Een lage rente stimuleert de echte economie, doordat ondernemers die echte en nuttige producten produceren tegen lage kosten risicodragend kapitaal kunnen aantrekken om hun bedrijvigheid in stand te houden en uit te breiden. Met een lage rente heb je dus een betere concurrentiepositie en dat leidt niet tot meer inflatie, tenzij het beschikbare krediet niet bijdraagt aan een courante productie. Dat is ter beoordeling van de kredietverstrekker, die uiteraard niet wil dat zijn/haar geld over de balk gegooid wordt.
Nu is uitbreiding van productie in het werkelijke leven vooral winstgevend als er een groeiende of zeer grote markt is. De stadstaat Nederland is daar een beetje te klein voor met slechts 17 miljoen klanten. Ook al zijn we in principe [tijdelijk] selfsupporting, door ons aardgas en de bloeiende voedselproductie, onze welvaart wordt toch vooral verdiend in sectoren de sterk van internationale verhoudingen afhankelijk zijn. Denemarken was voorheen een lastige concurrent voor Nederland maar omdat ze niet in de Eurozone zitten hebben ze het een stuk lastiger. Als wij de euro vaarwel zeggen neemt België, als die wel in de Eurozone blijven, aan de ene kant onze positie over en Denemarken aan de andere kant. De rest is voor Noorwegen, terwijl Zweden definitief doorbreekt op de nu nog door Nederland gedomineerde vleesmarkt en de transportmarkt wordt verdeeld tussen België (Antwerpen) Duitsland (Hamburg) en Polen (wegvervoer).
Dan zijn we terug bij Bartje die niet wilde bidden voor bruine bonen, dat wil zeggen dat we dan helaas nog steeds blijven bestaan, hoewel de absolutie van de dood genadiger zou zijn, want dan heb je nergens meer last van.
Misverstanden over het economisch mechanisme, waaraan wij ons vrijwillig door een open economie onderwerpen, ontstaan merendeels door weerzin tegen het idee dat we, als het enige overlevende menselijk ras homo sapiens, van nature en praktisch te maken hebben met alle andere menselijke aardbewoners en dat we daardoor voor elkaar verantwoordelijk zijn. In kille taal wordt dit uitgedrukt met de term globalisme.
Hoe je het ook wendt of keert, we leven samen met andere mensen op een verdomd klein aardbolletje en door de toenemende communicatie en mobiliteit kunnen we daar niet onderuit.
Maar dat geeft ook enorm goede kansen om voor iedereen op aarde het leven een heel stuk draaglijker te maken. Je hoort wel eens dat er teveel mensen op aarde zijn , maar dat is flauwekul. Tien keer de huidige wereldbevolking is feitelijk geen enkel probleem als we daartoe een adequaat en onzelfzuchtig beleid tot ontwikkeling kunnen brengen. We kunnen van onuitputtelijk veel zeewater drinkwater maken, de zon geeft ruimschoots voldoende energie en de woestijnen kunnen gemakkelijk tot vruchtbare tuinderijen gemaakt worden. We weten hoe het moet en kan, ook dat het relatief goedkoop is, maar sommige mensen zijn ertegen. Antiglobalisme is echter geen oplossing.
Het kunstje zit in het inzicht dat als andere mensen welvarend genoeg zijn om onze producten te kopen dit ons geen windeieren zal leggen. In de oprichting en realisatie van de Europese gemeenschap vinden we een bevestiging door de praktijk. De welvaart waarin wij thans verkeren was in mijn jeugd nog nooit in de wereldgeschiedenis vertoond en absoluut onvoorstelbaar. Het gemiddelde gezin was in die tijd blij en trots dat er genoeg te eten was en dat je deugdelijk gekleed en geschoeid over straat kon, terwijl er zelfs een badhuis in de buurt was om eens per week gerieflijk met warm water te douchen. Bleu Band (namaakboter) en Sunlight (zeep) werden uitgesproken zoals je het schreef, maar dat was het ochtendgloren van de globalisering. De Europese lente werd vooral gekarakteriseerd door de adoptie van het Engels als wereldtaal, hoewel op het continent zowel het Duits als het Frans beter in de mond lag.
Helaas is er echter nog teveel VOC-mentaliteit.
VOC-mentaliteit is vooral winst maken ten koste van andere ondergeschikte partijen. Derhalve wil het CDA kolen kopen in Columbia om daar smerige kolencentrales mee te voeden want die kolen zijn sportgoedkoop, ondanks de hoge transportkosten, omdat ze door kinderen en slavernij gewonnen worden. In ons eigen land hebben we nog steeds meer kolen dan in Columbia en bovendien een bende makkelijker te winnen aardgas, maar het kost veel voor kolen en ook altijd toch wel iets voor gas om dat boven de grond te krijgen. Dan kun je dus wel nagaan hoe weinig de Columbiaanse mijnwerkers eraan verdienen. Daarom worden dat bloedkolen genoemd.
VOC-mentaliteit is de volhardende wil om ander mensen volledig te onderwerpen en voor eigen winstbejag te misbruiken tot de veel te vroege dood erop volgt en dat schijnt – ik snap het niet maar dat wordt beweerd – hartstikke Christelijk te zijn.
