DE REDDING VAN DE EURO….OP WEG NAAR MODERNE SLAVERNIJ.       Deel VI.     8 december 2011.

In Brussel wordt  momenteel vergaderd over de redding van de euro en de eurozone.
Het wordt ‘erop of eronder’ volgens de media.

 

Als eerste heeft de Europese Centrale Bank een belangrijke stap gezet en een drie jaar durende onbeperkte kredietstroom voor de bankensector afgekondigd.
Tegelijkertijd werd de rente die de ECB vraagt verlaagd tot 1 procent.
Ook werd bekend gemaakt dat de Europese banken bijna 115 miljard euro te kort komen.
Een bedrag dat in werkelijkheid vele malen groter zal zijn omdat de banken veel zaken buiten de boekhouding mogen houden.

Het onbedoelde signaal van de ECB is glashelder, naast een schuldencrisis gaat Europa ook nog eens gebukt onder een buitengewoon ernstige bankencrisis.

De banken kunnen net als een aantal EU-landen geen geld meer krijgen op de markten en onderling lenen de banken elkaar ook geen geld meer uit angst dat het niet terugbetaald wordt.
De combinatie van deze twee problemen is een ongekende bedreiging voor de euro en de eurozone! Dat de problemen de EU en haar besluiteloze leiders boven het hoofd groeien blijkt uit het feit dat het Internationaal Monetair Fonds ingeschakeld wordt.

De ECB bezit niet voldoende reserves en mist daardoor de financiële slagkracht om alle zwakke EU-landen financieel te beschermen, terwijl de Duitse Bundesbank als grootste geldgever van de ECB ook aan het einde van haar Latijn is.

Bijkomend probleem is dat in Europa en de Verenigde Staten bijna geen economische groei meer is, het enige dat nog groeit zijn de onbetaalbare schuldenbergen.
De uitkomst van het zoveelste ‘topoverleg’ in Brussel is dan ook niet moeilijk te voorspellen.

De Europese politieke leiders zien geen andere oplossingen dan het verlagen van lonen en welvaart, nog meer schulden maken en/of geld drukken.
Hét recept voor inflatie en hyperinflatie.
Dat laatste is geen fenomeen op zich maar het resultaat van een instortend geldsysteem.

De voorgestelde strafbepalingen voor schulden makende landen komen te laat, zijn niet afdwingbaar en lossen de huidige schuldenproblemen van de EU-landen en haar banken niet op.

De voorstellen om meer macht aan Brussel te geven zijn ondemocratisch en kunnen de fouten die 10 jaar geleden bij de invoering van de euro zijn gemaakt niet meer goedmaken, net zo min als het onzinnige toelatingsbeleid om landen die niet in de EU en de eurozone thuis hoorden toch toe te laten terwijl ze niet aan de toelatingseisen voldeden.

Maar het is zelfs niet uit te sluiten dat de EU-leiders het ondanks de ernst van de situatie weer niet eens kunnen worden en dat zullen proberen te camoufleren met veel mooie woorden en een slap compromis. Maar zo’n uitkomst gaan de financiële markten niet meer accepteren.

Hopelijk blijft dit scenario ons bespaard want dat zou enorme consequenties voor onze welvaart hebben en kunnen betekenen dat de EU in zijn huidige vorm het jaar 2012 niet meer haalt.

In vijf voorgaande stukken werden de Europese problemen en een aantal mogelijke oplossingen behandeld.

Zie hiervoor:
*De Europese politieke leiders voeren Europa naar de afgrond,
*De politieke leiders van nu zijn de echte bedreiging van onze welvaart,
*De economische zelfmoord van Nederland,
*De Europese economie nadert het eindspel,
*De Europese crisis: de politiek faalt, de burger betaalt.

Zoals in een van de voorgaande stukken al werd gesteld is staatsschuld niets anders dan de belofte van uw regering om die schuld bovenop de normale belastingen uit uw portemonnee te persen!

Want de Nederlandse Staat moet het door haar geleende geld wel met rente terug betalen!
En die rente kost ons land momenteel zo’n 12.000 miljoen euro per jaar.
Op dit moment bedraagt het aandeel van iedere Nederlander in onze staatsschuld, van zuigeling tot bejaarde, 23.480,- euro per persoon.
Een gemiddeld gezin met twee kinderen moet op dit moment opdraaien voor bijna 100.000,- euro staatschuld, erg veel geld als je zoals velen maar net kunt rondkomen.

Dit systeem van schulden en rente maakt iedereen tot slaven van de banken en de financiers.

Want burgers werken via de belastingen niet alleen voor de staatsschuld, maar ook voor de rente en aflossing
van hun eigen persoonlijke leningen en hypotheken.
En daarmee komen we bij één van de fundamentele fouten van ons financiële stelsel.

Private banken (en daar horen de centrale banken en de Amerikaanse Fed ook bij) hebben het recht gekregen om geld te creëren uit het niets.
De bankier toetst een paar cijfers in op zijn toetsenbord en uw hypotheek wordt bijgeschreven op uw bankrekening. De bank bezit dan uw schuld en u betaalt daar een groot bedrag aan rente voor.

Als de hypotheek wordt afgelost, schrapt de bank de schuld uit de boeken, maar de rente is verdiend.
En zo gaat het ook als landen geld lenen bij de bank, dat heet dan de staatsschuld.

Een oplossing voor een betere toekomst zou kunnen zijn slechte banken failliet te laten gaan en de rest te nationaliseren, waardoor het recht om ons geld te creëren weer bij de Staat terecht komt.
Daar hoort het ook thuis en niet bij private bankiers!

De rente inkomsten zijn dan meteen staatsinkomsten en ‘ons’ geld kan tegen een redelijke rente aan burgers en bedrijven geleend worden, terwijl de uitgifte van de geldhoeveelheid rechtstreeks gerelateerd moet zijn aan economische bedrijvigheid/productie.

Het huidige beleid van schuldenproblemen oplossen met het maken van nog meer schulden maakt burgers en regeringen tot slaven van een systeem dat feitelijk eigendom is van banken en financiële instellingen.
Oneindig schulden maken leidt tot meer armoede en slavernij en uiteindelijk tot het imploderen van het financiële systeem.

Om dit te voorkomen moeten schulden in evenredigheid geschrapt worden als onderdeel van een harde sanering van het financiële stelsel. Dat brengt de economie weer op gang en is het behoud van onze welvaart zonder mensen de degraderen tot financiële slaven zonder toekomstperspectief.

 Ingezonden door S.R.L. Lancee
(schrijver/politiek analist, die in 2006 in zijn boek het einde van de EU al voorspelde).

35 REACTIES

  1. @Dijk [31]: Dijk haalt er opeens boek bij dat me mijn **** zal roesten.

    Hij zegt toch echt zelf:

    “Auteursrecht” is bovendien een schandelijke perversie van échte eigendomsrechten die mensen een met geweld afgedwongen monopolie over ideëen geeft en daarmee creativiteit en verspreiding van informatie tegenwerkt.

    Helemaal geen ‘vieze verdraaiingen’, jij vindt klaarblijkelijk dat auteurs geen rechten hebben en voor nop moeten werken, een absurd idee.

    Ben je kwaad, Dijk? 🙂

    Dijk [34] reageerde op deze reactie.

  2. @Ron Paul Fan [33]:
    Je heb helemaal gelijk. Eigenlijk ongelofelijk hoe die William Shakespeare stinkend rijk is geworden met zijn werk, terwijl in die tijd helemaal geen “auteursrecht” bestond. Of dat er überhaupt literatuur, kunst en muziek gemaakt werd.

    Nu even terug naar de realiteit; eigenlijk had Shakespeare de helft van zijn werk niet eens kunnen schrijven als er auteursrecht afgedwongen zou worden.
    Dus doe eens gek en verbreid je wereldbeeld (afwisseling is leuk). Lees bijvoorbeeld dat boek. Of iets korter: http://mises.org/daily/5025

    @Ron Paul Fan [34]:
    Simpele dubbelpost. Als je in je mailbox kijkt van het mailadres waarmee je je hebt geabonneerd op dit topic kun je de exacte inhoud zien. Of is dat te volwassen?

  3. Betreffende Auteurs recht:

    Een geschreven verhaal is eigendom van een schrijver, afzonderlijke woorden en zinnen niet perse, maar de samenstelling van de woorden tot zinnen, paragrafen, hoofdstukken wel. Als eigendom zijnde kan een schrijver zijn boek verkopen aan een uitgever of zelf in beheer houden en het recht van inkijk/lezen te verkopen. Het is dan niet gewenst dat iemand zijn eigendoom (verhaal) kopieerd en door verkoopt. Zijn recht blijft tot daar, het reikt niet naar de recht van een ander om een zelfde soort verhaal te schrijven, mits niet woord op woord kopie.

Comments are closed.