Verzin je iets of schep je ruimte waardoor die Columbianen een beetje meer welvaart verkrijgen, door hun eigen inspanningen uiteraard, dan heb je er weer een heel stel solide Hollandse kaas kopende klanten bij.
Volgens mij is dit niet zo’n ingewikkelde redenering, maar voor de tegenwoordig zo gedegenereerde CDA-politici gaat deze theorie nog veel te hoog. Daar zijn ze domweg te stupide voor. Ze denken dat hun God het nu eenmaal zo heeft voorbeschikt en dat die god een heidens verzinsel is en helemaal niet bestaat snappen ze nog steeds niet.
CDA adepten zijn volgens de bijbel de zogenaamde rentmeesters van onze aarde. Dat betekent dat de slaven moeten investeren met hun arbeid en zij er de rente van laten bijtikken op hun bankrekening. Als een slaaf onwillig is zijn er drie soorten straffen die meestal gelijktijdig worden toegepast.
1. Je verkracht zijn vouw en kinderen.
2. Je verwoest zijn huis en maakt zijn akker onvruchtbaar.
3, Je vermoordt voor zij ogen zijn hele familie en hemzelf.
Daarmee maak je duidelijk dat orde en tucht een Christelijk beginsel is dat gerespecteerd en gepraktiseerd moet worden. Vandaar dat het bevorderen van die praktijken door het CDA als ontwikkelingssamenwerking wordt gedefinieerd.
Dan heb je verder nog een stelletje oetlullen in onze regering die zich liberalen noemen en daarmee bedoelen ze dat het beter gaat naarmate ene regering zich minder met de lopende zaken bemoeit. Je geeft nergens geld aan uit en belastingen heffen is een smerige bezigheid. Het enige wat de regering dan nog te doen staat is alles laten zoals het is en erop toezien dat er niemand op andere gedachten komt.
Dat kost natuurlijk ook geld dus volksvertegenwoordigers worden zeker niet onbezoldigd werkloos en, zoals in Griekenland, sympathiserende ambtenaren ook niet, wel zonder werk maar niet onbezoldigd.
Dat mag dan van de leider der PVV op voorwaarde dat de regering wel alle andersdenkenden actief gaat vervolgen, of ten minste kortwieken en zo mogelijk liquideren. Dat is uiteraard niet on overeenstemming met Europees recht dus de Universele Verklaring der Rechten van de Mens uit 1948 moet herschreven worden en alle verdragen aan de nieuwe versie aangepast. Iedereen, behalve iemand met andere ideeën, heeft dan gelijke rechten, maar de ene categorie heeft per definitie wat meer gelijk dan de andere.
Dat is ook zo’n onderhoudend misverstand, dat het recht om een bepaalde categorie te doden gelijk moet zijn aan het recht om met iedereen in vrede samen te leven. De tweejaarlijks conventie aangaande discriminatie van de Verenigde Naties, die door Islamitische landen wordt gedomineerd, komt dan ook telkenkere tot de conclusie dat over het tegengaan van discriminatie pas gesproken kan worden, zodra alle joden ter wereld zijn uitgeroeid.
Zie?
JE KUNT ECHT NIET ZEGGEN DAT HET NERGENS OVER GAAT IN DE POLITIEK.
Het punt is alleen dat je allereerst moet zorgen dat je de feiten kent uit onpartijdige bronnen en dat je daaruit wat zinnige conclusies kunt destilleren. Wie daar scherp op is zal onderscheiden dat het zakelijk belang van anderen ook in het voordeel van onszelf werkt en dat religieuze ideeën en ook alle andere totalitaire ideologieën in het nadeel van iedereen werken.
De euro is nogal gezakt de laatste dagen. Het zou me verwonderen als goud maandagochtend niet door de 1400 schiet.
De Duitse regering is zich al aan het voorbereiden op een aanstaande ineenstorting van Griekenland:
http://www.spiegel.de/politik/ausland/0,1518,785545,00.html
Heb dit weekend al een paar duizend euri’s gepind, ik heb namelijk een hekel aan het in een erg lange rij staan.
Nu maar hopen dat er in Griekenland nog een aantal kolonels te vinden zijn die er ‘zin an hebben’, dit om chaos en anarchie te voorkomen.
Of is dit te rechts, etatistisch en collectivistisch gedacht?
http://www.spiegel.de/wirtschaft/soziales/0,1518,785574,00.html
De meeste reacties hier zijn typische mannetjes hysterie. Door deze houding zakken de beursen ook overmatig. De toekomst is erg makkelijk te voorspellen : Of we krijgen een periode van stevige inflatie met lage rente, hierdoor smelten de schulden als sneeuw voor de zon (en je spaargeld ook). Dit is al eens eerder gebeurt in de jaren 70, als je oud genoeg bent om die te hebben meegemaakt.
Tweede mogelijkheid : Kleine kans, maar als enige politici wakker worden en het licht zien, stappen de noordelijke landen uit de euro en maken hun eigen valuta. Samen of ieder apart zoals het vroeger was. De euro devaluert dan natuurlijk, en het noorden krijgt op termijn dan natuurlijk minder geld terug van het zuiden. Maar aangezien dit over een zeer lange periode gaat is dat makkelijker op te brengen dan zo door te kloten met de Euro.
Mijn hoop is op optie 2, maar 80% kans dat voor het inflatie scenario gekozen wordt door onze stupide bestuurders.
Comments are closed.